О ратификации Конвенции между Правительством Республики Казахстан и Правительством Великого Герцогства Люксембург об избежании двойного налогообложения и предотвращении уклонения от налогообложения в отношении налогов на доход и капитал и Протокола между Правительством Республики Казахстан и Правительством Великого Герцогства Люксембург о внесении изменений и дополнений в Конвенцию между Правительством Республики Казахстан и Правительством Великого Герцогства Люксембург об избежании двойного налогообложения и предотвращении уклонения от налогообложения в отношении налогов на доход и капитал, подписанную в Астане 26 июня 2008 года

Закон Республики Казахстан от 11 ноября 2013 года № 138-V ЗРК.

      Ратифицировать Конвенцию между Правительством Республики Казахстан и Правительством Великого Герцогства Люксембург об избежании двойного налогообложения и предотвращении уклонения от налогообложения в отношении налогов на доход и капитал, совершенную в Астане 26 июня 2008 года, и Протокол между Правительством Республики Казахстан и Правительством Великого Герцогства Люксембург о внесении изменений и дополнений в Конвенцию между Правительством Республики Казахстан и Правительством Великого Герцогства Люксембург об избежании двойного налогообложения и предотвращении уклонения от налогообложения в отношении налогов на доход и капитал, подписанную в Астане 26 июня 2008 года, совершенный в Люксембурге 3 мая 2012 года.

Президент


Республики Казахстан

Н. НАЗАРБАЕВ


Конвенция
между Правительством Республики Казахстан и Правительством
Великого Герцогства Люксембург об избежании двойного
налогообложения и предотвращении уклонения от налогообложения в
отношении налогов на доход и капитал (Вступила в силу 11 декабря 2013 года - Бюллетень международных договоров РК 2014 г., № 1, ст. 3)

      Правительство Республики Казахстан и Правительство Великого Герцогства Люксембург,

      желая заключить Конвенцию об избежании двойного налогообложения и предотвращении уклонения от налогообложения в отношении налогов на доход и капитал,

      договорились о нижеследующем:

Статья 1 Лица, к которым применяется Конвенция

      Настоящая Конвенция применяется к лицам, которые являются резидентами одного или обоих Договаривающихся государств.

Статья 2 Налоги, на которые распространяется Конвенция

      1. Настоящая Конвенция применяется к налогам на доход и капитал, взимаемым от имени Договаривающегося государства или его центрального или местного органов власти, независимо от метода их взимания.

      2. Налогами на доход и капитал считаются все виды налогов, взимаемые с общей суммы дохода, с общей суммы капитала, или с отдельных элементов дохода или капитала, включая налоги на доходы от отчуждения движимого или недвижимого имущества, налоги на общую сумму жалованья или заработной платы, выплачиваемых предприятиями, а также налоги на прирост стоимости капитала.

      3. Существующими налогами, на которые распространяется настоящая Конвенция являются в частности:

      а) в Великом Герцогстве Люксембург:

      (i) подоходный налог с физических лиц;

      (ii) корпоративный налог;

      (iii) налог на капитал; и

      (iv) коммунальный торговый налог (далее именуемые как "Люксембургский налог");

      b) в Республике Казахстан:

      (i) корпоративный подоходный налог;

      (ii) индивидуальный подоходный налог;

      (iii) налог на имущество юридических и физических лиц (далее именуемые как "Казахстанский налог").

      4. Настоящая Конвенция также применяется к любим идентичным или по существу аналогичным налогам на доход и капитал, которые будут взиматься после даты вступления в силу Конвенции в дополнение или вместо существующих налогов. Компетентные органы Договаривающихся государств уведомят друг друга о любых существенных изменениях в их соответствующих налоговых законодательствах.

Статья 3 Общие положения

      1. Для целей настоящей Конвенции, если из контекста не вытекает иное, термин:

      а) "Люксембург" означает Великое Герцогство Люксембург и при использовании в географическом смысле означает территорию Великого Герцогства Люксембург;

      b) "Казахстан" означает Республику Казахстан, и при использовании в географическом смысле термин "Казахстан" включает государственную территорию Республики Казахстан и зоны, на которых Казахстан может осуществлять свои суверенные права и юрисдикцию, в соответствии с его законодательством и международными договорами, участником которых он является;

      с) "лицо" включает физическое лицо, компанию и любое другое объединение лиц;

      d) "компания" означает любое корпоративное образование или любую экономическую единицу, которые для целей налогообложения рассматриваются как корпоративное образование;

      е) "предприятие" применяется к осуществлению любой предпринимательской деятельности;

      f) "предприятие Договаривающегося государства" и "предприятие другого Договаривающегося государства" означают, соответственно, предприятие, управляемое резидентом Договаривающегося государства, и предприятие, управляемое резидентом другого Договаривающегося государства;

      g) "международная перевозка" означает любую перевозку морским или воздушным судном, эксплуатируемым предприятием Договаривающегося государства, кроме случаев, когда морское или воздушное судно эксплуатируется исключительно между пунктами в другом Договаривающемся государстве;

      h) "компетентный орган" означает:

      (i) в Люксембурге: Министра финансов или его уполномоченного представителя;

      (ii) в Казахстане: Министерство финансов или его уполномоченного представителя;

      i) "национальное лицо" означает:

      (i) любое физическое лицо, имеющее гражданство Договаривающегося государства;

      (ii) любое юридическое лицо, товарищество или ассоциацию, получившее такой статус на основании действующего законодательства в этом Договаривающемся государстве;

      j) "предпринимательская деятельность" включает выполнение профессиональных услуг и другой деятельности независимого характера;

      к) "Договаривающееся государство" и "другое Договаривающееся государство" означает Казахстан или Великое Герцогство Люксембург, в зависимости от контекста;

      l) "капитал" для целей статьи 21 настоящей Конвенции означает движимое и недвижимое имущество и включает (но не ограничивается ими) наличные денежные средства, акции или другие документы, подтверждающие имущественные права, векселя, облигации или другие долговые обязательства, а также патенты, товарные знаки, авторские права или другое подобное право или имущество;

      m) "пул" для целей настоящей Конвенции означает также объединение лиц, осуществляющих совместную эксплуатацию контейнеров по транспортировке грузов в международной перевозке, прибыль от эксплуатации которых формируется в общий фонд и распределяется в соответствии с соглашением о создании пула.

      2. При применении в любое время настоящей Конвенции Договаривающимся государством любой термин, не определенный в ней, будет иметь то значение, если из контекста не вытекает иное, которое он имеет в это время по законодательству этого государства в отношении налогов, на которые распространяется Конвенция, любое значение термина по применяемому налоговому законодательству этого государства, преобладает над значением, придаваемым термину по другим законам этого государства.

Статья 4 Резидент

      1. Для целей настоящей Конвенции термин "резидент Договаривающегося государства" означает любое лицо, которое по законодательству этого государства подлежит в нем налогообложению на основании его местожительства, резидентства, гражданства, места управления, или любого другого критерия аналогичного характера, а также включает само государство, любые его центральные и местные органы власти. Однако этот термин не включает любое лицо, которое подлежит налогообложению в этом государстве, только в отношении дохода из источников в этом государстве или в отношении находящегося в нем капитала.

      2. Если в соответствии с положениями пункта 1 физическое лицо является резидентом обоих Договаривающихся государств, то его статус определяется следующим образом:

      а) оно считается резидентом только того государства, в котором оно располагает имеющимся в его распоряжении постоянным жилищем; если оно располагает имеющимся в его распоряжении постоянным жилищем в обоих государствах, оно считается резидентом только того государства, в котором оно имеет более тесные личные и экономические отношения (центр жизненных интересов);

      b) если государство, в котором оно имеет центр жизненных интересов, не может быть определено, или если оно не располагает имеющимся в его распоряжении постоянным жилищем ни в одном из государств, то оно считается резидентом только того государства, в котором оно обычно проживает;

      с) если оно обычно проживает в обоих государствах или ни в одним из них, оно считается резидентом только того государства, гражданином которого оно является;

      (d) если статус резидента не может быть определен в соответствии с подпунктами а) до с), компетентные органы Договаривающихся государств решают данный вопрос по взаимному согласию.

      3. Если в соответствии с положениями пункта 1 лицо, иное, чем физическое, является резидентом обоих Договаривающихся государств, тогда оно считается резидентом только того государства, в котором находится место его эффективного управления.

Статья 5 Постоянное учреждение

      1. Для целей настоящей Конвенции, термин "постоянное учреждение" означает постоянное место деятельности, через которое полностью или частично осуществляется предпринимательская деятельность предприятия.

      2. Термин "постоянное учреждение", в частности, включает:

      а) место управления;

      b) отделение;

      с) контору;

      d) фабрику;

      e) мастерскую; и

      f) шахту, рудник, нефтяную или газовую скважину, карьер, установку, сооружение или любое другое место разведки или добычи природных ресурсов.

      3. Cтроительная площадка или строительный, или монтажный проект образуют постоянное учреждение, только если они существуют более 12 месяцев.

      4. Несмотря на предыдущие положения настоящей статьи, термин "постоянное учреждение" не рассматривается как включающий:

      а) использование сооружений исключительно для целей хранения, демонстрации или доставки товаров или изделий, принадлежащих предприятию;

      b) содержание запасов товаров или изделий, принадлежащих предприятию, исключительно для целей хранения, демонстрации или доставки;

      с) содержание запаса товаров или изделий, принадлежащих предприятию, исключительно для целей переработки другим предприятием;

      d) содержание постоянного места деятельности исключительно для целей закупки товаров или изделий, или для сбора информации для предприятия;

      е) содержание постоянного места деятельности исключительно для целей осуществления предприятием любой другой деятельности подготовительного или вспомогательного характера;

      f) содержание постоянного места деятельности исключительно для осуществления любой комбинации видов деятельности, перечисленных в подпунктах от а) до е), при условии, что совокупная деятельность постоянного места деятельности, возникающая в результате такой комбинации имеет подготовительный или вспомогательный характер.

      5. Несмотря на положения пунктов 1 и 2, если лицо - иное, чем агент с независимым статусом, к которому применяется пункт 6 - действует в Договаривающемся государстве от имени предприятия другого Договаривающегося государства, то это предприятие будет рассматриваться как имеющее постоянное учреждение в первом упомянутом Договаривающемся государстве в отношении любой деятельности, которое это лицо предпринимает для предприятия, если такое лицо:

      а) имеет и обычно использует в этом государстве полномочия заключать контракты от имени предприятия, если только деятельность такого предприятия не ограничивается видами деятельности, упомянутыми в пункте 4, которые, если и осуществляются через постоянное место деятельности, не превращает это постоянное место предпринимательской деятельности в постоянное учреждение согласно положениям этого пункта; или

      b) не имеет такие полномочия, но обычно содержит в первом упомянутом государстве запас товаров или изделий, с которого оно на регулярной основе поставляет товары или изделия от имени предприятия. Положения вышеуказанного предложения не будут применяться, если только не будет доказано, что в целях избежания налогообложения в первом упомянутом государстве такое лицо осуществляет на регулярной основе не только поставку товаров или изделий, но и осуществляет фактически все виды деятельности, связанные с продажей товаров или изделий, без фактического заключения самого контракта по продажам.

      6. Предприятие не рассматривается как имеющее постоянное учреждение в Договаривающемся государстве только потому, что оно осуществляет предпринимательскую деятельность в этом государстве через брокера, комиссионера или любого другого агента с независимым статусом при условии, что такие лица действуют в рамках своей обычной деятельности.

      7. Тот факт, что компания, являющаяся резидентом Договаривающегося государства, контролирует или контролируется компанией, которая является резидентом другого Договаривающегося государства или которая осуществляет предпринимательскую деятельность в этом другом государстве (либо через постоянное учреждение, либо другим образом) сам по себе не превращает одну из этих компаний в постоянное учреждение другой.

Статья 6 Доходы от недвижимого имущества

      1. Доход, получаемый резидентом Договаривающегося государства от недвижимого имущества (включая доход от сельского или лесного хозяйства), находящегося в другом Договаривающемся государстве, может облагаться налогом в этом другом государстве.

      2. Термин "недвижимое имущество" имеет то значение, которое он имеет по законодательству Договаривающегося государства, в котором находится рассматриваемое имущество. Термин в любом случае включает имущество, вспомогательное по отношению к недвижимому имуществу, скот и оборудование, используемые в сельском и лесном хозяйстве, права, к которым применяются положения общего права в отношении земельной собственности, узуфрукт недвижимого имущества и права на переменные или фиксированные платежи в качестве компенсации за разработку или право на разработку минеральных ресурсов, источников и других природных ресурсов; морские, речные и воздушные суда не рассматриваются в качестве недвижимого имущества.

      3. Положения пункта 1 применяются к доходу, полученному от прямого использования, сдачи в аренду или использования недвижимого имущества в любой другой форме.

      4. Положения пунктов 1 и 3 также применяются к доходу от недвижимого имущества предприятия.

Статья 7 Прибыль от предпринимательской деятельности

      1. Прибыль предприятия Договаривающегося государства облагается налогом только в этом государстве, если только предприятие не осуществляет предпринимательскую деятельность в другом Договаривающемся государстве через расположенное там постоянное учреждение. Если предприятие осуществляет предпринимательскую деятельность как указано выше, то прибыль предприятия может облагаться налогом в другом государстве, но только в той части, которая относится к такому постоянному учреждению.

      2. В отношении пункта 1 настоящей статьи, прибыль, полученная от продаж товаров или изделий, которые аналогичны или идентичны товарам или изделиям, продаваемым через постоянное учреждение, а также прибыль, полученная от осуществления другой предпринимательской деятельности, которая по своему характеру аналогична или идентична предпринимательской деятельности, осуществляемой через постоянное учреждение, может облагаться налогом в государстве, где расположено постоянное учреждение, но только в той части, которая относится к этому постоянному учреждению.

      3. С учетом положений пункта 4, если предприятие Договаривающегося государства осуществляет предпринимательскую деятельность в другом Договаривающемся государстве, через расположенное там постоянное учреждение, то в каждом Договаривающемся государстве к этому постоянному учреждению относится прибыль, которую оно могло бы получить, если бы оно было обособленным и отдельным предприятием, занятым такой же или аналогичной деятельностью, при таких же или аналогичных условиях и действовало в полной независимости от предприятия, постоянным учреждением которого оно является.

      4. При определении прибыли постоянного учреждения допускается вычет расходов, надлежащим образом документально подтвержденных, понесенных для целей постоянного учреждения, включая обоснованно распределенные управленческие и общеадминистративные расходы, независимо от того, понесены ли эти расходы в государстве, где находится постоянное учреждение, или за его пределами.

      5. Не зачисляется какая-либо прибыль постоянному учреждению на основании лишь закупки этим постоянным учреждением товаров или изделий для предприятия.

      6. Для целей предыдущих пунктов прибыль, относящаяся к постоянному учреждению, определяется одинаковым способом из года в год, если не имеется достаточной и веской причины для изменения такого порядка.

      7. Если прибыль включает виды доходов, о которых отдельно говорится в других статьях настоящей Конвенции, то положения этих статей не затрагиваются положениями настоящей статьи.

      8. Настоящая статья также применяется к доходам от участия в партнерстве. Она также применяется к вознаграждениям, полученным партнером от участия в партнерстве за деятельность на службе партнерства и за предоставление ссуд, или за передачу имущественных ценностей, если такие вознаграждения согласно законодательству Договаривающегося государства, где расположено постоянное учреждение, относятся к доходам, полученным партнером от этого постоянного учреждения.

Статья 8 Морской и воздушный транспорт

      1. Прибыль, полученная резидентом Договаривающегося государства от эксплуатации морских или воздушных судов в международной перевозке, облагается налогом только в этом Договаривающемся государстве.

      2. Положения пункта 1 также применяются к прибыли от участия в пуле, совместном предприятии или в международной организации по эксплуатации транспортных средств.

Статья 9 Ассоциированные предприятия

      1. Если

      а) предприятие Договаривающегося государства прямо или косвенно участвует в управлении, контроле или капитале предприятия другого Договаривающегося государства, или одни и те же лица прямо или косвенно участвуют в управлении, контроле или капитале предприятия Договаривающегося государства и предприятия другого Договаривающегося государства,

      и в случаях упомянутых в подпунктах а) и b), между двумя предприятиями в их коммерческих или финансовых взаимоотношениях создаются или устанавливаются условия, отличные от тех, которые имели бы место между двумя независимыми предприятиями, то любая прибыль, которая могла бы быть начислена одному из них, но из-за наличия этих условий не была ему начислена, может быть включена в прибыль этого предприятия и, соответственно, обложена налогом.

      2. Если Договаривающееся государство включает в прибыль предприятия этого государства и, соответственно, облагает налогом прибыль, в отношении которой предприятие другого Договаривающегося государства было подвергнуто налогообложению в этом другом государстве, и прибыль, включенная таким образом, является прибылью, которая была бы начислена предприятию первого упомянутого государства, если бы отношения между двумя предприятиями были бы такими, которые существуют между независимыми предприятиями, тогда это другое государство сделает соответствующую корректировку суммы взимаемого с такой прибыли налога. При определении такой корректировки должны быть учтены другие положения настоящей Конвенции и компетентные органы Договаривающихся государств должны при необходимости консультироваться друг с другом.

Статья 10 Дивиденды

      1. Дивиденды, выплачиваемые компанией, которая является резидентом Договаривающегося государства, резиденту другого Договаривающегося государства, могут облагаться налогом в этом другом государстве.

