Об утверждении Государственной программы развития регионов до 2020 года

Постановление Правительства Республики Казахстан от 16 ноября 2018 года № 767.

      Правительство Республики Казахстан ПОСТАНОВЛЯЕТ:

      1. Утвердить прилагаемую Государственную программу развития регионов до 2020 года (далее – Программа).

      2. Центральным, местным исполнительным органам, государственным органам, непосредственно подчиненным и подотчетным Президенту Республики Казахстан (по согласованию), и иным организациям (по согласованию) принять меры по реализации Программы.

      3. Ответственным центральным, местным исполнительным органам, государственным органам, непосредственно подчиненным и подотчетным Президенту Республики Казахстан (по согласованию), и иным организациям (по согласованию) представлять информацию согласно Плану мероприятий по реализации Программы в соответствии с постановлением Правительства Республики Казахстан от 29 ноября 2017 года № 790 "Об утверждении Системы государственного планирования в Республике Казахстан".

      4. Признать утратившими силу некоторые решения Правительства Республики Казахстан согласно приложению к настоящему постановлению.

      5. Контроль за исполнением настоящего постановления возложить на Министерство национальной экономики Республики Казахстан.

      6. Настоящее постановление вводится в действие со дня его подписания.

      Премьер-Министр
Республики Казахстан
Б. Сагинтаев

  Утверждена
постановлением Правительства
Республики Казахстан
от 16 ноября 2018 года № 767

Государственная программа развития регионов до 2020 года

      1. Паспорт Государственной программы

Наименование Программы

Государственная программа развития регионов до 2020 года
 

Основание для разработки

Стратегический план развития Республики Казахстан до 2025 года, утвержденный Указом Президента Республики Казахстан от 15 февраля 2018 года № 636;
Прогнозная схема территориально-пространственного развития страны до 2020 года, утвержденная Указом Президента Республики Казахстан от 21 июля 2011 года № 118;
Послание Президента Республики Казахстан народу Казахстана от 14 декабря 2012 года "Стратегия "Казахстан – 2050": новый политический курс состоявшегося государства";
пункт 32 Общенационального плана мероприятий по реализации Послания Главы государства народу Казахстана от 10 января 2018 года "Новые возможности развития в условиях четвертой промышленной революции", утвержденного Указом Президента Республики Казахстан от 9 февраля 2018 года № 633;
Основные положения Генеральной схемы организации территории Республики Казахстан, утвержденные постановлением Правительства Республики Казахстан от 30 декабря 2013 года № 1434


Разработчик Программы

Министерство национальной экономики Республики Казахстан
 


Государственные органы, ответственные за реализацию Программы

Министерство национальной экономики Республики Казахстан, Министерство по инвестициям и развитию Республики Казахстан, Министерство сельского хозяйства Республики Казахстан, Министерство энергетики Республики Казахстан, Министерство финансов Республики Казахстан, Комитет национальной безопасности Республики Казахстан (по согласованию), акиматы областей, городов Астана, Алматы и Шымкент, АО "НУХ "КазАгро" (по согласованию), АО "ФНБ "Самрук-Казына" (по согласованию), АО "КазЦентр ЖКХ" (по согласованию), АО "НК "Казгеология" (по согласованию)
 


Цель Программы

Повышение конкурентоспособности регионов через управляемую урбанизацию и улучшение качества жизни населения


Задачи Программы

1. Развитие функциональных городских районов с центрами в городах "первого уровня" (Астанинская, Алматинская, Шымкентская и Актюбинская агломерации)
2. Развитие функциональных городских районов с центрами в городах "второго уровня" (областные центры, город Семей)
3. Развитие моно- и малых городов, не входящих в состав функциональных городских районов
4. Развитие сельских населенных пунктов (включая приграничных), не входящих в состав функциональных городских районов
5. Рациональное обеспечение населения качественной питьевой водой и услугами водоотведения
6. Модернизация жилищно-коммунального хозяйства


Сроки реализации

2015 – 2019 годы


Целевые индикаторы

Целевые индикаторы

2015 год

2016
год

2017
год

2018 год

2019
год

1. Уровень урбанизации в разрезе областей*, %

По республике в среднем

56,9

57,3

57,4

57,7

58,0

Акмолинская область (с учетом г. Астаны)

75,6

76,6

77,9

78,9

79,8

Актюбинская область

62,3

62,7

63,6

64,2

64,8

Алматинская область (с учетом г. Алматы)

59,3

59,6

59,3

59,7

60,0

Атырауская область

47,4

47,9

47,8

47,9

48,0

Восточно-Казахстанская область

59,6

60,1

61,1

61,3

61,5

Жамбылская область

40,4

40,3

39,7

39,8

39,9

Западно- Казахстанская область

49,7

50,2

51,5

52,2

53,0

Карагандинская область

79,1

79,3

79,6

79,8

80,1

Костанайская область

52,5

53,1

54,0

54,5

55,0

Кызылординская область

43,4

43,9

44,2

45,0

45,1

Мангистауская область

43,7

42,9

40,8

41,0

41,3

Павлодарская область

70,3

70,5

70,6

70,7

71,2

Северо- Казахстанская область

43,1

44,0

44,9

45,4

45,9

Южно- Казахстанская область

44,9

45,1

45,8

-

-

Туркестанская область (с учетом г. Шымкент)

-

-

-

46,2

46,5

2. Разрыв развития по ВРП на душу населения между регионами**, разы

по республике

3,2

3,2

3,3

3,2

3,2

3. Удовлетворенность населения качеством государственных и социальных услуг***, %, в том числе:

Государственной корпорацией "Правительство для граждан"

в городах

58,7

-

59,9

60,9

61,9

в селах

72,3

-

68,9

69,9

70,9

услугами в сфере образования, в том числе:

дошкольноговоспитания и обучения

в городах

40,0

-

40,0

41,0

42,3

в селах

65,0

-

63,6

64,7

65,6

общегосреднего (среднего)

в городах

45,1

-

42,2

43,3

44,5

в селах

67,4

-

64,8

65,7

66,8

технического и профессионального

в городах

39,0

-

36,4

36,7

37,4

в селах

59,1

-

54,4

55,5

56,7

услугами в сферездравоохранения

в городах

29,0

-

25,9

27,0

28,0

в селах

47,1

-

41,2

42,6

43,7

качествомпитьевойводы

в городах

37,2

-

32,1

33,4

35,6

в селах

66,6

-

58,7

59,6

61,0

чистотойвоздуха (отсутствие в нем выбросов, дыма, пыли и грязи)

в городах

30,9

-

27,5

28,4

29,6

в селах

70,3

-

60,6

61,7

62,6

* Фактические значения уровня урбанизации рассчитаны как доля городского населения в общей численности населения страны/области на конец года. Прогнозные значения на 2018-2019 годы рассчитаны на основе темпов роста/снижения за 2000-2017 годы.
** Фактические значения разрыва по ВРП на душу населения между регионами рассчитаны как отношение ВРП на душу населения по лидирующим 8 регионам к ВРП на душу населения отстающих 8регионов. Прогнозные значения на 2018-2019 годы рассчитаны на основе анализа темпов роста/снижения объемов ВРП по 17 регионам страны.
***Данные бюллетеня Комитета по статистике МНЭ РК "Качество жизни".
Примечание по таблице
За 2015-2017 годы указаны фактические значения целевых индикаторов.
 


Источники и объемы финансирования

Финансирование Государственной программы будет осуществляться за счет и в пределах средств республиканского и местных бюджетов, а также иных источников, не запрещенных законодательством Республики Казахстан.
Объемы финансирования Государственной программы составляют:

млн. тенге


2015
год

2016
год

2017
год

2018
год

2019
год

РБ*

180 755

113 335

69 516

134 491

131 903

МБ*

16 158

11 751

5 010

49 881

58 476

Внебюджетные средства

212 968

523 712

107 750

9 900

13 200

Все средства

409 881

648 798

182 276

194 272

203 579

*Объем средств будет уточняться по мере утверждения и уточнения республиканского и местных бюджетов на соответствующие финансовые годы в соответствии с законодательством Республики Казахстан. 



      2. Введение

      Государственная программа развития регионов до 2020 года (далее – Государственная программа) разработана в рамках реализации Стратегического плана развития Республики Казахстан до 2025 года, Послания Главы государства народу Казахстана от 10 января 2018 года "Новые возможности развития в условиях четвертой промышленной революции". Государственная программа является одним из механизмов реализации Прогнозной схемы территориально-пространственного развития страны до 2020 года, утвержденной Указом Президента Республики Казахстан от 21 июля 2011 года № 118 (далее – Прогнозная схема). Прогнозная схема является инструментом реализации региональной политики, целью которой является создание условий для устойчивого развития регионов на основе эффективного использования их социально-экономического потенциала.

      При этом приоритетное развитие центров экономического роста (крупных городов) и создание благоприятной среды для жизни населения на всей территории страны являются базовой идеологией региональной политики страны.

      С учетом решаемых в рамках Государственной программы задач употребляются ниже следующие термины:

      1) города-хабы – центры национального и регионального взаимодействия: торгово-логистические и транспортные, финансовые и кадровые центры, поставщики информации и технологий;

      2) агломерация – урбанизированное скопление близко расположенных населенных пунктов вокруг одного (моноцентрическая) или нескольких (полицентрическая) городов-ядер, объединенных между собой постоянными производственными, культурно-бытовыми и иными связями, а также имеющих тенденцию к территориальному слиянию.

      Основными критериями определения агломераций в Казахстане являются:

      административный статус города-центра (столица, город республиканского значения, город областного значения);

      демографическая емкость, что включает в себя высокую плотность населения региона, миграционный приток, ресурсную базу (земельные, водные, продовольственные ресурсы);

      логистический потенциал, что означает удобное географическое расположение, прохождение международных транспортных коридоров, наличие транспортного узла и инфраструктуры;

      экономический потенциал, то есть развитость города-центра (промышленный, сервисный, трудовой, финансовый, научный потенциал);

      3) функциональный городской район (далее – ФГР) – это аналог агломерационных образований на региональном уровне. При этом ФГР объединяет:

      а) город-ядро с населением не менее 100 тыс.чел. и плотностью не менее 1000 чел. на 1 кв. км (при этом не являющийся частью другого ФГР или моногородом);

      б) окружающие населенные пункты, не менее 15% трудового населения которых участвует в ежедневной маятниковой миграции в город-ядро;

      4) моногород – город, где основная часть (20 % и более) промышленного производства и трудоспособного населения сосредоточена на одном или нескольких (немногих) градообразующих предприятиях, как правило, одного профиля и сырьевой направленности (моноспециализация), которые при этом определяют все экономические и социальные процессы, происходящие в городе.

      В категорию моногородов включены города с численностью населения от 10 до 200 тысяч человек, характеризующихся одним из следующих критериев:

      объем промышленного производства градообразующих предприятий города, в основном добывающего сектора, составляет более 20% от общегородского объема производства (моноспециализация);

      на градообразующих предприятиях города занято более 20% от общей численности занятого населения;

      города, в которых в настоящее время градообразующие предприятия работают частично или приостановили деятельность. При этом зачастую к моногородам административно подчинены пригородные поселки и сельские населенные пункты, экономически тесно связанные с городом;

      5) малый город – город с численностью населения до 50 тысяч человек;

      6) опорный сельский населенный пункт – благоустроенный сельский населенный пункт, в котором создаются инфраструктура для обеспечения государственными и социальными услугами проживающему в нем населению и жителям прилегающих территорий;

      7) приграничные территории – территории административно-территориальных образований и населенных пунктов, расположенных на расстоянии до 50 км от Государственной границы;

      8) центры экономического роста – конкретные населенные пункты, выполняющие в экономике страны или региона функцию источника инноваций и прогресса, являющиеся благодаря "эффекту масштаба" полюсами притяжения (концентрации) факторов производства, а также где размещаются предприятия динамично развивающихся отраслей, производящие новые товары и услуги.

      В настоящей Государственной программе в число центров экономического роста включены:

      в масштабах страны – функциональные городские районы с центрамив городах "первого уровня" (агломерации с центрами в городах Астане, Алматы, Шымкенте и Актобе);

      в масштабах регионов – функциональные городские районы с центрами в городах "второго уровня" (областные центры, город Семей);

      9) уполномоченный орган – центральный исполнительный орган Республики Казахстан, осуществляющий руководство, а также межотраслевую координацию в сфере регионального развития;

      10) межведомственная комиссия по вопросам региональной политики – консультативно-совещательный орган при уполномоченном органе (далее – МВК);

      11) "якорный" инвестиционный проект – средний инвестиционный проект, реализуемый в несырьевых секторах экономики Казахстана и направленный на диверсификацию экономики моно- или малого города, на котором планируется создание не менее 50 постоянных рабочих мест;

      12) модернизация – изменение конструкций в соответствии с современными требованиями и нормами, направленными на обновление технического оборудования, производства, процесса и т.д.

      3. Анализ текущей ситуации

      На современном этапе региональная политика Казахстана призвана обеспечить формирование рациональной территориальной организации, которая включает стимулирование процессов урбанизации и регулируемое развитие агломераций, являющихся важнейшими центрами экономического роста национальной экономики, развитие и поддержку перспективных населенных пунктов, обладающих экономическим и демографическим потенциалами.

      Уровень урбанизации в Казахстане составил на конец 2017 года 57,4% (в 2016 году – 57,2%, в 2015 году – 56,8% и в 2014 году – 56,6%), что является самым большим коэффициентом для стран Центральной Азии, но отстает от развитых стран. Растущие города, возрастающая мобильность населения и инновационное развитие и цифровизация производства являются неотъемлемыми спутниками развития. В настоящее время конкурентоспособность стран определяется наличием крупных городов. Города становятся центрами экономического роста и процветания. Более 70% мирового ВВП создается в крупных городах. В этой связи в современном мире наблюдается процесс ускоренной урбанизации. Уровень урбанизации в топ-"тридцатке" стран по Индексу человеческого развития составляет 80% и более. В странах ОЭСР данный показатель составляет в среднем 77%.

      Темпы урбанизации в Казахстане имеют неоднозначную картину. Так с 1990 по 2001 годы доля городского населения уменьшилась с 54,8% до 50,3% и на 1 января 2018 года достигла уровня 57,4%. Эти данные свидетельствуют, что за 26 лет фактический рост городского населения составил (по тем или иным причинам) всего около 2,6%. Тогда как уровня урбанизации с 56% до 70% достигли: Южная Корея за 7 лет (1980-1987 годы), Саудовская Аравия – 8 лет (1974-1982), Малайзия – 12 лет (1996-2008). Однако за последние десять лет отмечается опережающий рост городского населения. За период с 2008 по 2017 годы численность всего населения республики выросла на 15,1%, при этом городского – на 24,1% и сельского – всего на 4,9%.

      Урбанистические процессы в Казахстане, как и во всем мире, содействуют инновационному развитию экономики и улучшению качества жизни. Так по данным Всемирного Банка по итогам 2015 года 45% населения городов Астаны и Алматы относится к среднему классу, по другим городам – 28%, а в сельской местности – 18%. Такая же ситуация по городу и селу и по другим социальным показателям.

      В рамках Прогнозной схемы регионы по схожим экономическим, природным и социально-демографическим характеристикам были сгруппированы в четыре макрорегиона – Северный (Акмолинская, Костанайская, Северо-Казахстанская области), Центрально-Восточный (Восточно-Казахстанская, Карагандинская, Павлодарская области), Южный (Алматинская, Жамбылская, Кызылординская, Туркестанская области) и Западный (Актюбинская, Атырауская, Западно-Казахстанская, Мангистауская области). В силу сопоставимых с макрорегионами социально-экономических показателей и особого статуса выделяются также города-хабы – Астана и Алматы. Экономический потенциал, структура экономики, социально-демографические аспекты, транспортная связанность, направления приоритетного развития макрорегионов и входящих в их состав областей подробно изложены в Прогнозной схеме. В целом, неравномерное развитие и сложившаяся на настоящее время экономическая специализация макрорегионов и входящих в их состав областей связаны с исторически сложившимся укладом экономики – добыча сырья или их первичной переработкой, а также производством сельскохозяйственной продукции.

      При этом на макрорегиональное развитие на основе хабового и лучевого принципов направлена Государственная программа инфраструктурного развития "Нұрлыжол" на 2015-2019 годы.

      Программы развития территорий (областей, городов областного значения, районов) предусматривают решение проблем регионов и населенных пунктов в экономической и социальной сферах, инфраструктуры, экологии и другие вопросы также с учетом особенностей макрорегионов.

      Вместе с тем, в настоящее время практика успешно развивающихся стран свидетельствует, что долгосрочными драйверами экономического роста государств являются не отдельные отрасли или области и тем более группа областей (макрорегионы), как таковые, а концентрация рабочей силы, в первую очередь, талантливой молодежи и специалистов в крупных городах с созданием привлекательных условий жизни.

      Города "первого уровня" (агломерации)

      Городские агломерации объективно становятся ключевыми формами современного расселения в большинстве стран мира.

      В США более 76% всего населения проживает в агломерациях, крупнейшими из которых являются Нью-Йоркская (11,3 тыс. кв. км, 23,3 млн. человек) и Лос-Анджелесская (5,8 тыс. кв. км, 18,6 млн. человек)агломерации.

      Агломерациями мирового уровня в Европе являются Лондонская (11 тыс. кв. км, 13,4 млн. человек) и Парижская (12 тыс. кв. км, более 12 млн. человек).

      Быстрыми темпами формируются урбанизированные территории в Китае – Шанхай (7,1 тыс. кв. км, 18,6 млн. человек), Бразилии – Рио-де-Жанейро (4,6 тыс. кв. км, 12,1 млн. человек), Аргентине – Буэнос-Айрес (2,7 тыс. кв. км, 14,6 млн. человек), Индии – Колката (1,8 тыс. кв. км, 15,6 млн. человек) и других развивающихся странах.

      Свою специфику имеет развитие агломераций в развивающихся странах. Для них характерна модель растущего сосредоточения населения и всех сфер экономики в немногих ведущих и крупнейших центрах. Переток населения из сельской местности в крупные и крупнейшие городские центры будет продолжаться высокими темпами.

      В докладе Всемирного Банка о мировом развитии за 2009 год "Новый взгляд на экономическую географию" делается вывод, что "половина объҰма мирового производства сосредоточена на полутора процентах территории планеты. Занимая всего 0,5 процента территории Египта, Большой Каир производит более половины ВВП страны".

      В докладе Всемирного экономического форума по глобальной конкурентоспособности на 2016-2017 годы делается акцент на важности конкурентоспособности городов, повышающих конкурентоспособность стран и их регионов.

      Эти тенденции можно проследить и по Казахстану. Так по итогам 2017 года удельные веса валовых региональных продуктов в ВВП страны по городам Астане и Алматы составили 11,1% и 21,8%, соответственно(в 2016 году – 11,06% и 20,2%, в 2015 году – 10,5 и 20,3% и в 2014 году – 9,5 и 18,6%), или в сумме 32,9% (на душу населения в пределах 5,8-6,4 млн. тенге), что существенно отличается от других регионов.

      Однако, если развитие городских центров "пускается на самотек", неконтролируемые процессы миграции населения из сельской местности и малых городов с низким экономическим потенциалом могут вести к формированию чрезмерной нагрузки на мощности жилищно-коммунальной инфраструктуры, возникновению на периферии городских поселений зон социально-экономической маргинализации.

      Подобные тенденции характерны для отдельных городских агломераций в странах Латинской Америки, Азии и Африки, способствуя консервации не только экономической отсталости и неравенства, но и социальной нестабильности.

      В настоящее время в Казахстане городами "первого уровня" определены агломерации с центрами в городах Астане, Алматы, Шымкенте и Актобе. Формирующиеся городские агломерации концентрируют более трети всего населения страны.

      В 2017 году среднегодовая численность населения городов "первого уровня" (агломераций) составила 6 525,6 тыс. человек, что составляет 36,6% от общей численности населения страны (в 2016 году – 6 605,9 тыс. человек, в 2015 году – 6 088,3 тыс. человек и в 2014 году – 5 790,1 тыс. человек). При этом численность населения городов Астаны, Алматы и Шымкента уже превышает уровень, за которым в условиях Казахстана реализуются агломерационные эффекты (500 тыс. человек).

      Для решения проблем агломераций с 2013 года реализуются утвержденные постановлениями Правительства межрегиональные планы мероприятий по развитию Астанинской и Алматинской агломераций до 2020 года (от 18 июня 2013 года № 611 и от 6 июня 2013 года № 581), с 2014 года – Комплексный план социально-экономического развития населенных пунктов, прилегающих к городу Астане, до 2020 года (постановление Правительства от 19 июня 2014 года № 681).

      В Алматинской области с 2008 года реализуется проект по развитию 4-х городов-спутников города Алматы "G4 City".

      Учитывая особую актуальность формирования агломераций с конкурентоспособной экономикой и высоким качеством жизни населения, в соответствии с Законом Республики Казахстан от 16 июля 2001 года "Об архитектурной, градостроительной и строительной деятельности в Республике Казахстан" и во исполнение основных положений Генеральной схемы организации территории Республики Казахстан приняты межрегиональные схемы территориального развития Алматинской (постановление Правительства Республики Казахстан от 24 мая 2016 года № 302), Астанинской (постановление Правительства Республики Казахстан от 8 ноября 2017 года № 726), Шымкентской (постановление Правительства Республики Казахстан от 22 февраля 2018 года № 74) и Актюбинской (постановление Правительства Республики Казахстан от 3 марта 2018 года №109) агломераций.

      Межрегиональные схемы являются градостроительной стратегией, определяющей перспективы развития территорий агломераций и их долгосрочную потребность в инфраструктуре. Очередность реализации, источники и объемы финансирования положений межрегиональных схем определяются на уровне государственных программ и программ развития территорий.

      Долгосрочное развитие агломераций также будет осуществляться в рамках стратегий развития крупных городов до 2050 года, разрабатываемых по поручению Главы государства на совещании по вопросам социально-экономического развития города Астаны от 5 апреля 2018 года.

      В целом необходимо учитывать, что конкурентоспособность городов зависит от уровня человеческого капитала, среды устойчивого социально-экономического развития, открытости городов для глобальной экономики, управления развитием агломераций на принципах инклюзивности (открытости). Также для эффективного формирования агломераций следует принимать меры по опережающему развитию инженерной и социальной инфраструктуры, модернизации жилья на окраинах мегаполисов. Также большое значение в эффективном формировании агломераций имеет скоординированное развитие центра агломерации с моно- и малыми городами и другими населенными пунктами, расположенными в периферийной зоне агломерации. Так в зоне влияния города Астаны находится малый город Акколь, города Алматы – Есик, Капшагай, Каскелен, Талгар, города Шымкента – Ленгер; города Актобе – моногорода Алга, Хромтау. Эта тесная взаимосвязь заключается, в первую очередь, в виде постоянной (ежедневной) маятниковой миграции в крупные города.

      Решение вопросов развития агломераций необходимо учитывать при разработке и реализации, как государственных программ, так и программ развития соответствующих территорий. В этой связи в настоящей Государственной программе конкретные мероприятия по формированию и развитию агломераций не включены.

      В крупных городах в рамках Государственной программы "Цифровой Казахстан" начата работа по реализации концепции "Умный город". Она подразумевает интеграцию информационных и коммуникационных технологий (далее – ИКТ) и Интернета вещей (IoT) для управления городским имуществом для улучшения качества жизни и повышения эффективности обслуживания населения. ИКТ позволяют акиматам городов напрямую взаимодействовать с сообществами и городской инфраструктурой, и следить за тем, что происходит в городе. В целом проект "Умного города" состоит, в основном, из следующих компонентов: решения в области энергопоставки и энергосбережения; управление водными ресурсами: модернизация водных систем, мониторинг потребления, системы экологической безопасности; здания, в которых все инженерные и информационные системы интегрированы в единую систему управления; использование информационных технологий при предоставлении государственных услуг.

      Международная консалтинговая компания McKinsey прогнозирует появление 600 "умных" городов уже к 2020 году. Согласно прогнозу, они будут генерировать по меньшей мере две трети мирового ВВП. В этой связи эту важную работу необходимо продолжить как в центрах агломераций, так и других крупных и больших городах.

      Города "второго уровня"

      В настоящее время в Казахстане к городам "второго уровня" относятся 14 городов областного значения, которые являются административными центрами областей (города Кокшетау, Талдыкорган, Атырау, Уральск, Тараз, Караганда, Костанай, Кызылорда, Актау, Павлодар, Петропавловск, Усть-Каменогорск, Актобе и Туркестан). При этом центр Актюбинской области город Актобе в рамках Прогнозной схемы и настоящей Государственной программы идентифицирован как город-ядроагломерации. Город областного значения, не являющийся областным центром, Семей также отнесен к городу "второго уровня". Это связано с тем, что город Семей по структуре экономики и численности населения не может быть идентифицирован как моно- или малый город. При этом динамика ряда социально-экономических показателей за последние годы свидетельствует о необходимости принятия дополнительных мер по развитию города Семей. Тогда как города "второго уровня", являющиеся областными центрами, в настоящее время развиваются опережающими темпами по сравнению с остальной территорией (населенными пунктами) областей.

      Численность населения городов "второго уровня" (за исключением города Актобе) по данным за 2017 год составила 3 920,5 тыс. человек, что составляет 21,7% от общей численности населения в республике или 38,0% от городского населения страны (в 2016 году – 3 880,6 тыс. человек, в 2015 году – 3 824,2 тыс. человек и в 2014 году – 3 604,1 тыс. человек). За рассматриваемый период во всех городах "второго уровня" наблюдается рост численности населения, что связано как с положительными значениями естественного прироста населения, так и сложившимся положительным сальдо миграции населения.

      Сравнительный анализ основных показателей социально-экономического развития этих городов показал, что большинство городов являются центрами притяжения и концентрации производственных, финансовых и трудовых ресурсов в своих регионах.

      Таблица 1. Основные социально-экономические показатели городов "второго уровня" (без городов Актобе и Шымкент) за 2014-2017 годы

№ п/п

Наименование городской администрации

Численность населения, чел.

2014

2015

2016

2017

1.

Кокшетау

144,1

155,7

159,4

159,9

2.

Талдыкорган

136,7

162,4

165,3

169,0

3.

Атырау

213,8

296,6

308,2

314,2

4.

Усть-Каменогорск

315,5

331,0

334,4

341,1

5.

Уральск

276,2

286,1

292,1

299,8

6.

Тараз

354,1

359,9

362,4

358,8

7.

Караганда

488,3

495,2

499,3

501,0

8.

Костанай

224,2

229,2

233,6

237,5

9.

Кызылорда

246,7

273,3

282,0

290,3

10.

Актау

182,0

185,5

185,9

186,1

11.

Павлодар

340,8

357,6

359,5

360,1

12.

Петропавловск

208,5

213,4

216,5

218,0

13.

Семей

316,6

319,6

322,2

324,1

14.

Туркестан

156,6

158,7

159,8

160,6


      продолжение таблицы 1

№ п/п

Наименование городской администрации

Объем инвестиции в основной капитал

2014

2015

2016

2017

млн. тг.

доля от областного уровня, %

млн. тг.

доля от областного уровня, %

млн. тг.

доля от областного уровня, %

млн. тг.

доля от областного уровня, %

1.

Кокшетау

26483,0

14,6

28363,0

14,3

29368,0

13,2

32327,2

12,6

2.

Талдыкорган

48768,0

10,8

51699,0

10,5

64043,0

12,1

57610,9

10,9

3.

Атырау

420745,0

37,2

633796,0

43,1

827626,0

40,6

871987,1

35,5

4.

Усть-Каменогорск

94584,3

27,3

82 143,7

19,9

80409,6

18,4

115589,0

26,5

5.

Уральск

57601,6

21,3

56292,4

15,4

51829,6

12,9

67200,6

16,2

6.

Тараз

48487,0

23,2

43704,0

22,5

56868,0

26,3

64104,0

27,3

7.

Караганда

84540,0

20,5

86391,0

25,2

95299,0

30,0

105639,6

29,4

8.

Костанай

56633,0

29,5

38028,0

23,3

39531,0

22,2

50885,0

28,3

9.

Кызылорда

141668,0

54,0

135104,0

57,0

139761,0

64,7

105321,6

43,6

10.

Актау

96744,0

18,2

116222,0

25,3

104123,0

25,7

86722,2

20,0

11.

Павлодар

109527,0

31,0

137942,0

30,5

154498,0

35,1

215615,0

43,7

12.

Петропавловск

33175,9

28,5

52 713,0

34,0

56 291,0

33,7

68427,9

36,2

13.

Семей

48860,5

14,1

47 264,1

11,5

46 861,5

10,7

62166,7

14,3

14.

Туркестан

20611,0

4,6

19258,0

4,6

20317,0

5,3

22116,3

4,6


      продолжение таблицы 1

№ п/п

Наименование городской администрации

Объем промышленной продукции

2014

2015

2016

2017

млн. тг.

доля от областного уровня, %

млн. тг.

доля от областного уровня, %

млн. тг.

доля от областного уровня, %

млн. тг.

доля от областного уровня, %

1.

Кокшетау

82158,1

26,3

83694,5

25,0

99581,4

21,9

101831,6

18,7

2.

Талдыкорган

49819,4

8,9

39884,0

7,1

54 927,4

8,1

67325,6

9,0

3.

Атырау

149143,0

3,0

178236,0

5,2

239025,0

5,3

558014,0

9,8

4.

Усть-Каменогорск

698887,7

62,6

634964,2

62,1

978798,0

65,1

977555,0

61,9

5.

Уральск

112712,0

5,7

109328,0

7,8

128115,0

7,6

151764,0

7,8

6.

Тараз

184693,1

66,1

185766,6

65,4

207938,9

60,9

229702,0

62,4

7.

Караганда

293819,1

20,3

274108,7

19,3

338107,7

17,4

331399,6

14,7

8.

Костанай

175022,0

32,3

165714,0

36,9

212092,0

35,4

241073,6

35,4

9.