      2. Однако такие дивиденды могут также облагаться налогом в Договаривающемся государстве, резидентом которого является компания, выплачивающая дивиденды, и в соответствии с законодательством этого государства, но если фактический владелец дивидендов является резидентом другого Договаривающегося государства, то взимаемый таким образом налог не должен превышать:

      а) 5 процентов общей суммы дивидендов, если фактическим владельцем является компания (иная, чем товарищество), которая владеет прямо, по крайней мере, 15 процентами капитала компании, выплачивающей дивиденды;

      b) 15 процентов общей суммы дивидендов во всех остальных случаях.

      Настоящий пункт не затрагивает налогообложение компании в отношении прибыли, из которой выплачиваются дивиденды.

      2-1. Несмотря на положения пункта 2, дивиденды, выплачиваемые компанией, которая является резидентом одного Договаривающегося Государства, облагаются налогом только в другом Договаривающемся Государстве, если фактическим владельцем дивидендов является:

      (а) в Казахстане:

      (i) Правительство Республики Казахстан или центральный или местный орган власти;

      (ii) Национальный Банк Республики Казахстан; или

      (iii) любое другое учреждение, полностью принадлежащее Правительству Республики Казахстан, которое может согласовываться время от времени между компетентными органами Договаривающихся Государств;

      (b) в Люксембурге:

      (i) Правительство Люксембурга или местный орган власти;

      (ii) Центральный Банк Люксембурга;

      (iii) "Société Nationale de Crédit et d’Investissement" (Национальная компания по кредитованию и инвестициям); или

      (iv) любое другое учреждение, полностью принадлежащее Правительству Люксембурга, которое может согласовываться время от времени между компетентными органами Договаривающихся Государств.

      3. Термин "дивиденды" при использовании в настоящей статье означает доход от акций, акций "jouissance" или прав "jouissance", акций горнодобывающих компаний, акций учредителей или других прав, не являющихся долговыми требованиями, дающими право на участие в прибыли, а также доход от других корпоративных прав, который подлежит такому же налоговому регулированию, как доход от акций в соответствии с законодательством государства, резидентом которого является компания, распределяющая прибыль, и долю инвестора в прибыли коммерческого, промышленного, горнодобывающего или промыслового предприятия, выплачиваемую пропорционально прибыли и на основании его капитальных затрат, а также проценты и выплаты по долговым обязательствам, если, к тому же фиксированная ставка процента, право переуступки (ассигнования) предоставляется на добавочные проценты, изменяющиеся в соответствии с нераспределенной прибылью.

      4. Положения пунктов 1 и 2 не применяются, если фактический владелец дивидендов, являющийся резидентом Договаривающегося государства, осуществляет предпринимательскую деятельность в другом Договаривающемся государстве, резидентом которого является компания, выплачивающая дивиденды, через расположенное там постоянное учреждение и холдинг, в отношении которого выплачиваются дивиденды, действительно связан с таким постоянным учреждением. В таком случае применяются положения статьи 7.

      5. Если компания, которая является резидентом Договаривающегося государства, получает прибыль или доход из другого Договаривающегося государства, это другое государство не может взимать любой налог с дивидендов, выплачиваемых этой компанией, кроме случаев, когда такие дивиденды выплачиваются резиденту этого другого государства или холдинг, в отношении которого выплачиваются дивиденды, фактически относится к постоянному учреждению, находящимся в этом другом государстве, и с нераспределенной прибыли компании не взимается налог на нераспределенную прибыль, даже если выплачиваемые дивиденды или нераспределенная прибыль состоят полностью или частично из прибыли или дохода, возникающих в этом другом государстве.

      6. Ничто в настоящей Конвенции не может быть истолковано как препятствующее Договаривающемуся государству облагать прибыль компании, относящуюся к постоянному учреждению в этом государстве, налогом в дополнение к налогу, который начисляется на прибыль компании, являющейся национальным лицом этого государства, при условии, что любой дополнительный налог, начисленный таким образом, не превысит 10 процентов суммы такой прибыли, которая не подвергалась такому дополнительному налогообложению в предыдущие налогооблагаемые годы. Для целей настоящего пункта прибыль определяется после вычета из нее всех налогов, иных, чем дополнительный налог, упомянутый в настоящем пункте, взыскиваемых в Договаривающемся государстве, в котором расположено постоянное учреждение.

      Сноска. Статья 10 с изменением, внесенным Законом РК от 14.10.2020 № 367-VI.

Статья 11 Проценты

      1. Проценты, возникающие в Договаривающемся государстве и выплачиваемые резиденту другого Договаривающегося государства, могут облагаться налогом в этом другом государстве.

      2. Однако такие проценты могут также облагаться налогом в том Договаривающемся государстве, в котором они возникают и, в соответствии с законодательством этого государства, но если получатель, будучи фактическим владельцем процентов, является резидентом другого Договаривающегося государства, то взимаемый налог не должен превышать 10 процентов общей суммы процентов.

      3. Несмотря на положения пункта 2:

      а) проценты, возникающие в Республике Казахстан будут освобождаться от налога в Республике Казахстан, если они выплачиваются:

      (i) Правительству Люксембурга;

      (ii) местному органу власти Люксембурга;

      (iii) Центральному Банку Люксембурга;

      (iv) компании "Societe Nationale de Credit et d,Investissement";

      (v) любой другой организации, полностью принадлежащей Правительству Люксембурга, которая может быть согласована между компетентными органами Договаривающихся Государств;

      b) проценты, возникающие в Люксембурге будут освобождаться от налога в Люксембурге, если они выплачиваются:

      (i) Правительству Республики Казахстан;

      (ii) любому центральному или местному органу власти Республики Казахстан;

      (iii) Национальному Банку Республики Казахстан;

      (iv) Фонду устойчивого развития "Қaзына";

      (v) любой другой организации, полностью принадлежащей Правительству Республики Казахстан, которая может быть согласована между компетентными органами Договаривающихся государств;

      4. Несмотря на положения пункта 2:

      а) проценты, возникающие в Казахстане и выплачиваемые резиденту Люксембурга, освобождаются от налога в Казахстане, если они выплачиваются в отношении займа, предоставленного, гарантированного или застрахованного или любого другого долгового требования, или кредита, гарантированного или застрахованного "L,Offise du Ducroire".

      b) проценты, возникающие в Люксембурге и выплачиваемые резиденту Казахстана, освобождаются от налога в Люксембурге, если они выплачиваются в отношении займа, предоставленного, гарантированного или застрахованного или любого другого долгового требования, или кредита, гарантированного или застрахованного акционерным обществом "Государственная страховая корпорация по страхованию экспортных кредитов и инвестиций".

      5. Термин "проценты", при использовании в настоящей статье, означает доход от долговых требований любого вида, обеспеченных или не обеспеченных залогом и дающих или не дающих право на участие в прибыли должников, и, в частности, доход от правительственных/государственных ценных бумаг и доход от облигаций или долговых обязательств, включая премии и выигрыши по таким ценным бумагам, облигациям или долговым обязательствам. Однако термин "проценты" не включает доход, упоминающийся в статье 10. Штрафы за несвоевременные выплаты не рассматриваются в качестве процентов для целей настоящей статьи.

      6. Положения пунктов 1 и 2 не применяются, если фактический владелец процентов, являющийся резидентом Договаривающегося государства, осуществляет предпринимательскую деятельность в другом Договаривающемся государстве, в котором возникают проценты, через расположенное там постоянное учреждение, и долговое требование, в отношении которого выплачиваются проценты, действительно относится к такому постоянному учреждению. В таком случае применяются положения статьи 7.

      7. Считается, что проценты возникают в Договаривающемся государстве, если плательщиком является резидент этого государства. Если, однако, лицо, выплачивающее проценты, независимо от того, является ли оно резидентом Договаривающегося государства или нет, имеет в Договаривающемся государстве постоянное учреждение, в связи с которым возникла задолженность, по которой выплачиваются проценты, и такие проценты выплачиваются таким постоянным учреждением, то считается, что такие проценты возникают в государстве, в котором расположено такое постоянное учреждение.

      8. Если по причине особых отношений между плательщиком и фактическим владельцем процентов, или между ними обоими и каким-либо другим лицом, сумма процентов, относящаяся к долговому требованию, на основании которого она выплачивается, превышает сумму, которая была бы согласована между плательщиком и фактическим владельцем процентов при отсутствии таких отношений, то положения настоящей статьи применяются только к последней упомянутой сумме. В таком случае избыточная часть платежа по-прежнему подлежит налогообложению в соответствии с законодательством каждого Договаривающегося государства с учетом других положений настоящей Конвенции.

      9. Положения настоящей статьи не применяются, если основной целью или одной из основных целей любого лица, связанного с созданием или передачей долговых требований, в отношении которых выплачиваются проценты, было получение выгоды от настоящей статьи путем создания или передачи этих долговых требований.

Статья 12 Роялти

      1. Роялти, возникающие в Договаривающемся государстве и выплачиваемые резиденту другого Договаривающегося государства могут облагаться налогом в этом другом Договаривающемся государстве.

      2. Однако такие роялти также могут облагаться налогом в Договаривающемся государстве, в котором они возникают, и в соответствии с законодательством этого Договаривающегося государства, но если получатель, будучи фактическим владельцем роялти, является резидентом другого Договаривающегося государства, то налог, взимаемый таким образом, не должен превышать 10 процентов общей суммы роялти.

      3. Термин "роялти" при использовании в настоящей статье означает платежи любого вида, получаемые в качестве вознаграждения за использование или за предоставление права использования любого авторского права на произведения литературы, искусства или науки, включая программное обеспечение, кинематографические фильмы, любой патент, торговую марку, дизайн или модель, план, секретную формулу или процесс, или за информацию, касающуюся промышленного, коммерческого или научного опыта, и платежи за использование, или право на использование промышленного, коммерческого или научного оборудования.

      4. Положения пунктов 1 и 2 не применяются, если фактический владелец роялти, являющийся резидентом Договаривающегося государства, осуществляет предпринимательскую деятельность в другом Договаривающемся государстве, в котором возникают роялти, через расположенное там постоянное учреждение, и право или имущество, в отношении которых выплачиваются роялти, действительно связаны с таким постоянным учреждением. В таком случае применяются положения статьи 7.

      5. Считается, что роялти возникают в Договаривающемся государстве, если плательщиком является резидент этого государства. Если, однако, лицо, выплачивающее роялти, независимо от того, является оно резидентом Договаривающегося государства или нет, имеет в Договаривающемся государстве постоянное учреждение, в связи с которым возникло обязательство выплатить роялти, и такие роялти выплачиваются этим постоянным учреждением, тогда такие роялти считаются возникшими в государстве, в котором расположено постоянное учреждение.

      6. Если вследствие особых отношений между плательщиком и фактическим владельцем роялти, или между ними обоими и каким-либо другим лицом, сумма роялти, относящаяся к использованию, праву или информации, на основании которых она выплачивается, превышает сумму, которая была бы согласована между плательщиком и фактическим владельцем при отсутствии таких отношений, то положения настоящей статьи применяются только к последней упомянутой сумме. В таком случае, избыточная часть платежа подлежит налогообложению в соответствии с законодательством каждого Договаривающегося государства, с учетом других положений настоящей Конвенции.

      7. Положения настоящей статьи не применяются, если основной целью или одной из основных целей любого лица, связанного с созданием или передачей прав, в отношении которых выплачиваются роялти, было получение выгоды от настоящей статьи путем такого создания или передачи прав.

Статья 13 Доходы от прироста стоимости имущества

      1. Доходы, полученные резидентом Договаривающегося государства от отчуждения недвижимого имущества, как оно определено в статье 6, и расположенного в другом Договаривающемся государстве, могут облагаться налогом в этом другом государстве.

      2. Доходы от отчуждения движимого имущества, составляющего часть предпринимательского имущества постоянного учреждения, которое предприятие Договаривающегося государства имеет в другом Договаривающемся государстве, включая доходы от отчуждения такого постоянного учреждения (отдельно или в совокупности со всем предприятием), могут облагаться налогом в этом другом государстве.

      3. Доходы, полученные резидентом Договаривающегося государства от отчуждения морских или воздушных судов, эксплуатируемых в международной перевозке, или движимого имущества, относящегося к эксплуатации таких морских или воздушных судов, облагаются налогом только в этом Договаривающемся государстве.

      4. Доходы, полученные в результате отчуждения:

      а) акций, за исключением акций, которыми торгуют на существенной и регулярной основе на официально признанной Фондовой бирже, прав участия или других прав в капитале компании или другого юридического лица (независимо от того, является ли оно резидентом Договаривающегося государства), имущество которых в основном состоит из недвижимого имущества, расположенного в Договаривающемся государстве; или

      b) долей участия в товариществе (независимо от того, являются ли оно резидентом Договаривающегося государства) с учетом того насколько оно связано с недвижимым имуществом, расположенным в Договаривающемся государстве, могут облагаться налогом в этом государстве.

      Для целей этого пункта термин "недвижимое имущество" включает акции компаний, упомянутые в подпункте (а), или доли участия в товариществе.

      5. Доходы от отчуждения любого имущества, иного чем то, о котором говорится в предыдущих пунктах, облагаются налогом только в Договаривающемся государстве, резидентом которого является лицо, отчуждающее имущество.

Статья 14 Доходы от работы по найму

      1. С учетом положений статей 15, 17 и 18, жалованье, заработная плата и другие подобные вознаграждения, полученные резидентом Договаривающегося государства в связи с работой по найму, облагаются налогом только в этом государстве, если только работа по найму не выполняется в другом Договаривающемся государстве. Если работа по найму выполняется, таким образом, такое вознаграждение, полученное в связи с этим, может облагаться налогом в этом другом государстве.

      2. Несмотря на положения пункта 1, вознаграждение, полученное резидентом Договаривающегося государства в связи с работой по найму, выполняемой в другом Договаривающемся государстве, облагается налогом только в первом упомянутом государстве, если:

      а) получатель находится в другом государстве в течение периода или периодов, не превышающих в общей сложности 183 дня в любом двенадцатимесячном периоде, начинающемся или оканчивающемся в соответствующем календарном году; и

      b) вознаграждение выплачивается нанимателем или от имени нанимателя, не являющегося резидентом другого государства; и

      с) расходы по выплате вознаграждения не несет постоянное учреждение, которое наниматель имеет в другом государстве.

      3. Несмотря на предыдущие положения настоящей статьи, вознаграждение, полученное резидентом Договаривающегося государства в отношении работы по найму, выполняемой на борту морского или воздушного судна, эксплуатируемого в международной перевозке, может облагаться налогом в этом Договаривающемся государстве.

Статья 15 Гонорары директоров

      Гонорары директоров и другие подобные выплаты, полученные резидентом Договаривающегося государства в качестве члена совета директоров компании, которая является резидентом другого Договаривающегося государства, могут облагаться налогом в этом другом государстве.

Статья 16 Артисты и спортсмены

      1. Несмотря на положения статьи 7 и 14, доход, полученный резидентом Договаривающегося государства в качестве работника искусства, такого как артист театра, кино, радио или телевидения, или музыканта, или в качестве спортсмена от его личной деятельности, осуществляемой в другом Договаривающемся государстве, может облагаться налогом в этом другом государстве.

      2. Если доход от личной деятельности, осуществляемой работником искусства или спортсменом в этом своем качестве, начисляется не самому работнику искусства или спортсмену, а другому лицу, этот доход может, несмотря на положения статей 7 и 14, облагаться налогом в Договаривающемся государстве, в котором осуществляется деятельность работника искусства или спортсмена.

Статья 17 Пенсии

      1. В соответствии с положениями пункта 2 статьи 18, пенсии и другие подобные выплаты, выплачиваемые за осуществлявшуюся работу в прошлом резиденту Договаривающегося государства, облагаются налогом только в этом государстве.

      2. Несмотря на положения пункта 1 пенсии и другие платежи, производящиеся в соответствии с законодательством о социальном обеспечении Договаривающегося государства, облагаются налогом только в этом государстве.

      3. Несмотря на положения пункта 1 пенсии и другое подобное вознаграждение (включая единовременные выплаты), возникающие в Договаривающемся государстве и выплачиваемые резиденту другого Договаривающегося государства облагаются налогом только в первом упомянутом государстве, при условии, что такие платежи производятся из выплаченных вкладов или из резервов, созданных в соответствии с пенсионной схемой получателя или от его имени и такие вклады, резервы или пенсии или другое подобное вознаграждение подвергались налогообложению в первом упомянутом государстве в соответствии с обычными нормами его налогового законодательства.

Статья 18 Государственная служба

      1. а) Жалованье, заработная плата и другое схожее вознаграждение, иное, чем пенсия, выплачиваемые Договаривающимся государством или его центральными или местными органами власти физическому лицу за службу, осуществляемую для этого государства или его центральных или местных органов власти, облагаются налогом только в этом государстве.

      b) Однако, такое жалованье, заработная плата и другое схожее вознаграждение облагаются налогом только в другом Договаривающемся государстве, если служба осуществляется в этом государстве и физическое лицо, которое является резидентом этого государства:

      i) является гражданином этого государства; или

      ii) не стало резидентом этого государства только с целью осуществления службы.

      2. а) Любая пенсия, выплачиваемая Договаривающимся государством или его центральными или местными органами власти, физическому лицу за службу, осуществлявшуюся для этого государства или его центральных или местных органов власти, облагается налогом только в этом государстве.

      b) Однако, такая пенсия облагается налогом только в другом Договаривающемся государстве, если физическое лицо является резидентом и гражданином этого другого государства.

      3. Положения статей 14, 15, 16 и 17 применяются к жалованью, заработной плате и другим схожим вознаграждениям и к пенсиям в отношении службы, связанной с предпринимательской деятельностью, осуществляемой Договаривающимся государством или его центральными или местными органами власти.

Статья 19 Преподаватели, учителя и студенты

      1. Выплаты, которые студент или практикант, являющийся или непосредственно перед приездом в Договаривающееся государство являвшийся резидентом другого Договаривающегося государства, и находящийся в первом упомянутом государстве исключительно с целью получения образования или прохождения практики, получает для целей своего содержания, получения образования или прохождения практики, не облагаются налогом в этом государстве при условии, что источники этих сумм находятся за пределами этого государства.

      2. Физическое лицо, которое прибыло в Договаривающееся государство по приглашению этого государства или университета, колледжа, школы, музея или другого учреждения культуры этого государства, или по официальной программе культурного обмена на период, не превышающий два года, исключительно для целей преподавания, чтения лекций или осуществления исследований в таких учреждениях и которое является или являлось непосредственно до этого визита резидентом другого Договаривающегося государства, освобождается от налога в первом упомянутом государстве на его вознаграждение за такую деятельность, при условии, что такое вознаграждение получено им из-за пределов этого государства.

Статья 20 Другие доходы

      1. Виды доходов резидента Договаривающегося государства, независимо от источника их возникновения, о которых не говорится в предыдущих статьях настоящей Конвенции, облагаются налогом только в этом государстве.

      2. Положения пункта 1 не применяются к доходам, иным, чем доходы от недвижимого имущества, определенного в пункте 2 статьи 6, если получатель таких доходов, являясь резидентом Договаривающегося государства, осуществляет предпринимательскую деятельность в другом Договаривающемся государстве через расположенное в нем постоянное учреждение, и право или имущество, в связи с которыми производилась выплата дохода, действительно связаны с таким постоянным учреждением. В таком случае применяются положения статьи 7.

Статья 21 Капитал

      1. Капитал, представленный недвижимым имуществом, упомянутым в статье 6, принадлежащий резиденту Договаривающегося государства и находящийся в другом Договаривающемся государстве, может облагаться налогом в этом другом государстве.

      2. Капитал, представленный движимым имуществом, составляющим часть предпринимательского имущества постоянного учреждения, которое предприятие Договаривающегося государства имеет в другом Договаривающемся государстве, может облагаться налогом в этом другом государстве.

      3. Капитал, представленный морскими и воздушными судами, которые эксплуатируются резидентом Договаривающегося государства в международной перевозке, и движимым имуществом, связанным с эксплуатацией таких морских или воздушных судов, облагается налогом только в этом Договаривающемся государстве.

      4. Все другие элементы капитала резидента Договаривающегося государства облагаются налогом только в этом государстве.

Статья 22 Устранение двойного налогообложения

      1. С учетом положений закона Люксембурга относительно избежания двойного налогообложения, который не затрагивает его основных принципов, двойное налогообложение устраняется следующим образом:

      а) Если резидент Люксембурга получает доход или владеет капиталом, который в соответствии с положениями настоящей Конвенции может облагаться налогом в Казахстане, Люксембург с учетом положений подпунктов b) и с), освободит этот доход или капитал от налогообложения, но может, для того, чтобы подсчитать сумму налога на оставшийся доход или капитал резидента, применить те же ставки налога, как если бы доход не был бы освобожден.

      b) Если резидент Люксембурга получает доход, который в соответствии с положениями статей 10, 11, 12 и 16 может облагаться в Казахстане, Люксембург позволит вычесть из налога доход физических лиц или из корпоративного налога этого резидента сумму, равную налогу, уплаченному в Казахстане. Однако такой вычет не должен превышать ту часть налога, подсчитанного до предоставления вычета, которая относится к таким видам дохода, полученного в Казахстане.

      с) Положения подпункта а) не применяются к доходу, полученному резидентом Люксембурга или принадлежащему ему капиталу, если Казахстан применяет положения настоящей Конвенции для того, чтобы освободить доход или капитал от налога или применяет положения пункта 2 статей 10, 11 или 12 к такому доходу.

      2. В случае Казахстана двойное налогообложение устраняется следующим образом:

      а) Если резидент Казахстана получает доход или владеет капиталом, который в соответствии с положениями настоящей Конвенции могут облагаться налогом в Люксембурге, Казахстан позволит:

      i) вычесть из налога на доход этого резидента сумму, равную налогу на доход, уплаченному в Люксембурге;

      ii) вычесть из налога на капитал этого резидента сумму, равную налогу на каптал, уплаченному в Люксембурге.

      Эти вычеты, в любом случае, не должны превышать часть налога на доход или на капитал, подсчитанного до предоставления вычета, относящегося, в зависимости от обстоятельств, к доходу или капиталу, которые могут облагаться налогом в Люксембурге.

      b) Если в соответствии с каким-либо положением Конвенции, получаемый доход или капитал резидента Казахстана освобожден от налога в Казахстане, то Казахстан может, тем не менее, при подсчете суммы на остальную часть дохода или капитала этого резидента принять во внимание освобожденный от налога доход или капитал.

Статья 23 Недискриминация

      1. Национальные лица Договаривающегося государства не будут подвергаться в другом Договаривающемся государстве любому налогообложению или любому связанному с ним обязательству, иному или более обременительному, чем налогообложение и связанные с ним обязательства, которым подвергаются или могут подвергаться национальные лица этого другого государства при тех же обстоятельствах, в частности, в отношении резидентства.

      2. Налогообложение постоянного учреждения, которое предприятие Договаривающегося государства имеет в другом Договаривающемся государстве, не должно быть менее благоприятным в этом другом государстве, чем налогообложение предприятий этого другого государства, осуществляющих подобную деятельность. Это положение не должно истолковываться, как обязывающее Договаривающееся государство предоставлять резидентам другого Договаривающегося государства любые личные налоговые льготы, скидки и вычеты для целей налогообложения на основе их гражданского статуса или семейного положения, которые оно предоставляет своим резидентам.

      3. За исключением случаев, когда применяются положения пункта 1 статьи 9, пункта 8 статьи 11 или пункта 6 статьи 12, проценты, роялти и другие выплаты, производимые предприятием Договаривающегося государства резиденту другого Договаривающегося государства, должны для целей определения налогооблагаемой прибыли такого предприятия подлежать вычетам на тех же условиях как, если бы они выплачивались резиденту первого упомянутого государства. Аналогично любая задолженность предприятия Договаривающегося государства резиденту другого Договаривающегося государства должна для целей определения налогооблагаемого капитала такого предприятия, подлежать вычету на тех же самых условиях, что и задолженность резиденту первого упомянутого государства.

      4. Предприятия Договаривающегося государства, капитал которых полностью или частично принадлежит или контролируется прямо или косвенно одним или несколькими резидентами другого Договаривающегося государства, не должны подвергаться в первом упомянутом государстве любому налогообложению или любым обязательствам, связанным с ним, которые являются иными или более обременительными, чем налогообложение и связанные с ним обязательства, которым подвергаются или могут подвергаться другие подобные предприятия первого упомянутого государства.

      5. Положения настоящей статьи, применяются к налогам, описанным в настоящей Конвенции.

Статья 24 Процедура взаимного согласования

      1. Если лицо считает, что действия одного или обоих Договаривающихся государств приводят к его налогообложению не в соответствии с положениями настоящей Конвенции, оно может, независимо от средств защиты, предусмотренных внутренним законодательством этих Государств, представить свое дело на рассмотрение компетентному органу Договаривающегося государства, резидентом которого оно является, или, если его дело подпадает под действие пункта 1 статьи 23, компетентному органу Договаривающегося государства, национальным лицом которого оно является. Заявление должно быть представлено в течение трех лет с момента первого уведомления о действиях, приводящих к налогообложению не в соответствии с положениями настоящей Конвенции.

      2. Компетентный орган будет стремиться, если он сочтет заявление обоснованным и если он сам не сможет прийти к удовлетворительному решению, решить дело по взаимному согласию с компетентным органом другого Договаривающегося государства, с целью избежания налогообложения, не соответствующего Конвенции. Любое достигнутое согласие будет исполнено независимо от любых ограничений во времени, предусмотренных национальными законодательствами Договаривающихся государств.

      3. Компетентные органы Договаривающихся государств будут стремиться разрешить по взаимному согласию любые трудности или сомнения, возникающие при толковании или применении Конвенции. Они могут также консультироваться друг с другом с целью устранения двойного налогообложения в случаях, не предусмотренных Конвенцией.

      4. Компетентные органы Договаривающихся государств могут вступать в прямые контакты друг с другом, в том числе через совместную комиссию, состоящую из представителей компетентных органов Договаривающихся государств, в целях достижения согласования в понимании предыдущих пунктов.

Статья 25 Обмен информацией

      1. Компетентные органы Договаривающихся государств обмениваются информацией, необходимой для выполнения положений настоящей Конвенции или внутренних законодательств Договаривающихся государств в отношении налогов, на которые распространяется Конвенция, в той степени, в какой налогообложение по этому законодательству не противоречит настоящей Конвенции. Любая информация, полученная Договаривающимся государством, считается конфиденциальной таким же образом, как и информация, полученная в рамках внутреннего законодательства этого государства, и сообщается только лицам или органам (включая суды и административные органы), занятым оценкой или сбором, принудительным взысканием или судебным преследованием, или рассмотрением апелляций, касающихся налогов, на которые распространяется Конвенция. Такие лица или органы должны использовать информацию только для этих целей. Они могут раскрывать эту информацию в ходе открытого судебного заседания или при принятии судебных решений.

      2. Ни в каком случае положения пункта 1 не будут толковаться как налагающие на Договаривающиеся государства обязательство:

      а) предпринимать административные меры, противоречащие законодательству и административной практике, этого или другого Договаривающегося государства;

      b) представлять информацию, которую нельзя получить по законодательству или в ходе обычной административной практики этого или другого Договаривающегося государства;

      с) представлять информацию, которая раскрывала бы какую-либо торговую, предпринимательскую, промышленную, коммерческую или профессиональную тайну, или торговый процесс, или информацию, раскрытие которой противоречило бы государственной политике (общественному порядку).

      3. Если информация требуется Договаривающимся государством в соответствии с настоящей статьей, другое государство использует его информацию для достижения требуемой информации, даже если это другое государство может не нуждаться в такой информации для его собственных налоговых целей. Обязательство, содержащееся в предыдущем предложении, подчинено ограничениям пункта 2, но ни в каком случае такое ограничение не будет рассмотрено, как разрешающее государству отказать представлять информацию исключительно потому, что это не имеет никакого внутреннего интереса в такой информации.

Статья 26 Помощь в сборе налогов

      1. Договаривающиеся государства оказывают друг другу помощь в сборе доходных требований. Такая помощь ограничивается действием статей 1 и 2. Компетентные органы Договаривающихся государств могут по взаимному согласованию установить процедуры применения настоящей статьи.

      2. Термин "доходное требование", используемый в настоящей статье, означает сумму, причитающуюся в отношении налогов, указанных в статье 2, в той мере, в которой налогообложение не противоречит настоящей Конвенции или любому другому международному договору, участниками которого являются Договаривающиеся государства, а также проценты, административные штрафы и затраты на сборы и сохранность, относящиеся к этой сумме.

      3. В случае если доходное требование Договаривающегося государства должно быть исполнено в соответствии с законодательством этого государства и приводится в действие лицом, которое в данный момент не может в соответствии с законодательствами этого государства, воспрепятствовать его сбору, такое доходное требование, по запросу компетентного органа этого государства, признается в целях сбора компетентным органом другого Договаривающегося государства. Такое доходное требование подлежит сбору этим другим государством, в соответствии с положениями его законодательства, применяемого в отношении сбора собственных налогов, как если бы доходное требование являлось доходным требованием этого другого Государства.

      4. В случае если доходное требование Договаривающегося государства является требованием, в отношении которого это государство может в соответствии со своим законодательством принять меры по сохранности с целью обеспечения сбора, такое доходное требование по запросу компетентного органа этого государства признается в целях принятия мер по сохранности компетентным органом другого Договаривающегося государства. Это другое государство принимает меры по сохранности в отношении этого доходного требования в соответствии с положениями своего законодательства, как если бы это доходное требование было доходным требованием этого другого государства даже если в момент принятия таких мер доходное требование не осуществлено в первом упомянутом государстве или принадлежит лицу, имеющему право воспрепятствовать его сбору.

      5. Несмотря на положения пунктов 3 и 4, доходное требование, признанное Договаривающимся государством в целях пунктов 3 или 4, в этом государстве не подлежит временным ограничениям или определению приоритетности, применяемых к доходным требованиям в соответствии с законодательством этого государства в отношении характера требования. В дополнение к этому, доходное требование, принятое Договаривающимся государством, в целях пунктов 3 или 4, в этом государстве не имеет приоритета, применяемого к этому доходному требованию в соответствии с законодательством другого Договаривающегося государства.

      6. Судебные дела, касающиеся существования, законности или суммы доходного требования Договаривающегося государства, не вносятся в суды или административные органы другого Договаривающегося государства.

      7. В случае если после того, как запрос направлен Договаривающимся государством в соответствии с пунктом 3 или 4 и до того, как другое Договаривающееся государство взыскало и передало соответствующее доходное требование первому упомянутому государству, соответствующее доходное требование прекращает действие:

      а) в случае с запросом, соответствующим пункту 3, когда доходное требование первого упомянутого государства может быть исполнено в соответствии с законодательством этого государства и принадлежит лицу, которое на данный момент не может в соответствие с законодательством этого государства воспрепятствовать его сбору; или

      b) в случае с запросом, соответствующим пункту 4, когда доходное требование первого упомянутого государства в отношении которого это государство может в соответствии со своим законодательством принять меры по сохранению суммы доходного требования с целью обеспечения сбора, компетентные органы первого упомянутого государства немедленно уведомляют компетентные органы другого государства об этом факте и по выбору другого государства, первое упомянутое государство может приостановить или отозвать свой запрос.

      8. Ни в каком случае положения настоящей статьи не толкуются как налагающие на Договаривающиеся государства обязательства:

      а) предпринимать административные меры, противоречащие законодательству и административной практике этого или другого Договаривающегося государства;

      b) предпринимать меры, противоречащие государственной политике (общественному порядку);

      с) предоставлять помощь, если другое Договаривающееся государство не предприняло все соответствующие меры по сбору или сохранности доходного требования, в зависимости от конкретного случая в соответствии с его законодательствами или административной практикой;

      d) предоставлять помощь в тех случаях, когда административная нагрузка на это государство несоразмерна выгоде, получаемой другим Договаривающимся государством.

Статья 27 Сотрудники дипломатических представительств и консульских учреждений

      Ничто в настоящей Конвенции не затрагивает налоговых привилегий сотрудников дипломатических представительств и консульских учреждений, которым такие привилегии предоставлены общими нормами международного права или в соответствии с положениями специальных соглашений.

Статья 28 Исключение определенных компаний

      Настоящая Конвенция не применяется к холдинговым компаниям, созданным в соответствии со специальным люксембургским законодательством, в частности, Законом от 31 июля 1929 года и Указом от 17 декабря 1938 года, а также не применяется к доходам, которые резидент Казахстана получает от таких компаний, и к акциям и другим ценным бумагам таких компаний, которыми владеет указанное лицо.

Статья 29 Вступление в силу

      1. Настоящая Конвенция подлежит ратификации и вступает в силу с даты получения последнего письменного уведомления о выполнении Договаривающимися государствами внутригосударственных процедур, необходимых для ее вступления в силу.

      2. Настоящая Конвенция применяется:

      а) в отношении налогов, удерживаемых у источника, с дохода, полученного с 1 января или после 1 января календарного года, следующего за годом вступления настоящей Конвенции в силу;

      b) в отношении других налогов на доход и капитал, подлежащих обложению в любом налоговом году, начинающемся с 1 января или после 1 января календарного года, следующего за годом вступления настоящей Конвенции в силу.

Статья 30 Поправки

      По взаимному согласию Договаривающихся государств, изменения и дополнения в настоящую Конвенцию могут вноситься протоколами, которые составят неотъемлемую часть настоящей Конвенции.

Статья 31 Прекращение действия

      1. Настоящая Конвенция остается в силе, пока одно из Договаривающихся государств не прекратит ее действие. Любое Договаривающееся государство может прекратить действие Конвенции, направив по дипломатическим каналам письменное уведомление о прекращении действия, по крайней мере, за шесть месяцев до конца любого календарного года, следующего после истечения пятилетнего периода с даты вступления его в силу.

      2. Конвенция прекращает свое действие:

      а) в отношении налогов, удерживаемых у источника, с дохода, полученного с 1 января или после 1 января календарного года, следующего за годом получения уведомления;

      b) в отношении других налогов на доход и капитал, подлежащих обложению в любом налоговом году, начинающемся с 1 января или после 1 января календарного года, следующего за годом получения уведомления.

      В УДОСТОВЕРЕНИЕ ЧЕГО, нижеподписавшиеся, должным образом на то уполномоченные, подписали настоящую Конвенцию.

      Совершено в двух экземплярах в Аcтане 26 июня 2008 года на казахском, французском, русском и английском языках, причем все тексты имеют одинаковую силу.