Кызылорда

902266,0

90,6

480895,0

80,1

508938,0

76,1

619966,1

80,2

10.

Актау

137878,0

5,9

143037,0

9,1

184741,0

9,8

182852,0

7,9

11.

Павлодар

447600,0

40,3

441639,0

42,3

587011,0

42,8

671029,2

38,0

12.

Петропавловск

103921,5

64,5

111 835,5

67,0

133 451,1

67,4

155172,7

69,4

13.

Семей

133432,0

12,0

127044,5

12,4

161136,2

10,7

167786,0

10,6

14.

Туркестан

12552,0

2,1

11 702,0

1,7

13634,0

1,7

14813,7

1,7


      продолжение таблицы 1

№ п/п

Наименование городской администрации

Объем розничного и оптового товарооборота

2014

2015

2016

2017

млн. тг.

доля от областного уровня, %

млн. тг.

доля от областного уровня, %

млн. тг.

доля от областного уровня, %

млн. тг.

доля от областного уровня, %

1.

Кокшетау

268950,7

55,3

301402,9

60,1

367806,4

59,0

319862,9

57,5

2.

Талдыкорган

85578,0

12,8

120059,3

18,4

181315,6

23,1

159161,2

18,8

3.

Атырау

400387,3

92,8

404332,5

90,4

564202,9

92,7

937343,0

95,3

4.

Усть-Каменогорск

694805,6

60,4

690524,5

61,6

712800,7

58,9

840198,5

59,6

5.

Уральск

367640,7

83,4

358507,5

83,9

454728,3

82,8

497922,5

82,9

6.

Тараз

284910,4

80,0

290969,3

80,1

358434,9

77,8

339168,4

79,4

7.

Караганда

1037581,8

78,5

1038412,4

76,7

1290083,4

78,8

1276964,0

78,4

8.

Костанай

465213,9

72,6

486328,4

74,1

558061,8

72,0

588481,2

75,4

9.

Кызылорда

253932,8

81,9

253488,9

81,6

286010,7

81,5

338127,9

87,2

10.

Актау

247243,1

86,3

265314,5

88,1

354137,6

87,0

328553,1

89,3

11.

Павлодар

757519,4

86,2

644868,8

84,1

532684,5

73,9

563274,4

72,8

12.

Петропавловск

338712,7

74,5

298818,2

74,6

340124,3

75,8

403203,8

78,4

13.

Семей

287682,1

25,0

260321,9

23,2

305219,9

25,2

372181,9

26,4

14.

Туркестан

28372,2

2,9

29968,5

3,5

34011,7

3,3

37242,6

3,5


      продолжение таблицы 1

№ п/п

Наименование городской администрации

Доля самостоятельно занятого населения от всего занятого населения (2017 год), в %

по городу

по области

1.

Кокшетау

22,0

34,2

2.

Талдыкорган

21,4

27,0

3.

Атырау

9,2

10,1

4.

Усть-Каменогорск

12,0

29,6

5.

Уральск

16,6

36,9

6.

Тараз

24,3

38,5

7.

Караганда

10,7

8,6

8.

Костанай

23,3

25,4

9.

Кызылорда

9,3

35,2

10.

Актау

5,0

5,6

11.

Павлодар

10,2

16,4

12.

Петропавловск

21,2

35,6

13.

Семей

30,9

29,6

14.

Туркестан

47,8

42,5


      Объем промышленного производства в городах "второго уровня" в 2017 году составил 4,5 трлн. тенге (в 2016 году – 2,5 трлн. тенге, в 2015 году – 2,9 трлн. тенге и в 2014 году – 3,5 трлн. тенге), что составляет порядка 19,7% от общереспубликанского объема промышленного производства.

      За 2013 – 2017 годы общий объем промышленного производства городов "второго уровня" увеличился на 21,3%. В городах "второго уровня" - областных центрах развиты отрасли обрабатывающей промышленности. Так, анализ структуры промышленного производства этих городов показал, что доля обрабатывающей промышленности в общем объеме промышленного производства в среднем составляет 58,9%.

      В целом темпы социально-экономического развития областных центров выше по сравнению с другими городскими населенными пунктами страны, за исключением городов Астаны и Алматы. Об этом свидетельствуют также такие данные как объемы инвестиций в основной капитал, в том числе в обрабатывающую промышленность, объемы выпуска продукции, работ и услуг субъектами малого и среднего предпринимательства, показатели уровня жизни населения. Так на города "второго уровня" приходится в среднем 25% инвестиций в основной капитал по областям республики. Аналогичные доли составляют объемы инвестиций в основной капитал в обрабатывающуюпромышленность – 39,3%, объемы розничного и оптового товарооборота – 24,3%. При этом средняя заработная плата выше по областным центрам по сравнению с областями.

      Вместе с тем в городах имеются проблемы, которые следует решать. Это неэффективный общественный транспорт, транспортные пробки и загрязнение воздушной среды, высокий износ инженерных сетей и низкое качество предоставляемых коммунальных услуг и, одновременно, не имеющиеся, помимо государственного бюджета, финансовые инструменты по модернизации инженерной инфраструктуры, недостаточное жилищное строительство и фактическое отсутствие рынка легального арендного жилья. Так фонд муниципального (коммунального) жилья в среднем по городам Казахстана составляет около 3%, тогда как 97% приходится на частное жилье. В республике, по сравнению с развитыми странами Европы, особенно Скандинавии, не сформирован рынок арендного жилья (в настоящее время часть "теневой" экономики с завышенными ценами). При этом характерной особенностью жилищного строительства является преобладание индивидуальной застройки, в основном на периферии городов, формируя малонаселенные (некомпактные) жилые районы. Кроме того, эти районы зачастую не в полной мере обеспечены коммунальной инфраструктурой, в первую очередь канализацией. В населенных пунктах не налажена система утилизации промышленных и бытовых отходов. Все это тормозит свободное движение рабочей силы, создание качественной городской среды для отдыха и другие процессы.

      При этом, по данным Всемирного Банка и Азиатского банка, в настоящее время в среднем до 75% объектов коммунальной инфраструктуры городов республики нуждаются в замене или модернизации. Например, до 80% районных тепловых сетей устарели, что является причиной больших потерь тепловой энергии. Однако необходимо особо отметить, что указанный износ инженерной инфраструктуры в областных центрах заметно ниже, чем в моно- и малых городах республики.

      В целом практика стран ОЭСР свидетельствует, что развитие крупных и больших городов более эффективно, если они развиваются в виде функциональных городских районов (далее – ФГР)1

      ____________________________________

      Города "третьего уровня" (моно- и малые города)

      В настоящее время в Казахстане насчитывается 41 малый город, численность населения которых по итогам 2017 года составила в среднегодовом исчислении 896,9 тыс. человек (в 2016 году – 918,1 тыс. человек, в 2015 году – 927,7 тыс. человек, в 2014 году – 917,1 тыс. человек). При этом 33 малых города являются административными центрами соответствующих сельских районов, 8 малых городов не являются центрами сельских районов. По географическому месторасположению можно выделить следующие типы городов:

      1) в зоне влияния функциональных городских районов – Акколь, Алга, Есик, Капшагай, Каскелен, Талгар, Щучинск, Сарыагаш, Ленгер;

      2) малые города, отдаленные от функциональных городских районов – Атбасар, Державинск, Ерейментау, Есиль, Макинск, Степняк, Кандыагаш, Шалкар, Жем, Темир, Эмба, Жаркент, Сарканд, Ушарал, Уштобе, Аягоз, Зайсан, Шар, Шемонаиха, Шу, Приозерск, Каркаралинск,Аральск, Казалы, Булаево, Мамлютка, Тайынша, Сергеевка, Арыс, Шардара, Жетисай, Форт-Шевченко;

      3) вдоль автомобильных и железнодорожных магистралей республиканского и международного значения – Акколь, Атбасар, Ерейментау, Есиль, Макинск, Щучинск, Алга, Кандыагаш, Шалкар, Жаркент, Капшагай, Каскелен, Сарканд, Аягоз, Шу, Приозерск, Аральск, Эмба, Ушарал, Уштобе, Зайсан, Шар, Шемонаиха, Арысь, Сарыагаш, Булаево, Мамлютка, Тайынша;

      4) на приграничных территориях – Жаркент, Зайсан, Сарыагаш, Шардара, Шемонаиха, Мамлютка, Булаево, Жетысай.

      Перечень моногородов включает 27 городов, численность населения по данным за 2017 год составила 1447,5 млн. человек или 8,0% городского населения страны (в 2016 году – 1 592 тыс. человек, в 2015 году – 1 590 тыс. человек, в 2014 году – 1 571,6 тыс. человек), из них 16 моногородов являются административными центрами соответствующих районов. В моногородах сосредоточена значительная часть промышленного потенциала Казахстана.

      Моногорода также различаются по ряду признаков. Так имеются средние и большие города – моногорода с численностью населения 50 тыс. человек и выше – Балхаш, Темиртау, Жезказган, Сатпаев, Экибастуз, Шахтинск, Риддер, Жанаозен, Степногорск, Кульсары.

      Ряд моногородов находится в тесной экономической связи с крупными и большими городами. При этом эта связь, в первую очередь, включает постоянную (ежедневную) маятниковую трудовую миграцию в центры ФГР - Хромтау, Текели, Сарань, Темиртау, Абай, Рудный, Шахтинск, Аксу, Кентау.

      Вместе с тем, имеются моногорода, находящиеся в отдалении от функциональных городских районов – от центров крупных и больших городов. Это – моногорода Балхаш, Шахтинск, Риддер, Степногороск, Кульсары, Аксай, Сатпаев, Жезказган, Жанаозен, Экибастуз, Зыряновск, Курчатов, Серебрянск, Жанатас, Каратау, Аксай, Каражал, Аркалык, Житикара, Лисаковск.

      Из 27 моногородов страны вдоль автомобильных дорог международного значения находятся 5 городов (Балхаш, Темиртау, Жанаозен, Кульсары, Хромтау), республиканского значения – 10 (Рудный, Аксу, Аркалык, Абай, Житикара, Риддер, Курчатов, Кентау, Жезказган, Каражал).

      В целом численность населения в большинстве моно- и малых городов, как отмечено выше, снижается. Это связано с более низкими по сравнению с крупными и большими городами условиями и качеством жизни. Так среднемесячная заработная плата по итогам 2017 года по моно- и малым городам составила 112 549 тенге (в 2016 году – 106 182 тенге, в 2015 году – 93 951 тенге и в 2014 году – 89 973 тенге), в том числе по малым городам – 98 494тенге (в 2016 году – 92 686 тенге, в 2015 году – 81 307 тенге и в 2014 году – 78 612 тенге), моногородам – 134 549 тенге (в 2016 году – 126 719 тенге, в 2015 году – 113 741 тенге и в 2014 году – 107 756 тенге), при среднереспубликанском показателе – 149 663 тенге.

      В большинстве малых и моногородов страны образовался комплекс проблем, в основном связанных с состоянием бывших градообразующих предприятий или доминирующей отрасли. Вместе с тем, развитие градообразующих предприятий республики свидетельствует, что их государственная поддержка, в частности периодическое прямое или косвенное субсидирование производств не дает ощутимого экономического эффекта. При этом, как отмечается в публикации ОЭСР "Обзор городской политики Казахстана" субсидии и любая иная форма государственной поддержки предприятий в моногородах должны носить исключительно временный характер и ориентироваться на развитие новых, самоокупаемых, прибыльных производств, которые будут способствовать диверсификации моногородов с хорошими экономическими перспективами. Это, в первую очередь, следует учитывать при реализации "якорных" инвестиционных проектов. Значительный прогресс наблюдается в тех городах, где основные усилия были направлены на стимулирование предпринимательства – курсы переподготовки, организация бизнес-инкубаторов, а также финансовые инструменты Государственной программы поддержки и развития бизнеса "Дорожная карта бизнеса – 2020".

      В целом при реструктуризации экономики моногородов необходимо использовать имеющиеся резервы и преимущества (туристский рекреационный потенциал и другие).

      Одной из проблем моно- и малых городов является неудовлетворительное состояние инженерной и социальной инфраструктуры. Высокий износ водопроводных, канализационных, тепловых и электрических сетей требует значительных финансовых вложений. Так, в 11 моногородах износ электрических и тепловых сетей достигает 70%-80%.

      В рамках реализации региональной политики проведена группировка малых и моногородов на города с высоким, средним и низким экономическим потенциалом с указанием специализации, а также численности населения данных городов (согласно приложению 2 к настоящей Государственной программе).

      Сельские территории

      По итогам мониторинга социально-экономического развития в 2017 году насчитывается 6 561 сельских населенных пунктов (далее – СНП) (в 2016 году – 6660, в 2015 году – 6672, в 2014 году – 6699), в которых проживает 7,7 млн. человек. Из общего количества СНП 1309 соответствует высокому, 4775 – среднему, а 477 – низкому потенциалу развития. 3509 СНП являются малочисленными (500 человек и менее) и в них проживает всего 8,9% сельских жителей. При этом имеется 278 сел с населением 5 тыс. чел. и более в каждом.

      Районными центрами являются 123 СНП, опорными сельскими населенными пунктами определены 314 СНП.

      В соответствии с действующими государственными нормативами СНП в целом обеспечены объектами образования и здравоохранения. Так, по итогам 2016 года 73% сел имеются объекты образования (в 2015 году – 74%, в 2014 году – 74%) и 80% сел обеспечены объектами здравоохранения (в 2015 году – 81%, в 2014 году – 81%). За последние три года (с 2014 по 2016 годы) обеспеченность электричеством и телефонной связью СНП составляет 98%. Количество СНП, обеспеченных централизованным газоснабжением составляет 17% от общего количества сел (в 2015 году – 16%, в 2014 году – 15%).

      Доступ к централизованному водоснабжению имеют 80,7% сельского населения (в 2015 году – 79%, в 2014 году – 78%), а 25% автомобильных дорог местного значения требуют капитального ремонта (в 2015 году – 27%, в 2014 году – 25%).

      Решение вопросов развития сельских территорий предусмотрено в рамках различных программных документов, однако явный избыток сельского населения, не соответствующей модели экономического развития страны, не позволяет достичь желаемых результатов.

      Для развития опорных сел был изучен опыт развития сельских территорий Республики Беларусь.

      В Республике Беларусь реализовывалась Государственная программа возрождения и развития села на 2005 – 2010 годы, которая была направлена на создание условий для приоритетного социально-экономического развития села и повышения эффективности работы агропромышленного комплекса.

      Основными целями и задачами этой Государственной программы являлись:

      1) возрождение и развитие социальной и производственной сфер белорусского села, обеспечение условий для устойчивого ведения сельскохозяйственного производства;

      2) повышение доходов сельского населения, создание основ для престижности проживания в сельской местности и улучшения демографической ситуации на селе;

      3) обеспечение эффективного производства сельскохозяйственной продукции и продовольствия в объемах, достаточных для внутреннего рынка и формирования экспортных ресурсов.

      В настоящее время наряду с решением общих проблем развития сельских территорий, необходимо принять дополнительные меры по развитию опорных СНП, как центров предоставления государственных и социальных услуг, предусмотренных законодательством Казахстана. В опорных СНП и других селах необходимо содействовать развитию несельскохозяйственных видов деятельности (обрабатывающая промышленность, народные промыслы, услуги, в том числе туризм и другие) в рамках Государственной программы поддержки и развития бизнеса "Дорожная карта бизнеса – 2020" и Программы развития продуктивной занятости и массового предпринимательства на 2017 – 2021 годы. В целом необходимо принимать меры по развитию человеческого капитала молодежи на селе путем принятия дополнительных мер в рамках государственных программ развития образования и науки Республики Казахстан на 2016-2019 годы, развития здравоохранения Республики Казахстан "Денсаулық" на 2016-2019 годы.

      Искусственное сдерживание населения на селе не продуктивно, поскольку в настоящее время доля сельского населения в общей численности населения составляет 43%, что значительно больше, чем в странах ОЭСР.

      Для повышения кадрового потенциала в сельской местности с 2009 года реализуется проект "С дипломом в село!". В рамках данного Проекта свыше 54 тыс. специалистов получили подъемное пособие на сумму 12,5 млрд. тенге, а около 23,5 тыс. специалистов – бюджетные кредиты для приобретения или строительства жилья на сумму 57,0 млрд. тенге, при этом порядка 70% из которых являются молодыми специалистами. Так, в 2017 году социальная поддержка была предоставлена 5 794 специалистам (в 2016 году – 5 655 специалистам, в 2015 году – 5 675 специалистам, в 2014 году – 6 495 специалистам).

      Приграничные территории

      Протяженность Государственной границы Республики Казахстан по суше составляет 13383 км. В республике насчитывается 12 приграничных областей, 62 приграничных района и на 1 января 2017 года 1284 населенных пунктов, расположенных на их территории с численностью населения 1,6 млн.человек.

      В настоящее время на Государственной границе Республики Казахстан открыто 52 автомобильных, 27 железнодорожных, 1 речной и 3 морских пункта пропуска, 105 мест пересечения границы на границе с Российской Федерацией, 23 иных места, где осуществляется пропуск лиц, транспортных средств и грузов через Государственную границу Республики Казахстан.

      В южных регионах страны в силу густозаселенности приграничных территорий сопредельных стран, а также наличия развитой инфраструктуры, транспортной доступности и приграничной торговли имеются все предпосылки для динамичного роста социально-экономического потенциала населенных пунктов.

      На границе Казахстана и России "разности потенциалов" в развитии экономики нет, соседние сельские районы России не имеют явного преимущества в развитии, как и районы Казахстана. Высокий душевой ВРП в западных областях Казахстана и Тюменской области остается статистической величиной, большая часть нефтегазовых доходов уходит в центральный бюджет, что препятствует ускоренному развитию и созданию новых рабочих мест в самих регионах. Приграничное взаимодействие средне- или слаборазвитых регионов невелико или имеет узкую номенклатуру обмена, значительную долю теневой торговли.

      Однако необходимо особо отметить, что на приграничных территориях России есть ряд крупных городов (Омск, Курган, Екатеринбург, Саратов, Оренбург и другие), которые притягивают сельскую молодежь из Северо-Казахстанской области.

      Динамично развивающийся товарооборот с Китаем, создание международных центров приграничной торговли, принятые меры по развитию транспортных сообщений вглубь территорий республики с выходом в другие страны, огромный туристический потенциал создают предпосылки для развития экономики приграничных районов Алматинской и Восточно-Казахстанской областей.

      В приграничном с Китаем Панфиловском районе Алматинской области начата реализация проекта по строительству нового города Нуркент. Проект направлен на обеспечение условий для организации упорядоченного процесса трудовой миграции из других регионов страны по мере развития крупнейшего транспортно-промышленного узла, возрождаемого Великого ШҰлкового пути. Формирование нового центра притяжения трудовых ресурсов обусловлено пересечением в этом районе крупнейших транснациональных проектов: транспортного коридора "Западная Европа – Западный Китай", специальной экономической зоны "Хоргос - Восточные ворота", Международного центра приграничного сотрудничества "Хоргос".

      Так, в 2000 году в Китае принята программа "Стратегия широкомасштабного развития Запада". На ближайшие годы официальным лозунгом экономического развития Китая провозглашен "Стабильный Восток, развивающийся Запад". В 2000 – 2009 годы ВВП Западного Китая ежегодно увеличивался в среднем на 11,9%, что превысило средний уровень по стране. Тенденция быстрого роста сохранялась и в 2009 году, когда страна переживала не самые лучшие времена в условиях мирового финансового кризиса. Темп роста ВВП в Западном Китае оказался на 2,8% выше, чем в восточной части страны. В Западном Китае отмечается рост населения. При этом наблюдается депопуляция населения Восточно-Казахстанской области, если в 2005 году она составляла 1442 тыс. человек, то на начало 2016 года снизилась до 1395 тыс. человек.

      В целом сдерживание оттока населения из приграничных районов республики, как и из обычных сельских районов, нецелесообразно, поскольку данный процесс носит естественный характер. Это связано с ростом производительности труда в сельском хозяйстве. В этой связи, как и в обычных селах республики в приграничных районах необходимо принимать дополнительные меры в рамках действующих программных документов по улучшению предоставления государственных и социальных услуг, в первую очередь, направленные на повышение образовательного уровня молодежи. Это позволит молодежи приграничных районов быть конкурентоспособными на рынках труда крупных городов.

      Развитие жилищно-коммунального хозяйства

      В целях обеспечения населения качественной питьевой водой и услугами водоотведения ведется строительство и реконструкция систем водоснабжения и водоотведения в населенных пунктах.

      В рамках Программы развития регионов до 2020 года в период с 2014по 2017 годы из республиканского бюджета выделено 245,28 млрд. тенге на реализацию 682 проектов водоснабжения и водоотведения, построено и реконструировано 9 743,8 км сетей водоснабжения и водоотведения.

      Также, в рамках Государственной программы инфраструктурного развития "Нұрлы жол" на 2015-2019 годы из Национального фонда на модернизацию и реконструкцию сетей тепло-, водоснабжения и водоотведения с 2015 года по 2017 год выделено 200,6 млрд.тенге на реализацию
335 проектов (в 2015 году – 60 млрд.тенге на 92 проекта, из них по теплоснабжению – 53,1 млрд.тенге на 79 проектов, по водоснабжению и водоотведению – 6,9 млрд.тенге на 13 проектов; в 2016 году – 89,5 млрд.тенге на 131 проект, из них по теплоснабжению – 45,2 млрд.тенге на 39 проектов, по водоснабжению и водоотведению – 44,3 млрд. тенге на 92 проекта; в 2017 году – 51,1 млрд.тенге на 112 проектов, из них по теплоснабжению – 23,4 млрд.тенге 32 проектов, по водоснабжению и водоотведению – 27,7 млрд.тенге 80 проектов).

      По итогам построено и реконструировано 2 786,2 км сетей тепло-, водоснабжения и водоотведения (в 2015 году – 250,1 км, из них 180,6 км – теплоснабжения, 69,5 км – водоснабжение и водоотведение, в 2016 году – 1671,4 км, изних 76,3 км сетей теплоснабжения, 1595,1 км сетей водоснабжения и водоотведения, в 2017 году – 864,7 км, из них 69,7 км сетей теплоснабжения, 795,0 км сетей водоснабжения и водоотведения).

      Всего за период 2014 – 2017 годов построено и реконструировано более 11,7 тысяч километров сетей водоснабжения и водоотведения.

      В 2018 году из республиканского бюджета предусмотрено 93,3 млрд.тенге на реализацию 338 проектов, в том числе в городах – 24,8 млрд.тенге на 53 проекта, в селах – 68,5 млрд.тенге на 285 проектов.

      В рамках Государственной программы инфраструктурного развития "Нұрлыжол" на 2015-2019 годы на модернизацию систем тепло-, водоснабжения и водоотведения предусмотрено внедрение механизмов возвратного финансирования с целью коммерциализации сектора, таких как бюджетное кредитование, бюджетное субсидирование и софинансирование проектов, реализуемых по займам Международных финансовых организаций (далее – МФО).

      На 2018 год предусмотрено 37,4 млрд. тенге, из них 36,7 млрд. тенге – бюджетное кредитование, 0,7 млрд. тенге – бюджетное субсидирование.

      Кредитование проектов осуществляется через механизм бюджетного кредитования с участием АО "Казахстанский центр модернизации и развития жилищно-коммунального хозяйства" (далее – АО "КазЦентр ЖКХ").

      По итогам 2017 года в городской местности централизованным водоснабжением обеспечено 9,7 млн. человек (из 10,3 млн. человек) или 93,8% городского населения (в 2016 году – 88%, в 2015 году – 87%, в 2014 году – 86%). По сельскому водоснабжению из 6564 сел обеспечено 3770 сел или 57,4% сельского населения (в 2016 году – 52,3%, в 2015 году – 51,5%, в 2014 году – 50,3%). Таким образом, по итогам 2017 года доступ к централизованному водоснабжению в городах и селах по сравнению с 2014 годом увеличился на 7,8% и 7,1%, соответственно.

      Показатель доступа к централизованному водоснабжению в селах в Программе развития регионов до 2020 года учитывался по количеству сельских населенных пунктов. Однако фактически сельское население, обеспеченное централизованным водоснабжением, по итогам 2017 года составляет 80,7% или 6,2 млн. человек из 7,7 млн. человек.

      Таким образом, по стране 88,2% всего населения или 15,9 млн. человек имеет доступ к централизованному водоснабжению.

      По данным Комитета по статистике Министерства национальной экономики Республики Казахстан по республике общее количество источников теплоснабжения (теплогенерирующие установки до 100 Гкал/час) в 2016 году составляет 2 207 единиц (в 2015 году – 2 527 ед., в 2014 году – 2 423 ед.), установленных в них котлов (электроустановок) – 5 477 единиц (в 2015 году – 5 992 ед., в 2014 году – 5 997 ед.).

      Общая протяженность тепловых сетей в двухтрубном исчислении в 2016 году составляет 11 386,7 км (в 2015 году – 11 888,4 км, в 2014 году – 11 976,8 км), из которых 32,6% сетей теплоснабжения или 3 712 км находятся в коммунальной собственности, 67,4% или 7 675 км – в частной собственности.

      Количество потерь в сетях теплоснабжения в 2016 году уменьшилось по сравнению с 2015 годом с 8 746,4 до 8 075,2 тыс. Гкал. По среднестатистическим данным, потери тепловой энергии в сетях в 2016 году составили 12,6% от общего количества отпущенной энергии.

      По итогам 2016 года средний износ теплосетей по стране составляет 60%. При этом около 40% или 9,6 тыс. км имеют 100% износ.

      Сети теплоснабжения в республике характеризуются высокой аварийностью (в среднем 200 технологических нарушений на 100 км) и имеют высокие теплопотери (порядка 40%).

      Для решения проблем по снижению износа систем тепло-, водоснабжения и водоотведения, а также ремонта и замены теплопроизводящих мощностей необходимо принять комплекс инновационных мер по реконструкции и строительству жилищно-коммунального сектора.

      Выработка электроэнергии в 2017 году по республике составила 102383,6 млн. кВт⋅ч и увеличилась по сравнению с 2016 годом на 8307,1 млн.кВт⋅ч или на 8,8%, что полностью обеспечило потребность экономики и населения.

      Для повышения надежности энергоснабжения южных регионов страны в рамках Государственной программы инфраструктурного развития "Нұрлы жол" на 2015-2019 годы реализуется инвестиционный проект "Строительство высоковольтной линии передачи электроэнергии Север-Восток-Юг".

      В ходе реализации проекта, планируется строительство высоковольтных линий электропередачи, а также модернизация действующих и строительство новых подстанций. Реализация проекта позволит обеспечить надежность электроснабжения и покрытие дефицитов электроэнергии Восточно-Казахстанской и Алматинской областей, а также создать условия для развития приграничных территорий.

      Кроме того, продолжается реализация мероприятий по модернизации, реконструкции и расширению энергогенерирующих объектов.

      В настоящее время уделяется большое внимание на реализацию мероприятий по газификации населенных пунктов страны.

      Наблюдается и тенденция роста потребления газа. По итогам 2017 года внутреннее потребление газа составило 13,8 млрд. кубических метров, что более чем в 2,5 раза выше уровня потребления 2000 года, составлявшего тогда 5,4 млрд. кубических метров.

      Работа по газификации страны предусматривается за счет бюджетных средств, а также средств Национального оператора в сфере газа и газоснабжения – акционерного общества "КазТрансГаз" (далее – Национальный оператор) и государственно-частного партнерства (далее – ГЧП).

      С 2006 года по настоящее время за счет бюджетных средств реализовано свыше 130 проектов по газификации регионов на общую сумму более 100 млрд. тенге, в результате чего за последние 12 лет число газифицированных населенных пунктов выросло с 730 до 1320.

      В свою очередь, Национальным оператором на реализацию проектов газификации с 2006 года вложено более 100 млрд. тенге.

      В настоящее время природным газом обеспечены западные и южные регионы Казахстана, Костанайская область и город Алматы, то есть 10 из 16 регионов страны.

      При этом степень газификации разнится от 30% в Алматинской области до почти 100% в Мангистауской области (г. Алматы – 97%, Алматинская область – 36%, Актюбинская область – 88%, Атырауская область – 95%, Жамбылская область – 65%, Западно-Казахстанская область – 94%, Костанайская область – 55%, Кызылординскаяобласть – 64%, Мангистауская область – 99,9%, Туркестанская область – 63%, Восточно-Казахстанская область – 0,23%). Согласно прогнозу потребления товарного газа к 2030 году, наибольший удельный вес приходится на предприятия промышленности и топливно-энергетического комплекса (31% и 40% соответственно).

      Развитие газовой сферы реализуется в рамках отраслевых документов. В 2014 году разработаны и утверждены Генеральная схема газификации Республики Казахстан на 2015-2030 годы и Концепция развития газового сектора Республики Казахстан до 2030 года, в которых определены долгосрочные перспективы развития отечественной газовой отрасли.

      В этих документах закреплены ключевые направления государственной политики в газовой отрасли и деятельности по обеспечению стабильным газоснабжением потребителей страны, а также по охвату территории страны газоснабжением через расширение сети газопроводов.