За Правительство

За Правительство

Республики Казахстан

Великого Герцогства Люксембург


Протокол
между Правительством Республики Казахстан и Правительством
Великого Герцогства Люксембург о внесении изменений и
дополнений в Конвенцию между Правительством Республики
Казахстан и Правительством Великого Герцогства Люксембург об
избежании двойного налогообложения и предотвращении уклонения
от налогообложения в отношении налогов на доход и капитал,
подписанную в Астане 26 июня 2008 года

      Правительство Республики Казахстан и Правительство Великого Герцогства Люксембург, желая заключить Протокол о внесении изменений и дополнений в Конвенцию между Правительством Республики Казахстан и Правительством Великого Герцогства Люксембург об избежании двойного налогообложения и предотвращении уклонения от налогообложения в отношении налогов на доход и капитал, подписанную в Астане 26 июня 2008 года, (далее - "Конвенция"), согласились о нижеследующем:

Статья 1

      Пункт 3 статьи 5 (постоянное учреждение) Конвенции изложить в следующей редакции:

      "3. Термин "постоянное учреждение" также включает:

      а) строительную площадку, строительный, монтажный или сборочный объект или наблюдательные услуги, связанные с ними, если только такая площадка или объект существуют более 12 месяцев или такие услуги оказываются более 12 месяцев;

      b) оказание услуг, включая консультационные услуги, предприятием Договаривающегося Государства через служащих или другой персонал, нанятый предприятием для таких целей, но только если деятельность такого характера продолжается (для такого или связанного с ним проекта) в пределах другого Договаривающегося Государства более 12 месяцев.".

Статья 2

      В пункте 5 статьи 11 (проценты) Конвенции исключить предложение: "Штрафы за несвоевременные выплаты не рассматриваются в качестве процентов для целей настоящей статьи.".

Статья 3

      Статью 25 (обмен информацией) Конвенции изложить в следующей редакции:

"Статья 25Обмен информацией

      1. Компетентные органы Договаривающихся Государств обмениваются информацией, необходимой для выполнения положений настоящей Конвенции или администрирования или применения национального законодательства, касающегося налогов любого вида и описания, взимаемых от имени Договаривающихся Государств, или их центральных или местных органов власти, в той мере, в которой налогообложение не противоречит настоящей Конвенции. Обмен информацией не ограничивается статьей 1.

      2. Любая информация, полученная Договаривающимся Государством, считается конфиденциальной, как и информация, полученная в соответствии с национальным законодательством этого Договаривающегося Государства, и будет раскрыта только лицам или органам (включая суды и административные органы), занятым оценкой или сбором, принудительным взысканием или судебным преследованием, или рассмотрением апелляций в отношении налогов, упомянутых в пункте 1. Такие лица или органы могут использовать информацию только для таких целей. Они могут раскрыть информацию в ходе открытого судебного заседания или при принятии судебных решений.

      3. Положения пунктов 1 и 2 не могут толковаться как налагающие на Договаривающееся Государство обязательство:

      а) предпринимать административные меры, противоречащие законодательству и административной практике этого или другого Договаривающегося Государства;

      b) представлять информацию, которую нельзя получить по законодательству или в ходе обычной административной практики этого или другого Договаривающегося Государства;

      с) представлять информацию, которая раскрыла бы какую-либо торговую, предпринимательскую, промышленную, коммерческую или профессиональную тайну или торговый процесс, или информацию, раскрытие которой противоречило бы государственной политике (ordre publik).

      4. Если информация запрошена Договаривающимся Государством в соответствии с настоящей статьей, другое Договаривающееся Государство принимает меры по сбору запрошенной информации, даже если такая информация не требуется этому другому Государству для собственных налоговых целей. Обязательство, содержащееся в предыдущем предложении, подпадает под ограничения пункта 3, но такие ограничения не могут толковаться, как разрешающие Договаривающемуся Государству отказать в представлении информации исключительно по причине отсутствия внутренней заинтересованности в такой информации.

      5. Положения пункта 3 не могут толковаться, как разрешающие Договаривающемуся Государству отказать в представлении информации исключительно по причине того, что обладателем информации являются банк, другое финансовое учреждение, номинальный держатель или лицо, выступающее агентом или поверенным, или по причине того, что информация касается лица, наделенного правом собственности."

Статья 4

      В целях применения статьи 25 Конвенции:

      компетентный орган запрашивающего Договаривающегося Государства представляет следующую информацию компетентному органу запрашиваемого Договаривающегося Государства при подаче запроса о представлении информации для получения соответствующей информации на запрос:

      а) фамилия, имя, наименование исследуемого или проверяемого физического или юридического лица;

      b) комментарий к запрашиваемой информации, включая ее характер и форму, в которой запрашивающее Государство желает получить информацию от запрашиваемого Государства;

      с) налоговые цели, для которых запрашивается информация;

      d) основания предположения, что запрашиваемая информация находится в запрашиваемом Государстве или в распоряжении или под контролем лица, подпадающего под юрисдикцию запрашиваемого Государства;

      е) фамилия, имя, наименование и адрес лица, подозреваемого в наличии запрашиваемой информации, если таковой известен;

      f) заявление о том, что запрашивающее Государство использовало все доступные средства на своей территории для получения информации, за исключением тех, которые приведут к несоразмерным трудностям.

      Обмен информацией осуществляется на английском языке.

Статья 5

      1. Настоящий Протокол подлежит ратификации. Договаривающиеся Государства уведомят друг друга письменно по дипломатическим каналам о завершении внутригосударственных процедур, необходимых для вступления в силу настоящего Протокола.

      2. Настоящий Протокол вступает в силу с даты получения последнего из уведомлений, упомянутых в пункте 1. Положения настоящего Протокола применяются за налогооблагаемые периоды, начинающиеся с или после первого января календарного года, следующего за годом вступления в силу настоящего Протокола.

      В удостоверение чего, нижеподписавшиеся, должным образом на то уполномоченные, подписали настоящий Протокол.

      Совершено в городе Люксембург 03 мая 2012 года в двух экземплярах на казахском, русском, французском и английском языках, причем все тексты имеют одинаковую силу.

За Правительство

За Правительство Великого

Республики Казахстан

Герцогства Люксембург


Примечание РЦПИ!


Далее следует текст на английском и французском языках.


Қазақстан Республикасының Үкіметі мен Люксембург Ұлы Герцогтігінің Үкіметі арасындағы Табыс пен капиталға салынатын салықтарға қатысты қосарланған салық салуды болдырмау және салық салудан жалтаруға жол бермеу туралы конвенцияны және 2008 жылғы 26 маусымда Астанада қол қойылған Қазақстан Республикасының Үкіметі мен Люксембург Ұлы Герцогтігінің Үкіметі арасындағы Табыс пен капиталға салынатын салықтарға қатысты қосарланған салық салуды болдырмау және салық салудан жалтаруға жол бермеу туралы конвенцияға өзгерістер мен толықтырулар енгізу туралы Қазақстан Республикасының Үкіметі мен Люксембург Ұлы Герцогтігінің Үкіметі арасындағы хаттаманы ратификациялау туралы

Қазақстан Республикасының 2013 жылғы 11 қарашадағы № 138-V Заңы.

      2008 жылғы 26 маусымда Астанада жасалған Қазақстан Республикасының Үкіметі мен Люксембург Ұлы Герцогтігінің Үкіметі арасындағы Табыс пен капиталға салынатын салықтарға қатысты қосарланған салық салуды болдырмау және салық салудан жалтаруға жол бермеу туралы конвенция және 2012 жылғы 3 мамырда Люксембургте жасалған 2008 жылғы 26 маусымда Астанада қол қойылған Қазақстан Республикасының Үкіметі мен Люксембург Ұлы Герцогтігінің Үкіметі арасындағы Табыс пен капиталға салынатын салықтарға қатысты қосарланған салық салуды болдырмау және салық салудан жалтаруға жол бермеу туралы конвенцияға өзгерістер мен толықтырулар енгізу туралы Қазақстан Республикасының Үкіметі мен Люксембург Ұлы Герцогтігінің Үкіметі арасындағы хаттама ратификациялансын.

      Қазақстан Республикасының
Президенті
Н. Назарбаев

ҚАЗАҚСТАН РЕСПУБЛИКАСЫНЫҢ ҮКІМЕТІ МЕН ЛЮКСЕМБУРГ ҰЛЫ
ГЕРЦОГТІГІНІҢ ҮКІМЕТІ АРАСЫНДАҒЫ ТАБЫС ПЕН КАПИТАЛҒА САЛЫНАТЫН
САЛЫҚТАРҒА ҚАТЫСТЫ ҚОСАРЛАНҒАН САЛЫҚ САЛУДЫ БОЛДЫРМАУ ЖӘНЕ
САЛЫҚ САЛУДАН ЖАЛТАРУҒА ЖОЛ БЕРМЕУ ТУРАЛЫ
КОНВЕНЦИЯ (2013 жылғы 11 желтоқсанда күшіне енді - Қазақстан Республикасының халықаралық шарттары бюллетені, 2014 ж., № 1, 3-құжат)

      Қазақстан Республикасының Үкіметі мен Люксембург Ұлы Герцогтігінің Үкіметі,

      Табыс пен капиталға салынатын салықтарға қатысты қосарланған салық салуды болдырмау және салық салудан жалтаруға жол бермеу туралы конвенция жасасуға ниет білдіре отырып,

      мыналар туралы келісті:

1-бап КОНВЕНЦИЯ ҚОЛДАНЫЛАТЫН ТҰЛҒАЛАР

      Осы Конвенция Уағдаласушы Мемлекеттердің бірінің немесе екеуінің де резиденттері болып табылатын тұлғаларға қолданылады.

2-бап КОНВЕНЦИЯ ҚОЛДАНЫЛАТЫН САЛЫҚТАР

      1. Осы Конвенция алу әдістеріне қарамастан, Уағдаласушы Мемлекеттің немесе оның орталық немесе жергілікті билік органдарының атынан алынатын табыс пен капиталға салынатын салықтарға қолданылады.

      2. Жылжымалы немесе жылжымайтын мүлікті иеліктен айырудан алынған табыстарға салынатын салықтарды, кәсіпорындар төлейтін қызметақының немесе жалақының жалпы сомасынан алынатын салықтарды қоса алғанда, табыстың жалпы сомасынан, капиталдың жалпы сомасынан немесе табыстың немесе капиталдың жеке элементтерінен алынатын барлық салықтың түрлері табыс пен капиталға салынатын салықтар болып есептеледі.

      3. Осы Конвенция қолданылатын қазіргі салықтар мыналар болып табылады, атап айтқанда,:

      a) Люксембург Ұлы Герцогтігінде:

      (і) жеке тұлғаларға салынатын табыс салығы;

      (іі) корпорациялық табыс салығы;

      (ііі) капиталға салынатын салық; және

      (iv) коммуналдық caуда салығы

      (бұдан әрі - "Люксембург салығы" деп аталатын);

      b) Қазақстан Республикасында:

      (і) корпорациялық табыс салығы;

      (іі) жеке табыс салығы;

      (ііі) заңды және жеке тұлғалардың мүлкіне салынатын салық

      (бұдан әрі - "Қазақстан салығы" деп аталатын).

      4. Конвенция күшіне енген күннен кейін қолданыстағы салықтарға қосымша немесе олардың орнына алынатын бірдей немесе кіріске және капиталға салынатын мәні бойынша ұқсас кез келген салықтарға да осы Конвенция қолданылады. Уағдаласушы Мемлекеттердің құзыретті органдары өздерінің салық салуға қатысты ұлттық заңнамаларында болатын кез келген елеулі өзгерістер туралы бір-біріне хабардар етіп отырады.

3-бап ЖАЛПЫ АНЫҚТАМАЛАР

      1. Егер түпмәтіннен өзгеше туындамаса, осы Конвенцияның мақсаттары үшін, мына терминдер:

      а) "Люксембург" Люксембург Ұлы Герцогтігін білдіреді және географиялық мағынада қолданғанда Люксембург Ұлы Герцогтігінің аумағын білдіреді;

      b) "Қазақстан" Қазақстан Республикасын білдіреді және, географиялық мағынасында қолданғанда "Қазақстан" термині оның заңнамасына және ол қатысушысы болып табылатын халықаралық шарттарға сәйкес Қазақстан Республикасының мемлекеттік аумағын және Қазақстан өзінің егемендік құқықтары мен заңды құзырын жүзеге асыра алатын аймағын қамтиды;

      с) "тұлға" жеке тұлғаны, компанияны және тұлғалардың кез келген басқа да бірлестігін білдіреді;

      d) "компания" салық салу мақсаттары үшін корпорациялық құрылым ретінде қарастырылатын кез келген корпорациялық құрылымды немесе кез келген тұлғаны білдіреді;

      e) "кәсіпорын" кез келген кәсіпкерлік қызметті жүзеге асыру үшін қолданылады;

      f) "Уағдаласушы Мемлекеттің кәсіпорны" және "екінші Мемлекеттің кәсіпорны" тиісінше Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті басқаратын кәсіпорынды және екінші Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті басқаратын кәсіпорынды білдіреді;

      g) "халықаралық тасымал" теңіз немесе әуе кемесі екінші Уағдаласушы Мемлекеттің пункттері арасында ғана пайдаланылатын жағдайлардан басқа, Уағдаласушы Мемлекеттің кәсіпорыны пайдаланатын теңіз немесе әуе кемесімен кез келген тасымалды білдіреді;

      h) "құзыретті орган" мыналарды:

      (і) Люксембургте: Қаржы министрін немесе оның уәкілетті өкілін білдіреді;

      (іі) Қазақстанда: Қазақстан Республикасының Қаржы министрлігін немесе оның уәкілетті өкілін;

      і) "ұлттық тұлға" мыналарды:

      (і) Уағдаласушы Мемлекетте азаматтығы бар кез келген жеке тұлғаны;

      (іі) Уағдаласушы Мемлекеттің ұлттық Заңнамасына сәйкес өз мәртебесін алған кез келген заңды тұлғаны, серіктестікті немесе қауымдастықты білдіреді;

      j) "кәсіпкерлік қызмет" кәсіби көрсетілетін қызметтерді және тәуелсіз сипаттағы басқа да қызметті жүзеге асыруды қамтиды;

      k) "Уағдаласушы Мемлекет" және "екінші Уағдаласушы Мемлекет" түпмәтінге байланысты Қазақстанды немесе Люксембург Ұлы Герцогтігін білдіреді;

      l) "капитал" осы Конвенцияның 21-бабының мақсаттары үшін жылжымалы және жылжымайтын мүлікті білдіреді және қолма-қол ақша қаражатын, акцияларды немесе мүлік құқығын растайтын басқа да құжаттарды, вексельдерді, облигацияларды немесе басқа да борышты міндеттемелерді, сондай-ақ патенттерді, сауда белгілерін, авторлық құқықтарды немесе басқа да осыған ұқсас құқықты немесе мүлікті қамтиды (бірақ онымен шектелмейді);

      m) "пул" - осы Конвенцияның мақсаттары үшін халықаралық тасымалдауда жүктерді тасымалдау бойынша контейнерлерді бірлесіп пайдалануды жүзеге асыратын, оларды пайдаланудан түсетін пайда жалпы қорға қалыптасатын және пулды құру туралы келісімге сәйкес бөлінетін бірлескен тұлғаларды да білдіреді.

      2. Уағдаласушы Мемлекет осы Келісімді кез келген уақытта қолданған кезде, онда айқындалмаған кез келген термин, егер түпмәтіннен өзге мағына туындамаса, Конвенция қолданылатын салықтарға қатысты осы Мемлекеттің заңнамасы бойынша осы кезде қандай мағынаға ие болса, сондай мағынаны иеленеді, осы Мемлекеттің қолданылатын салық заңнамасы бойынша терминнің кез келген мағынасы осы Мемлекеттің басқа заңдары бойынша терминге берілетін мәннен көрі басымдыққа ие болады.

4-бап РЕЗИДЕНТ

      1. Осы Конвенцияның мақсаттары үшін "Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті" термині осы Мемлекеттің заңнамасы бойынша оның тұратын жері, резиденттігі, азаматтығы, басқару орны немесе осындай сипаттағы кез келген басқа өлшем негізінде онда салық салынуға жататын кез келген тұлғаны білдіреді, сондай-ақ Мемлекеттің өзін, оның кез келген орталық және жергілікті билік органдарын қамтиды. Алайда бұл термин Мемлекетте осы Мемлекеттегі көздерден алынатын табысқа қатысты ғана немесе онда орналасқан капиталға қатысты салық салынуға жататын тұлғаларды қамтымайды.

      2. Егер осы баптың 1-тармағының ережелеріне сәйкес жеке тұлға Уағдаласушы Мемлекеттердің екеуінің де резиденті болып табылса, онда оның мәртебесі мынадай түрде айқындалады:

      a) ол өзінің иелігіндегі тұрақты баспанасы бар Мемлекеттің ғана резиденті болып есептеледі; егер оның иелігінде Мемлекеттердің екеуінде де тұрақты баспанасы болса, ол неғұрлым тығыз жеке және экономикалық қатынастары (өмірлік мүдделер орталығы) бар Мемлекеттің резиденті болып саналады;

      b) егер оның өмірлік мүдделер орталығы бар Мемлекетті айқындау мүмкін болмаса немесе Мемлекеттердің ешқайсысында өзінің иелігіндегі тұрақты баспанасы болмаса, онда ол өзі әдетте тұрып жатқан Мемлекеттің резиденті болып саналады;

      c) егер ол әдетте Мемлекеттердің екеуінде де тұратын болса немесе олардың біреуінде де тұрмаса, ол азаматы болып табылатын Мемлекеттің резиденті болып есептеледі;

      d) егер резиденттің мәртебесі а)-с) тармақшаларына сәйкес айқындалмаған болса, Уағдаласушы Мемлекеттердің құзыретті органдары өзара келісе отырып, осы мәселе бойынша шешім қабылдайды.

      3. Егер 1-тармақтың ережелеріне сәйкес жеке тұлғадан өзге тұлға Уағдаласушы Мемлекеттердің екеуінің де резиденті болса, ол тиімді басқару орны орналасқан Мемлекеттің резиденті болып есептеледі.