SWOT-анализ развития регионов в рамках Государственной программы

Сильные стороны

Слабые стороны

Относительно высокий уровень урбанизации(в сравнении с другими странами Центральной Азии);
Высокая доля крупных городов Алматы и Астана в ВВП страны;
Высокий уровень развитости сферы услуг в крупных городах Астана и Алматы (образование, здравоохранение, культура и досуг);
Благоприятные условия для развития малого и среднего бизнеса в функциональных городских районах;
Реализация концепции "Умный город" в рамках Государственной программы "Цифровой Казахстан";
Наличие кадрового потенциала;
Высокие показатели естественного воспроизводства населения;
Транспортная связанность столицы с регионами страны
 

Значительные различия экономического развития по регионам;
Отставание по уровню урбанизации от развитых стран;
Низкая плотность населения;
Отсутствие городов-ядер с населением более 2 млн. чел;
Недостаточная транспортная связанность между городами-ядрами и прилегающими к ним населенными пунктами в функциональных городских районах;
Неэффективная транспортная инфраструктура в крупных и больших городах страны (транспортные пробки);
Негативная экологическая ситуация в крупных и больших городах;
Недостаточная развитость рекреационных, парковых и зеленых зон в городах;
Низкая конкурентоспособность крупных городов страны на глобальном и региональном рынках;
Высокая стоимость жилья, отсутствие рынка легального арендного жилья и
недостаточные объемы жилищного строительства;
Неразвитая система переработки и утилизации промышленных и бытовых отходов;
Низкий уровень диверсификации экономики моно- и малых городов, СНП;
Неэффективность принимаемых мер по развитию моно- и малых городов;
Низкая доля экономически активного населения в моно- и малых городах;
Отсутствие мест приложения труда в моно- и х городах, СНП;
Хаотичный отток населения из моно- и малых городов, сел;
Низкие показатели уровня жизни населения в моно- и малых городах;
Неудовлетворительное состояние инженерной и социальной инфраструктуры, высокий износ водопроводных, канализационных, тепловых и электрических сетей, внутригородских дорог в моно- и малых городах;
Отсутствие финансовых инструментов по модернизации инженерной инфраструктуры в городах (помимо государственного бюджета);
Устаревшая материально-техническая база колледжей, не обеспечивающая качество подготовки кадров и привлекательность системы ТиПО;
Несоответствие предложения и спроса на рабочую силу (образование и квалификация сельских мигрантов);
Неразвитость инфраструктуры приграничного сотрудничества

Возможности

Угрозы

Рост производительности труда в связи с ростом уровня урбанизации;
Полная реструктуризация экономики агломераций (постиндустриальное развитие);
Формирование диверсифицированного рынка труда в крупных городах;
Формирование крупных рынков сбыта в агломерациях, крупных городах;
Создание "инфраструктурного эффекта" (мощные транспортные комплексы, мультимодальные узлы, информационные коммуникации);
Реализация эффекта соседства с крупным центром, то есть предоставление жителям функциональных городских районов доступа к благам центрального города;
Полная реструктуризация экономики моно- и малых городов, входящих в состав
функциональных городских районов;
Повышение уровня жизни населения в моно- и малых городах, СНП в составе функциональных городских районов;
Развитие механизмов ГЧП;
Развитие приграничных территорий страны в связи с реализацией крупных инфраструктурных проектов
(транспортный коридор "Западная Европа – Западный Китай", СЭЗ "Хоргос - Восточные ворота", Международного центра приграничного сотрудничества "Хоргос" и другие)

"Ложная урбанизация" вследствие неконтролируемого массового наплыва низкоквалифицированных трудовых ресурсов в крупные города;
Дефицит жилья в крупных и больших городах;
Высокий уровень безработицы вследствие массового притока сельского населения в крупные и большие города;
Чрезмерная нагрузка на городскую социальную и инженерную инфраструктуру;
Хаотичная застройка окраин больших и крупных городов;
Маргинализация и асоциализация прибывающего в большие и крупные города населения (увеличение преступности);
Массовая безработица в связи с остановкой градообразующих предприятий в моно- и малых городах, сельской местности вследствие роста производительности труда в сельском хозяйстве;
Дальнейшее снижение инвестиционной привлекательности моно- и малых городов;
Риски массового оттока молодежи из сельской местности северных приграничных регионов в соседние страны


      4. Цель, задачи, целевые индикаторы и показатели результатов реализации Государственной программы

      Целью Государственной программыявляется повышение конкурентоспособности регионов через управляемую урбанизацию и улучшение качества жизни населения.

      Достижение данной цели будет измеряться следующими целевыми индикаторами:

Целевые индикаторы

2015 год

2016 год

2017 год

2018 год

2019 год

Источник информации

Ответственные за достижение

1. Уровень урбанизации в разрезе областей*, %

По республике
в среднем

56,9

57,3

57,4

57,7

58,0

Данные МНЭ

МНЭ, МИО областей

Акмолинская область (с учетом г. Астаны)

75,6

76,6

77,9

78,9

79,8

Актюбинская область

62,3

62,7

63,6

64,2

64,8

Алматинская область (с учетом г. Алматы)

59,3

59,6

59,3

59,7

60,0

Атырауская область

47,4

47,9

47,8

47,9

48,0

Восточно-Казахстанская область

59,6

60,1

61,1

61,3

61,5

Жамбылская область

40,4

40,3

39,7

39,8

39,9

Западно- Казахстанская область

49,7

50,2

51,5

52,2

53,0

Карагандинская область

79,1

79,3

79,6

79,8

80,1

Костанайская область

52,5

53,1

54,0

54,5

55,0

Кызылординская область

43,4

43,9

44,2

45,0

45,1

Мангистауская область

43,7

42,9

40,8

41,0

41,3

Павлодарская область

70,3

70,5

70,6

70,7

71,2

Северо- Казахстанская область

43,1

44,0

44,9

45,4

45,9

Южно- Казахстанская область

44,9

45,1

45,8

-

-

Туркестанская область (с учетом г. Шымкент)

-

-

-

46,2

46,5

2. Разрыв развития по ВРП на душу населения между регионами**, разы

по республике

3,2

3,2

3,3

3,2

3,2

Данные МНЭ

МНЭ

3.Удовлетворенность населения качеством государственных и социальных услуг***, %, в том числе:

Государственной корпорацией "Правительство для граждан"

Данные МНЭ

МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

в городах

58,7

-

59,9

60,9

61,9

в селах

72,3

-

68,9

69,9

70,9

услугами в сфере образования, в том числе:

дошкольноговоспитания и обучения

в городах

40,0

-

40,0

41,0

42,3

в селах

65,0

-

63,6

64,7

65,6

общегосреднего (среднего)

в городах

45,1

-

42,2

43,3

44,5

в селах

67,4

-

64,8

65,7

66,8

технического и профессионального

в городах

39,0

-

36,4

36,7

37,4

в селах

59,1

-

54,4

55,5

56,7

услугами в сферездравоохранения

в городах

29,0

-

25,9

27,0

28,0

в селах

47,1

-

41,2

42,6

43,7

качествомпитьевойводы

в городах

37,2

-

32,1

33,4

35,6

в селах

66,6

-

58,7

59,6

61,0

чистотойвоздуха (отсутствие в нем выбросов, дыма, пыли и грязи)

в городах

30,9

-

27,5

28,4

29,6

в селах

70,3

-

60,6

61,7

62,6


      * Фактические значения уровня урбанизации рассчитаны как доля городского населения в общей численности населения страны/области на конец года. Прогнозные значения на 2018-2019 годы рассчитаны на основе темпов роста/снижения за 2000-2017 годы.

      ** Фактические значения разрыва по ВРП на душу населения между регионами рассчитаны как отношение ВРП на душу населения по лидирующим 8 регионам к ВРП на душу населения отстающих 8 регионов. Прогнозные значения на 2018-2019 годы рассчитаны на основе анализа темпов роста/снижения объемов ВРП по 17 регионам страны или соотношение ВРП на душу населения 8 более развитиых регионов к ВРП на душу населения 9 менее развитых регионов.

      *** Данные бюллетеня Комитета по статистике МНЭ РК "Качество жизни".

      Примечание по таблице

      За 2015-2017 годы указаны фактические значения целевых индикаторов.

      Для решения поставленной цели предусматривается решение следующих задач:

      1) Развитие функциональных городских районов с центрами в городах "первого уровня" (Астанинская, Алматинская, Шымкентская и Актюбинская агломерации);

      2)Развитие функциональных городских районов с центрами в городах "второго уровня" (областные центры, город Семей);

      3) Развитие моно- и малых городов, не входящих в состав функциональных городских районов;

      4) Развитие СПН (включая приграничных), не входящих в состав функциональных городских районов;

      5) Рациональное обеспечение населения качественной питьевой водой и услугами водоотведения;

      6) Модернизация жилищно-коммунального хозяйства.

      Задача 1. Развитие функциональных городских районов с центрами в городах "первого уровня" (Астанинская, Алматинская, Шымкентская и Актюбинская агломерации).

      Достижение данной задачи будет измеряться следующим показателем результатов:

Показатель результатов

2015 год

2016 год

2017 год

2018 год

2019 год

Источник информации

Ответственные за достижение

1. Численность населения в агломерациях, тыс. человек

Всего по агломерациям

6049,6

6117,2

6221,9

6663,7

6783,4

Данные МНЭ

МНЭ, МИО Актюбинской области, городов Астаны, Алматы и Шымкента

Астанинская

1025,4

1021,9

1052,1

1108,0

1128,7

в том числе город Астана

872,6

969,3

1014,5

1038,0

1058,7

Алматинская

2815,9

2879,3

2939,2

2998,1

3035,3

в том числе город Алматы

1703,5

1725,7

1776,5

1829,0

1881,3

Шымкентская

1594,2

1599,4

1607,9

1901,0

1948,2

в том числе город Шымкент

885,8

912,3

951,6

1010,3

1030,7

Актюбинская

614,1

616,6

622,7

656,6

671,2

в том числе город Актобе

397,4

410,7

417,2

488,3

499,2


      Задача 2. Развитие функциональных городских районов с центрами в городах "второго уровня" (областные центры, город Семей)

      Достижение данной задачи будет измеряться следующими показателями результатов:

Показатели результатов

2015 год

2016 год

2017 год

2018 год

2019 год

Источник информации

Ответственные за достижение

1. Рост численности населенияв разрезе областных центров*, тыс. человек

Всего по областным центрам (городская администрация)

4 681,7

4 772,7

4 864,4

4145,0*

4225,8*

Данные МНЭ

МНЭ, МИО областей

город Кокшетау

155,7

159,4

159,9

161,6

163,3

город Актобе

450,0

461,8

477,0

488,3

499,2

город Талдыкорган

162,4

165,3

169,0

172,1

175,2

город Атырау

296,6

308,2

314,2

324,1

334,3

город Усть-Каменогорск

331,0

334,4

341,1

344,4

347,9

город Тараз

359,9

362,4

358,8

362,1

365,3

город Уральск

286,1

292,1

299,8

306,7

313,7

город Караганда

495,2

499,3

501,0

506,0

511,0

город Костанай

229,2

233,6

237,5

240,4

243,8

город Кызылорда

273,3

282,0

290,3

302,0

314,8

город Актау

185,5

185,9

186,1

188,1

189,7

город Павлодар

357,6

359,5

360,1

361,0

362,5

город Петропавловск

213,4

216,5

218,0

220,0

222,0

город Шымкент

885,8

912,3

951,6

-

-

город Туркестан

-

-

-

168,2

183,1

2. Увеличение объемов привлечения инвестиций в основной капитал (за исключением бюджетных средств), в разрезе областных центров, гг. Астаны, Алматы и Шымкента, млн. тенге

Всего по республике

2342984,8

2674921,8

2931920,7

3051675,6

3146647,4

Данные МНЭ

МНЭ, МИО
областей, городов
Астаны, Алматы и Шымкента

Акмолинская область

23365,0

22912,0

22682,9

25661,6

27330,8

Актюбинская область

99332,0

131924,0

102662,2

108171,3

113579,9

Алматинская область

20924,5

34299,4

30595,9

35208,6

38082,3

Атырауская область

619948,0

802520,0

783670,7

791507,4

841667,4

Восточно-Казахстанская область

71183,7

60692,8

35187,2

35539,1

35894,4

Жамбылская область

26734,4

38293,2

38056,2

39703,4

40439,8

Западно- Казахстанская область

35819,1

38364,1

47255,3

49180,3

55731,8

Карагандинская область

79032,1

84701,0

80196,5

91151,5

98744,4

Костанайская область

26110,0

25197,0

33899,5

34238,5

34580,9

Кызылординская область

108343,9

100065,7

89390,7

90284,6

91187,4

Мангистауская область

102482,0

93896,0

79670,0

80466,7

81271,4

Павлодарская область

98122,0

134345,0

200420,0

77250,0

88500,0

Северо- Казахстанская область

38392,5

37508,5

5697,0

5753,9

5811,5

Южно- Казахстанская область

159159,6

112155,1

152426,6

-

-

Туркестанская область

-

-

-

22338,0

24517,9

г. Астана

472426,0

498948,0

743728,0

748805,2

801023,6

г. Алматы

361610,0

459100,0

486382,0

537711,1

587769,9

г. Шымкент

-

-

-

278704,4

180514,0




      *г. Шымкент с 2018 годапридан статус городареспубликанскогозначения.

      Примечание по таблице

      За 2015-2017 годы указаны фактические значения показателей результатов.

      Задача 3. Развитие моно- и малых городов, не входящих в состав функциональных городских районов

      Достижение данной задачи будет измеряться следующим показателем результатов:

Показатель результатов

2015 год

2016 год

2017 год

2018 год

2019 год

Источник информации

Ответственные за достижение

1. Состояние транспортной инфраструктуры и степень износа инженерной инфраструктуры моно- и малых городов, %

доляавтомобильныхдорог в удовлетворительномсостоянии

Данные МИО

МИО областей

По республике в среднем

36,9

37,9

38,0

38,6

39,4

Акмолинская область

49,7

51,9

50,4

50,3

49,5

Актюбинская область

45,9

45,9

46,5

49,5

53,0

Алматинская область

36,3

29,8

23,6

22,4

27,3

Атырауская область

24,8

24,8

19,7

19,7

19,7

Восточно-Казахстанская область

62,8

63,1

66,4

66,2

66,0

Жамбылская область

25,3

30,9

33,2

35,4

42,3

Западно-Казахстанская область

50,9

50,9

52,4

61,1

66,9

Карагандинская область

28,8

29,4

30,4

30,6

30,9

Костанайская область

40,9

40,8

41,6

37,0

-

Кызылординская область

26,4

26,7

27,0

27,0

27,3

Мангистауская область

55,8

67,5

76,1

76,0

75,8

Павлодарская область

15,5

14,2

12,8

12,2

11,4

Северо-Казахстанская область

41,7

42,9

43,9

45,1

45,8

Южно-Казахстанская область

30,4

31,0

31,7

-

-

Туркестанская область

-

-

-

33,8

34,8

износ канализационных сетей

По республике в среднем

52,5

51,6

52,2

52,1

52,3

Акмолинская область

55,6

59,6

60,6

52,0

54,9

Актюбинская область

50,0

45,8

44,7

44,1

44,1

Алматинская область

61,7

59,7

61,0

62,3

63,0

Атырауская область

10,0

12,0

15,0

18,0

20,0

Восточно-Казахстанская область

63,1

58,6

58,6

57,6

56,4

Жамбылская область

54,7

42,5

39,0

35,5

30,0

Западно-Казахстанская область

81,0

81,0

81,0

81,0

81,0

Карагандинская область

79,7

79,0

78,0

77,8

75,8

Костанайская область

74,2

74,0

75,6

75,6

75,6

Кызылординская область

-

-

-

-

-

Мангистауская область

65,0

61,0

58,0

57,0

56,0

Павлодарская область

59,4

58,2

58,1

58

57,5

Северо-Казахстанская область

76,5

77,5

79,5

79,1

78,3

Южно-Казахстанская область

23,0

24,7

26,7

-

-

Туркестанская область

-

-

-

28,3

32,0

износ тепловых сетей

По республике в среднем

42,4

38,7

38,4

37,3

38,3

Акмолинская область

52,9

55,7

58,9

58,1

56,1

Актюбинская область

50,0

50,0

48,9

47,0

46,8

Алматинская область

42,0

42,0

46,0

48,0

52,0

Атырауская область

18,0

7,0

7,0

10,0

18,0

Восточно-Казахстанская область

59,2

57,2

55,2

53,2

53,1

Жамбылская область

18,2

16,2

20,0

23,8

27,8

Западно-Казахстанская область

47,0

47,0

47,0

20,0

20,0

Карагандинская область

57,5

55,8

55,1

54,1

53,2

Костанайская область

66,6

64,2

60,9

56,7

56,7

Кызылординская область

-

-

-

-

-

Мангистауская область

37,0

33,0

14,0

13,8

13,6

Павлодарская область

79,0

75,0

71,0

70,0

69,5

Северо-Казахстанская область

45,0

47,0

49,0

51,0

53,0

Южно-Казахстанская область

27,0

29,0

31,0

-

-

Туркестанская область

-

-

-

33,0

35,0

износ водопроводных сетей

По республике в среднем

42,3

39,5

38,9

38,8

37,0

Акмолинская область

48,2

49,9

51,6

53,7

56,7

Актюбинская область

53,3

46,1

45,9

45,6

45,5

Алматинская область

69,5

69

69,3

71,8

67,5

Атырауская область

0

3,0

8,0

10,0

12,0

Восточно-Казахстанская область

73,4

68,9

65,0

59,4

58,4

Жамбылская область

53,3

40,0

29,0

27,5

25,0

Западно-Казахстанская область

65,0

42,4

42,4

42,4

38,0

Карагандинская область

63,3

63,4

69,9

67,3

65,3

Костанайская область

55,3

45,9

51,1

51,6

51,6

Кызылординская область

16,0

16,0

16,0

8,0

8,0

Мангистауская область

17,5

16,5

12,5

12,1

11,7

Павлодарская область

67,8

66,8

66,2

65,7

65,2

Северо-Казахстанская область

23,0

22,3

23,8

23,5

23,1

Южно-Казахстанская область

35,7

41,0

43,3

-

-

Туркестанская область

-

-

-

47,0

37,7

      Примечание по таблице

      За 2015-2017 годы указаны фактические значения показателей результатов.

      Задача 4. Развитие сельских населенных пунктов (включая приграничных), не входящих в состав функциональных городских районов

      Достижение данной задачи будет измеряться следующим показателем результатов:

Показатель результатов

2015 год

2016 год

2017 год

2018 год

2019 год

Источник информации

Ответственные за достижение

1. Доля опорных СНП, обеспечивающих население в полном объеме государственными (филиалы Государственной корпорации "Правительство для граждан", участковый пункт полиции) и социальными (учебные заведения общего среднего образования, медицинских учреждений (фельдшерско-акушерский пункт/врачебная амбулатория/центр первичной медико-санитарной помощи (или филиал центральной районной больницы)) услугами, а также широкополосным интернетом от общего количества опорных СНП, %

По республике в среднем

51,8

51,8

51,8

55,0

58,5

Данные МИО

МИО областей

Акмолинская область

47,1

47,1

47,1

52,9

58,8

Актюбинская область

42,3

42,3

42,3

46,2

50,0

Алматинская область

100

100

100

100

100

Атырауская область

100

100

100

100

100

Восточно-Казахстанская область

22,6

48,4

51,6

58,1

70,9

Жамбылская область

86,7

86,7

86,7

93,3

100

Западно- Казахстанская область

45,0

45,0

45,0

50,0

55,0

Карагандинская область

9,5

9,5

9,5

14,3

19,0

Костанайская область

44,7

44,7

44,7

47,4

50,0

Кызылординская область

84,6

84,6

84,6

92,3

100

Мангистауская область

100

100

100

100

100

Павлодарская область

57,1

57,1

67,8

67,8

67,8

Северо- Казахстанская область

48,6

48,6

48,6

51,4

54,3

Южно-Казахстанская область

100

100

100

-

-

Туркестанская область

-

-

-

100

100

      Примечание по таблице

      За 2015-2017 годы указаны фактические значения показателя результатов.

      Задача 5. Рациональное обеспечение населения качественной питьевой водой и услугами водоотведения

      Достижение данной задачи будет измеряться следующими показателями результатов:

Показатели результатов

2015 год

2016 год

2017 год

2018 год

2019 год

Источник информации

Ответственные за достижение

1. Обеспеченность централизованным водоснабжением, %

в городах

87

88

90

94,5

97

Данные МИР

МИР, МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкента

в СНП

51,5

52,3

55

58,6

62

2. Охват населения очисткой сточных вод, %

в городах

-

-

-

68,7

70,5

Данные МИР

МИР, МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкента

в СНП

-

-

-

8,6

8,8


      Задача 6. Модернизация жилищно-коммунального хозяйства

      Достижение данной задачи будет измеряться следующими показателями результатов:

Показатели результатов

2015 год

2016 год

2017
год

2018 год

2019 год

Источник информации

Ответственные за достижение

1. Протяженность модернизированных/построенных сетей всего по республике, км

1) теплоснабжение

399,6

417,5

290,5

195,3

158,1

Данные МИР

МИР, МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

2) электроснабжение

4803,5

1641,5

1948,0

1685,1

1660,0

Данные
МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

3) газоснабжение

1769,0

318,5

374,2

388,5

329,4

Данные
МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

4) водоснабжение

2392,8

349,3

999,1

4574,3

3903,1

Данные МИР

МИР, МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

5) водоотведение

91,7

88,8

184,1

415,5

521,1

Данные МИР

МИР, МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

в разрезе регионов:

1) теплоснабжение

Акмолинскаяобласть

34,7

53,7

5,9

11,3

11,3

Данные МИР

МИР, МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

Актюбинская область

87,1

6,7

11,2

7,7

7,7

Алматинская область

25,3

95,9

12,8

11,2

11,2

Атырауская область

103,7

0,6

25,5

4,2

4,2

Восточно-Казахстанская область

16,1

22,5

10,3

20,6

23,6

Жамбылская область

24,6

117,7

26,8

4,2

4,2

Западно-Казахстанская область

3,4

1,3

10,6

4,5

4,1

Карагандинская область

12,1

4,2

32,8

4,1

7,7

Костанайская область

1,2

2,2

10,2

1,6

10,5

Кызылординская область

12,1

19,3

19,1

24,4

8,9

Мангистауская область

8,8

6,8

3,5

4,0

4,0

Павлодарская область

10,4

17,3

10,2

27,8

9,1

Северо-Казахстанская область

6,0

3,2

40,5

5,8

8,7

Южно-Казахстанская область

16,9

29,5

29,5

-

-

Туркестанская область

-

-

-

13,0

7,0

г. Астана

1,2

7,8

26,5

2,3

2,3

г. Алматы

36,0

28,8

15,1

14,3

14,3

г. Шымкент

-

-

-

34,3

19,3

2) электроснабжение

Акмолинская область

366,1

15,5

40,2

92,8

92,8

Данные
МИО
областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

Актюбинская область

12,6

52,1

125,4

113,2

113,2

Алматинская область

1489,8

76,2

42,7

119,5

119,5

Атырауская область

89,6

83,7

96,8

100,9

100,9

Восточно-Казахстанская область

160,0

96,6

100,9

116,3

116,3

Жамбылская область

0

168

95,9

93,4

93,4

Западно-Казахстанская область

356,0

115,6

124,6

91,8

91,8

Карагандинская область

0

138,5

318,5

115,9

115,9

Костанайская область

0

68,5

53,7

53,5

53,5

Кызылординская область

131,6

128,6

217,8

254,0

254,0

Мангистауская область

575,1

184,5

169,7

97,8

97,8

Павлодарская область

7,9

132,6

184,3

70,0

70,0

Северо-Казахстанская область

3,8

69,6

36,6

49,5

50,0

Южно-Казахстанская область

404,0

293,5

298,4

-

-

Туркестанская область

-

-

-

100,0

100,0

г. Астана

6,0

5,4

18,8

39,9

39,9

г. Алматы

1201,0

12,6

23,7

53,5

53,5

г. Шымкент

-

-

-

123,1

97,5

3) газоснабжение

Акмолинская область

0

0

0

0

0

Данные
МИО
областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

Актюбинская область

386,4

50,5

51,4

55,8

55,8

Алматинская область

106,0

28,1

26,5

27,6

27,6

Атырауская область

10,3

10,6

13,6

31,2

31,2

Восточно-Казахстанская область

25,0

0

0

0

0

Жамбылская область

145,0

44,4

120,6

40,4

40,4

Западно-Казахстанская область

229,6

29,1

12,3

35,4

35,4

Карагандинская область

0

0

0

0

0

Костанайская область

19,3

7,7

6,6

22,5

22,5

Кызылординская область

71,3

15,4

9,3

18,3

18,3

Мангистауская область

0

5,2

6,8

11,0

11,0

Павлодарская область

0

0

0

0

0

Северо-Казахстанская область

0,2

0

0

0

0

Южно-Казахстанская область

701,9

93,5

95,0

-

-

Туркестанская область

-

-

-

50,0

50,0

г. Астана

0

0

0

0

0

г. Алматы

74,0

34,0

32,1

37,2

37,2

г. Шымкент

-

-

-

59,1

0

4) водоснабжение

Акмолинская область

77,7

9,1

55,0

375,9

280,5

Данные МИР

МИР, МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

Актюбинская область

3,0

47,4

101,4

294,2

42,6

Алматинская область

70,7

44,7

81,5

660,5

350,0

Атырауская область

7,6

0

27,9

17,7

51,0

Восточно-Казахстанская область

140,0

32,7

37,2

505,7

516,2

Жамбылская область

419,0

34,0

51,1

367,4

123,8

Западно-Казахстанская область

160,5

0

58,3

634,1

754,0

Карагандинская область

46,0

25,1

95,3

164,0

178,6

Костанайская область

170,6

51,6

63,4

320,5

176,4

Кызылординская область

539,5

0

0

133,7

104,0

Мангистауская область

480,6

50,3

16,0

324,0

376,7

Павлодарская область

18,2

0

192,3

431,9

393,3

Северо-Казахстанская область

182,7

13,1

56,2

26,7

55,7

Южно-Казахстанская область

4,0

0

38,5

-

-

Туркестанская область

-

-

-

214,1

318,3

г. Астана

0

0

0

5,0

6,0

г. Алматы

72,7

41,3

125,0

91,0

150,0

г. Шымкент

-

-

-

7,9

26,0

5) водоотведение

Акмолинская область

11,6

0

0

89,4

105,5

Данные МИР

МИР, МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

Актюбинская область

2,2

12,3

21,2

0

0

Алматинская область

9,3

4,2

0

75,6

45,0

Атырауская область

0

0

0

0,4

0,4

Восточно-Казахстанская область

0

28,7

15,7

36,5

56,7

Жамбылская область

21,3

0

0

15,1

5,9

Западно-Казахстанская область

0

0

12,2

0,5

4,8

Карагандинская область

15,0

26,2

0

30,0

53,1

Костанайская область

3,0

2,4

10,9

5,7

4,7

Кызылординская область

0

0

0

7,4

4,5

Мангистауская область

9,4

0

0

18,4

69,4

Павлодарская область

10,4

0

16,6

4,6

3,6

Северо-Казахстанская область

1,2

0

27,5

4,0

10,0

Южно-Казахстанская область

0

0

0

-

-

Туркестанская область

-

-

-

0

0

г. Астана

3,3

15,0

80,0

5,0

6,0

г. Алматы

5,0

0

0

119,0

150,0

г. Шымкент

-

-

-

3,9

1,5

2. Рост доли модернизированных/построенных сетей к общей протяженности сетей, %

1) теплоснабжение

-

-

-

101,7

101,4

Данные
МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

МИР, МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

2) водоснабжение

-

-

-

106,2

105,3

Данные
МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

МИР, МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

3) водоотведение

-

-

-

102,6

103,3

Данные
МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

МИР, МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

в разрезе регионов:

1) теплоснабжение

Акмолинская область

-

-

-

101,3

101,3

Данные
МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

МИР, МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

Актюбинская область

-

-

-

101,5

101,5

Алматинская область

-

-

-

101,8

101,8

Атырауская область

-

-

-

101,4

101,4

Восточно-Казахстанская область

-

-

-

102,0

102,2

Жамбылская область

-

-

-

100,7

100,7

Западно-Казахстанская область

-

-

-

101,2

101,1

Карагандинская область

-

-

-

100,3

100,5

Костанайская область

-

-

-

100,2

101,3

Кызылординская область

-

-

-

109,9

103,6

Мангистауская область

-

-

-

100,7

100,7

Павлодарская область

-

-

-

102,6

100,8

Северо-Казахстанская область

-

-

-

101,6

102,4

Туркестанская область

-

-

-

107,3

103,9

г. Астана

-

-

-

100,3

100,3

г. Алматы

-

-

-

101,1

101,1

г. Шымкент

-

-

-

118,1

110,2

2) водоснабжение

Акмолинская область

-

-

-

106,6

104,9

Данные
МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

МИР, МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

Актюбинская область

-

-

-

106,5

100,9

Алматинская область

-

-

-

110,5

105,6

Атырауская область

-

-

-

100,7

102,1

Восточно-Казахстанская область

-

-

-

110,7

110,9

Жамбылская область

-

-

-

114,9

105,0

Западно-Казахстанская область

-

-

-

120,4

124,2

Карагандинская область

-

-

-

102,2

102,4

Костанайская область

-

-

-

108,1

104,5

Кызылординская область

-

-

-

102,7

102,1

Мангистауская область

-

-

-

112,9

115,0

Павлодарская область

-

-

-

117,0

115,5

Северо-Казахстанская область

-

-

-

100,5

101,1

Туркестанская область

-

-

-

102,2

103,3

г. Астана

-

-

-

100,4

100,5

г. Алматы

-

-

-

102,7

104,5

г. Шымкент

-

-

-

100,2

100,7

3) водоотведение

Акмолинская область

-

-

-

108,5

110,1

Данные
МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

МИР, МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

Актюбинская область

-

-

-

100,0

100,0

Алматинская область

-

-

-

105,7

103,4

Атырауская область

-

-

-

100,1

100,1

Восточно-Казахстанская область

-

-

-

102,4

103,7

Жамбылская область

-

-

-

103,1

101,2

Западно-Казахстанская область

-

-

-

100,1

101,1

Карагандинская область

-

-

-

101,2

102,1

Костанайская область

-

-

-

100,5

100,4

Кызылординская область

-

-

-

101,7

101,1

Мангистауская область

-

-

-

103,4

112,9

Павлодарская область

-

-

-

100,4

100,3

Северо-Казахстанская область

-

-

-

100,8

102,1

Туркестанская область

-

-

-

100,0

100,0

г. Астана

-

-

-

100,7

100,8

г. Алматы

-

-

-

107,3

109,2

г. Шымкент

-

-

-

100,5

100,2

3. Снижение доли объектов кондоминиума, требующих капитального ремонта, %

По республике в среднем

27

27

25

23

21

Данные
МИО
областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

МИР, МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

Акмолинская область

5,4

5,4

5,3

5,2

5,1

Актюбинская область

33,4

33,4

31,4

27,4

24,4

Алматинская область

58,0

57,6

57,4

57,2

56,9

Атырауская область

24,3

23,8

21,4

19,1

16,8

Восточно-Казахстанская область

19,9

19,9

17,9

13,9

10,9

Жамбылская область

26,0

26,0

24,0

20,0

17,0

Западно-Казахстанская область

85,4

85,4

83,4

79,4

76,4

Карагандинская область

28,6

28,6

26,6

22,6

19,6

Костанайская область

55,9

55,9

53,9

49,9

46,9

Кызылординская область

59,5

59,5

57,5

53,5

50,5

Мангистауская область

20,4

20,4

18,4

14,4

11,4

Павлодарская область

33,5

33,5

31,5

27,5

24,5

Северо-Казахстанская область

18,6

18,6

16,6

12,6

9,6

Южно-Казахстанская область

44,5

44,5

42,5

-

-

Туркестанская область

-

-

-

34,7

34,7

г. Астана

14,6

14,3

13,8

13,3

12,9

г. Алматы

54,4

54,4

53,9

53,4

52,9

г. Шымкент

-

-

-

38,2

35,6


      5. Основные направления, пути достижения цели и задач Государственной программы, соответствующие меры

      В настоящее время Прогнозная схема территориально-пространственного развития страны до 2020 года, утвержденная Указом Президента Республики Казахстан от 21 июля 2011 года №118, не отражает положения (задачи, инициативы) Стратегического плана развития Республики Казахстан до 2025 года. В этой связи Государственная программа предусматривает необходимость исполнения положений Стратегического плана развития Республики Казахстан до 2025 года в документах Системы государственного планирования второго уровня (государственные программы) и третьего уровня (программы развития территорий).

      Достижение цели, целевых индикаторов ипоказателей результатов, а также решение задач Государственной программы будет осуществляться согласно Плану мероприятий по реализации Государственной Программы развития регионов до 2020 года (согласно приложению 1 к настоящей Государственной программе).

      Государственная программа будет реализовываться в рамках следующих направлений:

      1) развитие функциональных городских районов – крупных и больших городов с их зонами влияния, в частности:

      – развитие инженерной инфраструктуры (электро-, тепло-, газо-, водоснабжение и водоотведение), утилизация твердых бытовых отходов по современным технологиями другие меры;

      – развитие предпринимательской инфраструктуры (создание центров поддержки предпринимательствав режиме "одного окна") в моно- и малых городах, а также районных центрах.

      В рамках реализации региональной политики проведена группировка моно- и малых городов, сельских населенных пунктов, входящих в состав ФГР (согласно приложению 3 к настоящей Государственной программе).

      2) развитие моногородов, малых городов и сельских населенных пунктов (включая приграничных), не входящих в состав функциональных городских районов, в части:

      – обеспечения базовыми государственными и социальными услугами, предусмотренными законодательством Республики Казахстан;

      – развитие предпринимательской инфраструктуры (создание центров поддержки предпринимательствав режиме "одного окна") в моно- и малых городах, а также районных центрах;

      – развития опорных сельских населенных пунктов, как центров предоставления государственных, социальныхи коммерческих услуг (филиалы Государственной корпорации "Правительство для граждан", участковый пункт полиции, широкополосный интернет, учреждения общего среднего образования, медицинские учреждения (фельдшерско-акушерский пункт/врачебная амбулатория/центр первичной медико-санитарной помощи (или филиал центральной районной больницы);

      – развития приграничных территорий;

      3) развитие инфраструктуры жилищно-коммунального хозяйства.

      5.1. Первое направление: Развитие функциональных городских районов – крупных и больших городов с их зонами влияния путем развития инженерной инфраструктуры.

      В рамках данного направления будут решаться следующие задачи:

      1) развитие функциональных городских районов с центрами в городах "первого уровня" (агломерации с центрами в городах Астане, Алматы, Шымкенте и Актобе);

      2) развитие функциональных городских районов с центрами в городах "второго уровня" (областные центры, город Семей).

      5.1.1. Развитие функциональных городских районов с центрами в городах "первого уровня" (агломерации с центрами в городах Астане, Алматы, Шымкенте и Актобе).

      Реализация задачи по развитию городских агломераций будет осуществляться в рамках программ развития соответствующих городов и прилегающих к ним областей, межрегиональных схем территориального развития 4-х агломераций, утвержденных постановлениями Правительства Республики Казахстан, стратегий развития крупных городов страны до 2050 года, мастер-планов развития городов Астаны и Алматы, разрабатываемых в рамках соответствующих поручений Главы государства.

      В программах развития городов и прилегающих к ним областей будет предусмотрено формирование не только центров агломераций, но и всех, входящих в зону агломераций, населенных пунктов (моно- и малых городов, сел). Это особенно актуально для разгрузки центров агломерации, например, для города Алматы – строительство первого города-спутника GateCity с индустриальной зоной и транспортно-распределительным центром для снижения нагрузки на транспортную систему города-ядра. В зону непосредственного влияния центров агломераций входят моногород Хромтау, малые города – Акколь, Алга, Есик, Капшагай, Каскелен, Талгар, Щучинск, Сарыагаш, Ленгер.

      Формирование агломераций как единого целого (городов-центров и прилегающих к ним населенных пунктов) будет предусмотрено в программах развития городов и прилегающих к ним областей путем строительства/модернизации инженерной, социальной и транспортной инфраструктуры, жилья, внедрения экологических мер, развития современной экономики синхронно без разделения на центр и периферию.

      В программах развития городов – центров агломераций и прилегающих к ним областей будут дополнительно предусмотрены меры по формированию мультимодальной транспортной инфраструктуры для повышения трудовой мобильности населения из находящихся в зоне влияния населенных пунктов в центр агломерации (улучшение транспортной связанности), развитие конкурентоспособной экономики с экспортной ориентацией и производительных сил, повышение экономической плотности за счет развития современных производств и сфер услуг. Для агломераций необходимо предусматривать развитие туристко-рекреационной инфраструктуры, социальной и инженерной инфраструктуры, решение экологических проблем, эффективное регулирование внутренних миграционных потоков. Будут приняты меры по реализации проекта "Smartcity" в рамках Государственной программы "Цифровой Казахстан". Кроме того, будут приняты меры по обеспечению безопасности населения от природных и техногенных негативных факторов. Акиматами городов и прилегающих к ним областей будут выработаны и приняты меры по совместному и эффективному управлению развитием агломераций и скоординированному взаимодействию административно-территориальных единиц, входящих в зону агломераций, по размещению производственных мощностей и транспортной инфраструктуры, их рациональному использованию и другие.

      В целом при формировании агломераций будет учитываться, что качество жизни определяет развитие человеческого капитала, а уровень человеческого капитала определяет конкурентоспособность городов в мировой экономике.

      При формировании агломераций также будут применяться инструменты, предусмотренные в государственных программах (инфраструктурного развития "Нұрлыжол" на 2015-2019 годы, жилищного строительства "Нұрлыжер", "Цифровой Казахстан", поддержки и развития бизнеса "Дорожная карта бизнеса – 2020", индустриально-инновационного развития Республики Казахстан на 2015-2019 годы, развития образования и науки Республики Казахстан на 2016-2019 годы, развития здравоохранения Республики Казахстан "Денсаулық" на 2016-2019 годы и другие).

      5.1.2. Развитие функциональных городских районов с центрами в городах "второго уровня" (областные центры, город Семей)

      Города "второго уровня" являются региональными центрами развития и имеют возможность сконцентрировать экономическую активность не только своего, но и смежных регионов. При этом, прилегающие к городу "второго уровня" населенные пункты (моно- и малые города, села), находящиеся на расстоянии не более 30 км от города-ядра, будут развиваться синхронно с центром ФГР. Моногородами, входящими в зону прямого социально-экономического влияния областных центров, являются Текели, Сарань, Темиртау, Абай, Рудный, Шахтинск, Аксу, Кентау, а также малый город Щучинск. Реализация задачи по развитию городов "второго уровня" (областных центров, города Семей) совместно с населенными пунктами в зоне их влияния будет осуществляться последующим направлениям в рамках программ их развития:

      - экономическое позиционирование на рынках ЕАЭС, Китайской Народной Республики и Центральной Азии;

      - развитие инженерной инфраструктуры;

      - эффективное градостроительное планирование территорий;

      - экологическая устойчивость и обеспечение безопасности.

      Экономическое позиционирование городов "второго уровня" (областных центров, города Семей) на рынках ЕАЭС, Китайской Народной Республики и Центральной Азии.

      Принятие мер по ускоренной урбанизация позволит, по опыту передовых стран, диверсифицировать экономику республики в целом. Формирование крупных городов и ФГР позволит создать условия для перетока инвестиционных и трудовых ресурсов из добывающей промышленности и низкопроизводительных сельскохозяйственных секторов в обрабатывающую промышленность и высокопроизводительные сервисные сектора экономики, что повысит среднедушевые доходы населения страны.

      Это тем более важно, что в настоящее время добывающая промышленность и аграрный сектор в силу развития современных технологий, автоматизации бизнес-процессов и информатизации производства не способны создавать достаточное количество рабочих мест и даже прогнозируется их сокращение.

      На современном этапе рабочие места в достаточном количестве могут предлагаться сектором услуг. Сервисные сектора экономики развиваются на урбанизированных территориях. Таким образом, в смысле региональной политики это означает политику ускоренной управляемой урбанизации, которая будет повышать несырьевой ВВП страны.

      В этой связи местными исполнительными органами совместно с научным сообществом областей будут завершены маркетинговые исследования по брендингу городов "второго уровня", в рамках которых следует выявить перспективные экономические специализации.

      Для создания высокоорганизованной урбанистической среды жизни городов "второго уровня" необходимо предусмотреть:

      1) формирование в городах "второго уровня" и на тяготеющих к ним территориях полифункциональных зон:

      межрегиональной дистрибуции (торговля и услуги);

      транспортно-логистических и процессинговых услуг с формированием межрегиональных торгово-логистических центров;

      центров туристских, рекреационных и спортивных услуг, развлекательного и досугового обслуживания (в зависимости от местных условий и результатов маркетинговых исследований по брендингу городов "второго уровня");

      продовольственной специализации (продовольственный пояс);

      Развитие инженерной инфраструктуры.

      Комплексное развитие инфраструктуры городов "второго уровня" должно предусматривать:

      1) эффективную транспортную связанность города-ядра ФГР с прилегающими населенными пунктами;

      2) развитие энергетической, инженерно-коммунальной, водохозяйственной и социальной инфраструктур с применением передовых инновационных и технологических решений (с учетом передовых тенденций);

      3) внедрение смарт-технологий в городское хозяйство и управление городом.

      Эффективное градостроительное планирование территорий.

      Социально-экономическое развитие городов "второго уровня" и развитие прилегающих к ним населенных пунктов будет скоординировано путем эффективного градостроительного планирования, предусмотренного в плане мероприятий Государственной программы.

      Развитие инфраструктуры противодействия паводкам, селям, оползням, лавинам, землетрясениям, а также противопожарной защиты населенных пунктов.

      Меры в данном направлении будут предусматривать мероприятия по очистке воздушного пространства регионов, организации транспортного движения и переводу источников теплоснабжения на современные виды топлива (газ, солнечная энергия и другие). Будут приняты меры по предотвращению катастроф техногенного и природного характера. Все эти меры будут предусмотрены в программах развития областей и городов – областных центров и города Семей.

      Все меры, которые реализуются в рамках программ развития областей по развитию городов "второго уровня" будут распространяться на входящие в состав ФГР другие населенные пункты (бюджетная подпрограмма 102 программы 082)

      Развитие социальной и инженерной инфраструктуры в моно- и малых города и сельских населенных пунктов, входящих в состав ФГР, будет осуществляться для улучшения качества жизни населения, проживающего в данных населенных пунктах, путем реализации инфраструктурных проектов.

      Инфраструктурные проекты включают:

      строительство, капитальный, средний и текущий ремонт объектов жилищно-коммунального хозяйства (объекты водоснабжения, канализации, системы газо-, тепло-, электроснабжения); строительство, капитальный, средний и текущий ремонт инженерно-транспортной инфраструктуры (внутрипоселковые и внутрисельские дороги, подъездные дороги, плотины, дамбы и мосты);

      строительство и капитальный ремонт жилья, снос аварийного жилья;

      благоустройство населенных пунктов (освещение и озеленение улиц, парков, скверов, снос бесхозных объектов, обустройство полигонов твердых бытовых отходов, малых архитектурных форм, ограждений, детских игровых и спортивных площадок). Особое внимание будет уделено строительству и ремонту местных дорог от сел, входящих в состав ФГР, до города-центра.

      Диверсификация экономики и развитие малого и среднего бизнеса в моно- и малых городах, входящих в зону ФГР, будет осуществляться в рамках программ развития предпринимательства.

      В рамках данного направления будет осуществляться реализация "якорных" инвестиционных проектов (включая инструменты программ индустриализации) для долгосрочной диверсификации экономики моно- и малых городов, входящих в зону ФГР.

      Местными исполнительными органами совместно с заинтересованными отраслевыми центральными государственными органами будут отобраны 1–3 и более "якорных" инвестиционных проектов для реализации в моно- и малых городах.

      Развитие экономического потенциала моно- и малых городов, входящих в зону ФГР, будет осуществляться по следующим направлениям:

      1) размещение национальными холдингами и компаниями вспомогательных и обслуживающих производств, заказов в моногородах с учетом их специфики.

      АО "ФНБ "Самрук-Казына" и АО "НУХ "КазАгро" будут приняты меры по возможной реализации инвестиционных проектов в моногородах, исходя из специфики компании, финансово-экономической и производственной целесообразности проекта;

      2) рассмотрение градообразующими предприятиями возможности заключения долгосрочных контрактов на импортозамещающую продукцию (работы и услуги) (при условии соответствия качественным характеристикам и конкурентоспособной цене) с потенциальными инвесторами.

      Местными исполнительными органами совместно с региональными палатами пердпринимателей будут приняты меры по поиску потенциальных инвесторов, готовых к реализации не менее одного инвестиционного проекта в каждом моно- и малом городе в соответствии с его специализацией и потребностью градообразующих предприятий (импортозамещение и локализация);

      3) восстановление прежней специализации в моно- и малых городах путем привлечения стратегического инвестора для модернизации действующей либо создания новой специализации.

      Также будут рассмотрены возможности предоставления права недропользования на основе прямых переговоров с уполномоченным органом в сфере недропользования для предприятий с ограниченным сроком эксплуатации отрабатываемого месторождения полезных ископаемых.

      Выявление перспективных месторождений полезных ископаемых, находящихся вблизи моно- и малых городов, с определением мер по их доразведкебудет осуществляться в рамках договоров государственного задания или за счет средств частных инвесторов, заинтересованных в расширении сырьевой базы предприятий.

      Будет проведен масштабный анализ накопленной геологической информации, с разработкой инвестиционной программы, и совместно с акиматами областей будут составлены комплексные планы по развитию ресурсной базы регионов.

      В целом в долгосрочной перспективе в рамках реализации программных документов по территориальному/региональному развитию стоит цель сконцентрировать до 80-90% населения страны в ФГР и меры, изложенные в Государственной программе, имеют только начальный характер.

      В этой связи для развития ФГР с центрами в городах "второго уровня" будут продолжать применяться инструменты, предусмотренные в государственных программах (инфраструктурного развития "Нұрлыжол" на 2015-2019 годы, жилищного строительства "Нұрлыжер", поддержки и развития бизнеса "Дорожная карта бизнеса – 2020", индустриально-инновационного развития Республики Казахстан на 2015-2019 годы, развития образования и науки Республики Казахстан на 2016-2019 годы, развития здравоохранения Республики Казахстан "Денсаулық" на 2016-2019 годы и другие), а также в программах развития территорий.

      5.2. Второе направление: Развитие моногородов, малых городов и сельских населенных пунктов (включая приграничных), не входящих в состав функциональных городских районов.

      В рамках данного направления будут решаться следующие задачи:

      1) развитие моно- и малых городов, не входящих в состав функциональных городских районов;

      2) развитие СНП, не входящих в состав функциональных городских районов.

      5.2.1 Развитие моно- и малых городов, не входящих в состав функциональных городских районов.

      Для решения данной задачи предусматривается:

      1) развитие малого и среднего бизнеса в моно- и малых городах в рамках Государственной программы поддержки и развития бизнеса "Дорожная карта бизнеса – 2020", Программы развития продуктивной занятости и массового предпринимательства на 2017 – 2021 годы;

      2) обеспечение базовыми государственными и социальными услугами, предусмотренными законодательством Республики Казахстан.

      В рамках реализации региональной политики проведена группировка моно- и малых городов на города в составе ФГР и города, не входящие в состав ФГР (согласно приложению 2 к настоящей Государственной программе).

      Городам, не входящим в ФГР, в рамках государственных программ развития образования и науки Республики Казахстан на 2016-2019 годы, развития здравоохранения Республики Казахстан "Денсаулық" на 2016-2019 годыи другим будут реализовываться меры по повышению человеческого капитала молодежи этих населенных пунктов. Это позволит молодежи моно- и малых городов быть конкурентоспособными на рынках труда крупных городов.

      Текущая занятость населения данных городов будет поддерживаться в рамках Программы развития продуктивной занятости и массового предпринимательства на 2017 – 2021 годы, Государственной программы поддержки и развития бизнеса "Дорожная карта бизнеса – 2020".

      В целом государственная политика в отношении отдаленных, не связанных с ФГР, моно- и малыми городами будет направлена на содействие отселению их населения в крупные и большие города (массовое строительство арендного и коммунального жилья в крупных и больших городах областей, повышение интеллектуального потенциала молодежи отдаленных моно- и малых городов и другие меры в рамках государственных программ развития образования и науки Республики Казахстан на 2016-2019 годы, жилищного строительства "Нұрлыжер" и программ развития территорий).

      Диверсификация экономики путем реализации "якорных" инвестиционных проектов, размещения национальными холдингами и компаниями, градообразующими предприятиями вспомогательных и обслуживающих производств получит меры государственной поддержки в исключительных случаях. А именно, если продукция нового производства обрабатывающей промышленности на долгосрочную перспективу имеет экономически доказанный экспортный потенциал.

      При этом малые города, находящиеся на приграничных территориях (Жаркент, Зайсан, Сарыагаш, Шардара, Шемонаиха, Мамлютка, Булаево, Жетысай) получат дополнительные меры государственной поддержки в рамках программ развития соответствующих областей и комплексных планов развития приграничных территорий, принимаемых Правительством Республики Казахстан и местными исполнительными органами областей. Это связано с тем, что данные города являются форпостами пограничного и таможенного контроля.

      5.2.2. Развитие сельских населенных пунктов (включая приграничных), не входящих в состав функциональных городских районов

      СНП, входящие в состав ФГР, как отмечено выше в подразделе по развитию городов "второго уровня", будут развиваться синхронно с их городами-центрами (строительство/модернизация инженерной инфраструктуры и другие).

      В селах в статусе районных центров и опорных СНП будут усилены меры по улучшению инфраструктуры предоставления качественных государственных и социальных услуг (филиалы Государственной корпорации "Правительство для граждан", широкополосный интернет, участковый пункт полиции, учреждения общего среднего образования, медицинские учреждения (фельдшерско-акушерский пункт/врачебная амбулатория/центр первичной медико-санитарной помощи (или филиал центральной районной больницы).

      Данные меры будут реализовываться в рамках государственных программ развития образования и науки Республики Казахстан на 2016-2019 годы, развития здравоохранения Республики Казахстан "Денсаулық" на 2016-2019 годы, развития и функционирования языков в Республике Казахстан на 2011-2019 годы, "Цифровой Казахстан", программ развития областей.

      Независимо от места нахождения СНП (вне/в составе ФГР) им будут предоставляться меры по:

      1) инфраструктурному развитию жизнеобеспечения (вода, электричество, объекты образования и другие);

      2) повышению кадрового потенциала сельской местности;

      3) финансовой поддержке местного самоуправления(согласно приложению 6 к настоящей Государственной программе).

      Для оценки текущей ситуации сельских территорий местными исполнительными органами будет продолжен мониторинг производственной, социальной и инженерной инфраструктур СНП и на его основе будет определен потенциал их состояния в соответствии с критериями для определения СНП, разработанных и утвержденных уполномоченным органом в сфере регионального развития.

      Перечень опорных СНП определяется и утверждается местными исполнительными органами в соответствии с методикой определения опорных сельских населенных пунктов, утвержденной центральным уполномоченным органом в сфере регионального развития. Данный перечень и мониторинг опорных СНП необходим для принятия управленческих решений на центральном и местных уровнях государственного управления в их отношении на текущий момент и перспективу.

      В опорных СНП и сельских населенных пунктов, являющихся районными центрами, основной акцент будет сделан на развитие несельскохозяйственных видов деятельности (переработка сельхозпродукции, народные промыслы, сфера услуг и другие). Также будет продолжено обеспечение условий для устойчивого ведения сельскохозяйственного производства, повышение доходов сельского населения. Для улучшения качества жизни населения, проживающего в сельской местности, будет продолжена работа по обеспечению качественной питевой водой, электричеством и газом, а также по текущему, среднему и капитальному ремонту объектов социальной инфраструктуры. Все эти меры будут предусмотрены в программах развития территорий.

      В опорных СНП будут приняты дополнительные меры по развитию и созданию центров оказания государственных и коммерческих услуг. В опорных СНП приграничных территорий в подразделениях Пограничной службы Комитета Нацональной безопасности в единой системе развития будут созданы социальные и бытовые условия проживающим в них военнослужащим и членам их семей.

      В настоящее время центры оказания государственных и коммерческих услуг в основном расположены в районных центрах и городах, что затрудняет доступ сельского населения к получению необходимых услуг, особенно в отдаленных территориях.

      Реализация данного направления позволит решить проблемы доступности к гарантированным государственным, социальным и коммерческим услугам в опорных СНП, которые в свою очередь будут оказывать услуги определенной группе сельских населенных пунктов, в пределах средств, предусмотренных в республиканском и местном бюджетах, а также за счет других источников.

      Реализация данного направления будет осуществляться путем:

      1) развития коммерческих услуг за счет содействия открытию отделений банков второго уровня, микрокредитных организаций, сельских кредитных товариществ, страховых компаний, нотариусов, сервисно-заготовительных центров, станций технического обслуживания и других, финансирование которых будет осуществляться за счет частных инвесторов и других источников;

      2) совершенствования инфраструктуры военных городков Пограничной службы Комитета Нацональной безопасности с привлечением местных органов власти в единой системе развития опорных СНП.

      Повышение кадрового потенциала в сельской местности предусматривает государственную поддержку специалистов социальной сферы и агропромышленного комплекса, прибывших для работы и проживания в сельской местности, в виде выплаты подъемного пособия и предоставления бюджетного кредита на приобретение или строительство жилья.

      Государственная поддержка данного направления будет продолжена в рамках действующего проекта "С дипломом в село" и программ развития областей.

      Финансирование мероприятий по развитию кадрового потенциала сельской местности будет осуществляться в соответствии с Правилами предоставления мер социальной поддержки специалистам здравоохранения, образования, социального обеспечения, культуры, спорта и агропромышленного комплекса, прибывшим для работы и проживания в сельские населенные пункты.

      Будет проработан вопрос расширения в установленном порядке контингента участников проекта "С дипломом в село" с возможным включением государственных служащих на сельском уровне в связи с внедрением 4-го уровня государственного бюджета.

      Финансовая поддержка местного самоуправления направлена на привлечение населения к выработке предложений по определению мероприятий по развитию СНП и улучшению жизнеобеспечения сельского населения.

      Реализация мероприятий будет осуществляться только в СНП с высоким и средним потенциалом социально-экономического развития в рамках финансовой поддержки местного самоуправления.

      Акимы села, поселка, сельского округа обеспечивают организацию собраний местного сообщества, на которых будут обсуждаться предложения и приниматься решения по отбору мероприятий, исходя из первоочередности и актуальности (принцип отбора мероприятий "снизу-вверх").

      Финансовая поддержка местного самоуправления будет осуществляться в рамках программ развития областей и районов по следующим направлениям:

      1) капитальный и текущий ремонт: объектов образования, здравоохранения, культуры, спорта, водоснабжения, газоснабжения;

      2) коммунальное хозяйство: освещение и озеленение улиц, снос бесхозных объектов, обустройство имеющихся полигонов твердых бытовых отходов и скотомогильников, ремонт отопительной системы, установка дворовых детских игровых площадок;

      3) транспортные коммуникации: капитальный, средний и текущий ремонт внутрипоселковых дорог и мостов, установка светофоров;

      4) сельское хозяйство: очистка водоемов, восстановление бесхозных гидротехнических сооружений;

      5) мероприятия по благоустройству населенных пунктов.

      Развитие приграничных СНП, не входящих в состав ФГР.

      Будет продолжено развитие приграничных населенных пунктов, в том числе путем повышения их административно-территориальной значимости, развития и обустройства инфраструктуры пунктов приграничного сотрудничества, транспортно-логистической инфраструктуры, повышения экономического потенциала.

      Повышение административно-территориальной значимости приграничных районов будет осуществляться через приоритетное развитие приграничных районных центров и опорных СНП, расположенных на расстоянии до 50 км от Государственной границы Республики Казахстан, развитие транспортно-логистической инфраструктуры, увеличение грузопотоков через имеющиеся транспортные и транзитные коридоры, создание туристско-рекреационных объектов, туристской инфраструктуры, вовлечение в экономический оборот имеющихся в регионах неиспользуемых земель сельскохозяйственного назначения (пашни, пастбища, сенокосы, многолетние насаждения, залежи), а также путем установления межрегиональных взаимовыгодных связей между хозяйствующими субъектами приграничных территорий, соседними государствами. Данные меры будут реализовываться в рамках программ развития территорий приграничных областей и районов.

      В рамках государственных программ развития образования и науки Республики Казахстан на 2016-2019 годы, развития здравоохранения Республики Казахстан "Денсаулық" на 2016-2019 годы, развития и функционирования языков в Республике Казахстан на 2011-2019 годы, "Цифровой Казахстан", программ развития областей будут реализовываться меры по повышению человеческого капитала населения, особенно молодежи, приграничных территорий. Это позволит молодежи сел приграничных территорий быть конкурентоспособными на рынках труда крупных городов. Специальных мер по сдерживанию оттока из приграничных территорий и тем более росту численности их населения не будут приниматься. При этом меры по текущей занятости будут решаться в рамках действующих программ предпринимательства и занятости населения.

      В целом по стране будут приняты меры по открытию новых и обустройству (реконструкции) действующих пунктов пропуска, мест пересечения границы и сервисной инфраструктуры, совершенствованию пограничного контроля при пересечении границы, в том числе железнодорожным транспортом.

      Также будет проработан вопрос по разработке Плана мероприятий по модернизации и реконструкции всех имеющихся пунктов пропуска на Государственной границе Республики Казахстанс определением источников и объемов финансирования.

      В отношении создания инфраструктуры действующих пунктов пропуска и открытия новых будет определен конкретный перечень объектов, объем необходимых работ и сроки реализации мероприятий путем разработки Дорожных карт для каждой приграничной области. При этом будет учтена необходимость создания инфраструктуры в упрощенных местах пересечения границы, а также завершение возведения инфраструктуры в новых пунктах пропуска.

      Развитие и поддержание в надлежащем состоянии инфраструктуры пунктов пропуска и мест пересечения границы позволит организовать дополнительные возможности для занятости населения (привлечь население для работы в сфере строительства, обслуживания населения, организации туризма), а также обеспечить условия для повышения транзитно-транспортного потенциала страны и привлечения инвестиций, в том числе на принципах ГЧП.

      5.3. Третье направление: Развитие инфраструктуры жилищно-коммунального хозяйства

      В рамках данного направления будут решаться следующие задачи:

      1) рациональное обеспечение населения качественной питьевой водой и услугами водоотведения;

      2) модернизация жилищно-коммунального хозяйства (далее – ЖКХ).

      Для реализации проектов, направленных на решение задач в сфере ЖКХ, предусмотренных Государственной программой, необходимо:

      - принять меры по расширению в секторе механизмов возвратного финансирования, в том числе за счет вовлечения новых финансовых институтов, в частности МФО;

      - использовать положительный опыт софинансирования из республиканского бюджета инвестиционных проектов, реализуемых за счет займов МФО, определить основным механизмом привлечения внебюджетных инвестиций, в том числе по механизму ГЧП;

      - в целях повышения инвестиционной привлекательности сектора ЖКХ определить единого Стратегического партнера в отрасли - финансовое агентство в лице АО "КазЦентр ЖКХ".

      5.3.1. Рациональное обеспечение населения качественной питьевой водой и услугами водоотведения

      В рамках Государственной программы будут продолжены меры по развитию водоснабжения и водоотведения населенных пунктов страны.

      Во исполнение поручения Главы государства на развитие сельского водоснабжения в 2018 году предусмотрено порядка 100 млрд. тенге из республиканского и местных бюджетов.

      В дальнейшем будет реализован следующий механизм финансирования.

      В целях обеспечения равного доступа к централизованному водоснабжению средства из республиканского бюджета будут направляться преимущественно в регионы с низкими показателями доступа.

      Для стимулирования акиматов средства из республиканского бюджета будут выделяться с учетом объемов софинансирования из местных бюджетов (чем больше софинансирование из местных бюджетов, тем больше финансирование из республиканского бюджета).