5-бап ТҰРАҚТЫ МЕКЕМЕ

      1. Осы Конвенцияның мақсаттары үшін "тұрақты мекеме" термині кәсіпорынның кәсіпкерлік қызметі толық немесе ішінара жүзеге асырылатын тұрақты қызмет орнын білдіреді.

      2. Атап айтқанда, "тұрақты мекеме" термині мыналарды:

      a) басқару орнын;

      b) бөлімшені;

      c) кеңсені;

      d) фабриканы;

      e) шеберхананы; және

      f) шахтаны, мұнай немесе газ ұңғымасын, кенішті, қондырғыны, құрылысты немесе табиғи ресурстарды барлайтын немесе өндіретін басқа да кез келген кен орнын қамтиды.

      3. "Тұрақты мекеме" термині мыналарды да қамтиды:

      а) құрылыс алаңы, құрылыс, монтаждау немесе құрастыру объектісі немесе олармен байланысты байқау қызметтері, егер мұндай алаң немесе объект 12 айдан астам уақыт ішінде жұмыс істесе немесе мұндай қызметтер 12 айдан астам уақыт ішінде көрсетілсе;

      b) консультациялық қызметтерді қоса алғанда, Уағдаласушы Мемлекет кәсіпорнының қызметшілер немесе осындай мақсаттар үшін кәсіпорын жалдаған өзге персонал арқылы қызметтер көрсету, бірақ егер мұндай сипаттағы қызмет басқа Уағдаласушы Мемлекет шегінде 12 айдан астам жалғасып жатса ғана (мұндай немесе онымен байланысты жоба үшін).

      4. Осы баптың алдыңғы ережелеріне қарамастан "тұрақты мекеме" термині мыналарды:

      a) құрылыстарды тек кәсіпорынға тиесілі тауарларды немесе бұйымдарды сақтау, көрсету немесе жеткізіп тұру мақсаттары үшін пайдалануды;

      b) кәсіпорынға тиесілі тауарлар немесе бұйымдар қорын тек сақтау, көрсету немесе жеткізіп тұру мақсаттары үшін ұстауды;

      c) кәсіпорынға тиесілі тауарлар немесе бұйымдар қорын тек басқа кәсіпорынның өңдеу мақсаттары үшін ұстауды;

      d) тұрақты қызмет орнын тек тауарлар немесе бұйымдар сатып алу мақсаттары үшін немесе кәсіпорынға арналған ақпарат жинау үшін ұстауды;

      e) тұрақты қызмет орнын тек кәсіпорын үшін дайындық немесе көмекші сипаттағы кез келген басқа қызметті жүзеге асыру мақсаттары үшін ұстауды;

      f) осындай амал нәтижесінде туындайтын тұрақты қызмет орнының жиынтық қызметі дайындық немесе көмекші сипатта болған жағдайда тұрақты қызмет орнын а) тармақшасынан бастап е) тармақшасына дейін санамаланған қызмет түрлерінің кез келген амалын жүзеге асыру үшін ұстауды қамтиды деп қарастырылмайды.

      5. 1 және 2-тармақтардың ережелеріне қарамастан, егер оған 6-тармақ қолданылатын тәуелсіз мәртебесі бар агенттен өзге тұлға Уағдаласушы Мемлекетте басқа Уағдаласушы Мемлекет кәсіпорнының атынан әрекет етсе, онда бұл кәсіпорын осы тұлғаның кәсіпорын үшін қолға алатын кез келген қызметіне қатысты бірінші аталған Уағдаласушы Мемлекетте тұрақты мекемесі бар кәсіпорын ретінде қарастырылады, егер мұндай тұлғаның:

      а) осы Мемлекетте кәсіпорын атынан келісім шарттар жасауға өкілеттіктері болса және оны әдеттегідей пайдаланып жүрсе, егер мұндай кәсіпорынның қызметі 4-тармақта айтылған қызмет түрлерімен ғана шектелмесе, егер оларды кәсіпкерлік қызметтің тұрақты орны арқылы жүзеге асырса да бұл кәсіпкерлік қызметтің тұрақты орнын осы тармақтың ережелеріне сәйкес тұрақты мекемеге айналдырылмаса; немесе

      б) мұндай өкілеттіктері болмаса, бірақ кәсіпорын атынан тұрақты негізде тауарларды немесе бұйымдарды жеткізіп тұратын бірінші аталған Мемлекетте тауарлар немесе бұйымдар қорын әдеттегідей ұстап тұрса. Егер салық салуды болдырмау мақсатында бірінші аталған Мемлекетте мұндай тұлға тұрақты негізде тауарларды немесе бұйымдарды жеткізуді жүзеге асырып қана қоймай, сату бойынша келісім-шарттың өзін іс жүзінде жасаспай тауарларды немесе бұйымдарды сатуға байланысты қызметтердің барлық түрін іс жүзінде жүзеге асыратын болса, жоғарыдағы сөйлемнің ережелері қолданылмайды.

      6. Кәсіпорын кәсіпкерлік қызметін осы Уағдаласушы Мемлекетте делдал, комиссионер немесе тәуелсіз мәртебесі бар кез келген басқа агент арқылы жүзеге асырғаны үшін ғана, осындай тұлғалар өздерінің әдеттегі қызметі шеңберінде әрекет жасаған жағдайда, Уағдаласушы Мемлекетте тұрақты мекемесі бар кәсіпорын ретінде қарастырылмайды.

      7. Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті болып табылатын компанияның екінші Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті болып табылатын компанияны бақылауы немесе оның бақылауында болуы немесе осы екінші Уағдаласушы Мемлекетте кәсіпкерлік қызметпен айналысуы (не тұрақты мекеме арқылы не басқадай жолмен айналысуы) фактісінің өзі-ақ осы компаниялардың бірін екіншісінің тұрақты мекемесіне айналдырмайды.

      Ескерту. 5-бапқа өзгеріс енгізілді - ҚР 11.11.2013 № 138-V Заңымен.

6-бап ЖЫЛЖЫМАЙТЫН МҮЛІКТЕН АЛЫНАТЫН ТАБЫС

      1. Уағдаласушы Мемлекеттің резидентінің екінші Уағдаласушы Мемлекетте орналасқан жылжымайтын мүліктен алған табысына (ауыл шаруашылығынан немесе орман шаруашылығынан алған табысты қосқанда) осы екінші Уағдаласушы Мемлекетте салық салынуы мүмкін.

      2. "Жылжымайтын мүлік" термині қаралып отырған мүлік орналасқан Уағдаласушы Мемлекеттің заңдары бойынша қандай мағынасы болса, сондай мағынаға ие болады. Термин кез келген жағдайда жылжымайтын мүлікке қатысты қосалқы мүлікті, ауыл шаруашылығы мен орман шаруашылығында пайдаланылатын мал мен жабдықты, жер меншігіне қатысты заң ережелері қолданылатын құқықтарды, жылжымайтын мүлік узуфрукт және минералдық ресурстарды, қорларды және басқа да табиғи қазбаларды игеру үшін берілетін өтемақы ретіндегі өзгермелі немесе тіркелген төлемдеріне құқықтарды қамтиды; теңіз және әуе кемелері жылжымайтын мүлік ретінде қарастырылмайды.

      3. 1-тармақтың ережелері жылжымайтын мүлікті тікелей пайдаланудан, жалға беруден немесе кез келген басқа нысанда пайдаланудан алынған табысқа қолданылады.

      4. 1 және 3-тармақтардың ережелері кәсіпорынның жылжымайтын мүлкінен алынатын табысқа қолданылады.

7-бап КӘСІПКЕРЛІК ҚЫЗМЕТТЕН АЛЫНАТЫН ПАЙДА

      1. Егер Уағдаласушы Мемлекеттің кәсіпорны екінші Уағдаласушы Мемлекетте кәсіпкерлік қызметті жүзеге асырмаса немесе сонда орналасқан тұрақты мекеме арқылы жүзеге асырмаса, кәсіпорынның пайдасына тек осы Уағдаласушы Мемлекетте ғана салық салынады. Егер кәсіпорын жоғарыда айтылғандай кәсіпкерлік қызметті жүзеге асырса, онда кәсіпорынның пайдасына екінші Мемлекетте, бірақ осындай тұрақты мекемеге қатысты бөлігіне ғана салық салынуы мүмкін.

      2. Осы баптың 1-тармағына қатысты, егер Мемлекеттің кәсіпорны екінші Мемлекетте сонда орналасқан тұрақты мекеме арқылы кәсіпкерлік қызметін жүзеге асырса, онда осы тұрақты мекеме нақ осындай немесе осыған ұқсас жағдайларда дәл осындай немесе оған ұқсас қызметпен айналысатын оқшауланған және жеке кәсіпорын болған болса, өзі тұрақты мекемесі болып табылатын кәсіпорыннан мүлдем дербес әрекет жасағанда алуы мүмкін пайда әрбір Мемлекетте осы тұрақты мекемеге жатқызылады.

      3. 4-тармақтың ережелерін ескере отырып, егер Уағдаласушы Мемлекеттің кәсіпорны екінші Уағдаласушы Мемлекетте сонда орналасқан тұрақты мекеме арқылы кәсіпкерлік қызметті жүзеге асырса, онда әрбір Уағдаласушы Мемлекетте осы тұрақты мекемеге егер ол оқшау және дербес кәсіпорын болып, осындай немесе ұқсас жағдайларда дәл осындай немесе ұқсас қызметпен айналысып, өзі тұрақты мекемесі болып табылатын кәсіпорыннан толық тәуелсіз әрекет жасағанда алуы мүмкін пайда жатқызылады.

      4. Тұрақты мекеменің пайдасын анықтау кезінде шығыстар тұрақты мекеме орналасқан Мемлекетте немесе басқа жерде жұмсалғанына қарамастан, негізді бөлінген басқару және жалпы әкімшілік шығыстарын қосқанда, тиісті түрде құжатпен расталған, тұрақты мекеменің мақсаттары үшін жұмсалған шығыстарды шегеруге жол беріледі.

      5. Тұрақты мекеменің кәсіпорын үшін тауарлар немесе бұйымдар сатып алуының негізінде ғана осы тұрақты мекемеге қандай да болмасын пайда есептелмейді.

      6. Алдыңғы тармақтардың мақсаттары үшін тұрақты мекемеге жататын пайда, егер мұндай тәртіпті өзгерту үшін жеткілікті және дәлелді себептері болмаса жылма-жыл біркелкі тәсілмен анықталады.

      7. Егер пайда осы Конвенцияның басқа баптарында жеке айтылатын кірістердің түрлерін қамтыса, онда бұл баптардың ережелері осы баптың ережелерін қозғамайды.

      8. Осы бап әріптестікке қатысудан түскен табысқа да қолданылады. Ол әріптестің әріптестік қызметте атқарған әріптестікте қатысқан және несиелер бергені үшін немесе мүлік құндылықтарын бергені үшін әріптестің алған сыйақыларына да қолданылады, егер де мұндай сыйақылар Уағдаласушы Мемлекеттің заңнамасына сәйкес, әріптестің осы тұрақты мекемеден алған табыстарына жатса.

8-бап ТЕҢІЗ ЖӘНЕ ӘУЕ КӨЛІГІ

      1. Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті теңіз немесе әуе кемелерін халықаралық тасымалдауда пайдаланудан алған пайдаға тек осы Уағдаласушы Мемлекетте ғана салық салынады.

      2. 1-тармақтың ережелері пулға, көлік құралдарын пайдалану жөніндегі бірлескен кәсіпорынға немесе халықаралық ұйымға қатысудан алынатын пайдаға да қолданылады.

9-бап ҚАУЫМДАСҚАН КӘСІПОРЫНДАР

      1. Егер

      a) бір Уағдаласушы Мемлекеттің кәсіпорны екінші Уағдаласушы Мемлекеттің кәсіпорнын басқаруға, бақылауға немесе оның капиталына тікелей немесе жанама түрде қатысса, немесе

      b) сол бір тұлғалар Уағдаласушы Мемлекеттің кәсіпорнын және екінші Уағдаласушы Мемлекеттің кәсіпорнын басқаруға, бақылауға немесе капиталына тікелей немесе жанама түрде қатысса,

      және а) мен b) тармақшаларында айтылған жағдайларда екі кәсіпорынның арасында олардың коммерциялық немесе қаржы қатынастарында тәуелсіз екі кәсіпорынның арасында орын алуы мүмкін жағдайлардан өзгеше жағдайлар жасалса немесе орнықса, онда кәсіпорындардың біріне есептелуі мүмкін, бірақ осы жағдайлардың орын алуына байланысты оған есептелмеген кез келген пайда осы кәсіпорынның пайдасына қосылуы және оған тиісінше салық салынуы мүмкін.

      2. Егер Уағдаласушы Мемлекет екінші Уағдаласушы Мемлекет кәсіпорнының осы екінші Уағдаласушы Мемлекетте салық салынған пайдасын осы Уағдаласушы Мемлекет кәсіпорнының пайдасына қосса әрі тиісінше салық салса және осылай қосылған пайда алғашқы аталған Уағдаласушы Мемлекеттің кәсіпорнына есептелетіндей болса, егер екі кәсіпорынның арасындағы өзара қатынас тәуелсіз кәсіпорындардың арасында жасалатын жағдайлардай болса, онда осы екінші Уағдаласушы Мемлекет осы пайдадан алынатын салық сомасына тиісті түзету жасайды. Осындай түзетуді айқындау кезінде осы Конвенцияның басқа да ережелері ескерілуі тиіс және Уағдаласушы Мемлекеттердің құзыретті органдары қажет болған кезде бір-бірімен консультация жүргізіп отыруға тиіс.

10-бап ДИВИДЕНДТЕР

      1. Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті болып табылатын компанияның екінші Уағдаласушы Мемлекеттің резидентіне төлейтін дивидендтеріне осы екінші Мемлекетте салық салынуы мүмкін.

      2. Алайда резиденті дивидендтер төлейтін компания болып табылатын Уағдаласушы Мемлекетте және осы Мемлекеттің заңнамасына сәйкес мұндай дивидендтерге салық салынуы мүмкін, бірақ егер алушы дивидендтердің іс жүзіндегі иесі екінші Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті болса, онда осындай жолмен алынатын салық:

      a) егер іс жүзіндегі иесі дивидендтерді төлейтін компания капиталының ең болмағанда 15 пайызына тікелей иелік ететін компания (серіктестіктен өзге) болса, дивидендтердің жалпы сомасының 5 пайызынан;

      b) қалған барлық жағдайларда дивидендтердің жалпы сомасының 15 пайызынан аспайды.

      Бұл тармақ дивидендтер төленетін пайдаға қатысты компанияға салық салуды қарастырмайды.

      2-1.      2-тармақтың      - ережелеріне қарамастан, бір Уағдаласушы

      Мемлекеттің резиденті болып табылатын компания төлейтін дивидендтерге егер дивидендтердің іс жүзіндегі иесі:

      (a)      Қазақстанда:

      (i)      Қазақстан Республикасының Үкіметі немесе орталық немесе жергілікті билік органы;

      (ii)      Қазақстан Республикасының Ұлттық Банкі; немесе

      (iii)      Қазақстан Республикасының Үкіметіне толығымен тиесілі Уағдаласушы Мемлекеттердің құзыретті органдары арасында кей-кейде келісілуі мүмкін болатын кез келген басқа мекеме;

      (b)      Люксембургте:

      (i)      Люксембургтің Үкіметі немесе жергілікті билік органы;

      (ii)      Люксембургтің Орталық Банкі;

      (iii)      “Societe Nationale de Credit et d’Investissement” (Кредиттеу және инвестициялар жөніндегі ұлттық компания); немесе

      (iv)      Люксембургтің Үкіметіне толығымен тиесілі, Уағдаласушы Мемлекеттердің құзыретті органдары арасында кей-кейде келісілуі мүмкін болатын кез келген басқа мекеме болып табылса, салық екінші Уағдаласушы Мемлекетте ғана салынады.

      3. "Дивидендтер" терминін осы бапта пайдаланған кезде ол акциялардан, "jouissance" акцияларынан немесе "jouissance" пайдалану құқықтарынан, тау-кен өнеркәсібі компанияларының акцияларынан, құрылтайшылардың акцияларынан немесе борыштық талаптар болып табылмайтын, пайдаға қатысуға құқық беретін басқа да құқықтардан алынатын табысты, сондай-ақ пайданы бөлуші компания резиденті болып табылатын Мемлекеттің заңнамасына сәйкес акциялардан алынатын табыс секілді дәл сондай салықтық реттеуге жататын басқа да корпоративтік құқықтардан алынатын табысты және пайдаға бара-бар және инвестордың күрделі шығындарының негізінде төленетін коммерциялық, өнеркәсіптік, тау-кен өндірісі немесе кәсіпшілік кәсіпорнының пайдасындағы оның үлесін, сондай-ақ, егер оның үстіне, пайыздың тіркелген ставкасы, басқаға беру құқығы (қаржыландыру) бөлінбеген пайдаға сәйкес өзгеретін үстеме пайыздарға берілетін болса, пайыздарды және борыштық міндеттемелерді білдіреді.

      4. Егер Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті болып табылатын, дивидендтердің іс жүзіндегі иесі дивидендтерді төлейтін компания резиденті болып отырған екінші Уағдаласушы Мемлекетте орналасқан тұрақты мекеме арқылы онда кәсіпкерлік қызметті жүзеге асырса және төленіп жүрген дивидендтерге қатысты холдинг шын мәнінде осындай тұрақты мекемемен байланысты болса, 1 және 2-тармақтың ережелері қолданылмайды. Мұндай жағдайда 7-баптың ережелері қолданылады.