      Для ускорения темпов обеспечения сельского населения питьевой водой, дополнительно к существующей системе финансирования будет рассмотрен вопрос внедрения механизмов ГЧП. Строительство и реконструкция систем водоснабжения и водоотведения предполагается производить за счет частных инвестиций с последующей компенсацией инвестиционных затрат (далее – КИЗ) по согласованному графику.

      Для обеспечения населения питьевой водой соответствующего качества и в полном объеме, а также необходимого уровня очистки сточных вод продолжатся строительство новых объектов водоснабжения и водоотведения и реконструкция уже действующих объектов. Увеличится выделение бюджетных средств на эти цели. В результате к 2025 году все города будут обеспечены централизованным водоснабжением, а уровень обеспечения централизованным водообеспечением в селах составит 80%.

      Касательно новых направлений дальнейшего развития сектора. Будет проводиться комплексная технологическая модернизация производственных процессов водоканалов.

      Первое, будут приняты меры по полной приборизации и автоматизации процессов водоканалов в рамках средств инвестицонных программ за счет тарифа, что позволит снизить производственные потери до 15%, утечки до 2%, за счет чего экономия составит до 35,7 млрд.тенге в год.

      Второе, в целях снижения затрат из бюджета будет производиться реконструкция и модернизация существующих сетей с применением современных технологий (например, антикоррозийное оборудование).

      Также, будут внесены изменения в нормативно-техническую документацию в области водоснабжения и водоотведения, предусматривающие применение новых технологий, в том числе энерго- и водосберегающих технологий, и дальнейшее упрощение существующих норм в отрасли с учетом зарубежного опыта, в частности по нормированию сбросов очищенных хозяйственно-бытовых стоков.

      5.3.2. Модернизация жилищно-коммунального хозяйства

      Тепло-, электро-, газоснабжение

      В рамках мер по снижению износа сетей теплоснабжения будет продолжена модернизация и реконструкция коммунального сектора.

      Будут модернизированы порядка 1 тыс. км сетей теплоснабжения с наибольшими потерями и аварийностью.

      Финансирование проектов сетей теплоснабжения будет осуществляться за счет средств республиканского бюджета путем предоставления бюджетных кредитов и субсидий в виде инфраструктурных грантов, а также получения займов МФО и других источников.

      На основе разработанных технических обследований и обоснований о целесообразности вложения инвестиций в развитие систем теплоснабжения будут определены критерии отбора и приоритетность реализации проектов в регионах.

      В целях эффективной реализации проектов по модернизации и реконструкции сетей теплоснабжения будут осуществлены следующие мероприятия:

      1) разработка и представление схемы систем теплоснабжения с учетом развития населенного пункта;

      2) в рамках единой технической политики будет проводиться модернизация и реконструкция систем теплоснабжения, в том числе по применению новых и инновационных материалов, оборудования и технологий;

      3) развитие инженерной инфраструктуры теплоснабженияс применением новых технологий и обязательным использованием приборов учета;

      4) утверждение ключевых показателей деятельности и квалификационных требований для руководителей субъектов естественных монополий государственной формы собственности, в сфере теплоснабжения.

      Дополнительно к существующей системе финансирования также будут внедрены механизмы ГЧП. Строительство и реконструкция систем теплоснабжения будет производиться за счет частных инвестиций с последующей КИЗ по согласованному графику.

      Для реализации данного механизма будет проработан вопрос внесения соответствующих изменений в действующее законодательство Республики Казахстан.

      Реализация Генеральной схемы газификации Республики Казахстан на 2015-2030 годы позволит довести уровеньгазификации с текущих 7 до 12 млн. человек. К 2030 году газ будет в 13 областях у 56% населения (против нынешних 47%). Общая протяженность новых газопроводов составит 29 тыс. км. Необходимый объем инвестиций до 2030 года составляет 656 млрд. тенге.

      Для определения последовательности газификации будет использован инструмент – рейтинговая оценка, основанная на математической модели. По результатам расчетов, в пределах области будут формироваться ранги или степени приоритетности тех или иных районов и населенных пунктов, подлежащих газификации.

      Реализация Генеральной схемы газификации Республики Казахстан на 2015-2030 годы и Концепции развития газового сектора Республики Казахстан до 2030 года будет обеспечивать комплексное развитие газового сектора Республики Казахстан, создавать развитую инфраструктуру отрасли, вносить вклад в обеспечение энергетической безопасности страны.

      Ежегодно в рамках целевых трансфертов для развития теплоэнергетической системы из республиканского бюджета выделяются средства на строительство, реконструкцию, модернизацию объектов системы электроснабжения (сети и подстанции).

      Механизмы развития сетей электро-, газо-, водоснабжения и водоотведения и систем теплоснабжения указаны в приложении 4 к настоящей Государственной программе.

      Развитие жилищного фонда

      Для обеспечения безопасных условий проживания граждан необходимо провести оценку технического состояния (паспортизацию) жилищного фонда с целью выявления аварийного жилья, подлежащего сносу или капитальному ремонту.

      В целях вовлечения собственников квартир в процесс проведения капитального ремонта объединением собственников имущества или простым товариществом будут аккумулированы взносы собственников квартир на капитальный ремонт общего имущества многоквартирных жилых домов на сберегательных счетах в одном из банков второго уровня.

      Реализация проектов по капитальному ремонту многоквартирных жилых домовприведет к улучшению жилищно-бытовых условий граждан, более оптимальному функционированию и развитию системы накопления средств.

      В целом механизм модернизации жилищного фонда будет осуществляться согласно приложению 5 к настоящей Государственной программе.

      6. Необходимые ресурсы

      Финансирование Государственной программы будет осуществляться за счет и в пределах средств республиканского и местных бюджетов, а также иных источников, не запрещенных законодательством Республики Казахстан.

      млн. тенге


2015 год

2016 год

2017 год

2018 год

2019 год

РБ*

180 755

113 335

69 516

134 491

131 903

МБ*

16 158

11 751

5 010

49 881

58 476

Внебюджетные средства

212 968

523 712

107 750

9 900

13 200

Все средства

409 881

648 798

182 276

194 272

203 579

      *Объемы средств будут уточняться по мере утверждения и уточнения республиканского и местных бюджетов на соответствующие финансовые годы в соответствии с законодательством Республики Казахстан.

  Приложение 1
к Государственной программе развития
регионов до 2020 года

План мероприятий по реализации Государственной программы развития регионов до 2020 года

№ п/п

Наименование

Ед. измерения

Формазавершения

Срокиисполнения

Ответственныезаисполнение

В том числе по годам

Источникифинансирования

Кодбюджетнойпрограммы

2015 год

2016 год

2017 год

2018 год

2019 год

Всего

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14


Цель: Повышение конкурентоспособности регионов через управляемую урбанизацию и улучшение качества жизни населения



Целевой индикатор 1:
Уровень урбанизации в разрезе областей

%



МНЭ, МИО областей










По республике
в среднем





56,9

57,3

57,4

57,7

58,0





Акмолинская область (с учетом г. Астаны)





75,6

76,6

77,9

78,9

79,8





Актюбинскаяобласть





62,3

62,7

63,6

64,2

64,8





Алматинская область (с учетом г. Алматы)





59,3

59,6

59,3

59,7

60,0





Атырауская область





47,4

47,9

47,8

47,9

48,0





Восточно-Казахстанскаяобласть





59,6

60,1

61,1

61,3

61,5





Жамбылская область





40,4

40,3

39,7

39,8

39,9





Западно- Казахстанскаяобласть





49,7

50,2

51,5

52,2

53,0





Карагандинская область





79,1

79,3

79,6

79,8

80,1





Костанайская область





52,5

53,1

54,0

54,5

55,0





Кызылординская область





43,4

43,9

44,2

45,0

45,1





Мангистауская область





43,7

42,9

40,8

41,0

41,3





Павлодарскаяобласть





70,3

70,5

70,6

70,7

71,2





Северо- Казахстанскаяобласть





43,1

44,0

44,9

45,4

45,9





Южно- Казахстанскаяобласть





44,9

45,1

45,8

-

-





Туркестанская область (с учетом г. Шымкент)





-

-

-

46,2

46,5





Целевой индикатор 2:
Разрыв развития по ВРП на душу населения между регионами

разы



МНЭ

3,2

3,2

3,3

3,2

3,2





Целевой индикатор 3:
Удовлетворенность населения качеством государственных и социальных услуг, в том числе:

%



МНЭ, МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент










Государственной корпорацией "Правительство для граждан"














в городах





58,7

-

59,9

60,9

61,9





в селах





72,3

-

68,9

69,9

70,9





услугами в сфере образования, в том числе:














дошкольноговоспитания и обучения














в городах





40,0

-

40,0

41,0

42,3





в селах





65,0

-

63,6

64,7

65,6





общего среднего (среднего)














в городах





45,1

-

42,2

43,3

44,5





в селах





67,4

-

64,8

65,7

66,8





технического и профессионального














в городах





39,0

-

36,4

36,7

37,4





в селах





59,1

-

54,4

55,5

56,7





услугами в сфере здравоохранения














в городах





29,0

-

25,9

27,0

28,0





в селах





47,1

-

41,2

42,6

43,7





качеством питьевой воды














в городах





37,2

-

32,1

33,4

35,6





в селах





66,6

-

58,7

59,6

61,0





чистотой воздуха (отсутствие в нем выбросов, дыма, пыли и грязи)














в городах





30,9

-

27,5

28,4

29,6





в селах





70,3

-

60,6

61,7

62,6





Задача 1: Развитие функциональных городских районов с центрами в городах "первого уровня" (Астанинская, Алматинская, Шымкентская и Актюбинская агломерации)



Показатель результатов 1:
Численность населения в агломерациях

тыс. человек



МНЭ, МИО Актюбинской области, городов Астаны, Алматы и Шымкент










Всего по агломерациям





6049,6

6117,2

6221,9

6663,7

6783,4





Астанинская





1025,4

1021,9

1052,1

1108,0

1128,7





в том числе город Астана





872,6

969,3

1014,5

1038,0

1058,7





Алматинская





2815,9

2879,3

2939,2

2998,1

3035,3





в том числе город Алматы





1703,5

1725,7

1776,5

1829,0

1881,3





Шымкентская





1594,2

1599,4

1607,9

1901,0

1948,2





в том числе город Шымкент





885,8

912,3

951,6

1010,3

1030,7





Актюбинская





614,1

616,6

622,7

656,6

671,2





в том числе город Актобе





397,4

410,7

417,2

488,3

499,2





Мероприятия


1

Внесение изменений и дополнений в планы мероприятий по развитию Шымкентской и Актюбинской агломераций, предусмотрев расширение горизонтов планов до 2025 года

-

решения сессий областных маслихатов

4 Квартал 2018 года

МИО, Туркестанской, Актюбинской областей и города Шымкент

-

-

-

-

-


нетребуется


2

Внесение предложений по методике разработки Стратегий развития крупных городов страны до 2050 года

-

информация в АП

ноябрь 2018 года

МНЭ, МИО городов Астаны, Алматы и Шымкент

-

-

-

-

-


нетребуется


3

Внесение предложений по разработке Стратегий развития крупных городов страны до 2050 года

-

информация в МНЭ

2019 год

МИО городов Астаны, Алматы и Шымкент

-

-

-

-

-


нетребуется


4

Принятие мер по созданию центров поддержки предпринимательства (общей площадью 200-300 кв. м) в моно- и малых городах, входящих в состав ФГР с центрами в городах "первого уровня", с созданием в них операционного зала, обучающих классов, зон самообслуживания, коворкинг-центров с предоставлением комплекса услуг в режиме "одного окна" путем размещения в одном здании представителей институтов развития, государственных органов, финансовых институтов, региональной палаты предпринимателей, сервисных компаний

-

информация в МНЭ

2018-2019 годы

МИО областей

-

-

-

-

-


МБ


5

Принятие мер по созданию центров поддержки предпринимательства в районных центрах, входящих в состав ФГР с центрами в городах "первого уровня", с созданием в них операционного зала, обучающих классов, зон самообслуживания, коворкинг-центров с предоставлением комплекса услуг в режиме "одного окна" путем размещения в одном здании представителей институтов развития, государственных органов, финансовых институтов, региональной палаты предпринимателей, сервисных компаний

-

информация в МНЭ

2018-2019 годы

МИО
областей

-

-

-

-

-


МБ



Задача 2: Развитие функциональных городских районов с центрами в городах "второго уровня" (областные центры, город Семей)



Показатель результатов 1:
Рост численности населения областных центров

тыс. чел.



МНЭ, МИО областей










Всего по областным центрам (городская администрация)





4 681,7

4 772,7

4 864,4

4145,0

4225,8





город Кокшетау





155,7

159,4

159,9

161,6

163,3





город Актобе





450,0

461,8

477,0

488,3

499,2





город Талдыкорган





162,4

165,3

169,0

172,1

175,2





город Атырау





296,6

308,2

314,2

324,1

334,3





город Усть-Каменогорск





331,0

334,4

341,1

344,4

347,9





город Тараз





359,9

362,4

358,8

362,1

365,3





город Уральск





286,1

292,1

299,8

306,7

313,7





город Караганда





495,2

499,3

501,0

506,0

511,0





город Костанай





229,2

233,6

237,5

240,4

243,8





город Кызылорда





273,3

282,0

290,3

302,0

314,8





город Актау





185,5

185,9

186,1

188,1

189,7





городПавлодар





357,6

359,5

360,1

361,0

362,5





город Петропавловск





213,4

216,5

218,0

220,0

222,0





город Шымкент





885,8

912,3

951,6

-

-





город Туркестан





-

-

-

168,2

183,1





Показатель результатов 2:
Увеличение объемов привлечения инвестиций в основной капитал (за исключением бюджетных средств), в разрезе областных центров, гг. Астаны, Алматы и Шымкент

млн.тенге



МНЭ, МИО областей, городов
Астаны, Алматы и Шымкент










Всего по республике





2342984,8

2674921,8

2931920,7

3051675,6

3146647,4





Акмолинскаяобласть





23365,0

22912,0

22682,9

25661,6

27330,8





Актюбинскаяобласть





99332,0

131924,0

102662,2

108171,3

113579,9





Алматинская область





20924,5

34299,4

30595,9

35208,6

38082,3





Атырауская область





619948,0

802520,0

783670,7

791507,4

841667,4





Восточно-Казахстанскаяобласть





71183,7

60692,8

35187,2

35539,1

35894,4





Жамбылская область





26734,4

38293,2

38056,2

39703,4

40439,8





Западно- Казахстанскаяобласть





35819,1

38364,1

47255,3

49180,3

55731,8





Карагандинская область





79032,1

84701,0

80196,5

91151,5

98744,4





Костанайская область





26110,0

25197,0

33899,5

34238,5

34580,9





Кызылординская область





108343,9

100065,7

89390,7

90284,6

91187,4





Мангистауская область





102482,0

93896,0

79670,0

80466,7

81271,4





Павлодарскаяобласть





98 122,0

134 345,0

200420,0

77250,0

88500,0





Северо- Казахстанскаяобласть





38392,5

37508,5

5697,0

5753,9

5811,5





Южно- Казахстанскаяобласть





159159,6

112155,1

152426,6

-

-





Туркестанская область
 





-

-

-

22338,0

24517,9





г. Астана





472426,0

498948,0

743728,0

748805,2

801023,6





г. Алматы





361610,0

459100,0

486382,0

537711,1

587769,9





г. Шымкент





-

-

-

278 704,4

180 514,0




Мероприятия

1

Реализация крупных инфраструктурных проектов

млн.тенге

Акт ввода в эксплуатацию

2015 – 2019 годы

МНЭ,
МИО областей

11762,3

8430,8

5000,0

467,9*

*

25661,0

РБ

082 (пп. 102)

1176,2

843,1

500,0

500,0*
 

1 500,0*
 

4519,3

МБ


2

Реализация проектов по строительству инженерно-коммуникационной инфраструктуры городов-спутников города Алматы (G4 City)

млн.тенге

Акт ввода в эксплуатацию

2015 – 2019 годы

МИО Алматинской области

3080,2

-

-

*

*

3080,2

РБ


-

-

-

352,0*

*

352,0

МБ


3

Реализация проектов по благоустройству городов и населенных пунктов

млн.
тенге

Акт ввода в эксплуатацию

2015 – 2019 годы

МИР,
МИО
города
Астаны

3300,9

3389,8

-

4703,9*

5338,9*

16733,5

РБ

229 (пп 107)

4

Реализация проектов по развитию инженерной инфраструктуры в моногородах

млн.
тенге

Акт ввода в эксплуатацию

2015 – 2019 годы
 

МНЭ, МИО областей

7424,3

3739,7

5000,0

2661,0*

*

18825,0

РБ

082 (пп. 100)

742,4

374,0

500,0

500,0

1 258,3

3374,7

МБ


5

Реализация мер по обустройству моногородов

млн.тенге

Акт ввода в эксплуатацию

2015 – 2019 годы
 

МНЭ, МИО областей

4 841,9

-

-

*

*

4 841,9

РБ

053

484,2

-

-

*

700,0*

1184,2

МБ


6

Реализация проектов по развитию инженерной инфраструктуры малых городов, входящих в состав ФГР

млн.
тенге

Акт ввода в эксплуатацию
 

2015 – 2019 годы

МНЭ, МИО областей1

-

-

-

*

*

-

РБ


7

Реализация проектов по развитию инженерной инфраструктуры малых городов, находящихся на приграничных территориях

млн.тенге

Акт ввода в эксплуатацию

2015 – 2019 годы

МНЭ, МИО областей1

-

-

-

*

*


РБ


8

Реализация мер по обустройству малых городов, находящихся на приграничных территориях

млн.тенге

Акт ввода в эксплуатацию

2015 – 2019 годы

МНЭ, МИО областей1

-

-

-

*

*


РБ


9

Размещение градообразующими предприятиями вспомогательных и обслуживающих производств, заказов в моно- и малых городах, входящих в состав ФГР, с учетом их специфики
(неменее 1 проекта)

ед.

информация в МНЭ

2015 – 2019 годы

МИО областей

30
 

35
 

40
 

45
 

50
 


не требуется


10

Реализация "якорных" инвестиционных проектов (в несырьевых секторах) для долгосрочной диверсификации экономики моно- и малых городов, входящих в состав ФГР

ед.

информация в МНЭ

2015 – 2019 годы

МИО областей, МСХ, МЭ, АО "ФНБ "Самрук-Казына" (по согласованию), АО "НУХ "КазАгро" (по согласованию)

21
 

25
 

30
 

37
 

45
 


не требуется


11

Количество предприятий, размещенных национальными холдингами и компаниями в моно- и малых городах, входящих в состав ФГР

ед.

информация в МНЭ

2015 – 2019 годы

МИО областей,
АО "ФНБ
"Самрук-
Казына"
(по согласованию) и национальные компании
(посогласованию)

25

29

33

37

41


не требуется


12

Выявление перспективных месторождений полезных ископаемых, находящихся вблизи моно- и малых городов, входящих в состав ФГР, с определением мер по их доразведке с участием АО "НК "Казгеология" или частных инвесторов, заинтересованных в расширении сырьевой базы предприятий

-

информация в МНЭ
 

январь,
июль
2016 – 2019 годов

МИР, АО "НК "Казгеология" (по согласованию), АО "ФНБ "Самрук-Казына" (по согласованию)

-

-

-

-

-


не требуется


13

Проведение геологоразведочных работ в целях восполнения минерально-сырьевой базы моногородов, входящих в состав ФГР, в рамках договоров государственного задания

млн. тенге

информация в МНЭ

2018-2019 годы

МИР,
АО "НК "Казгеология" (по согласованию)

-

-

-

1 000,0*

*

1 000,0

РБ

089 (пп. 102)

14

Принятие мер по созданию центров поддержки предпринимательства (общей площадью 200-300 кв. м) в моно- и малых городах, входящих в состав ФГР с центрами в городах "второго уровня"
, с созданием в них операционного зала, обучающих классов, зон самообслуживания, коворкинг-центров с предоставлением комплекса услуг в режиме "одного окна" путем размещения в одном здании представителей институтов развития, государственных органов, финансовых институтов, региональной палаты предпринимателей, сервисных компаний

-

информация в МНЭ
 

2018-2019 годы

МИО
областей

-

-

-

-

-


МБ


15

Принятие мер по созданию центров поддержки предпринимательства в районных центрах, входящих в состав ФГР с центрами в городах "второго уровня", с созданием в них операционного зала, обучающих классов, зон самообслуживания, коворкинг-центров с предоставлением комплекса услуг в режиме "одного окна" путем размещения в одном здании представителей институтов развития, государственных органов, финансовых институтов, региональной палаты предпринимателей, сервисных компаний

-

информация в МНЭ
 

2018-2019 годы

МИО
областей

-

-

-

-

-


МБ


Задача 3: Развитие моно- и малых городов,
не входящих в состав функциональных городских районов


Показатель
результатов 1:
Состояние транспортной инфраструктуры и степень износа инженерной инфраструктуры моно- и малых городов

%



МИО областей










доля автомобильных дорог в удовлетворительном состоянии














по республике в среднем





36,9

37,9

38,0

38,6

39,4





Акмолинская область





49,7

51,9

50,4

50,3

49,5





Актюбинская область





45,9

45,9

46,5

49,5

53,0





Алматинская область





36,3

29,8

23,6

22,4

27,3





Атырауская область





24,8

24,8

19,7

19,7

19,7





Восточно-Казахстанская область





62,8

63,1

66,4

66,2

66,0





Жамбылская область





25,3

30,9

33,2

35,4

42,3





Западно-Казахстанская область





50,9

50,9

52,4

61,1

66,9





Карагандинская область





28,8

29,4

30,4

30,6

30,9





Костанайская область





40,9

40,8

41,6

37,0

-





Кызылординская область





26,4

26,7

27,0

27,0

27,3





Мангистауская область





55,8

67,5

76,1

76,0

75,8





Павлодарская область





15,5

14,2

12,8

12,2

11,4





Северо-Казахстанская область





41,7

42,9

43,9

45,1

45,8





Южно-Казахстанская область





30,4

31,0

31,7

-

-





Туркестанская область





-

-

-

33,8

34,8





износ канализационных сетей














по республике в среднем





52,5

51,6

52,2

52,1

52,3





Акмолинская область





55,6

59,6

60,6

52,0

54,9





Актюбинская область





50,0

45,8

44,7

44,1

44,1





Алматинская область





61,7

59,7

61,0

62,3

63,0





Атырауская область





10,0

12,0

15,0

18,0

20,0





Восточно-Казахстанская область





63,1

58,6

58,6

57,6

56,4





Жамбылская область





54,7

42,5

39,0

35,5

30,0





Западно-Казахстанская область





81,0

81,0

81,0

81,0

81,0





Карагандинская область





79,7

79,0

78,0

77,8

75,8





Костанайская область





74,2

74,0

75,6

75,6

75,6





Кызылординская область





-

-

-

-

-





Мангистауская область





65,0

61,0

58,0

57,0

56,0





Павлодарская область





59,4

58,2

58,1

58

57,5





Северо-Казахстанская область





76,5

77,5

79,5

79,1

78,3





Южно-Казахстанская область





23,0

24,7

26,7

-

-





Туркестанская область





-

-

-

28,3

32,0





износ тепловых сетей














по республике в среднем





42,4

38,7

38,4

37,3

38,3





Акмолинская область





52,9

55,7

58,9

58,1

56,1





Актюбинская область





50,0

50,0

48,9

47,0

46,8





Алматинская область





42,0

42,0

46,0

48,0

52,0





Атырауская область





18,0

7,0

7,0

10,0

18,0





Восточно-Казахстанская область





59,2

57,2

55,2

53,2

53,1





Жамбылская область





18,2

16,2

20,0

23,8

27,8





Западно-Казахстанская область





47,0

47,0

47,0

20,0

20,0





Карагандинская область





57,5

55,8

55,1

54,1

53,2





Костанайская область





66,6

64,2

60,9

56,7

56,7





Кызылординская область





-

-

-

-

-





Мангистауская область





37,0

33,0

14,0

13,8

13,6





Павлодарская область





79,0

75,0

71,0

70,0

69,5





Северо-Казахстанская область





45,0

47,0

49,0

51,0

53,0





Южно-Казахстанская область





27,0

29,0

31,0

-

-





Туркестанская область





-

-

-

33,0

35,0





износ водопроводных сетей














по республике в среднем





42,3

39,5

38,9

38,8

37,0





Акмолинская область





48,2

49,9

51,6

53,7

56,7





Актюбинская область





53,3

46,1

45,9

45,6

45,5





Алматинская область





69,5

69

69,3

71,8

67,5





Атырауская область





0

3,0

8,0

10,0

12,0





Восточно-Казахстанская область





73,4

68,9

65,0

59,4

58,4





Жамбылская область





53,3

40,0

29,0

27,5

25,0





Западно-Казахстанская область





65,0

42,4

42,4

42,4

38,0





Карагандинская область





63,3

63,4

69,9

67,3

65,3





Костанайская область





55,3

45,9

51,1

51,6

51,6





Кызылординская область





16,0

16,0

16,0

8,0

8,0





Мангистауская область





17,5

16,5

12,5

12,1

11,7





Павлодарская область





67,8

66,8

66,2

65,7

65,2





Северо-Казахстанская область





23,0

22,3

23,8

23,5

23,1





Южно-Казахстанская область





35,7

41,0

43,3

-

-





Туркестанская область





-

-

-

47,0

37,7




Мероприятия

1

Принятие мер по улучшению обеспеченности базовыми государственными и социальными услугами в моно- и малых городах, не входящих в состав ФГР

-

информация в МНЭ
 

2018 – 2019 годы

МИО областей

-

-

-

-

-


нетребуется


2

Принятие мер по созданию центров поддержки предпринимательства
в моно- и малых городах, не входящих в состав ФГР, с созданием в них операционного зала, обучающих классов, зон самообслуживания, коворкинг-центров с предоставлением комплекса услуг в режиме "одного окна" путем размещения в одном здании представителей институтов развития, государственных органов, финансовых институтов, региональной палаты предпринимателей, сервисных компаний

-

информация в МНЭ

2018-2019 годы

МИО
областей

-

-

-

-

-


МБ


Задача 4: Развитие сельских населенных пунктов (включая приграничных), не входящих в состав функциональных городских районов


Показатель
результатов 1: Доля опорных СНП, обеспечивающих население в полном объеме государственными (филиалы Государственной корпорации "Правительство для граждан", участковый пункт полиции) и социальными (учебные заведения общего среднего образования, медицинских учреждений (фельдшерско-акушерский пункт/врачебная амбулатория/центр первичной медико-санитарной помощи (или филиал центральной районной больницы)) услугами, а такжеширокополосныминтернетом от общего количества опорных СНП

%



МИО областей










Пореспублике в среднем





51,8

51,8

51,8

55,0

58,5





Акмолинская область





47,1

47,1

47,1

52,9

58,8





Актюбинская область





42,3

42,3

42,3

46,2

50,0





Алматинская область





100

100

100

100

100





Атыраускаяобласть





100

100

100

100

100





Восточно-Казахстанская область





22,6

48,4

51,6

58,1

70,9





Жамбылская область





86,7

86,7

86,7

93,3

100





Западно- Казахстанская область





45,0

45,0

45,0

50,0

55,0





Карагандинская область





9,5

9,5

9,5

14,3

19,0





Костанайская область





44,7

44,7

44,7

47,4

50,0





Кызылординская область





84,6

84,6

84,6

92,3

100





Мангистауская область





100

100

100

100

100





Павлодарская область





57,1

57,1

67,8

67,8

67,8





Северо- Казахстанская область





48,6

48,6

48,6

51,4

54,3





Южно-Казахстанская область





100

100

100

-

-





Туркестанская область





-

-

-

100

100




Мероприятия

1

Кредитование областных бюджетов на строительство и приобретение жилья специалистам социальной сферы и АПК, прибывающим в сельскую местность в рамках проекта "С дипломом в село"

млн.тенге

Предоставление бюджетных кредитов
 

2015 – 2019 годы

МНЭ, МИО областей

8695,4

8669,6

8787,8

13 661,1*

14800,8*

54614,7

РБ

034

2

Реализация проектов (мероприятия) в рамках финансовой поддержки местного самоуправления

млн.тенге

информация
в акиматы областей
 

ежегоднофевраль, июль
 

МИО
районов
областей

6918,4

6918,4

-

*

*

13836,8

МБ, средства из РБ включены в трансферты общего характера


3

Проведение мониторинга социально-экономического развития СНП

ед.

информация
в МНЭ

ежегодно 1-квартал

МИО областей

-

-

-

-

-


не требуется


4

Определить потенциал социально-экономического развития СНП для принятия текущих управленческих решений

ед.

информация в МНЭ
 

ежегодно
2-квартал
 

МИО областей

-

-

-

-

-


не требуется


5

Реализация планов мероприятий по развитию приграничных районов областей

ед.

информация в МНЭ
 

ежегодноянварь

МИО приграничных областей2

-

-

-

-

-


не требуется


6

Принятие мер по открытию новых и обустройству (реконструкции) действующих пунктов пропуска, мест пересечения границы и сервисной инфраструктуры,
совершенствованию пограничного контроля при пересечении границы, в том числе железнодорожным транспортом

ед.

информация
в МНЭ

2018-2019 годы

МИР, МФ, КНБ (по согласованию), МИО приграничных областей2

-

-

-

-

-


нетребуется


7

Проработка вопроса
по разработке Плана мероприятий по модернизации и реконструкции всех имеющихся пунктов пропуска и мест пересечения границы на государственной границе с определением источников и объема финансирования

-

информация
в МНЭ

2018-2019 годы

МИР,
МФ,
КНБ (по согласованию),
МИО приграничных областей2

-

-

-

-

-


не требуется


8

Вовлечение в экономический оборот земельных участков, расположенных на приграничных территориях

-

информация
в МНЭ

ежегодно
февраль, июль

МИО приграничных областей2

-

-

-

-

-


не требуется


9

Принятие мер по созданию центров поддержки предпринимательства
в районных центрах, не входящих в состав ФГР, с созданием в них операционного зала, обучающих классов, зон самообслуживания, коворкинг-центров с предоставлением комплекса услуг в режиме "одного окна" путем размещения в одном здании представителей институтов развития, государственных органов, финансовых институтов, региональной палаты предпринимателей, сервисных компаний

-

информация в МНЭ
 

2018-2019 годы

МИО
областей

-

-

-

-

-


МБ


Задача 5: Рациональное обеспечение населения качественной питьевой водой и услугами водоотведения


Показатель результатов 1:
Обеспеченность централизованным водоснабжением,

%



МИР,
МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент










в городах

87

88

90

94,5

97





в СНП

51,5

52,3

55

58,6

62





Показатель результатов 2:
Охват населения очисткой сточных вод

%



МИР,
МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент










в городах





-

-

-

68,7

70,5





в СНП





-

-

-

8,6

8,8




Мероприятия

1

Строительство и реконструкция систем водоснабжения и водоотведения

млн. тенге

Акт ввода в эксплуатацию
 

ежегодно 2015 – 2019 годы
 

МИР,
МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент










в городской местности





40932,7

28473,1

32000,0

24 841,9*

30000,0*

156 247,7

РБ

229 (пп 100)







4093,2

2847,3

3200,0

19233,6*

12328,8*

41702,9

МБ



в сельской местности
 





20604,4

5164,7

6000,0

68 578,2*

63037,0*

163384,3

РБ

229 (пп 101)







2060,4

516,5

600,0

22921,9*

35961,6*

62060,4

МБ


2

Строительство и реконструкция групповых водоводов

млн.тенге

Акт ввода в эксплуатацию
 

декабрь 2015 – 2019 годов

МСХ

7566,5

6366,2

4012,9

15 212,0*

15 704,4*

48862,0

РБ

254 (пп. 113)

3

Проведение поисково-разведочных работ для обеспечения запасами подземных вод 2 276 сельских населенных пунктов, в том числе:
в 2015 году – 744;
в 2016 году – 480;
в 2017 году – 330;
в 2018 году – 317;
в 2019 году – 405;
до разведки 116 место-рождений подземных вод с целью переоценки запасов для городов и крупных населенных пунктов, в том числе:
в 2015 году – 40;
в 2016 году – 35;
в 2017 году – 12;
в 2018 году – 14;
в 2019 году – 15.

млн.тенге

информация в МНЭ
 

декабрь 2015 – 2019 годов

МИО областей

6221,1

6863,4

6322,5

6163,6*

4087,6*

РБ
19407,0
МБ
10251,2

РБ
(с 2017 года за счет МБ)

089 (пп. 105)

4

Внесение предложений по
разработке Комплексных планов развития систем водоснабжения и водоотведения в сельской местности

-

информация в МНЭ и МИР

2018-2019 годы

МИО областей

-

-

-

-

-


не требуется


5

Установка приборов учета воды в городах, %

%

информация в МНЭ

2015-2019 годы

МИР, МИО областей, городов Астаны,Алматы и Шымкент

48,3

53,1

68,4

80,9

84,4


не требуется


6

Разработка межрегиональных схем территориального развития Астанин
кой, Алматинской агломераций

млн. тенге

постановления Правительства Республики Казахстан
 

2015 – 2017 годы

МИР,
МИО Акмолинской и Алматинской областей,
городовАстаны и Алматы

240,6

-

*

-

-

240,6

РБ

225 (пп.
100)

ед.

-

1

1

-

-

2

7

Разработка межрегиональных схем территориального развития Шымкентской и Актюбинской агломераций

млн. тенге

постановления Правительства Республики Казахстан

2015 – 2017 годы

МИР,
МИО Актюбинской и Туркестанской областей, городов Шымкент и Актобе

-

469,2

385,1

-

-

854,3

РБ

225 (пп.
100)
 

ед.

-

-

2

-

-

2

8

Разработка или корректировка градостроительных документации городов с учетом их перспектив развития на долгосрочный период (25-30 лет), в том числе

ед.

Решения сессий городскихмаслихатов

2015 – 2019 годы

МИО областей, городовАстаны, Алматы и Шымкент

122

49

48

0

215

434

МБ



городов





6

4

2

-

11

23




СНП





116

45

46

-

204

411



9

Корректировка (актуализация) межрегиональной схемы территориального развития Алматинской агломерации

млн. тенге

постановление Правительства Республики Казахстан

2018 год

МИР,
МИО Алматинской области, города Алматы

-

-

-

198,0*

-

198,0

РБ

225 (пп. 100)

10

Разработка комплексных схем градостроительного планирования территорий областей

ед.

Решения сессийобластныхмаслихатов

2015 – 2019 годы

МИО областей

-

-

-

-

14

14

МБ


11

Разработка межрегиональных схем территориального развития регионов (Центрального, Южного, Западного)

млн. тенге

постановления Правительства Республики Казахстан

2015 – 2017 годы

МИР,
МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

717, 9

697, 8

212,4

*

*

1628,1

РБ

225 (пп. 100)

ед.

-

-

1

-

-

1

12

Корректировка (актуализация) Генеральной схемы организации территории Республики Казахстан с учетом Стратегии "Казахстан – 2050"

млн.тенге

постановление Правительства Республики Казахстан (основные положения)

2015 –2016 годы

МИР,
МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

309, 9

93,3

-

*

*

403,2

РБ

225 (пп. 100)

ед.

-

1

-

-

-

1

13

Создание и формирование единой системы государственного градостроительного кадастра

млн.тенге

информация в Правительство Республики Казахстан

2015 – 2017
годы

МИР

-

-

-

*

*


РБ

001 БП

14

Разработка технологических карт по новым технологиям строительного производства и материала

млн.
тенге

приказ КДС
ЖКХ
МИР

2015 – 2019 годы

МИР

99,1

-

-

189,2*

184,2*

472,5

РБ

225 (пп. 100)
 

ед.

20

-

-

25

23

68

15

Разработка типовых проектов

млн.
тенге

приказ КДС
ЖКХ
МИР

2015 – 2019 годы

МИР

2 917,2

981,4

1046,2

1028,2*

839,0*

6812,0

РБ

225 (пп.
100)

16

Разработка сметно-нормативных документов в сфере строительства

млн.
тенге

приказ КДС
ЖКХ
МИР

2015 – 2019 годы

МИР

549,4

427,1

449,2

458,5*

549,8*

2434,0

РБ

225 (пп.
100)

ед.

48

42

41

45

59

235

17

Разработка и переработка нормативно-технических документов в сфере архитектуры, градостроительства и строительства

млн.
тенге

приказ КДС
ЖКХ
МИР

2015 – 2019 годы

МИР

309,2

-

-

591,8*

782,4*

1683,4

РБ

225 (пп.
100)

ед.

3

-

-

10

4

17

18

Инвентаризация подземных и надземных коммуникаций на застроенной территории

млн.
тенге

акт приема- передачи

2018 – 2019 годы

МИР

-

-

-

598,9*

537,6*

1136,5

РБ

225 (пп.
100)

19

Разработка
Единой электронной карты населенного пункта для предпринимателей**

млн.
тенге

информация в МНЭ

2018 – 2019 годы

МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

-

-

-

-

-


МБ


Задача 6: Модернизация жилищно-коммунального хозяйства


Показатель результатов 1: Протяженность модернизированных/ построенных сетей, в том числе

км



МИР, МИО областей, городов Астаны,Алматы и Шымкент










1) теплоснабжение




МИР, МИО областей, городов Астаны,Алматы и Шымкент










Всего по республике





399,6

417,5

290,5

195,3

158,1





Акмолинская область





34,7

53,7

5,9

11,3

11,3





Актюбинская область





87,1

6,7

11,2

7,7

7,7





Алматинская область





25,3

95,9

12,8

11,2

11,2





Атырауская область





103,7

0,6

25,5

4,2

4,2





Восточно-Казахстанская область





16,1

22,5

10,3

20,6

23,6





Жамбылская область





24,6

117,7

26,8

4,2

4,2





Западно-Казахстанская область





3,4

1,3

10,6

4,5

4,1





Карагандинская область





12,1

4,2

32,8

4,1

7,7





Костанайская область





1,2

2,2

10,2

1,6

10,5





Кызылординская область





12,1

19,3

19,1

24,4

8,9





Мангистауская область





8,8

6,8

3,5

4,0

4,0





Павлодарская область





10,4

17,3

10,2

27,8

9,1





Северо-Казахстанская область





6,0

3,2

40,5

5,8

8,7





Южно-Казахстанская область





16,9

29,5

29,5

-

-





Туркестанская область





-

-

-

13,0

7,0





г. Астана





1,2

7,8

26,5

2,3

2,3





г. Алматы





36,0

28,8

15,1

14,3

14,3





г. Шымкент





-

-

-

34,3

19,3





2) электроснабжение




МИО областей, городов Астаны,Алматы и Шымкент










Всего по республике





4803,5

1641,5

1948,0

1685,1

1660,0





Акмолинская область





366,1

15,5

40,2

92,8

92,8





Актюбинская область





12,6

52,1

125,4

113,2

113,2





Алматинская область





1489,8

76,2

42,7

119,5

119,5





Атырауская область





89,6

83,7

96,8

100,9

100,9





Восточно-Казахстанская область





160,0

96,6

100,9

116,3

116,3





Жамбылская область





0

168

95,9

93,4

93,4





Западно-Казахстанская область





356,0

115,6

124,6

91,8

91,8





Карагандинская область





0

138,5

318,5

115,9

115,9





Костанайская область





0

68,5

53,7

53,5

53,5





Кызылординская область





131,6

128,6

217,8

254,0

254,0





Мангистауская область





575,1

184,5

169,7

97,8

97,8





Павлодарская область





7,9

132,6

184,3

70,0

70,0





Северо-Казахстанская область





3,8

69,6

36,6

49,5

50,0





Южно-Казахстанская область





404,0

293,5

298,4

-

-





Туркестанская область





-

-

-

100,0

100,0





г. Астана





6,0

5,4

18,8

39,9

39,9





г. Алматы





1201,0

12,6

23,7

53,5

53,5





г. Шымкент





-

-

-

123,1

97,5





3) газоснабжение




МИО областей, городов Астаны,Алматы и Шымкент










Всего по республике





1769,0

318,5

374,2

388,5

329,4





Акмолинская область





0

0

0

0

0





Актюбинская область





386,4

50,5

51,4

55,8

55,8





Алматинская область





106,0

28,1

26,5

27,6

27,6





Атырауская область





10,3

10,6

13,6

31,2

31,2





Восточно-Казахстанская область





25,0

0

0

0

0





Жамбылская область





145,0

44,4

120,6

40,4

40,4





Западно-Казахстанская область





229,6

29,1

12,3

35,4

35,4





Карагандинская область





0

0

0

0

0





Костанайская область





19,3

7,7

6,6

22,5

22,5





Кызылординская область





71,3

15,4

9,3

18,3

18,3





Мангистауская область





0

5,2

6,8

11,0

11,0





Павлодарская область





0

0

0

0

0





Северо-Казахстанская область





0,2

0

0

0

0





Южно-Казахстанская область





701,9

93,5

95,0

-

-





Туркестанская область





-

-

-

50,0

50,0





г. Астана





0

0

0

0

0





г. Алматы





74,0

34,0

32,1

37,2

37,2





г. Шымкент





-

-

-

59,1

0





4) водоснабжение




МИР, МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент










Всего по республике





2392,8

349,3

999,1

4574,3

3903,1





Акмолинская область





77,7

9,1

55,0

375,9

280,5





Актюбинская область





3,0

47,4

101,4

294,2

42,6





Алматинская область





70,7

44,7

81,5

660,5

350,0





Атырауская область





7,6

0

27,9

17,7

51,0





Восточно-Казахстанская область





140,0

32,7

37,2

505,7

516,2





Жамбылская область





419,0

34,0

51,1

367,4

123,8





Западно-Казахстанская область





160,5

0

58,3

634,1

754,0





Карагандинская область





46,0

25,1

95,3

164,0

178,6





Костанайская область





170,6

51,6

63,4

320,5

176,4





Кызылординская область





539,5

0

0

133,7

104,0





Мангистауская область





480,6

50,3

16,0

324,0

376,7





Павлодарская область





18,2

0

192,3

431,9

393,3





Северо-Казахстанская область





182,7

13,1

56,2

26,7

55,7





Южно-Казахстанская область





4,0

0

38,5

-

-





Туркестанскаяобласть





-

-

-

214,1

318,3





г. Астана





0

0

0

5,0

6,0





г. Алматы





72,7

41,3

125,0

91,0

150,0





г. Шымкент





-

-

-

7,9

26,0





5) водоотведение




МИР, МИО областей, городов Астаны,Алматы и Шымкент










Всего по республике





91,7

88,8

184,1

415,5

521,1





Акмолинская область





11,6

0

0

89,4

105,5





Актюбинская область





2,2

12,3

21,2

0

0





Алматинская область





9,3

4,2

0

75,6

45,0





Атырауская область





0

0

0

0,4

0,4





Восточно-Казахстанская область





0

28,7

15,7

36,5

56,7





Жамбылская область





21,3

0

0

15,1

5,9





Западно-Казахстанская область





0

0

12,2

0,5

4,8





Карагандинская область





15,0

26,2

0

30,0

53,1





Костанайская область





3,0

2,4

10,9

5,7

4,7





Кызылординская область





0

0

0

7,4

4,5





Мангистауская область





9,4

0

0

18,4

69,4





Павлодарская область





10,4

0

16,6

4,6

3,6





Северо-Казахстанская область





1,2

0

27,5

4,0

10,0





Южно-Казахстанская область





0

0

0

-

-





Туркестанская область





-

-

-

0

0





г. Астана





3,3

15,0

80,0

5,0

6,0





г. Алматы





5,0

0

0

119,0

150,0





г. Шымкент





-

-

-

3,9

1,5





Показатель результатов 2: Рост доли модернизированных/построенных сетей к общей протяженности сетей

%



МИР, МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент










1) теплоснабжение




-

-

-

101,7

101,4





2) водоснабжение




-

-

-

106,2

105,3





3) водоотведение




-

-

-

102,6

103,3





в разрезе регионов:














1) теплоснабжение














Акмолинская область





-

-

-

101,3

101,3





Актюбинская область





-

-

-

101,5

101,5





Алматинская область





-

-

-

101,8

101,8





Атырауская область





-

-

-

101,4

101,4





Восточно-Казахстанская область





-

-

-

102,0

102,2





Жамбылская область





-

-

-

100,7

100,7





Западно-Казахстанская область





-

-

-

101,2

101,1





Карагандинская область





-

-

-

100,3

100,5





Костанайская область





-

-

-

100,2

101,3





Кызылординская область





-

-

-

109,9

103,6





Мангистауская область





-

-

-

100,7

100,7





Павлодарская область





-

-

-

102,6

100,8





Северо-Казахстанская область





-

-

-

101,6

102,4





Туркестанская область





-

-

-

107,3

103,9





г. Астана





-

-

-

100,3

100,3





г. Алматы





-

-

-

101,1

101,1





г. Шымкент





-

-

-

118,1

110,2





2) водоснабжение














Акмолинская область





-

-

-

106,6

104,9





Актюбинская область





-

-

-

106,5

100,9





Алматинская область





-

-

-

110,5

105,6





Атырауская область





-

-

-

100,7

102,1





Восточно-Казахстанская область





-

-

-

110,7

110,9





Жамбылская область





-

-

-

114,9

105,0





Западно-Казахстанская область





-

-

-

120,4

124,2





Карагандинская область





-

-

-

102,2

102,4





Костанайская область





-

-

-

108,1

104,5





Кызылординская область





-

-

-

102,7

102,1





Мангистауская область





-

-

-

112,9

115,0





Павлодарская область





-

-

-

117,0

115,5





Северо-Казахстанская область





-

-

-

100,5

101,1





Туркестанская область





-

-

-

102,2

103,3





г. Астана





-

-

-

100,4

100,5





г. Алматы





-

-

-

102,7

104,5





г. Шымкент





-

-

-

100,2

100,7





3) водоотведение














Акмолинская область





-

-

-

108,5

110,1





Актюбинская область





-

-

-

100,0

100,0





Алматинская область





-

-

-

105,7

103,4





Атырауская область





-

-

-

100,1

100,1





Восточно-Казахстанская область





-

-

-

102,4

103,7





Жамбылская область





-

-

-

103,1

101,2





Западно-Казахстанская область





-

-

-

100,1

101,1





Карагандинская область





-

-

-

101,2

102,1





Костанайская область





-

-

-

100,5

100,4





Кызылординская область





-

-

-

101,7

101,1





Мангистауская область





-

-

-

103,4

112,9





Павлодарская область





-

-

-

100,4

100,3





Северо-Казахстанская область





-

-

-

100,8

102,1





Туркестанская область





-

-

-

100,0

100,0





г. Астана





-

-

-

100,7

100,8





г. Алматы





-

-

-

107,3

109,2





г. Шымкент





-

-

-

100,5

100,2




Мероприятия

1

Реализация проектов по модернизации и реконструкции систем теплоснабжения, газоснабжения, электроснабжения

млн. тенге

Акт ввода в эксплуатацию

декабрь 2015 – 2019 годов

МИР, МИО областей, городов Астаны, Алматы и Шымкент

4731,5

420,5

-

*

*

5152,0

РБ








473,2

42,1

-

*

2430,0*

2945,3

МБ








4930,0

6290,0

7750,0

9900,0*

13200,0*

42070,0

внебюджетныесредства


2

Модернизация систем тепло-, водоснабжения и водоотведения через механизм бюджетного кредитования

млн. тенге

Акт ввода в эксплуатацию
 

2015 – 2019 годы

МИР,
АО "КазЦентрЖКХ" (по согласованию)

60000,0

75000,0

100000,0

-

-

235000,0

НФ***


3

Проведение централизованного технического обследования систем теплоснабжения

млн. тенге

отчет

2016 – 2019 годы

МИР, АО "КазЦентрЖКХ" (по согласованию)

-

300,0

-

-

-

300,0

РБ***


4

Установка тепловых счетчиков в жилом фонде

млн. тенге

Акт ввода в эксплуатацию

2015 год
 

АО "КазЦентр ЖКХ" (по согласованию), СЕМ (по согласованию), МИО областей, городов Астаны,Алматы и Шымкент

2000,0

-
 

-
 

*
 

*
 

2000,0

РБ

025

5

Разработка обоснований инвестиций систем теплоснабжения

млн. тенге

заключение комплексной вневедомственной экспертизы

2016 –2019 годы

МИР, МФ, АО "Каз Центр ЖКХ" (по согласованию)

-

572,2

-

-

-

572,2

РБ***


6

Разработка обоснований инвестиций по водоснабжению и водоотведению

млн. тенге

заключение комплексной вневедомственной экспертизы

2015 –2016 годы

МИР, МФ, АО "Каз Центр ЖКХ" (по согласованию)

523,4

200,0

-

-

-

723,4

РБ***


7

Оплата услуг поверенному агенту по исполнению поручения в рамках модернизации строительства систем тепло-, водоснабжения и водоотведения

млн. тенге

Заключение АО "Каз Центр ЖКХ"
 

2015 –2019 годы

МИР, АО "Каз Центр ЖКХ" (по согласованию)

304,0

362,0

-

-

-

666,0

НФ***


8

Оплата услуг оператору, оказываемых в рамках субсидирования строительства, реконструкции и модернизации систем тепло-, водоснабжения и водоотведения

млн. тенге

Заключение АО "Каз Центр ЖКХ"
 

2016 –2019 годы

МИР, АО "Каз Центр ЖКХ" (по согласованию)

-

81,0

-

-

-

81,0

НФ***


9

Субсидирование расходов субъектов естественных монополий, реализующих проекты по реконструкции и строительству систем тепло-, водоснабжения и водоотведения с привлечением заемных средств, в том числе международных финансовых организаций

млн. тенге

Акт выполненных работ
 

2016 –2019 годы

МИР, АО "Каз Центр ЖКХ" (по согласованию)

-

14 513,5

-

-

-

14 513,5

НФ***



Показатель результатов 3: Снижение доли объектов кондоминиума, требующих капитального ремонта

%



МИР, МИО областей, городов Астаны,Алматы и Шымкент










Пореспублике в среднем





27

27

25

23

21





Акмолинская область





5,4

5,4

5,3

5,2

5,1





Актюбинская область





33,4

33,4

31,4

27,4

24,4





Алматинская область





58,0

57,6

57,4

57,2

56,9





Атырауская область





24,3

23,8

21,4

19,1

16,8





Восточно-Казахстанская область





19,9

19,9

17,9

13,9

10,9





Жамбылская область





26,0

26,0

24,0

20,0

17,0





Западно-Казахстанская область





85,4

85,4

83,4

79,4

76,4





Карагандинская область





28,6

28,6

26,6

22,6

19,6





Костанайская область





55,9

55,9

53,9

49,9

46,9





Кызылординская область





59,5

59,5

57,5

53,5

50,5





Мангистауская область





20,4

20,4

18,4

14,4

11,4





Павлодарская область





33,5

33,5

31,5

27,5

24,5





Северо-Казахстанская область





18,6

18,6

16,6

12,6

9,6





Южно-Казахстанская область





44,5

44,5

42,5

-

-





Туркестанскаяобласть





-

-

-

34,7

34,7





г. Астана





14,6

14,3

13,8

13,3

12,9





г. Алматы





54,4

54,4

53,9

53,4

52,9





г. Шымкент
 





-

-

-

38,2

35,6




Мероприятия

1

Обеспечение ремонта общего имущества объектов кондоминиума

млн. тенге

Акт выполненных работ

2015 – 2019
годы

МИО областей, городов Астаны,Алматы и Шымкент

3910,2

-

-

*

*

3910,2

РБ

061

2

Нормативное регулирование сферы жилищно-коммунального хозяйства

млн. тенге

Совершенствование нормативно-технической базы

декабрь 2016 – 2019 годов

МИР

-

-

-

*

*


РБ

225 (пп 100)

3

Пропагандаполитикиэнергосбережения

млн. тенге

информационно-разъяснительная работа среди населения

2015 – 2019 годы

МИР, АО "КазЦентрЖКХ" (по согласованию)

150,0

150,0

150,0

150,0*

128,5*

728,5

РБ

229 (пп 115)

4

Проведение
энергетического аудита многоквартирных
жилых домов

млн. тенге

паспорт энергетического аудита жилых домов

2015 – 2019 годы

МИО областей, городов Астаны,Алматы и Шымкент

210,0

210,0

210,0

210,0*

210,0*

1050,0

МБ
трансферты общего характера


5

Повышение квалификации специалистов сферы жилищного хозяйства

млн. тенге

сертификаты

2015 – 2019 годы

МИР

82,5

150,0

150,0

150,0*

*

532,5

РБ

236


      Примечание:

      * объем средств будет определен при утверждении и уточнении республиканского и местных бюджетов на соответствующие финансовые годы в соответствии с законодательством Республики Казахстан;

      ** данный показатель включает Единую электронной карту с информацией по утвержденным схемам генеральных планов населенных пунктов, красных линий, проектов детальной планировки, схем расположения точек подключения к инженерным коммуникациям населенных пунктов (свободные мощности и дефицит, прием и выдача технических условий) с параллельным размещением информации о наличии свободных и доступных мощностей, пропускных способностей сетей регулируемых коммунальных услуг, оказываемых субъектами естественных монополий, зарегистрированных исвободных земельных участков, земельных участков, выставленных и реализованных на (через) аукцион с указанием границ и фактического строения, а также земельных участков для размещения объектов уличной торговли.

      *** мероприятие предусмотрено в рамках Плана мероприятий по реализации Государственной программы инфраструктурного развития "Нұрлы жол" на 2015 – 2019 годы. В целях исключения дублирования объем средств на 2018-2019 годы не указывается.

      1 МИО областей – акиматы Акмолинской, Актюбинской, Алматинской, Восточно-Казахстанской, Жамбылской, Карагандинской, Кызылординской, Мангистауской, Северо-Казахстанской, Туркестанской областей;

      2 МИО приграничных областей – акиматы Актюбинской, Алматинской, Атырауской, Восточно-Казахстанской, Жамбылской, Западно-Казахстанской, Костанайской, Кызылординской, Мангистауской, Павлодарской, Северо-Казахстанской, Туркестанской областей.

      Расшифровка аббревиатур:

МНЭ

Министерство национальной экономики Республики Казахстан

МИР

Министерство по инвестициям и развитию Республики Казахстан

МФ

Министерство финансов Республики Казахстан

МСХ

Министерство сельского хозяйства Республики Казахстан

МЭ

Министерство энергетики Республики Казахстан

КНБ

Комитет национальной безопасности Республики Казахстан

КДСЖКХ

Комитет по делам строительства и жилищно-коммунального хозяйства Министерства национальной экономики

АП

Администрация Президента Республики Казахстан

МИО

местные исполнительные органы

АО "ФНБ "Самрук-Казына"

акционерное общество "Фонд национального благосостояния "Самрук-Казына"

АО "НУХ "КазАгро"

акционерное общество "Национальный управляющий холдинг "КазАгро"

АО "КазЦентрЖКХ"

акционерное общество "Казахстанский Центр модернизации и развития жилищно-коммунального хозяйства"

АО "НК "Казгеология"

акционерное общество "Национальная компания "Казгеология"

МФО

Международные финансовые организации

ОЭСР

Организация экономического сотрудничества и развития

СЕМ

Субъекты естественных монополий

РБ

республиканский бюджет

МБ

местный бюджет

НФ

Национальный фонд Республики Казахстан

 
  Приложение 2
к Государственной программе развития
регионов до 2020 года

Перечень моно - и малых городов
Республики Казахстан

№ п/п

Наименование

Статус

Численность населения на 1 янв.
2018 года, тыс. чел.

Специализация (расположение)

Текущее состояние экономического развития

В составе ФГР находится (+)/не находится (-)

1

2

3

4

5

6

7

Акмолинская область


1.

г. Акколь

малый город

13,2

переработка сельхозпродукции

высокий

+

2.

г. Атбасар

29,0

переработка сельхозпродукции (вдоль/на магистральных путей сообщения)

средний

-

3.

г. Державинск

6,0

нет экономической специализации

низкий

-

4.

г. Есил

10,8

переработка сельхозпродукции
(вдоль/на магистральных путей сообщения)

средний

-

5.

г. Ерейментау

9,2

обрабатывающая
промышленность (вдоль/на магистральных путей сообщения)

средний

-

6.

г. Макинск

17,6

обрабатывающа промышленность (вдоль/на магистральных путей сообщения)

средний

-

7.

г. Степняк

3,6

нет экономической специализации

низкий

-

8.

г. Щучинск

46,0

туризм, рекреация
(вдоль/на магистральных путей сообщения)

высокий

+

9.

г. Степногорск

моногород

46,5

горнодобывающая и обрабатывающая
промышленность

средний

-

Актюбинская область


1.

г. Алга

малый город

20,1

переработка сельхозпродукции

средний

+

2.

г. Жем

1,9

нет экономической специализации

низкий

-

3.

г. Кандыагаш

34,2

транспортный узел

высокий

-

4.

г. Темир

2,3

нет экономической специализации

низкий

-

5.

г. Шалкар

28,0

транспортный
узел

средний

-

6.

г. Эмба

11,8

транспортный
узел

средний

-

7.

г. Хромтау

моногород

25,8

горнодобывающая и обрабатывающая
промышленность

высокий

+

Алматинская область


1.

г. Есик

малый город

38,9

туризм

высокий

+

2.

г. Жаркент

43,3

переработка
сельхозпродукции (приграничье)

средний

-

3.

г. Каскелен

69,2

переработка
сельхозпродукции

высокий

+

4.

г. Капшагай

45,8

рекреация

высокий

+

5.

г. Сарканд

13,2

переработка
сельхозпродукции
(вдоль/на магистральных путей сообщения)

средний

-

6.

г. Талгар

47,0

переработка
сельхозпродукции

высокий

+

7.

г. Ушарал

17,7

переработка
сельхозпродукции

средний

-

8.

г. Уштобе

24,3

переработка
сельхозпродукции
(вдоль/на магистральных путей сообщения)

средний

-

9.

г. Текели

моногород

31,6

горнодобывающая и обрабатывающая
промышленность

средний

+

Атырауская область

1.

г. Кульсары

моногород

58,5

обрабатывающая
промышленность

средний

-

Восточно-Казахстанская область


1.

г. Аягоз

малый город

38,4

транспортный
узел

средний

-

2.

г. Зайсан

15,8

переработка
сельхозпродукции (приграничье)

средний

-

3.

г. Шар

7,1

транспортный
узел

средний

-

4.

г. Шемонаиха

18,1

переработка
сельхозпродукции (приграничье)

средний

-

5.

г. Зыряновск

моногород

36,7

горнодобывающая и обрабатывающая
промышленность

средний

-

6.

г. Курчатов

12,4

средний

-

7.

г. Риддер

49,5

высокий

-

8.

г. Серебрянск

8,6

нет экономической специализации

средний

-

Жамбылская область


1.

г. Шу

малый город

35,9

транспортный
узел

высокий

-

2.

г. Жанатас

моногород

21,7

горнодобывающая и обрабатывающая
промышленность

низкий

-

3.

г. Каратау

29,3

средний

-

Западно-Казахстанская область


1.

г. Аксай

моногород

33,7

горнодобывающаяпромышленность

средний

-

Карагандинская область


1.

г. Каркаралинск

малый город

8,3

рекреация (туризм)

средний

-

2.

г. Приозерск

13,1

рекреация
(вдоль/на магистральных путей сообщения)

средний

-

3.

г. Балхаш

моногород

71,9

горнодобывающая и обрабатывающая
промышленность

средний

-

4.

г. Жезказган

86,6

-

5.

г. Каражал

8,7

-

6.

г. Сарань

43,9

+

7.

г. Сатпаев

61,1

-

8.

г. Темиртау

178,4

высокий

+

9.

г. Шахтинск

38,5

средний

-

10.