      5. Егер Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті болып табылатын компания екінші Уағдаласушы Мемлекеттен пайда немесе табыс алатын болса, осы екінші Мемлекет, мұндай дивидендтер осы екінші Мемлекеттің резидентіне төленетін немесе өзіне қатысты дивидендтер төленетін холдинг осы екінші Мемлекетте орналасқан тұрақты мекемеге шын мәнінде қатысты болатын жағдайды қоспағанда, компания төлейтін дивидендтерден қандай да болсын салық ала алмайды, егер тіпті төленетін дивидендтер немесе бөлінбеген пайда осы екінші Уағдаласушы Мемлекетте пайда болған табыстан толығымен немесе ішінара құралса да, бөлінбеген пайдаға салық салынбайды.

      6. Осы Конвенцияда Уағдаласушы Мемлекетке осы Мемлекеттің ұлттық тұлғасы болып табылатын компанияның табыстарынан алынуы мүмкін салыққа қосымша осылайша кез келген қосымша алынатын салықтың сомасы мұның алдындағы салық салынатын жылдары осындай қосымша салық салуға ұшырамаған табыс сомасының 10 пайызынан аспауы тиіс жағдайда, осы Мемлекеттегі тұрақты мекемеге қатысты компаниялардың табыстарынан салық алуға еш нәрсе тосқауыл бола алмайды деп пайымдалмайды. Осы тармақтың мақсаттары үшін пайда осы тармақта аталған қосымша салыққа қарағанда өзге де, одан тұрақты мекеме орналасқан Уағдаласушы Мемлекетте өндіріп алынатын барлық салықты шегеріп тастағаннан кейін анықталады.

      Ескерту. 10-бапқа өзгеріс енгізілді – ҚР 14.10.2020 № 367-VI Заңымен.

11-бап ПАЙЫЗДАР

      1. Уағдаласушы Мемлекетте пайда болатын және екінші Уағдаласушы Мемлекеттің резидентіне төленетін пайыздарға осы екінші Уағдаласушы Мемлекетте салық салынуы мүмкін.

      2. Алайда мұндай пайыздарға олар пайда болатын Уағдаласушы Мемлекетте және осы Уағдаласушы Мемлекеттің заңнамасына сәйкес салық салынуы мүмкін, бірақ, егер алушы пайыздардың нақты иесі бола тұрып, екінші Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті болып табылса, онда алынатын салық пайыздардың жалпы сомасының 10 пайызынан аспауы тиіс.

      3. 2-тармақтың ережелеріне қарамастан:

      a) Қазақстан Республикасында пайда болатын пайыздар, егер олар:

      і) Люксембургтің Үкіметіне;

      іі) Люксембургтің жергілікті билік органына;

      ііі) Люксембургтің Орталық Банкіне;

      iv) "Societe Nationale de Credit et d'Investissernent" компаниясына;

      v) Люксембург Үкіметіне толығымен, тиесілі, Уағдаласушы Мемлекеттердің құзыретті органдары арасында келісілуі мүмкін кез келген басқа ұйымға төленсе, Қазақстан Республикасында салықтан босатылады.

      b) Люксембургте пайда болатын пайыздар, егер олар:

      і) Қазақстан Республикасының Үкіметіне;

      іі) Қазақстан Республикасының кез келген орталық немесе жергілікті билік органына;

      ііі) Қазақстан Республикасының Ұлттық Банкіне;

      iv) "Қазына" орнықты даму қорына;

      Қазақстан Республикасының Үкіметіне толығымен тиесілі, Уағдаласушы Мемлекеттердің құзыретті органдары арасында келісілуі мүмкін кез келген басқа ұйымға төленсе, Люксембургте салықтан босатылады.

      4. 2-тармақтың ережелеріне қарамастан:

      a) егер берілген, кепілдік берілген немесе сақтандырылған қарызға немесе кез келген басқа борыштық талапқа немесе "L'Office du Ducroire" кепілдік берген немесе сақтандырған кредитке қатысты пайыздар төленсе, Қазақстанда пайда болған және Люксембургтің резидентіне төленетін пайыздар Қазақстанда салықтан босатылады,.

      b) егер берілген, кепілдік берілген немесе сақтандырылған қарызға немесе кез келген басқа борыштық талапқа немесе "Экспорттық кредиттерді мен инвестицияларды сақтандыру жөніндегі мемлекеттік сақтандыру корпорация" акционерлік қоғамы кепілдік берген немесе сақтандырған кредитке қатысты пайыздар төленсе, Люксембургте пайда болған және Қазақстанның резидентіне төленетін пайыздар Люксембургте салықтан босатылады.

      5. "Пайыздар" термині осы бапта пайдаланылған кезде кепілмен қамтамасыз етілген немесе қамтамасыз етілмеген, борышкерлердің пайдасына қатысу құқығын беретін немесе бермейтін қандай да болсын борыштық талаптардан алынатын табысты және атап айтқанда, үкіметтік/мемлекеттік бағалы қағаздардан алынатын табысты, мемлекеттік бағалы қағаздардан алынатын табысты және осы бағалы қағаздар, облигациялар және міндеттемелер бойынша төленетін сыйлықтар мен ұтыстарды қоса алғанда, облигациялардан немесе борыштық міндеттемелерден алынатын табысты білдіреді. Бірақ "пайыздар" термині 10-бапта аталған табысты қоспайды.

      6. Егер Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті болып табылатын пайыздардың іс жүзіндегі иесі пайыздар пай да болатын екінші Уағдаласушы Мемлекетте сонда орналасқан тұрақты мекеме арқылы кәсіпкерлік қызметті жүзеге асырса және өзіне қатысты пайыздар төленетін борыштық талабы шын мәнінде осындай тұрақты мекемеге қатысты болса, 1 және 2-тармақтардың ережелері қолданылмайды. Мұндай жағдайда 7-баптың ережелері қолданылады.

      7. Егер төлеуші осы Мемлекеттің резиденті болып табылса, пайыздар Уағдаласушы Мемлекетте пайда болады деп есептеледі. Алайда, егер пайыздарды төлеуші тұлға Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті болып табыла ма, жоқ па осыған қарамастан Уағдаласушы Мемлекетте пайыздар төленетін қарыз пайда болған тұрақты мекемесі болса және мұндай пайыздарды осындай тұрақты мекеме төлейтін болса, онда мұндай пайыздар тұрақты мекеме орналасқан Мемлекетте пайда болды деп есептеледі.

      8. Егер пайыздар төлеуші мен оның нақты иесі арасындағы немесе сол екеуі мен қандай да болсын басқа бір тұлғаның арасындағы арнайы қатынастардың себебінен оның негізінде төленетін борыштық талапқа қатысты пайыздардың сомасы пайыздар төлеуші мен олардың нақты иесі арасында осындай қатынастар болмаған кезде келісіле алатындай сомадан асып кетсе, осы баптың ережелері тек соңғы аталған сомаға ғана қолданылады. Мұндай жағдайда төлемнің басы артық бөлігін осы Конвенцияның басқа ережелерін ескере отырып, әрбір Уағдаласушы Мемлекеттің заңнамасына сәйкес салық салынуға жатады.

      9. Егер өзіне қатысты пайыздар төленетін борыштық талаптарын жасалуына немесе берілуіне байланысты кез келген тұлғаның негізгі мақсаты немесе негізгі мақсаттарының бірі осы борыштық талаптарды жасау немесе беру жолымен осы баптан пайда табу болса, осы баптың ережелері қолданылмайды.

      Ескерту. 11-бапқа өзгеріс енгізілді - ҚР 11.11.2013 № 138-V Заңымен.

12-бап РОЯЛТИ

      1. Уағдаласушы Мемлекетте пайда болатын және екінші Уағдаласушы Мемлекеттің резидентіне төленетін роялтиге осы екінші Уағдаласушы Мемлекетте салық салынуы мүмкін.

      2. Алайда, мұндай роялтиге, сондай-ақ ол пайда болатын Уағдаласушы Мемлекетте және осы Уағдаласушы Мемлекеттің заңнамасына сәйкес салық салынуы мүмкін, бірақ, егер алушы және роялтидің нақты иесі екінші Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті болып табылса, онда, осындай тәсілмен алынатын салық роялтидің жалпы сомасының 10 пайызынан аспауға тиіс.

      3. "Роялти" термині осы бапта пайдаланылған кезде бағдарламалық қамтымды, кинематографиялық фильмдерді қоса алғанда, әдебиет, өнер немесе ғылым шығармаларына, кез келген патентке, сауда маркасына, дизайнға немесе модельге, жоспарға, құпия формулаға немесе процеске, кез келген авторлық құқықты пайдаланғаны үшін немесе осындай құқықты пайдалануға бергені үшін немесе өнеркәсіптік, коммерциялық немесе ғылыми тәжірибеге қатысты ақпараттар үшін сыйақы ретінде алынған төлемдердің кез келген түрін және өнеркәсіптік, коммерциялық немесе ғылыми жабдықтарды пайдаланғаны немесе пайдалану құқығын бергені үшін төленетін төлемдерді білдіреді.

      4. Егер Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті болып табылатын роялтидің іс жүзіндегі иесі роялти пайда болған екінші Уағдаласушы Мемлекетте сонда орналасқан тұрақты мекеме арқылы кәсіпкерлік қызметпен айналысса және роялти өздеріне қатысты төленетін құқық немесе мүлік шын мәнінде осындай тұрақты мекемемен байланысты болса, 1 және 2-тармақтардың ережелері қолданылмайды. Мұндай жағдайда 7-баптың ережелері қолданылады.

      5. Егер төлеуші осы Мемлекеттің резиденті болып табылса, роялти Уағдаласушы Мемлекетте пайда болды деп есептеледі. Алайда, егер роялти төлеуші тұлға Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті болып табыла ма, жоқ па - оған қарамастан Уағдаласушы Мемлекетте роялти төлеу міндеттемесі пайда болған тұрақты мекемесі немесе тұрақты базасы болса, онда мұндай роялти тұрақты мекеме орналасқан Мемлекетте пайда болды деп есептеледі.

      6. Егер роялти төлеуші мен оның нақты иесі арасында немесе сол екеуі мен қандай да болсын басқа бір тұлғаның арасында ерекше қатынастар болу салдары негізінде төленетін құқықты немесе ақпаратты пайдалануға тиісті роялтидің сомасы мұндай қатынастар болмаған кезде роялти төлеуші мен оның нақты иесі арасында келісуге болатындай сомадан асып кетсе, онда осы баптың ережелері тек соңғы айтылған сомаға ғана қолданылады. Мұндай жағдайда, төлемнің басы артық бөлігіне осы Конвенцияның басқа ережелерін ескере отырып, әрбір Уағдаласушы Мемлекеттің заңнамаларына сәйкес салық салынады.

      7. Егер өзіне қатысты роялти төленетін құқықты жасауға немесе беруге байланысты кез келген тұлғаның негізгі мақсаты немесе негізгі мақсаттарының бірі құқықтарды жасау немесе беру арқылы осы баптан пайда табу болса, осы баптың ережелері қолданылмайды.

13-бап МҮЛІК ҚҰНЫНЫҢ ӨСІМІНЕН АЛЫНАТЫН ТАБЫС

      1. Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті 6-бапта анықталған және екінші Уағдаласушы Мемлекетте орналасқан жылжымайтын мүлікті иеліктен айырудан алатын табыстарға осы екінші Мемлекетте салық салынуы мүмкін.

      2. Уағдаласушы Мемлекеттің кәсіпорны екінші Уағдаласушы Мемлекетте иеленіп отырған тұрақты мекеменің кәсіпкерлік мүлкінің бір бөлігін құрайтын жылжымалы мүлікті немесе мұндай тұрақты мекемені (жеке немесе бүкіл кәсіпорынмен қоса) немесе мұндай тұрақты мекемені иеліктен айырудан алынған табыстарды қоса алғанда, осы екінші Мемлекетте салық салынуы мүмкін.

      3. Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті халықаралық тасымалдарда пайдаланатын теңіз немесе әуе кемелерін немесе мұндай теңіз немесе әуе кемелерін пайдалануға байланысты жылжымалы мүлікті иеліктен айырудан алынған табыстарға тек осы Уағдаласушы Мемлекетте ғана салық салынады.

      4. Мыналарды:

      а) ресми танылған Қор биржасында елеулі және тұрақты негізде сатылған акцияларды, қатысу құқықтарын немесе компанияның немесе басқа заңды тұлғаның (Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті болып табыла ма, оған қарамастан) капиталындағы басқа құқықтарды, негізінен Уағдаласушы Мемлекетте орналасқан жылжымайтын мүліктен тұратын мүлікті қоспағанда, акцияларды;

      b) Уағдаласушы Мемлекетте орналасқан жылжымайтын мүлікпен қаншалықты байланысты екендігін ескере отырып, серіктестіктегі қатысу үлесін (Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті болып табыла ма, оған қарамастан) иеліктен айыру нәтижесінде алынған табыстарға,

      осы Мемлекетте салық салынуы мүмкін.

      Осы тармақтың мақсаттары үшін "жылжымайтын мүлік" термині (а) тармақшасында ескерілген компаниялардың акцияларын немесе серіктестікте қатысу үлесін қамтиды.

      5. Алдыңғы тармақтарда айтылғаннан өзге кез келген мүлікті иеліктен айырудан алынатын табыстарға мүлікті иеліктен айыратын тұлға резиденті болып Уағдаласушы Мемлекетте ғана салық салынады.

14-бап ЖАЛДАНЫП ІСТЕЙТІН ЖҰМЫСТАН АЛЫНАТЫН ТАБЫСТАР

      1. 15, 17, 18-баптардың ережелерін ескере отырып, Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті жалданып істеген жұмысына байланысты алған қызметақыға, жалақыға және басқа да осындай сыйақыға егер жалданып жұмыс істеу екінші Мемлекетте орындалмаса, тек осы Мемлекетте ғана салық салынады. Егер жалданып істейтін жұмыс осылайша орындалса, онда осыған байланысты алынған сыйақыға осы екінші Мемлекетте салық салынуы мүмкін.

      2. Осы баптың 1-тармағының ережелеріне қарамастан, екінші Уағдаласушы Мемлекетте жалданып жұмыс істеуіне байланысты Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті алған сыйақыға салық тек бірінші ескертілген Мемлекетте салынады, егер:

      a) алушы тиісті салық жылы басталатын немесе аяқталатын кез келген он екі айлық кезеңде жалпы алғанда 183 күннен аспайтын кезең немесе кезеңдер бойы екінші Мемлекетте болса; және

      b) сыйақыны екінші Мемлекеттің резиденті болып табылмайтын жалдаушы төлесе немесе жалдаушының атынан төленсе; және

      c) сыйақы төлеу жөніндегі шығыстардың жалға алушының екінші Мемлекетте бар тұрақты мекемесі жоқ.

      3. Осы баптың алдыңғы ережелеріне қарамастан Мемлекеттің резиденті халықаралық тасымалдарда пайдаланатын теңіз, әуе кемесінің немесе автомобиль көлігінің бортында орындалатын жалданып істейтін жұмысқа қатысты алынған сыйақыға осы Уағдаласушы Мемлекетте ғана салық салынуы мүмкін.

15-бап ДИРЕКТОРЛАРДЫҢ ҚАЛАМАҚЫЛАРЫ

      Екінші Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті болып табылатын компанияның директорлар кеңесінің немесе оған ұқсас органның мүшесі ретінде Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті алған директорлардың қаламақыларына және басқа да осыған ұқсас төлемдерге осы екінші Мемлекетте салық салынуы мүмкін.

16-бап АРТИСТЕР МЕН СПОРТШЫЛАР

      1. 7 мен 14-баптың ережелеріне қарамастан, Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті театр, кино, радио немесе теледидар артисі немесе сазгер сияқты өнер қызметкері ретінде немесе спортшы ретінде екінші Уағдаласушы Мемлекетте жүзеге асыратын өзінің жеке қызметінен алған табысына осы екінші Мемлекетте салық салынуы мүмкін.

      2. Егер өнер қызметкері немесе спортшы өзінің осы сипатында жүзеге асыратын жеке қызметінен алатын табысы өнер қызметкерінің немесе спортшының өзіне емес басқа тұлғаға есептелсе, онда бұл табысқа 7 және 14-баптардың ережелеріне қарамастан, өнер қызметкерінің немесе спортшының қызметі жүзеге асырылатын Уағдаласушы Мемлекетте салық салынады.

17-бап ЗЕЙНЕТАҚЫЛАР

      1. 18-баптың 2-тармағының ережелеріне сәйкес бұрын жүзеге асырған жұмысы үшін Уағдаласушы Мемлекеттің резидентіне төленетін зейнетақылар мен басқа да осыған ұқсас төлемдерге осы Мемлекетте ғана салық салынады.

      2. 1-тармақтың ережелеріне қарамастан, Уағдаласушы Мемлекеттің әлеуметтік қамтамасыз ету заңнамасына сәйкес төленетін зейнетақылар мен басқа төлемдерге осы Мемлекетте ғана салық салынуы мүмкін.

      3. 1-тармақтың ережелеріне қарамастан, зейнетақылар және осыған ұқсас төлемдер (біржолғы төлемдерді қоса алғанда) Уағдаласушы Мемлекетте пайда болатын және екінші Уағдаласушы Мемлекеттің резидентіне төленетін зейнетақыларға және басқа да осыған ұқсас сыйақыға, мұндай төлемдер ақысы төленген салымдардан немесе алушының немесе оның атынан зейнетақы схемасына сәйкес төленсе және осындай төлемдер, резервтер немесе зейнетақылар немесе басқа осыған ұқсас төлемдер оның салық заңнамасының қарапайым ережелеріне сәйкес бірінші ескерілген Мемлекетте салық салынуға тартылғанда, бірінші ескерілген Мемлекетте ғана салық салынуға жатады.

18-бап МЕМЛЕКЕТТІК ҚЫЗМЕТ

      1. а) Жеке тұлғаға осы Мемлекет немесе оның орталық немесе жергілікті билік органдары үшін жүзеге асырған қызметіне Мемлекет немесе оның орталық немесе жергілікті билік органдары төлейтін зейнетақыға қарағанда қызметақыға, жалақыға және басқа осыған ұқсас сыйақыға осы Мемлекетте ғана салық салынады;

      b) Алайда, мұндай қызметақы, жалақы және басқа да ұқсас сыйақыға егер қызмет осы Мемлекетте жүзеге асырылса және осы Мемлекеттің резиденті болып табылатын жеке тұлға:

      і) осы Мемлекеттің азаматы болып табылса; немесе

      іі) қызметті жүзеге асыру мақсатында ғана осы Мемлекеттің резиденті болмаса, тек екінші Мемлекетте ғана салық салынады.

      2. а) Жеке тұлғаға осы Мемлекет немесе оның орталық немесе жергілікті билік органдары үшін жүзеге асырған қызметтеріне Мемлекет немесе оның орталық немесе жергілікті билік органы төлейтін кез келген зейнетақыға осы Мемлекетте ғана салық салынады.

      b) Алайда мұндай зейнетақыға егер жеке тұлға осы Мемлекеттің резиденті және азаматы болып табылса, тек екінші Мемлекетте ғана салық салынады.

      3. 14, 15, 16, және 17-баптардың ережелері Мемлекет немесе оның орталық және жергілікті билік органдары жүзеге асыратын кәсіпкерлік қызметке байланысты қызметке қатысты қызметақыға, жалақыға және басқа да осыған ұқсас сыйақылар мен зейнетақыларға қолданылады.

19-бап ОҚЫТУШЫЛАР, МҰҒАЛІМДЕР ЖӘНЕ СТУДЕНТТЕР

      1. Мемлекетке келер алдында тікелей екінші Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті болып табылатын және тек білім алу немесе практикадан өту мақсатында бірінші айтылған Мемлекетте болған студент немесе практикант өзін ұстау, білім алу немесе практикадан өту мақсаты үшін алатын төлемдерге осы сома көздері осы Мемлекеттен тысқары жерде болған жағдайда, салық салынбайды.

      2. Осы Мемлекеттің немесе университеттің, колледждің, мектептің, мұражайдың немесе осы Мемлекеттің басқа мәдениет мекемелерінің шақыруы бойынша немесе осындай мекемелерде тікелей оқыту, лекция оқу немесе зерттеулер жүргізу мақсатында екі жылдан аспайтын кезеңге арнайы мәдени алмасу бағдарламасы бойынша келген немесе екінші Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті болып табылған немесе осы сапарға дейін тікелей резиденті болып табылған жеке тұлға егер де сондай төлемдерді ол осы Мемлекеттің тысқары жерден алса, осындай қызмет үшін оның сыйақысына бірінші ескерілген Мемлекетте салықтан босатылады.

20-бап БАСҚА ДА ТАБЫСТАР

      1. Осы Конвенцияның алдыңғы баптарында айтылмаған Уағдаласушы Мемлекет резидентінің табыс түрлеріне оның пайда болу көзіне қарамастан, тек осы Уағдаласушы Мемлекетте ғана салық салынады.

      2. 6-баптың 2-тармағында айқындалған жылжымайтын мүліктен алынатын табыстан өзге табыстарға, егер мұндай табыстарды алушы бір Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті бола тұра, екінші Уағдаласушы Мемлекетте орналасқан тұрақты мекеме арқылы кәсіпкерлік қызметті жүзеге асырса немесе осы екінші Уағдаласушы Мемлекетте орналасқан тұрақты мекеменің көмегімен тәуелсіз жеке қызметтер ұсынса және табыс төлеу жүргізілуіне байланысты құқық немесе мүлік іс жүзінде осындай тұрақты мекемеге қатысты болса, 1-тармақтың ережесі қолданылмайды. Мұндай жағдайда 7-баптың ережелері қолданылады.

21-бап КАПИТАЛ

      1. Уағдаласушы Мемлекет резидентіне тиесілі және екінші Уағдаласушы Мемлекетте орналасқан, 6-бапта айтылған жылжымайтын мүлік ретінде ұсынылған капиталға осы екінші Уағдаласушы Мемлекетте салық салынуы мүмкін.

      2. Уағдаласушы Мемлекеттің кәсіпорны екінші Уағдаласушы Мемлекетте ие болып отырған тұрақты мекеменің кәсіпкерлік мүлкінің бір бөлігін құрайтын жылжымалы мүлік ретінде ұсынылған мүлікке осы екінші Мемлекетте салық салынуы мүмкін.

      3. Уағдаласушы Мемлекеттің резидентіне тиісті теңіз және әуе кемелерімен және халықаралық тасымалда. пайдаланатын және осындай теңіз және әуе кемелерін пайдалануға байланысты жылжымалы мүлік түрінде ұсынылған капиталға осы Уағдаласушы Мемлекетте ғана салық салынады.

      4. Уағдаласушы Мемлекеттің резиденті капиталының барлық басқа элементтеріне тек осы Мемлекетте ғана салық салынады.

22-бап ҚОСАРЛАНҒАН САЛЫҚ САЛУДЫ БОЛДЫРМАУ

      1. Қосарланған салық салуды болдырмауға қатысты оның негізгі қағидаттарын қозғамайтын Люксембург заңының ережелерін ескере отырып, қосарланған салық салуды болдырмау мынадай түрде жүргізіледі:

      а) Егер Люксембург резиденті осы Конвенцияның ережелеріне сәйкес Қазақстанда салық салынуы мүмкін табыс алса немесе капиталды иеленсе, Люксембург b) және с) тармақшаларының ережелерін ескере отырып, табысты немесе капиталды салық салудан босатады, бірақ резиденттің қалған табысына немесе капиталына салық сомасын есептеу үшін, табыс салықтан босатылмағанда да, сондай салық ставкаларын қолданады.

      b) Егер Люксембург резиденті 10, 11, 12 және 16-баптардың ережелеріне сәйкес Қазақстанда салық салынуы мүмкін табыс алса, Люксембург салықтан жеке тұлғалардың табысын немесе осы резиденттің корпоративтік салығынан Қазақстанда төленген салыққа тең соманы шегеріп тастайды. Алайда мұндай шегерім Қазақстанда алынған табыс түрлеріне жатқызылған шегерімді тапсырғанға дейін есептелген салықтың бір бөлігінен аспауы тиіс.

      c) а) тармақшасының ережелері егер Қазақстан осы Конвенцияның ережелерін табысты немесе капиталды салықтан босату үшін осы Конвенцияның ережелері қолданса немесе 10, 11, немесе 12-баптардың 2-тармағының ережелерін осындай табысқа қолданса, Люксембург резиденті алған табысқа немесе оған тиесілі капиталға қолданылмайды.

      2. Қазақстан жағдайында қосарланған салық салуды болдырмау

      мынадай түрде жүргізіледі:

      а) Егер Қазақстанның резиденті осы Конвенцияның ережелеріне сәйкес Люксембургте салық салынуы мүмкін табыс алса немесе капиталға ие болса, Қазақстан:

      i) осы резиденттің табысына салынатын салықтан Люксембургте төленетін табыс салығына тең соманы шегеріп тастауға;

      іі) осы резиденттің капиталына салынған салықтан Люксембургте төленген капиталға салынған салыққа тең соманы шегеріп тастауға мүмкіндік береді.

      Осындай шегерімдер кез келген жағдайда ахуалға қарай Люксембургте салық салынуы мүмкін табысқа немесе капиталға жатқызылған шегерім жасалғанға дейін есептелген кіріске немесе капиталға салынатын салықтың бір бөлігінен аспауы тиіс.

      b) Егер осы Конвенцияның қандай да бір ережесіне сәйкес Қазақстан резидентінің алатын табысы және капиталы Қазақстанда салықтан босатылған болса, онда Қазақстан осы резиденттің табысының немесе капиталының қалған бөлігіне соманы есептеген кезде салықтан босатылған табысты немесе капиталды назарға алуы мүмкін.

23-бап КЕМСІТПЕУ

      1. Мемлекеттің ұлттық тұлғалары нақ осындай жағдайларда осы екінші Мемлекеттің ұлттық тұлғалары ұшырайтын немесе ұшырауы мүмкін салық салуға қарағанда анағұрлым ауыртпалықты кез келген салық салуға, атап айтқанда резиденттікке қатысты екінші Мемлекетте ұшырамайды.

      2. Уағдаласушы Мемлекет кәсіпорнының екінші Мемлекеттегі тұрақты мекемесіне салық салу ұқсас осындай қызметті жүзеге асыратын осы екінші Мемлекеттің кәсіпорнына салық салуға қарағанда осы екінші Мемлекетте неғұрлым қолайлы болуы тиіс. Осы ереже Уағдаласушы Мемлекетті екінші Уағдаласушы Мемлекеттің резиденттеріне оларды салық төлеуден және азаматтық мәртебе немесе өзінің резиденттеріне беретін отбасы жағдайлары негізінде салық салу мақсаттары үшін кез келген жеке салық жеңілдіктері мен шегерімдер беруге міндеттейтін болып түсіндірілмеуі тиіс.

      3. 9-баптың 1-тармағының, 11-баптың 9-тармағының немесе 12-баптың 6-тармағының ережелері қолданылатын жағдайларды қоспағанда, Уағдаласушы Мемлекеттің екінші Уағдаласушы Мемлекеттің резидентіне төлейтін пайыздар, роялти және басқа да төлемдер осындай кәсіпорынның салық салынатын пайдасын айқындау мақсаты үшін олар бірінші аталған Уағдаласушы Мемлекеттің резидентіне қалай төленсе, нақ осындай жағдайлар кезінде шегеріліп тастауға жатады. Уағдаласушы Мемлекет кәсіпорнының екінші Уағдаласушы Мемлекеттің резидентіне осыған ұқсас кез келген берешегі осындай кәсіпорынның салық салынатын капиталын айқындау мақсаты үшін бірінші аталған Уағдаласушы Мемлекет резидентінің берешегі жағдайларындағыдай шегеруге жатады.

      4. Капитал екінші Уағдаласушы Мемлекеттің бір немесе бірнеше резидентіне толық немесе ішінара тиесілі немесе олардың тікелей немесе жанама түрде бақылауында болатын Уағдаласушы Мемлекеттің кәсіпорны бірінші айтылған Мемлекетте салық салуға немесе бірінші айтылған Мемлекеттің басқа ұқсас кәсіпорындары ұшырайтын немесе ұшырауы мүмкін салық салу мен онымен байланысты міндеттемелерге қарағанда онымен өзгеше немесе анағұрлым ауыртпалықты болып табылатын кез келген салық салу немесе онымен байланысты кез келген міндеттемелерге бірінші айтылған Мемлекетте ұшырамауы тиіс.

      5. Осы баптың ережелері, осы Конвенцияда көрсетілген салықтарға қолданылады.

24-бап ӨЗАРА КЕЛІСІП АЛУ РӘСІМІ

      1. Егер тұлға Уағдаласушы Мемлекеттердің бірінің немесе екеуінің де іс-әрекеттері өзін осы Конвенцияның ережелеріне сәйкес келмейтін салық салуға душар етіп отыр деп есептесе, ол осы Мемлекеттердің ішкі заңдарында көзделген қорғау құралдарына қарамастан, өзінің ісін өзі резидент болып табылатын Уағдаласушы Мемлекеттің құзыретті органының қарауына немесе егер оның ісі 23-баптың 1-тармағының қолданысына түссе, өзі ұлттық тұлғасы болып табылатын Уағдаласушы Мемлекеттің құзыретті органының қарауына бере алады. Өтініш осы Конвенцияның ережелеріне сәйкес келмейтін салық салуға душар еткен іс-әрекеттер туралы бірінші хабарлама берілген сәттен бастап үш жыл ішінде берілуі тиіс.

      2. Құзыретті орган, егер ол өтінішті негізді деп есептесе және егер өзі қанағаттандырарлық шешімге келе алмаса, Конвенцияға сәйкес келмейтін салық салуды болдырмау мақсатында істі басқа Уағдаласушы Мемлекеттің құзыретті органымен өзара келісім бойынша шешуге ұмтылады. Кез келген қол жеткізілген келісім Уағдаласушы Мемлекеттердің ұлттық заңнамаларында көзделген уақыттағы кез келген шектеуге байланыссыз орындалатын болады.

      3. Уағдаласушы Мемлекеттердің құзыретті органдары Конвенцияны түсіндіру немесе қолдану кезінде туындайтын кез келген қиындықтарды немесе күмәнды өзара келісім бойынша шешуге ұмтылады. Олар сол сияқты Конвенцияда көзделмеген жағдайларда, қосарланған салық салуды болдырмау мақсатында бір-бірімен консультация өткізе алады.

      4. Уағдаласушы Мемлекеттердің құзыретті органдары өткен тармақтарды түсінуде келісімге қол жеткізу мақсатында бір-бірімен, оның ішінде Уағдаласушы Мемлекеттердің құзыретті органдарының өкілдерінен тұратын бірлескен комиссия арқылы тікелей байланысқа түсе алады.

25-бап Ақпарат алмасу

      1. Уағдаласушы Мемлекеттердің құзыретті органдары осы Конвенцияның ережелерін орындау немесе әкімшілендіру немесе Уағдаласушы Мемлекеттердің немесе олардың орталық немесе жергілікті билік органдарының атынан салық салу осы Конвенцияға қайшы келмейтін шамада алынатын кез келген түрдегі және сипаттамадағы салықтарға қатысты ұлттық заңнаманы қолдану үшін қажетті ақпаратпен алмасады. Ақпарат алмасу 1-баппен шектелмейді.

      2. Уағдаласушы Мемлекет алған кез келген ақпарат осы Уағдаласушы Мемлекеттің ұлттық заңнамасына сәйкес алынған ақпарат сияқты құпия болып саналады және 1-тармақта аталған салықтарға қатысты тек бағалаумен немесе жинаумен, мәжбүрлеп өндіріп алумен немесе сот бойынша қудалаумен немесе аппеляцияларды қараумен айналысатын тұлғаларға немесе органдарға (соттарды және әкімшілік органдарды қоса алғанда) ғана ашылатын болады. Осындай тұлғалар немесе органдар ақпаратты осы мақсаттар үшін ғана пайдаланады. Олар ақпаратты ашық сот отырысы барысында немесе сот шешімдері қабылданған кезде ашуы мүмкін.

      3. 1 және 2-тармақтардың ережелері Уағдаласушы Мемлекетке:

      а) осы немесе екінші Уағдаласушы Мемлекеттің заңнамасына және әкімшілік практикасына қайшы келетін әкімшілік шаралар қолдану;

      b) осы немесе екінші Уағдаласушы Мемлекеттің заңнамасы бойынша немесе әдеттегі әкімшілік практикасы барысында алуға болмайтын ақпаратты беру;

      с) қандай да бір сауда, кәсіпкерлік, өнеркәсіптік, коммерциялық немесе кәсіби құпияны немесе сауда процесін ашуы мүмкін ақпаратты немесе ашылуы мемлекеттік саясатқа (қоғамдық тәртіпке) қайшы келуі мүмкін ақпаратты беру міндеттемесін жүктейтіндей мағынада түсіндірілмейді.

      4. Егер ақпаратты Уағдаласушы Мемлекет осы бапқа сәйкес

      сұраса, мұндай ақпарат тіпті осы екінші Мемлекетке өзінің салықтық

      мақсаттары үшін талап етілмесе де, екінші Уағдаласушы Мемлекет

      сұралған ақпаратты жинау жөніндегі шараларды қабылдайды. Алдыңғы сөйлемде қамтылған міндеттеме 3-тармақтың шектеулеріне жатады, бірақ мұндай шектеулер ешқандай жағдайда Уағдаласушы Мемлекетке осындай ақпаратқа ішкі мүдделіліктің болмауы себебінен ғана ақпарат беруден бас тартуға рұқсат беретіндей мағынада түсіндірілмейді.

      5. Ешқандай жағдайда 3-тармақтың ережелері ақпарат иегері банк, басқа қаржы мекемесі, номиналды ұстаушы немесе агент немесе сенім білдірілген өкіл болып әрекет ететін тұлға болып табылатындығы себебінен немесе ақпарат меншік құқығына берілген тұлғаға қатысты болу себебінен Уағдаласушы Мемлекетке ақпаратты беруден бас тартуға рұқсат беретіндей мағынада түсіндірілмейді.

      Ескерту. 25-бап жаңа редакцияда - ҚР 11.11.2013 № 138-V Заңымен.

26-бап САЛЫҚТАРДЫ ЖИНАУҒА КӨМЕКТЕСУ

      1. Уағдаласушы Мемлекеттер табыс талаптарын жинауға бір-біріне көмек көрсетеді. Мұндай көмек 1 және 2-баптардың қолданылуымен шектеледі. Уағдаласушы Мемлекеттердің құзыретті органдары өзара келісім бойынша осы баптың қолданылу рәсімдерін белгілей алады.

      2. Осы бапта қолданылатын "табыс талабы" термині салық салу осы Конвенцияға немесе қатысушылары Мемлекеттер немесе олардың орталық немесе жергілікті билік органдары болып табылатын кез келген халықаралық шартқа қайшы келмейтіндей дәрежеде олардың атынан салынатын салықтың кез келген түріне қатысты тиесілі соманы, сондай-ақ осы сомаға қатысты пайыздарды, әкімшілік айыппұлдарды және оларды жинау мен сақтауға арналған шығындарды білдіреді.