г. Абай

28,4

+

Костанайская область


1.

г. Аркалык

моногород

28,7

горнодобывающая и обрабатывающая
промышленность

низкий

-

2.

г. Житикара

34,9

средний

-

3.

г. Лисаковск

36,5

средний

-

4.

г. Рудный

115,6

высокий

+

Кызылординская область


1.

г. Аральск

малый город

32,4

обрабатывающая
промышленность
(вдоль/на магистральных путей сообщения)

средний

-

2.

г. Казалинск

6,3

переработка
сельхозпродукции
(вдоль/на магистральных путей сообщения)

средний

-

Мангистауская область


1.

г. Форт-Шевченко

малый город

5,8

переработка
сельхозпродукции

средний

-

2.

г. Жанаозен

моногород

84,5

горнодобывающая промышленность

средний

-

Павлодарская область


1.

г. Аксу

моногород

43,2

горнодобывающая и обрабатывающая
промышленность

высокий

+

2.

г. Экибастуз

133,7

-

Северо-Казахстанская область


1.

г. Булаево

малый город

7,7

переработка
сельхозпродукции (приграничье)

средний

-

2.

г. Мамлютка

7,1

средний

-

3.

г. Сергеевка

7,4

переработка
сельхозпродукции

низкий

-

4.

г. Тайынша

11,4

переработка
сельхозпродукции
(вдоль/на
магистральных путей сообщения)

средний

-

Туркестанскаяобласть


1.

г. Арысь

малый город

43,3

транспортный
узел

средний

-

2.

г. Жетысай

26,3

переработка
сельхоз продукции (приграничье)

средний

-

3.

г. Ленгер

23,9

обрабатывающая
промышленность

высокий

+

4.

г. Сарыагаш

38,9

рекреация (приграничье)

средний

-

5.

г. Шардара

29,7

производство
электроэнергии (приграничье)

средний

-

6.

г. Кентау

моногород

67,8

горнодобывающая и обрабатывающая
промышленность

средний

+


ИТОГО:


2 326,4



-


      Критерии перспективности социально-экономического развития моно- и малых городов

№ п/п

Критерии перспективности моно- и малого города

Критерии неперспективности моно- и малого города

1

Входит в состав ФГР

Не входит в состав ФГР

2.

Наличие крупного либо основного (градообразующего) предприятия с положительным показателем финансово-хозяйственной деятельности, стабильным природно-сырьевым фактором (отсутствие риска истощения рудной базы, стабильный спрос на производимую продукцию и т.д.):
при текущем уровне добычи наличие запасов полезных ископаемых в перспективе на 25 – 30 лет;
устойчивый спрос на продукцию крупного либо основного (градообразующего) предприятия и отсутствие факторов, способных снизить объем производства.

Падение объема производства в крупном либо основном (градообразующем) предприятии города и неконкурентоспособность его продукции:
значительное сокращение за последние 10 лет объема производства на крупном либо основном (градообразующем) предприятии города.

3.

Расположение города в непосредственной близости от крупного города областного или республиканского значения, в составе агломерации, а также на приграничной территории (в непосредственной близости от линии Государственной границы).

Отдаленность от крупных и больших городов более 30 км (для зон агломерации – 100 км) и основных транспортных коридоров международного и республиканского уровня (далее радиуса 75 км или 1-часовой доступности):
тупиковое месторасположение малого города (отсутствие автомобильных дорог республиканского значения и железнодорожных путей);
транспортная инфраструктура, соединяющая город с другими городами и регионами, находится в крайне изношенном состоянии.

4.

Расположение города на пересечении крупных транспортных коридоров (вдоль железнодорожных путей и автомобильных дорог республиканского значения) с возможностью организации логистической инфраструктуры (железнодорожные станции, склады).


5.

Наличие в городе уникального потенциала (природно-ресурсного, географического, исторического):
запасов полезных ископаемых, перспективных к разработке и переработке, в непосредственной близости к городу;
других видов потенциалов (туристских, рекреационных, уникальных заповедных зон), научного и инновационного потенциала.

Истощенная минерально-сырьевая база:
снижение полезного компонента в руде;
наличие запасов сырья, при сохранении текущих темпов добычи, не более 10 лет.

6.

Доля активно действующих малых предприятий:
наличие в городе развитого малого и среднего предпринимательства (в сфере оказания услуг, обрабатывающей промышленности и другие), что отражается стабильным увеличением его доли в доходах бюджета города.


7.

Кадровый потенциал:
наличие в городе высококвалифицированных технических специалистов, в том числе занятых на крупном либо основном (градообразующем) предприятии.

Постоянный отток населения города (сокращение численности):
отрицательная динамика сальдо миграции за последние 10 лет (сокращение численности населения идет в основном за счет вымывания из города высококвалифицированного трудоспособного населения).

8.

Благоприятная экологическая ситуация:
отсутствие источников загрязнения с высоким превышением экологических норм вне зон экологического бедствия.

Неблагоприятная экологическая ситуация:
расположение территории города в зоне экологического бедствия и наличие источников загрязнения с высоким превышением экологических норм.

9.

Заработная плата населения города не меньше среднереспубликанского уровня.

Заработная плата населения меньше среднеобластных показателей.


  Приложение 3
к Государственной программе развития
регионов до 2020 года

Состав функциональных городских районов

Центры ФГР

Название населенного пункта в составе ФГР (население, тыс.чел.) (на 01.01.2018г.)

агломерации

1

г. Астана

г. Акколь (13,2), а. Жибек Жолы (12,0), с. Жалтырколь (0,6), с. Волгодоновка (1,0), ст. Разъезд 42 (0,2), с. Койгельды (0,6) , ст.Бабатай (0,3), с. Костомар (0,5), с. Кабанбай Батыра (5,4), с. Сарыадыр ( 0,1) , с. Кызылжар (0,8), с. Нура (0,2), с. имени Р. Кошкарбаева (1,7), с. Преображенка (0,2), с. Максимовка (2,1), с. Жайнак (0,2), с. Фарфоровое (0,9), с. Тонкерис (1,1), с. Каратомар (0,2), с. Акмол (0,9), с. Отемис (0,5), с. Воздвиженка (0,2), с. Раздольное (0,3), с. Караоткель (18,8), с. Каражар (3,5), с. Жанажол (0,6), с. Софиевка (3,1), с.Косшы (32,4), с.Тайтобе (1,4), с.Коянды (25,0), с. Малотимофеевка (0,5), с. Шубары (0,8), с. Кажымукан (1,3), Разъезд 96 (1,7), с. Кызылсуат (1,3), с. Талапкер (13,8), а.Бозайгыр (2,8), ст. Тонкерис (0,7), с. Ключи (0,5).

2

г. Алматы

г. Есик (38,9), г. Талгар (47,0), г. Каскелен (69,2), г. Капшагай (45,8), с. Ават (6,1). с. Кайрат (0,6), с. Акши (3,9), с. Казатком (0,6), с. Сазы (0,06), с. Байтерек (11,5), с. Алга (1,5), с. Койшибек (1,2), с. Балтабай (3,3), с. Акбастау (1,7), с. Актогай (0,7), с.Бирлик (1,2), с. Енбек (1,2), с. Орнек (0,6), с. Болек (4,0), с.Аймен (1,5), с. Карасай (2,0), с. Маловодное (10,5), с. Жанашар (3,6), с.Базаркельды (0,7), с.Космос (2,0), с. Кырбалтабай (2,1), с.Акжал (0,3), с. Екпинди (0,5), с. Кайнар (0,3), с. Шалкар (0,3), с. Кайназар (8,8), с. Азат (3,4), с. Красный Восток (Орыкты) (15,1), с. Рахат (2,4), с. Саймасай (4,1), с. Амангельды (2,0), с.Ташкенсаз (3,1), с. Баяндай (1,1), с.Кульжинское (0,7), с.Тургень (13,4), с. Таутургень (0,7), с.Каргалы (23,9), с. Узынагаш (35,5), с. Жапек батыр (8,1), с.Коккайнар (3,3), с.Мухаметжан Туймебаев(12,1), с. Толе би (0,9), с. Али (1,1), с. Байсерке (17,2), с. Жанадаур (2,5), с. Жанаталап (1,2), с. Коктерек (0,6), с. Ынтымак (4,1), с. Енбек (0,6), с. Жетыген (19,2), с. Кайрат (0,2), с. Куйган (0,9), с. Жана Арна (0,8), с. КазЦИК (12,1), с. Комсомол (2,6), с. Междуреченское (8,1), с. Екпинды (2,4), с. Жаугашты (1,2), с. Боралдай (32,1), с. Коянкус (2,5), с. Чапаево (8,9), с. Карасу (0,5), с. Отеген батыр (22,5), с. Покровка (6,9), с. Айтей (5,8), с. Ельтай (1,5), с. Шамалган (19,0), с. Кыргауылды (5,9), с. Райымбек (4,7), с. Жанатурмыс (4,1), с. Шамалган (Ушконыр) (15,9), с. Кызылкайрат (7,1), с. Алмалык (1,2), с. Алтындан (0,2), с. Амангельды (1,0), с. Байбулак (0,5), с. Береке (0,6), с. Орман (0,1), с.Рыскулово (3,1), с.Чимбулак (0,8), с.Белбулак(8,4), с.Бирлик (3,1), с.Талдыбулак (5,2), с. Бесағаш (19,1), с.Акбулак (0,1), с.Бескайнар (1,8), с. Котырбулак (0,1), с. Гульдала (9,0), с. Киши Байсерке (1,8), с.Еркин (3,7), с. Достык (0,1), с. Кендала (5,2), с. Акдала (0,7), с. Панфилово(10,5), с. Аркабай (0,7), с. Каменское плато (0,1), с. Карабулак (4,1), с. Кызылту (5,0), с. Тонкерис (2,3).

3

г. Шымкент

г.Ленгер (23,9), с. Темирлан (10,3), с. Аксу (23,1), с. Карабулак (47,5), с. Манкент (30,6), с. Чубарсу (22,9).

4

г. Актобе

г.Хромтау (25,8), г.Алга (20,1), с.Кенеса Нокина (5,0 ), с.Акшат (0,6), с.Белогорка (0,3), с. Белогорский карьер (0,2), с. Беккул баба (Красносельское) (1,2), с. Кызыл жар (2,8) , с. Пригородное (2,2), с.Садовое (0,7), с. Украинка (0,5), с.Ульке (0,2), с.Шилисай (0,1), с. Каргалинское (19,7), с. Акжар (1,2), с. Магаджановское (0,6), с. Курайли (1,7), с. Георгиевка (1,7), с.Илек (2,4), Разъезд 39 (0,2), с. Россовхоз (2,2), с. Жанаконыс (9,8), с. Курашасай (2,0), с. Сазды (4,8), с. Бестамак (3,6), с. Жеруйык (0,2 ), с. Аксазды (0,1), с. Нурбулак (Шибаевка) (0,5), с. Маржанбулак (1,9), с.Сарыжар (Хлебодаровка) (4,7).

другие ФГР

5

г. Актау
 

с.Умирзак (6,1), с. Мангистау (30,4), с. Кызылтюбе (28,1), с.Бирлик (0,9), с. Даулет (9,8), с. Атамекен (40,8), с. Баскудык (29,8), с. Баянды (6,0), с.Батыр (7,5), с.Акшукыр (9,8), с.Сайын Шапагатулы (4,2).

6

г. Атырау

с.Геолог (11,9), с. Бирлик (4,9), с. Новокирпичный (0,3), ст.Тендик (0,2), Разъезд № 496 (0,2), с.Аксай (2,4), с. Акжар (3,9), с. Атырау (2,9), с. Жанаталап (3,7), с.Курмангазы (3,0), с.Еркинкала (5,4), с.Ракуша (3,7), с.Томарлы (9,7), с. Талгайран (1,2), с.Бесикти (1,3), с.Тасқала (5,9), с.Дамба (1,4), с.Амангелды (2,0).

7

г. Караганда

г.Темиртау (178,4), г.Сарань (43,9), г.Абай (28,4), с.Дубовка (4,1), с.Курминское (1,1), с. Жумабек (0,5), с. Кокпекты (2,8), с. Байкадам (0,9), с. Сарытобе (0,7), с. Уштобе (3,3), с. Заречное (0,8), с. Курлус (0,5), с. Сокурское (0,3), с. Новостройка (0,5), с. Тогызкудук (1,1), с. Каракудук (0,8), с. Доскей (4,2), с. Трудовое (0,3), с. Новоузенка (1,7), с. Стан (0,1), с. Севан (0,05).

8
 

г. Кокшетау
 

г. Щучинск (46,0), с.Акколь (1,2), с.Ивановка(0,3), с.Казахстан (0,2), с.Кызылтан (0,3), с.Чаглинка (2,1), с.Ескенежал (0,2), с.Акадыр (0,5), с.Садовое (0,6), с.Березняковка (0,6), с.Заречное (0,4), с.Симферополь (0,8), с.Булак (0,2), с.Конысбай (0,9), с.Васильковка (0,5), п.Гранитный (0,5), с.Донгул-Агаш (0,2), ст.Чаглинка (0,6), ст.Жаман-Ащи (0,1), п.Алексеевка (1,6),с.Красный Яр (12,1), с.Кызыл Жулдыз (0,1).

9
 

г. Костанай

г.Рудный (115,6), п.Затобольск (26,4), с.Заречное (7,0), с.Абай (0,6), с.Новоселовка (0,4), с.Осиновка (0,5), с.Талапкер (0,6), с.Давыденовка (0,4), с.Жуковка (0,2), с.Ждановка (0,5), с.Майколь (1,0), с.Арман (0,3), с. Рязановка (0,2), с.Шеминовское (0,6), с.Мичуринское (2,7), с.Алтынсарино (1,2), с. Садовое (1,3), с.Жамбыл (2,3),с.Алтын дала (0,9), с.Октябрьское (1,8), с.Лиманное (0,4), с.Молокановка (0,5), с.Рыбное (0,3), с.Шоккарагай (0,2).

10
 

г. Кызылорда

с. Баймурат батыр (1,4), с. Калгандария (0,1), с. Кубас ( 0,1), с. Талдыарал (0,8), с.Ж. Маханбетов (5,9), с. Бирказан (0,3), с. Карауылтобе (2,1), с. Байкадам (0,05), с. Абай (2,4), с. Досан (0,7), с. Кызылжарма (7,1), с. Караозек (2,2), с. Айнаколь (0,5), ст. Караозек (0,7), с. Талсуат (1,3), с. Геолог (0,7), с. Ирколь (0,08).

11

г. Павлодар

г. Аксу (43,2), п.Ленински (10,3), с.Жетекши (2,1), с.Кенжеколь (6,8), с.Байдала (0,8), с.Долгое (0,3), с.Мойылды (1,5), с.Павлодарское (6,4), с.Алгабас (1,2), с.Айнаколь (0,6), с.Жолкудук (1,7), с.Карабай (0,1), с.Коктас (0,2), с.Сынтас (0,1), ст.Спутник (0,4), с.Зангар (0,5), с.Коряковка (0,2), с.Заря (1,4), с.Бирлик (0,3), с.Жертумсык (0,8), с.Подстепное (0,2), с.Красноармейка (2,6), ст.Красноармейка (0,1), с.Шанды (0,1), с.Мичурино (1,2), с.Госплемстанция (1,2), с.Новочерноярка (1,3), с.Сычевка (0,4), с.Черноярка (0,6), с.Шакат (0,8), с.Заозерное (0,2).

12

г. Петропавлоск

с. Новокаменка (1,0), с. Асаново (1,3), с. Михайловка (0,1), с. Малый Белое (0,1), с. Большая Малышка (1,0), с. Ташкентка (0,3), с. Байтерек (1,6), с. Подгорное (0,5), с. Трудовая Нива (0,1), с. Пресновка (0,9), с. Кривоозерка (0,2), с. Прибрежное (1,6), с. Тепличное (0,6), с. Пеньково (1,0), с. Белое (0,9), с. Березовка (0,5), с. Якорь (2,1), с. Вишневка (0,1).

13

г. Семей
 

с.Чекоман (1,3), с.Достык (0,4), с.Прииртышское (1,0), с.Мукур (1,2), с.Мурат (0,4), с.Озерки (2,0), с.Приречное (1,3), с.Гранитное (0,3), с.Жаркын (0,7), с.Муздыбай (0,2), с.Шоптыгак (0,1), с.Стеклянка (0,4) с.Старая Крепость (0,1), с. Карагайлы (Арбузное) ( 0,07).

14

г. Талдыкорган

г.Текели (31,6), с. Алдабергеново (4,1), с. Жаналык (0,43), с. Жастар (0,77), с. Карабулак (16,4), с. Абай (1,1), с. Матая Баисова (1,6), с. Ешкиолмес (1,2), с. Оркусак (0,5), с. Шымыр (2,0), а. Бактыбай Жолбарысулы (7,1), с. Ельтай (2,3), с. Отенай (0,4), с. Кокжазык (1,6), с. Боктерли (0,2), с.Тенлик (0,2), с. Сырымбет (2,1), с. Жетысу (1,6), с. Екпинди (0,5), с. Жендик (0,2), с.Каражиде (1,2), с.Сарыбулак (0,4), с. Балпык би (13,6), с. Акшатоган (1,0), с. Теректы (1,3), с. Каратал (0,5), с. Мамбет (2,1), с.Жамбыл (1,1), с. Енбекшиказах (1,1), с. Мукры (2,7).

15

г. Тараз

с.Сарыкемер (32,1), а. Базарбай (0,7), с.Кусак (1,0), а.Байзак (4,8), а. Ботамойнак (0,5), ст.Учбулак (0,2), а.Бурыл (9,2), а.Кумжота (3,9), с.Дихан (1,9), а.Аймантобе (0,8), а.Женис (0,5), а.Жетыбай (2,1), с.Аккия (0,7), с.Торткул (0,3), с.Кокбастау (1,7), ст.Акчулак (0,7), с.Жанатурмыс (0,6), а.Жибекжолы (0,4), рзд.Кайнар (0,9), а.Тегистик (0,4), с.Торегельды (0,08), с.Кенес (2,5), с.Красная Звезда (5,9), а.Коктал (2,9), с.Талас (4,1), с.Костобе (2,0), с.Мырзатай (2,3), с.Дихан (1,2), а.Сенкибай (0,7), а.Жакаш (1,1), с.Кокозек (0,7), с.Карасу (0,8), с.Абай (1,2), с.Актобе ( 0,2), с.Жанасаз (0,4), с.Тегистик (0,8), с.Сарыбарак (0,7), а.Шахан (0,9), а.Туймекент (7,3), а.Акжар (1,3), с.Ульгули (2,1), а.Мадимар (2,2), с.Асса (11,8), с.Рахат (0,5), с.Айшабиби (4,19), с.Каратау (0,7), с.Кызылтан (0,2), с.Бирлесу-Енбек (1,4), с.Шокай (0,8) , с.Акбулым (2,8), ст.Талас (0,1), с.Бесагаш (3,0), с.Турксиб (3,6), с.Гродеково (5,5), с.Кызылдихан (0,7), с.Жалпак-Тобе (9,5), с.Ерназар (1,7), с.Шайкорык (3,5),с.Бесжилдык (1,6), с.Капал (0,6), с.Коныртобе (0,5), с.Танты (0,3), ст.Шайкорык (0,5), с.Тастобе (1,3), с.Енбек (0,6), с.Жамбыл (0,5), уч.Колькайнар (0,1), с.Костобе (0,4), с.Каракемер (2,2), а.Кумтиын (0,8), с.Сенгирбай (0,1), с.Пригородное (5,5), с.Октябрь (0,3), с.Кызылкайнар (3,4), с.Жасоркен (1,9), с.Орнек (2,3), ст.Жума (0,3), с.Бектобе (2,9), а.Байтерек (0,7), с.Кызылшарык (1,6), с.Пионер (1,3), с.Шайдана (0,9), с.Тогызтарау (0,46), с.Жанаоткель (0,3), с. Кумсуат (0,1).

16

г. Туркестан

г. Кентау (67,8), c. 30 лет Казахстана (8,3), с. Бершинтобе (1,0), с. Шага (1,4), с. Шоктас (0,2), с. Енбекши дихан (2,4), с. Шойтобе (0,6), с. Орангай (5,4), с. Бостандык (1,5), с. Коскорган (1,7), с. Карашык (8,3), с. Кумтиын (1,8), с. Каратобе (0,1), с. Ески Икан (15,3), с. Шорнак (3,5), с. Аша (4,1), с. Космезгил (5,3), с. 32 разъезд (0,1), с. Теке (3,1), с. С.Кожанов (0,8), с. Нуртас (1,7), с. Жалантос (0,3), с. Жуйнек (5,6), с. Шыпан (2,1), с. Шекербулак (1,7).

17

г.Усть-Каменогорск

п. Касым Кайсенова (5,8), с.Меновное (5,0), с.Ахмирово (2,3), с.Hово-Ахмирово (2,1), с.Hово-Явленка (1,1), с.Прудхоз (0,3), с.Самсоновка (0,6), п.Глубокое (9,8), п.Белоусовка (9,4), с.Прогресс (1,6), с.Прапорщиково (3,4), с.Уварово (1,7), с.Черногорка (0,3), рзд.226 км (0,3), с.Опытное поле (4,7), с.Бобровка (2,1), с.Солнечное (1,2), с.Ушаново (1,6), с.Степное (1,1), с.Каменный Карьер (0,3), с.Тарханка (1,8), с.Винное (1,4), с.Горная Ульбинка (0,1), с.Топиха (0,1), с.Hовая Ульба (0,4), с.Веселое (0,06), ст.Ульба перевалочная (0,07), с.Феклистовка (0,3), с.Сагыр (1,9), с.Желдиозек (Горняк) (0,3), с.Мамай батыр (Васильевка) (1,5), с.Айыртау (2,2), с.Алмасай (0,9), с.17 километр (0,13), с.Саратовка (0,8), с.Hово-Одесское (0,7), с.Герасимовка (1,4), с.Украинка (0,6), с.Казачье (0,4), с.Мирное (0,05).

18
 

г. Уральск

с.Озерное (0,4), с.Дарьинское (5,6), с.Макарово (0,7), с.Мирное (0,1), с.Садовое (0,4), с.Факел (0,3), с.Мичуринское (6,0), с.Жамбыл (0,6), с.Зеленое (0,4), с.Асан (1,5), с.Октябрьское (0,5), с.Белес (1,6), с.Трекино (2,9), с.Володарское (1,2), с.Новенькое (1,4), с.Махамбет (2,4), с.Горбуново (0,1), с.Щапово (1,6), с.Достык (4,5), с.Чувашинское (0,7), с.Аксуат (1,2), с.Айтиево (0,2), с.Магистральное (0,6), с.Пойма (0,9), с.Подстепное (8,5), с.Лесопитомник (0,7), с.Тукпай (0,4), с.Юбилейное (0,5), с.Новая Жизнь (3,4), п.Круглоозерный (4,9), с.Серебряково (1,5), с.Меловые горки (0,7), с.Маштаково (1,4), с.Желаево (2,3).


  Приложение 4
к Государственной программе развития
регионов до 2020 года

      Механизмы развития сетей электро-, тепло-, газо-, водоснабжения, водоотведения и систем теплоснабжения

      1. Механизм финансирования сетей электро-, тепло-, газоснабжения и систем теплоснабжения

      Для решения проблемы по снижению износа систем электро-, тепло-, газоснабжения, а также ремонта и замены теплопроизводящих мощностей принимается комплекс мер по модернизации (реконструкции и строительству) жилищно-коммунального сектора.

      Для этого проводится централизованное техническое обследование и разрабатывается обоснование инвестиций целесообразности вложения в развитие систем теплоснабжения, а также определяется приоритетность реализации проектов в регионах по критериям отбора проектов. Критерии отбора проектов по модернизации (реконструкции и строительству) сетей тепло-, электро-, газоснабжения и систем теплоснабжения на приоритетность финансирования.

      1. Социальный фактор

      Обеспеченность населения качественными коммунальными услугами (в зависимости от количества населения), финансируется проект с большим охватом населения.

      2. Применение современных энергосберегающих материалов, оборудования и технологий

      Приоритет отдается более качественным материалам путем сравнения вариантов. В случае одинаковых показателей, предпочтение отдается отечественному товаропроизводителю.

      3. Теплоисточники:

      1) использование блочно-модульных котельных;

      2) замена отработавших свой ресурс котлов на новые с высокими коэффициентами полезности действий (далее – КПД);

      3) использование когенерационных систем;

      4) обязательное внедрение химводоподготовки;

      5) использование закупки и поставки на котельные угля с калорийностью не менее 4 тыс. Гккал.

      4. Сети теплоснабжения:

      1) замена трубопроводов, существующих тепломагистралей на трубы с эффективной теплоизоляцией, оснащенной системами контроля и сбора данных для оперативного диспетчерского управления;

      2) назначение трубопровода (магистральные, внутриквартальные).

      5. Сети газоснабжения

      Назначение трубопровода (магистральные, внутриквартальные).

      6. Сети электроснабжения

      Использование СИП.

      7. Достижение целевых индикаторов, предусмотренных Государственной программой

      Приоритет отдается проектам, которые максимально увеличивают индикатор протяженности модернизированных сетей (снижение уровня износа сетей).

      8. Завершение переходящих проектов

      По области финансируются в первую очередь переходящие проекты.

      9. Проекты по поручению вышестоящих государственных органов в случае соответствия вышеуказанным критериям

      Поручения Главы государства, Правительства Республики Казахстан, запросы депутатов Парламента Республики Казахстан.

      10. Стоимость проекта

      Основные цели развития сектора теплоснабжения:

      1. Модернизация основных фондов (физический износ отдельных объектов теплоснабжения превысил допустимый уровень);

      2. Создание рыночных механизмов возвратности инвестиций, с целью привлекательности отрасли для частного капитала;

      3. Унификация технологий и стандартов, формирование единой технической политики;

      4. Тарифная политика, применение принципов предельных тарифов в теплоснабжении.

      Для достижения этих целей осуществляются следующие мероприятия:

      1) усовершенствование нормативной правовой и технической базы;

      2) повышение инвестиционной привлекательности сектора теплоснабжения. Проработка вопросов стимулирования государственно-частного партнерства (далее – ГЧП) и частных инвестиций;

      3) совершенствование системы тарифообразования на тепловую энергию. Продолжится работа по внедрению предельных тарифов в теплоснабжении. Будет продолжена работа по внедрению предельных тарифов в теплоснабжении, в том числе, перехода на двуставочный тариф. Внедрение во всех регионах дифференцированных тарифов на тепловую энергию, в том числе установление критериев категорий (групп) потребителей;

      4) использование ресурсосберегающих технологий, энергоэффективного оборудования и материалов (предизолированные трубы, насосы с частотным регулированием и другие) в секторе теплоснабжения;

      5) повышение коэффициента полезного действия котлов от 85%. Обеспечение оборудования химводоподготовки, что позволит использовать очищенную воду, удовлетворяющую техническим характеристикам котло-агрегатов;

      6) обеспечение контроля качества предоставляемых услуг путем внедрения контрольно-измерительных оборудований и масштабируемых систем сбора данных и оперативного диспетчерского управления;

      7) поэтапный перевод открытой системы теплоснабжения на закрытую в городах и населенных пунктах Республики Казахстан.

      Для стимулирования местных исполнительных органов (далее – МИО) по привлечению средств международных финансовых организаций, а также эффективного использования бюджетных средств с 2016 года начато финансирование проектов за счет целевых трансфертов через механизм бюджетного субсидирования.

      В целях сокращения теплопотерь в рамках настоящей Государственной программы необходимо провести термомодернизацию многоквартирных жилых домов и произвести АО "КазЦентр ЖКХ" широкомасштабную установку автоматических тепловых пунктов, приборов учета тепла, что позволит перейти к расчетам за реально потребленную тепловую энергию. Для не обеспеченных приборами учета потребителей необходимо произвести уточнение на этой основе норм потребления тепловой энергии по регионам.

      Данные мероприятия позволят повысить эффективность вложения бюджетных средств, снизить количество технологических нарушений на сетях теплоснабжения с 200 до 30 на 100 км.

      АО "КазЦентр ЖКХ" была проведена работа по определению уровня приборизации и потребности регионов в установке общедомовых приборов учета тепло-, водо- и энергоснабжения.

      По состоянию на 01.06.2018г. наибольший охват общедомовыми приборами учета приходится на Жамбылскую и Северо-Казахстанскую области – 97% и 90% соответственно. Наименьший охват приборизации наблюдается в Алматинской, Кызылординской, Павлодарской, Восточно-Казахстанской, Туркестанской и Мангистауской областях – от 13% до 27%.

      Таблица 1. Данные по приборизации и потребности в разрезе регионов


пп

Регион

По состоянию на 01.06.2018 г.

Установлено, ед.

Потребность,
ед.

Охват,
%

1

Акмолинская область

1 343

5 070

21%

2

Актюбинская область

1 420

1 040

58%

3

Алматинская область

1 190

7 960

13%

4

Атырауская область

496

96

84%

5

Восточно-Казахстанская область

1 734

6 527

21%

6

Жамбылская область

1 305

43

97%

7

Западно-Казахстанская область

715

3 200

18%

8

Карагандинская область

14 244

741

95%

9

Костанайская область

2 126

522

80%

10

Кызылординская область

408

1 939

17%

11

Мангистауская область

1 720

4 717

27%

12

Павлодарская область

1 816

8 588

17%

13

Северо-Казахстанская область

694

77

90%

14

Туркестанскаяобласть

316

1 051

23%

15

г. Астана

9 005

2 430

79%

16

г. Алматы

10 385

15 108

41%

17

г. Шымкент

1 633

2 989

35%

Всего

50 550

62 098

45%


      По состоянию на 01.06.2018 г. уровень приборизации в целом по республике составляет 45%.

      В целом по республике 100 %-ая приборизация будет достигнута уже к 2025 году.

      Для 100 %-ной приборизации регионов необходимо установить 62,1 тысячи единиц ОПУ.