      3. Егер Уағдаласушы Мемлекеттің табыс талабы осы Мемлекеттің заңнамасына сәйкес орындалуы тиіс болатын және осы Мемлекеттің заңнамасына сәйкес оны жинауға сол сәтте кедергі келтіре алмайтын тұлға іске асыратын жағдайда, мұндай табыс талабы екінші Мемлекеттің құзыретті органының сұрау салуы бойынша екінші Уағдаласушы Мемлекеттің құзыретті органы ретінде жинау мақсатында танылатын болады. Мұндай табыс талабын осы екінші Мемлекеттің табыс талабы болып табылатындай табыс талабы сияқты өзінің салықтарын жинауға қатысты қолданылатын оның заңнамасының ережелеріне сәйкес екінші Мемлекет жинауға тиіс.

      4. Егер Уағдаласушы Мемлекеттің табыс талабы, жинауды қамтамасыз ету мақсатында оған қатысты осы Мемлекеттің заңнамасына сәйкес сақтау жөніндегі шараларды қолданатын табыс талабы болып табылатын жағдайда, мұндай табыс талабы осы Мемлекеттің құзыретті органының сұрау салуы бойынша екінші Уағдаласушы Мемлекеттің құзыретті органының сақтауы жөніндегі шараларды қолдану мақсатында танылады. Бұл екінші Мемлекет өз заңнамасының ережелеріне сәйкес осы табыс талабына қатысты сақтау жөніндегі шараларды, егер де осындай шараларды қолдану сәтінде табыс талабы алғашқы аталған Мемлекетте жүзеге асырылмаса да немесе оны жинауға кедергі келтіре алатын тұлғаға тиесілі болса да осы табыс талабы осы екінші Мемлекеттің табыс талабы болатыны сияқты қолданады.

      5. 3 және 4-тармақтардың ережелеріне қарамастан, 3 және 4-тармақтардың мақсаттары үшін Уағдаласушы Мемлекет таныған табыс талабына осы Мемлекетте уақытша шектеулер қойылуға немесе талаптың сипатына қатысты осы Мемлекеттің заңнамасына сәйкес табыс талаптарына қолданылатын оның басымдылығын айқындауға жатпайды. Осыған қосымша ретінде, 3 және 4-тармақтардың мақсаттары үшін Уағдаласушы Мемлекет қабылдаған табыс талабының осы Мемлекетте екінші Мемлекеттің заңнамасына сәйкес осы табыс талабына қолданылатын басымдылығы болмайды.

      6. Уағдаласушы Мемлекеттің табыс талабының болуына, заңдылығына немесе сомасына қатысты сот істері екінші Мемлекеттің соттарына немесе әкімшілік органдарына берілмейді.

      7. Егер Уағдаласушы Мемлекет 3 немесе 4-тармақтарға сәйкес сұрау салу жібергеннен кейін және екінші Мемлекет тиісті табыс талабын өндіріп алып, алғашқы аталған Уағдаласушы Мемлекетке бергенге дейінгі жағдайда, тиісті табыс талабының:

      а) алғашқы аталған Мемлекеттің табыс талабы осы Мемлекеттің заңнамасына сәйкес орындала алатын және осы Мемлекеттің заңнамасына сәйкес оны жинауға сол сәтте кедергі келтіре алмайтын тұлғаға тиесілі болатын кезде 3-тармаққа сәйкес келетін сұрау салынатын жағдайда немесе

      b) табыс талабы, жинауды қамтамасыз ету мақсатында оған қатысты осы Мемлекет өзінің заңнамасына сәйкес табыс талабы сомасының сақталуы жөніндегі шараларды қолданыла алатын кезде 4-тармаққа сәйкес келетін сұрау салынатын жағдайда қолданылуы тоқтатылады,

      алғашқы аталған Мемлекеттің құзыретті органдары екінші Мемлекеттің құзыретті органдарына осы факті туралы дереу хабарлайды және екінші Мемлекеттің таңдауы бойынша алғашқы аталған Мемлекет өзінің сұрау салуын тоқтата немесе кері қайтарып алады.

      8. Осы баптың ережелеріндегі ешқандай жағдайда да Мемлекеттерге мынадай міндеттемелерді жүктеу:

      a) осы немесе екінші Мемлекеттің заңнамасына және әкімшілік практикасына қайшы келетін әкімшілік шараларды қолдану;

      b) мемлекеттік саясатқа (қоғамдық тәртіпке) қайшы келетін шараларды қолдану;

      c) егер екінші Мемлекет нақты жағдайға байланысты Мемлекеттердің заңнамаларына немесе әкімшілік практикасына сәйкес табыс талабын жинау мен сақтау жөніндегі барлық тиісті шараларды қолданбаса, көмек көрсету;

      d) осы Мемлекетке жүктелетін әкімшілік ауыртпалық екінші Мемлекет табатын пайдаға мөлшері жағынан сәйкес келмеген жағдайларда көмек көрсету ретінде түсіндірілмейді.

27-бап ДИПЛОМАТИЯЛЫҚ ӨКІЛДІКТЕР МЕН КОНСУЛДЫҚ МЕКЕМЕЛЕРДІҢ ҚЫЗМЕТКЕРЛЕРІ

      Осы Конвенциядағы ештеңе де дипломатиялық өкілдіктер мен консулдық мекемелер қызметкерлерінің халықаралық құқықтың жалпы нормалары беретін немесе арнайы келісімдердің ережелеріне сәйкес берілетін артықшылықтар сияқты салық артықшылықтарын қозғамайды.

28-бап БЕЛГІЛІ БІР КОМПАНИЯЛАРДЫ ШЫҒАРЫП ТАСТАУ

      Осы Конвенция арнайы Люксембург заңнамасына, атап айтқанда 1929 жылғы 31 шілдедегі Заңға мен 1938 жылғы 17 желтоқсандағы Жарлыққа сәйкес құрылған холдингтік компанияларға қолданылмайды, сондай-ақ Қазақстанның резиденті осындай компаниялардан алып отырған табыстарға және көрсетілген тұлға ие болып отырған осындай компанияларда, акциялары мен басқа да бағалы қағаздарына қолданылмайды.

29-бап КҮШІНЕ ЕНУІ

      1. Осы Конвенция ратификациялануға жатады және Уағдаласушы Мемлекеттердің оның күшіне енуі үшін қажетті ішкі мемлекеттік рәсімдерді орындауы туралы соңғы хабарламаны алған күннен бастап күшіне енеді.

      2. Осы Конвенция:

      а) осы Конвенция күшіне енген жылдан кейінгі күнтізбелік жылдың 1 қаңтарынан бастап немесе 1 қаңтарынан кейін көзден, алынған табыстан ұсталатын салықтарға қатысты;

      b) осы Конвенция күшіне енген жылдан кейінгі күнтізбелік жылдың 1 қаңтарынан немесе 1 қаңтарынан кейін басталатын кез келген салық жылында салық салуға жататын басқа да табыс пен капиталға салынатын салықтарға қатысты қолданылады.

30-бап ТҮЗЕТУЛЕР

      Уағдаласушы Мемлекеттердің өзара келісімі бойынша осы Конвенцияға өзгерістер мен толықтырулар осы Конвенцияның ажырамас бөлігін құрайтын хаттамалармен енгізіле алады.

31-бап ҚОЛДАНЫЛУЫН ТОҚТАТУ

      1. Осы Конвенция Уағдаласушы Мемлекеттердің бірі оның қолданылуын тоқтатпайынша күшінде қала береді. Кез келген Уағдаласушы Мемлекет Конвенция күшіне енген күннен бастап бес жылдық кезең өткеннен кейінгі кез келген күнтізбелік жылдың аяқталуына кемінде алты ай қалғанда қолданылуын тоқтату туралы дипломатиялық арналар арқылы хабарлама жібере отырып, Конвенцияның қолданылуын тоқтата алады.

      2. Конвенция:

      a) қолданылуын тоқтату туралы хабарлама алынған жылдан кейінгі күнтізбелік жылдың 1 қаңтарынан бастап немесе 1 қаңтарынан кейін көзден, алынған табыстан ұсталатын салықтарға қатысты;

      b) қолданылуын тоқтату туралы хабарлама алынған жылдан күнтізбелік жылдың 1 қаңтарынан немесе 1 қаңтарынан кейін басталатын кез келген салық жылында салық салуға жататын басқа да табыс пен капиталға салынатын салықтарға қатысты қолданылады.

      ОСЫНЫ КУӘЛАНДЫРУ ҮШІН тиісті дәрежеде уәкілеттік берген төменде қол қоюшылар осы Конвенцияға қол қойды.

      Астана қаласында 2008 жылғы маусым айының 26 күні қазақ, француз, орыс және ағылшын тілдерінде екі данада жасалды, әрі барлық мәтіндердің бірдей күші бар.

Қазақстан Республикасының

Люксембург Ұлы Герцогтігінің

Үкіметі үшін

Үкіметі үшін


2008 жылғы 26 маусымда Астана қаласында қол қойылған Қазақстан
Республикасының Үкіметі мен Люксембург Ұлы Герцогтігінің
Үкіметі арасындағы табыс пен капиталға салынатын салықтарға
қатысты қосарланған салық салуды болдырмау және салық салудан
жалтаруға жол бермеу туралы конвенцияға өзгерістер мен
толықтырулар енгізу туралы Қазақстан Республикасының Үкіметі
мен Люксембург Ұлы Герцогтігінің Үкіметі арасындағы
хаттама

      Қазақстан Республикасының Үкіметі мен Люксембург Ұлы Герцогтігінің Үкіметі 2008 жылғы 26 маусымда Астана қаласында қол қойылған Қазақстан Республикасының Үкіметі мен Люксембург Ұлы Герцогтігінің Үкіметі арасындағы табыс пен капиталға салынатын салықтарға қатысты қосарланған салық салуды болдырмау және салық салудан жалтаруға жол бермеу туралы конвенцияға өзгерістер мен толықтырулар енгізу туралы хаттама жасасуға ниет білдіре отырып, төмендегілер туралы уағдаласты:

1-бап

      Конвенцияның 5-бабының (тұрақты мекеме) 3-тармағы мынадай редакцияда жазылсын:

      "3. "Тұрақты мекеме" термині мыналарды да қамтиды:

      а) құрылыс алаңы, құрылыс, монтаждау немесе құрастыру объектісі немесе олармен байланысты байқау қызметтері, егер мұндай алаң немесе объект 12 айдан астам уақыт ішінде жұмыс істесе немесе мұндай қызметтер 12 айдан астам уақыт ішінде көрсетілсе;

      b) консультациялық қызметтерді қоса алғанда, Уағдаласушы Мемлекет кәсіпорнының қызметшілер немесе осындай мақсаттар үшін кәсіпорын жалдаған өзге персонал арқылы қызметтер көрсету, бірақ егер мұндай сипаттағы қызмет басқа Уағдаласушы Мемлекет шегінде 12 айдан астам жалғасып жатса ғана (мұндай немесе онымен байланысты жоба үшін).".

2-бап

      Конвенцияның 11-бабының (пайыздар) 5-тармағындағы мынадай сөйлем алынып тасталсын: "Осы баптың мақсаттары үшін уақтылы төленбеген төлемдер үшін айыппұл пайыз ретінде қаралмайды."

3-бап

      Конвенцияның 25-бабы (ақпарат алмасу) мынадай редакцияда жазылсын:

"25-бап Ақпарат алмасу

      1. Уағдаласушы Мемлекеттердің құзыретті органдары осы Конвенцияның ережелерін орындау немесе әкімшілендіру немесе Уағдаласушы Мемлекеттердің немесе олардың орталық немесе жергілікті билік органдарының атынан салық салу осы Конвенцияға қайшы келмейтін шамада алынатын кез келген түрдегі және сипаттамадағы салықтарға қатысты ұлттық заңнаманы қолдану үшін қажетті ақпаратпен алмасады. Ақпарат алмасу 1-баппен шектелмейді.

      2. Уағдаласушы Мемлекет алған кез келген ақпарат осы Уағдаласушы Мемлекеттің ұлттық заңнамасына сәйкес алынған ақпарат сияқты құпия болып саналады және 1-тармақта аталған салықтарға қатысты тек бағалаумен немесе жинаумен, мәжбүрлеп өндіріп алумен немесе сот бойынша қудалаумен немесе аппеляцияларды қараумен айналысатын тұлғаларға немесе органдарға (соттарды және әкімшілік органдарды қоса алғанда) ғана ашылатын болады. Осындай тұлғалар немесе органдар ақпаратты осы мақсаттар үшін ғана пайдаланады. Олар ақпаратты ашық сот отырысы барысында немесе сот шешімдері қабылданған кезде ашуы мүмкін.

      3. 1 және 2-тармақтардың ережелері Уағдаласушы Мемлекетке:

      а) осы немесе екінші Уағдаласушы Мемлекеттің заңнамасына және әкімшілік практикасына қайшы келетін әкімшілік шаралар қолдану;

      b) осы немесе екінші Уағдаласушы Мемлекеттің заңнамасы бойынша немесе әдеттегі әкімшілік практикасы барысында алуға болмайтын ақпаратты беру;

      с) қандай да бір сауда, кәсіпкерлік, өнеркәсіптік, коммерциялық немесе кәсіби құпияны немесе сауда процесін ашуы мүмкін ақпаратты немесе ашылуы мемлекеттік саясатқа (қоғамдық тәртіпке) қайшы келуі мүмкін ақпаратты беру міндеттемесін жүктейтіндей мағынада түсіндірілмейді.

      4. Егер ақпаратты Уағдаласушы Мемлекет осы бапқа сәйкес

      сұраса, мұндай ақпарат тіпті осы екінші Мемлекетке өзінің салықтық

      мақсаттары үшін талап етілмесе де, екінші Уағдаласушы Мемлекет

      сұралған ақпаратты жинау жөніндегі шараларды қабылдайды. Алдыңғы сөйлемде қамтылған міндеттеме 3-тармақтың шектеулеріне жатады, бірақ мұндай шектеулер ешқандай жағдайда Уағдаласушы Мемлекетке осындай ақпаратқа ішкі мүдделіліктің болмауы себебінен ғана ақпарат беруден бас тартуға рұқсат беретіндей мағынада түсіндірілмейді.

      5. Ешқандай жағдайда 3-тармақтың ережелері ақпарат иегері банк, басқа қаржы мекемесі, номиналды ұстаушы немесе агент немесе сенім білдірілген өкіл болып әрекет ететін тұлға болып табылатындығы себебінен немесе ақпарат меншік құқығына берілген тұлғаға қатысты болу себебінен Уағдаласушы Мемлекетке ақпаратты беруден бас тартуға рұқсат беретіндей мағынада түсіндірілмейді.".

4-бап

      Конвенцияның 25-бабын қолдану мақсатында:

      сұрау салған Уағдаласушы Мемлекеттің құзыретті органы сұрау салуға тиісті ақпарат алу үшін ақпарат беру туралы сұрау салуды беру кезінде сұрау салынған Уағдаласушы Мемлекеттің құзыретті органына мынадай ақпаратты ұсынады:

      а) зерттеліп немесе тексеріліп жатқан жеке немесе заңды тұлғаның тегін, атын, атауын;

      b) сұрау салынған ақпараттың, оның сипаты мен сұрау салған Мемлекет сұрау салынған Мемлекеттен ақпаратты алуды қалайтын нысанын қоса алғанда, түсініктемелерді;

      с) ақпарат сұрау салынған салықтық мақсаттарды;

      d) сұрау салынған ақпарат сұрау салынған Мемлекетте немесе сұрау салынған Мемлекеттің юрисдикциясына кіретін тұлғаның иелігінде немесе бақылауында тұрғанын жорамалдау негіздерін;

      е) күдікті тұлғаның тегін, атын немесе атауын және мекенжайын, егер мұндай белгілі болса, сұрау салынған ақпараттың болуын;

      f) өлшемсіз қиындықтарға әкеп соқтыратындарды қоспағанда, сұрау салған Мемлекет, ақпарат алу үшін өзінің аумағында барлық қол жетімді құралдарды бергені туралы өтінішті.

      Ақпарат алмасу ағылшын тілінде жүзеге асырылады.

5-бап

      1. Осы Хаттама ратификациялауға жатады. Уағдаласушы Мемлекеттер осы Хаттаманың күшіне енуі үшін қажетті мемлекетішілік рәсімдердің аяқталғаны туралы дипломатиялық арналар арқылы бір-бірін жазбаша хабардар етеді.

      2. Осы Хаттама 1-тармақта айтылған хабарламалардың соңғысын алған күнінен бастап күшіне енеді. Осы Хаттаманың ережелері осы Хаттама күшіне енген жылдан кейінгі күнтізбелік жылдың бірінші қаңтарынан бастап немесе одан кейін басталатын салық салынатын кезеңдер үшін қолданылады.

      Осыны куәландыру үшін тиісінше уәкілеттік берілген төменде қол қойғандар осы Хаттамаға қол қойды.

      2012 жылғы 03 мамыр Люксембург қаласында қазақ, орыс, француз және ағылшын тілдерінде екі данада жасалды, әрі барлық мәтіндердің бірдей күші бар.

Қазақстан Республикасының

Люксембург Ұлы

Үкіметі үшін

Герцогтігінің Үкіметі үшін


РҚАО-ның ескертпесі!


      Бұдан әрі Хаттаманың француз және ағылшын тілдеріндегі мәтіні берілген.