      2. Механизм развития системы водоснабжения и водоотведения

      Одним из основных факторов развития регионов является обеспеченность населения качественной питьевой водой и услугами водоотведения.

      Несмотря на определенное улучшение в обеспечении питьевой водой в настоящее время имеются населенные пункты республики все еще не обеспеченные водой соответствующего качества и в полном объеме. Многие очистные сооружения выработали свои эксплуатационные ресурсы и требуют ремонта, другие – работают с перегрузкой, что приводит к несоответствию технологии очистки сточных вод проектным данным. Сектор водоснабжения и водоотведения испытывает большую инвестиционную потребность и характеризуется комплексом проблем.

      В этой связи в секторе водоснабжения и водоотведения будет рассмотрен вопрос о создании единого оператора по эксплуатации, проектированию, строительству и реконструкции систем водоснабжения и водоотведения в населенных пунктах.

      Для снижения нагрузки на бюджет будет внедрено ГЧП в секторе жилищно-коммунального хозяйства (далее – ЖКХ).

      Такая задача была поставлена Главой государства в Послании народу Казахстана 31 января 2017 года "Третья модернизация Казахстана: глобальная конкурентоспособность".

      Учитывая важное социальное и стратегическое значение объектов ЖКХ, международный опыт развития ГЧП в секторе коммунальной инфраструктуры и рекомендации международных финансовых организаций, предложены подходы постепенного, поэтапного перехода к реализации проектов ГЧП и передачи объектов ЖКХ в доверительное управление с учетом всех возможных рисков и опыта развития коммунальной инфраструктуры.

      Для максимального использования потенциала подземных вод в рамках Государственной программы будет активизирована работа по вовлечению в хозяйственный оборот месторождений пресных подземных вод, как наиболее защищенного и надежного источника питьевой воды высокого качества.

      Требуемый объем геологоразведочных работ будет ежегодно определяться местными исполнительными органами по согласованию с уполномоченным органом в области государственного управления недропользованием в части подземных вод, исходя из требуемого объема работ по развитию и модернизации систем водоснабжения и водоотведения.

      Поверхностные источники водоснабжения будут использоваться там, где отсутствуют подземные источники водоснабжения.

      Уполномоченный орган в сфере управления водными ресурсами будет проводить мероприятия по строительству и реконструкции групповых водоводов.

      В соответствии с Общенациональным планом реализации Послания Главы государства от 10 января 2018 года "Новые возможности развития в условиях четвертой промышленной революции" для решения вопроса обеспеченности сельского населения питьевой водой ежегодно будет предусматриваться не менее 100 млрд. тенге из всех источников финансирования.

      В связи с этим местным исполнительным органам необходимо увеличить объемы финансирования из местного бюджета на развитие систем сельского водоснабжения. При рассмотрении республиканского бюджета в приоритетном порядке средства будут выделяться регионам с низкими показателями доступа к централизованному водоснабжению, с большей долей выделяемых средств из местного бюджета.

      Также в секторе сельского водоснабжения будут максимально использованы локальные источники водоснабжения, разработаны и широко применяться типовые проекты в населенных пунктах с малым количеством населения с применением блочных очистных сооружений.

      Населенные пункты с населением менее 200 человек и низким потенциалом должны обеспечиваться путем установки комплексных блок-модулей очистки воды или пунктов раздачи воды (нецентрализованная система водоснабжения без транспортировки воды по трубам) за счет местного бюджета или привлечения частных инвестиций.

      С целью недопущения фактов неэффективного и нерационального использования бюджетных средств, расширения поиска альтернативных и экономичных решений по обеспечению населения питьевой водой и водоотведением на предстоящий период развитие сектора водоснабжения и водоотведения будет осуществляться по следующим направлениям:

      1) внедрение следующего системного подхода при строительстве новых объектов водоснабжения и водоотведения и реконструкции действующих в городской и сельской местности:

      - формирование уполномоченным органом в сфере коммунального хозяйства предварительного списка населенных пунктов, требующих строительства и реконструкции сетей водоснабжения и водоотведения;

      В городских населенных пунктах МИО при разработке проектов водоснабжения и водоотведения должны широко применять разработанные обоснования инвестиций 53 городских систем водоснабжения и водоотведения (разработаны в период 2011-2017 годы).

      В сельских населенных пунктах МИО необходимо разработать и утвердить Комплексные планы развития систем водоснабжения и водоотведения сельских населенных пунктов до 2025 года с указанием очередности и сроков реализации по каждому селу. Комплексный план составляется на основе приоритетов Государственной программы: обеспечение наибольшего количества жителей услугами водоснабжения и водоотведения, потенциал социально-экономического развития населенных пунктов, наличие утвержденных запасов воды. При формировании предварительного перечня и отборе проектов необходимо руководствоваться Комплексными планами;

      - согласование МИО перечня объектов, по которым планируется разработка проектно-сметной документации (далее – ПСД) с уполномоченным органом в сфере коммунального хозяйства и уполномоченным органом в сфере управления водными ресурсами согласно приоритетам Государственной программы;

      - формирование уполномоченным органом в сфере коммунального хозяйства единого перечня проектов водоснабжения и водоотведения.

      Формирование единого перечня проектов водоснабжения и водоотведения будет осуществлено уполномоченным органом в сфере коммунального хозяйства на основе бюджетных заявок МИО на предстоящий финансовый год в первом квартале года, предшествующего планируемому финансовому году.

      При этом должно быть учтено обязательное софинансирование со стороны МИО в установленном законодательством Республики Казахстан порядке;

      2) повышение инвестиционной привлекательности водохозяйственного сектора водоснабжения и водоотведения и максимальное вовлечение частного капитала в финансирование объектов водоснабжения и водоотведения.

      При подготовке и реализации пилотных проектов ГЧП строительства, модернизации и реконструкции объектов ЖКХ будут внедряться новые технологии. Будет обеспечена достаточность тарифов для полного или частичного возмещения инвестиционных и операционных затрат частного партнера;

      3) совершенствование нормативной правовой и нормативно-технической базы в сфере водоснабжения и водоотведения, разработка типовых проектов и типовых проектных решений, внедрение единой технической политики создания и эксплуатации систем водоснабжения и водоотведения, разработка типовой документации проектов ГЧП;

      4) максимальное использование потенциала подземных вод для обеспечения населения питьевой водой;

      5) повышение качества проектирования системы водоснабжения и водоотведения и развитие казахстанского содержания в отрасли водоснабжения и водоотведения;

      6) кадровое обеспечение отрасли;

      7) внедрение договоров оказания услуг между акиматом и субъектом естественных монополий с формированием для последнего ключевых показателей эффективности (KPI). Альтернативным вариантом является передача всего Комплекса по оказанию услуг в управление, в том числе по механизму ГЧП;

      8) децентрализация водоотведения с применением локальной очистки сточных вод. Реализация пилотных проектов ГЧП на предприятиях водоотведения (строительство и реконструкция канализационных очистных сооружений) по механизмам ГЧП.

      При развитии систем водоснабжения и водоотведения будут приниматься приоритеты, указанные в задачах данной Государственной программы.

      К финансированию допускаются проекты с наличием следующих документов:

      1) ПСД на электронном и бумажных носителях;

      2) подтверждение наличия утвержденных источников водоснабжения: протокол ГКЗ, разрешение на специальное водопользование по открытым источникам, техническое условие на подключение к магистральным и групповым водоводам;

      3) заключения комплексной вневедомственной экспертизы ПСД проекта;

      4) отраслевого заключения отраслевого государственного органа;

      5) пояснительной записки;

      6) приказа об утверждении проекта;

      7) гарантийного письма о наличия эксплуатирующего предприятия.

      8) предварительный расчет тарифа для подтверждения экономической целесообразности строительства;

      9) протокол согласия населения по строительству систем водоснабжения и водоотведения в сельских населенных пунктах;

      10) расчет объемов потребления воды и прогнозных объемов сточных вод;

      11) согласование технических решений с НТС по объектам систем водоотведения в селах и канализационно-очистных сооружений в городах. Для этого акиматам необходимо создать научно-технические советы при отраслевых управлениях с приглашением компетентных экспертов.

      Отбор приоритетных бюджетных инвестиционных проектов будет осуществляться по следующим критериям:

      1) проекты, в которых предусмотрено применение современных материалов, оборудования и технологий, отвечающих требованиям надежности, ремонтопригодности, технической и экономической эффективности в период эксплуатации;

      2) незавершенные (переходящие) проекты водоснабжения и водоотведения.

      В целях своевременного ввода в эксплуатацию, недопущения удорожания проектов водоснабжения и водоотведения необходимо обеспечить обязательное финансирование незавершенных (переходящих) проектов;

      3) проекты, вошедшие в комплексные планы развития городов и сельских населенных пунктов, по которым имеются поручения Главы государства и Правительства;

      4) проекты, направленные на строительство новых систем водоснабжения;

      5) проекты по реконструкции и модернизации наиболее аварийных участков городских систем водоснабжения и водоотведения;

      6) проекты, стоимостью строительства менее 200 млн. тенге, направленные на решение локальных проблем региона, которые не оказывают значительного влияния на достижение индикаторов и показателей, предусмотренных Государственной программой в целом по региону, финансируются за счет местных бюджетов.

      По сельским населенным пунктам при отборе следует руководствоваться Комплексным планом развития систем водоснабжения и водоотведения сельских населенных пунктов до 2025 года.


  Приложение 5
к Государственной программе развития
регионов до 2020 года

      Механизм модернизации жилищного фонда

      В рамках Государственной программы будет осуществляться только капитальный ремонт (далее – ремонт) общего имущества объектов кондоминиума.

      В результате проведения капитального ремонта с элементами термомодернизации достигается экономия теплопотребления до 30 процентов.

      За счет возвратных средств собственников помещений (квартир) будут проводиться работы по капитальному ремонту, предусмотренные в минимальном и максимальном видах работ.

      Допускается также проведение отдельных видов капитального ремонта общего имущества за счет возвратных средств собственников помещений (квартир) с обязательной установкой автоматизированной системы регулирования теплопотребления по согласованию с ответственными лицами из числа собственников помещений (квартир), назначаемыми на общем собрании.

      Капитальный ремонт здания (объекта) – это ремонт здания с целью восстановления его ресурса с заменой при необходимости конструктивных элементов и систем инженерного оборудования, а также улучшения эксплуатационных показателей.

      Капитальный ремонт жилых зданий должен осуществляться в соответствии с организационно-технологической проектной документацией – проектом (рабочим проектом), проектом организации капитального ремонта и проектами производства работ.

      Одним из основополагающих факторов для проведения ремонта в многоквартирном жилом доме будет являться наличие согласий собственников помещений (квартир) и подписанных договоров со всеми собственниками помещений (квартир), принявшими решение о проведении ремонта.

      Работы по капитальному ремонту общего имущества предусматривают:

      1) минимальный вид работ – это ремонт кровли, подъезда и подвала жилого дома с обязательной установкой автоматизированной системы регулирования теплопотребления и общедомовых приборов учета тепловой энергии;

      2) максимальный вид работ – это ремонт кровли, подъезда, подвала, фасада, ремонт (замена) лифтового оборудования (при наличии) с обязательной установкой автоматизированной системы регулирования теплопотребления и общедомовых приборов учета тепловой энергии.

      Исключением из вышеизложенного является проведение ремонта (замены) лифтового оборудования (при наличии), а также подвала (включая инженерные сети) при условии, что проведение ремонта кровли, фасада и подъезда дома не требуется.

      При комплексе работ по термомодернизации здания устанавливаются автоматизированные системы регулирования теплопотребления (подключенного к централизованной системе теплоснабжения) и общедомовые приборы учета тепловой энергии, финансирование которых будет производиться за счет средств республиканского бюджета.

      Механизм проведения ремонта общего имущества объектов кондоминиума предусматривает выделение из республиканского бюджета целевых трансфертов бюджетам местных исполнительных органов, которые будут направлены на капитализацию специализированных уполномоченных организаций с участием государства в уставном капитале.

      МИО обеспечивает финансирование содержания специализированной уполномоченной организации и разработку проектно-сметной документации ремонтных работ за счет местного бюджета.

      Кроме этого, МИО также могут финансировать за счет местного бюджета ремонт (замену) лифтового оборудования на возвратной основе.

      При этом между органом управления объектом кондоминиума, МИО и собственниками помещений (квартир) заключается договор на проведение ремонта (замены) лифтового оборудования.

      Формирование бюджетной заявки для капитализации специализированной уполномоченной организации производится на основании финансово-экономического обоснования (далее – ФЭО) с приложением заключения экономической экспертизы и актов технического обследования общего имущества объектов кондоминиума.

      При распределении финансовых средств на ремонт общего имущества объектов кондоминиума будут учитываться доли многоквартирных жилых домов, требующих проведения капитального ремонта в общем жилищном фонде регионов в отдельности.

      МИО при необходимости используют средства местного бюджета для реализации указанного механизма.

      Между органом управления объектом кондоминиума, специализированной уполномоченной организацией, которая является оператором (генподрядчиком), и собственниками помещений (квартир) заключается договор на проведение ремонта общего имущества объектов кондоминиума.

      Специализированная уполномоченная организация производит ремонт общего имущества с возможностью привлечения субподрядчиков.

      Орган управления объектом кондоминиума имеет открытый на каждый объект кондоминиума сберегательный счет в банках второго уровня (далее – БВУ).

      В течение срока, установленного договором, собственники помещений (квартир) производят ежемесячные взносы на сберегательный счет в БВУ.

      Накопленные средства со счета в БВУ перечисляются в специализированную уполномоченную организацию в качестве оплаты выполненных работ в рассрочку.

      Суммы, возвращенные жителями, специализированная уполномоченная организация использует на ремонт других объектов кондоминиума.

      Для реализации данного механизма его участники выполняют следующие действия.

      МИО:

      1) формируют перечень домов, подлежащих ремонту, по заявкам собственников помещений (квартир);

      2) проводит инвентаризацию и формирует перечень лифтовых оборудований, подлежащих ремонту и замене, на основании заключения специализированной экспертной организации, осуществляющей проведение работ по ремонту, техническому обслуживанию, техническому освидетельствованию лифтового оборудования.

      3) организуют проведение технического обследования общего имущества объекта кондоминиума с выдачей жилищными инспекциями соответствующих актов;

      4) организуют проведение энергетического аудита жилого дома;

      5) разрабатывают ФЭО для увеличения уставного капитала специализированной уполномоченной организации;

      6) обеспечивают проведение экономической экспертизы ФЭО;

      7) направляют бюджетную заявку с подтверждающими документами в уполномоченный орган в области жилищно–коммунального хозяйства;

      8) обеспечивают контроль за ходом проведения ремонтных работ и мониторинг возврата средств от собственников помещений (квартир) за выполненные работы;

      9) организуют выплату жилищной помощи малообеспеченным семьям (гражданам);

      10) при заключении договоров с органами управления и собственниками помещений (квартир) объектов кондоминиума на выполнение ремонтных работ обеспечивают соблюдение срока возврата средств собственниками помещений (квартир) от 8 до 15 лет (в зависимости от видов работ капитального ремонта);

      11) формируют приемочную комиссию из числа руководителей специализированных уполномоченных организаций, подрядной организации, органов управления объектом кондоминиума, жилищных инспекций и (или) отделов, курирующих соответствующую бюджетную программу, а также технического надзора (авторского надзора с согласованием с собственниками помещений (квартир), органов государственного архитектурно-строительного контроля, ответственных лиц из числа собственников помещений (квартир) (не менее семи человек) ремонтируемых объектов, назначаемых на общем собрании.

      При этом необходимо составить графики возврата средств, которые позволят прогнозировать дальнейшее их использование для ремонта.

      Специализированная уполномоченная организация осуществляет:

      1) заключение договоров с органами управления и собственниками помещений (квартир) объектов кондоминиума на выполнение ремонтных работ;

      2) выполнение ремонтных работ в соответствии с договором;

      3) при необходимости заключение договоров с субподрядными организациями;

      4) принятие мер по устранению недостатков, допущенных в ходе проведения ремонтных работ;

      5) организацию судебного взыскания задолженности с собственников помещений (квартир) – участников договора;

      6) обеспечение разработки проектно-сметной документации и сметы расходов на проведение ремонта общего имущества объекта кондоминиума и согласование ее с собственниками помещений (квартир).

      Орган управления объектом кондоминиума:

      1) осуществляет регистрацию объекта кондоминиума;

      2) обеспечивает открытие в банках второго уровня, текущего и сберегательного счетов на объект кондоминиума;

      3) организует согласование разработанных специализированной уполномоченной организацией ПСД, сметы расходов, дефектных ведомостей;

      4) обеспечивает подписание договора со специализированной уполномоченной организацией;

      5) принимает участие в приемке выполненных работ;

      6) осуществляет подачу исковых заявлений о взыскании задолженности с собственников помещений (квартир), отказавшихся от выполнения решения общего собрания и не участвующих в договоре.

      Общее собрание собственников помещений (квартир):

      1) принимает решение о проведении ремонта общего имущества объекта кондоминиума;

      2) осуществляет согласование выбора субподрядной организации (при необходимости ее привлечения);

      3) согласовывает ПСД на ремонт общего имущества объекта кондоминиума;

      4) утверждает сумму расходов на ремонт общего имущества объекта кондоминиума, возлагаемую на каждую квартиру (помещение), которая определяется отношением полезной площади жилых и (или) нежилых площадей, находящейся в индивидуальной (раздельной) собственности, к сумме полезных площадей всех жилых и нежилых помещений, находящихся в данном объекте кондоминиума;

      5) осуществляет выбор ответственных лиц из числа собственников помещений (квартир) для участия в приемке выполненных работ.

      В приемке выполненных работ принимают участие руководители специализированных уполномоченных организаций, подрядной организации, органов управления объектом кондоминиума, жилищных инспекций и (или) отделов, курирующих соответствующую бюджетную программу, государственный инспектор по государственному надзору в области промышленной безопасности, а также технического надзора (авторского надзора с согласованием с собственниками помещений (квартир), органы государственного архитектурно-строительного контроля, ответственные лица из числа собственников помещений (квартир) (не менее семи человек) ремонтируемых объектов, назначаемые на общем собрании.

      Также, с 2014 года МИО выделяются трансферты на проведение энергетического аудита в тех домах, в которых в дальнейшем будут производиться ремонтные работы.

      После завершения ремонта общего имущества объектов кондоминиума и прохождения отопительного периода местные исполнительные органы проводят повторный энергетический аудит для оценки энергоэффективности данного ремонта.

      Реализация проектов по ремонту общего имущества объектов кондоминиума должна производиться в соответствии с государственными нормативными документами в области архитектуры, градостроительства и строительства.

      Для технологического развития сектора необходимо не менее одного раза в 5-10 лет пересматривать всю нормативно-техническую документацию, что подразумевает пересмотр, утверждение действующих и разработку новых нормативно-технических документов в данной сфере.

      Малообеспеченным семьям (гражданам) за счет средств местного бюджета будет оказана жилищная помощь для оплаты расходов на содержание жилого дома (жилого здания) в соответствии с Правилами предоставления жилищной помощи, утвержденными постановлением Правительства Республики Казахстан от 30 декабря 2009 года № 2314.

      В целях вовлечения собственников квартир (помещений) в процесс термомодернизации жилищного фонда необходимо проведение мероприятий по пропаганде энергосбережения среди населения. Будут оказаны услуги по пропаганде политики энергосбережения для широких слоев населения, органов управления объектами кондоминиума, специалистов жилищно-коммунального хозяйства (далее – ЖКХ) и обучающейся молодежи. Доля городского населения, охваченного мероприятиями по пропаганде энергосбережения, в результате проведения мероприятий будет ежегодно увеличиваться.

      Пропаганда энергосбережения среди населения является основой успешной реализации Государственной программы и включает в себя следующие основные мероприятия: тиражирование и распространение просветительской и специальной литературы, организацию в регионах семинаров, выставок и конференций, проведение общественных акций и рекламных компаний через средства массовой информации.

      В рамках кадрового обеспечения отрасли необходимо совершенствование системы подготовки кадров в организациях высшего, технического и профессионального образования путем увеличения доли практического обучения, подготовки научных кадров для сферы ЖКХ, развития системы повышения квалификации и компетенции специалистов отрасли ЖКХ.

      В результате должно быть сформировано хозяйское отношение к многоквартирному дому как к собственному жилью и бережливое отношение к энергии, в целом все эти мероприятия будут направлены на формирование эффективного собственника и снижение энергопотребления собственниками помещений (квартир).

      Термомодернизация будет направлена, в первую очередь, на обеспечение комфортных условий проживания населения этих городов.

      В рамках Государственной программы будет осуществляться постоянный мониторинг показателей многоквартирных жилых домов, требующих капитального ремонта, где в качестве респондентов будут выступать местные исполнительные органы, а в последующем будут рассмотрены меры по привлечению в качестве респондентов органов управления объектом кондоминиума и субъектов сервисной деятельности.

      Ранее в 2011 – 2012 годах одним из операторов по реализации Государственной программы являлись социально-предпринимательские корпорации (далее – СПК). Учитывая роль СПК, в которых все еще осуществляется сбор возвратных средств собственников помещений (квартир), необходимо продолжить работу по использованию возвращаемых в СПК денежных средств для проведения ремонта, а также рассмотреть механизмы использования этих средств непосредственно через специализированные уполномоченные организации.

      В перспективе роль специализированной уполномоченной организации возьмут на себя также предпринимательские структуры, а их финансирование – специализированные финансовые институты (агентства) и БВУ.

  Приложение 6
к Государственной программе развития
регионов до 2020 года

      Механизм финансирования и взаимодействия участников при реализации Государственной программы по приоритету "Финансовая поддержка местного самоуправления"

      1. Распределение лимита финансирования:

      1) аким района (города областного значения) доводит лимит финансирования каждому сельскому округу в зависимости от численности населения, проживающего в сельском округе, а также селе, поселке, не входящем в состав сельского округа, имеющем высокий и средний потенциалы социально-экономического развития.

      При этом аким района (города областного значения) при распределении лимита финансирования исключает села и поселки с низким потенциалом развития, не входящие в состав сельского округа, и перераспределяет его на сельские округа, а также села и поселки, не входящие в состав сельского округа, с высоким и средним потенциалами социально-экономического развития;

      2) акимы села, поселка, сельского округа распределяют объем средств, рассчитанный на все села, поселки и сельские округа в соответствии с решением собрания местного сообщества.

      2. Процедура отбора:

      1) на собрании местного сообщества определяются мероприятия в рамках доведенного акимом района (города областного значения) объема средств и оформляются решением собрания местного сообщества;

      2) предложение (решение собрания местного сообщества) по одобренным мероприятиям поступает акиму сельского округа, а также акимам сел и поселков, не входящих в состав сельского округа;

      3) аким сельского округа, а также акимы сел, поселков, не входящих в состав сельского округа, направляют перечень (решения собрания местного сообщества) по одобренным мероприятиям с приложением документов, разработанных в соответствии с требованиями законодательства Республики Казахстан в акимат района (города областного значения);

      4) акимат района (города областного значения) рассматривает представленную документацию по мероприятиям и формирует заключение по ним;

      5) акимат района (города областного значения) направляет заключение акимам сельских округов, а также сел и поселков, не входящих в состав сельского округа.

      Акимы сельских округов, а также сел, поселков, не входящих в состав сельского округа, на собраниях местного сообщества доводят информацию о поддержанных и не поддержанных мероприятиях.

  Приложение
к постановлению Правительства
Республики Казахстан
от 16 ноября 2018 года № 767

Перечень утративших силу некоторых решений
Правительства Республики Казахстан

      1. Постановление Правительства Республики Казахстан от 28 июня 2014 года № 728 "Об утверждении Программы развития регионов до 2020 года".

      2. Постановление Правительства Республики Казахстан от 22 января 2015 года № 15 "О внесении изменения в постановление Правительства Республики Казахстан от 28 июня 2014 года № 728 "Об утверждении Программы развития регионов до 2020 года".

      3. Пункт 9 изменений и дополнений, которые вносятся в некоторые решения Правительства Республики Казахстан, утвержденных постановлением Правительства Республики Казахстан от 5 февраля 2015 года № 42 "О внесении изменений в некоторые решения Правительства Республики Казахстан и признании утратившими силу некоторых решений Правительства Республики Казахстан" (САПП Республики Казахстан, 2015 г., № 3, ст. 19.).

      4. Постановление Правительства Республики Казахстан от 24 апреля 2015 года № 284 "О внесении изменения и дополнения в постановление Правительства Республики Казахстан от 28 июня 2014 года № 728 "Об утверждении Программы развития регионов до 2020 года".

      5. Постановление Правительства Республики Казахстан от 17 июня 2015 года № 451 "О внесении изменения и дополнения в постановление Правительства Республики Казахстан от 28 июня 2014 года № 728 "Об утверждении Программы развития регионов до 2020 года".

      6. Постановление Правительства Республики Казахстан от 30 июля 2016 года № 449 "О внесении изменений в постановление Правительства Республики Казахстан от 28 июня 2014 года № 728 "Об утверждении Программы развития регионов до 2020 года".

Өңірлерді дамытудың 2020 жылға дейінгі мемлекеттік бағдарламасын бекіту туралы

Қазақстан Республикасы Үкіметінің 2018 жылғы 16 қарашадағы № 767 қаулысы.

      Қазақстан Республикасының Үкіметі ҚАУЛЫ ЕТЕДІ:

      1. Қоса беріліп отырған Өңірлерді дамытудың 2020 жылға дейінгі мемлекеттік бағдарламасы (бұдан әрі – Бағдарлама) бекітілсін.

      2. Орталық, жергілікті атқарушы органдар, Қазақстан Республикасының Президентіне тікелей бағынатын және есеп беретін мемлекеттік органдар (келісім бойынша) және өзге де ұйымдар (келісім бойынша) Бағдарламаны іске асыру жөнінде шаралар қабылдасын.

      3. Жауапты орталық, жергілікті атқарушы органдар, Қазақстан Республикасының Президентіне тікелей бағынатын және есеп беретін мемлекеттік органдар (келісім бойынша) және өзге де ұйымдар (келісім бойынша) "Қазақстан Республикасындағы мемлекеттік жоспарлау жүйесін бекіту туралы" Қазақстан Республикасы Үкіметінің 2017 жылғы 29 қарашадағы № 790 қаулысына сәйкес Бағдарламаны іске асыру жөніндегі іс-шаралар жоспарына сәйкес ақпарат берсін.

      4. Осы қаулыға қосымшаға сәйкес Қазақстан Республикасы Үкіметінің кейбір шешімдерінің күші жойылды деп танылсын.

      5. Осы қаулының орындалуын бақылау Қазақстан Республикасының Ұлттық экономика министрлігіне жүктелсін.

      6. Осы қаулы қол қойылған күнінен бастап қолданысқа енгізіледі.

      Қазақстан Республикасының
Премьер-Министрі
Б. Сағынтаев

  Қазақстан Республикасы
Үкіметінің
2018 жылғы 16 қарашадағы
№ 767 қаулысымен
бекітілген

Өңірлерді дамытудың 2020 жылға дейінгі мемлекеттік бағдарламасы 1. Мемлекеттік бағдарламаның паспорты


Бағдарламаның атауы

Өңірлерді дамытудың 2020 жылға дейінгі мемлекеттік бағдарламасы
 

Әзірлеуге негіздеме

Қазақстан Республикасы Президентінің 2018 жылғы 15 ақпандағы № 636 Жарлығымен бекітілген Қазақстан Республикасының 2025 жылға дейінгі Стратегиялық даму жоспары;
Қазақстан Республикасы Президентінің 2011 жылғы 21 шілдедегі № 118 Жарлығымен бекітілген Елді аумақтық-кеңістікте дамытудың 2020 жылға дейінгі болжамды схемасы;
Қазақстан Республикасы Президентінің 2012 жылғы 14 желтоқсандағы "Қазақстан – 2050" стратегиясы: қалыптасқан мемлекеттің жаңа саяси бағыты" атты Қазақстан халқына Жолдауы;
Қазақстан Республикасы Президентінің 2018 жылғы 9 ақпандағы № 633 Жарлығымен бекітілген Мемлекет басшысының 2018 жылғы 10 қаңтардағы "Төртінші өнеркәсіптік революция жағдайындағы дамудың жаңа мүмкіндіктері" атты Қазақстан халқына Жолдауын іске асыру жөніндегі Жалпыұлттық іс-шаралар жоспарының 32-тармағы;
Қазақстан Республикасы Үкіметінің 2013 жылғы 30 желтоқсандағы № 1434 қаулысымен бекітілген Қазақстан Республикасының аумағын ұйымдастырудың бас схемасының негізгі ережелері

Бағдарламаны әзірлеуші

Қазақстан Республикасының Ұлттық экономика министрлігі
 

Бағдарламаны іске асыруға жауапты мемлекеттік органдар

Қазақстан Республикасының Ұлттық экономика министрлігі, Қазақстан Республикасының Инвестициялар және даму министрлігі, Қазақстан Республикасының Ауыл шаруашылығы министрлігі, Қазақстан Республикасының Энергетика министрлігі, Қазақстан Республикасының Қаржы министрлігі, Қазақстан Республикасының Ұлттық қауіпсіздік комитеті (келісім бойынша), облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының әкімдіктері, "ҚазАгро" ҰБХ" АҚ (келісім бойынша), "Самұрық-Қазына" ҰӘҚ" АҚ (келісім бойынша), "ТКШ ҚазОрталық" АҚ (келісім бойынша), "Қазгеология" ҰК" АҚ (келісім бойынша)

Бағдарламаның мақсаты

Басқарылатын урбандалу арқылы өңірлердің бәсекеге қабілеттілігін арттыру және халықтың тұрмыс сапасын жақсарту

Бағдарламаның міндеттері

1. "Бірінші деңгейдегі" қалаларда (Астана, Алматы, Шымкент және Ақтөбе агломерациялары) орталықтары бар функционалдық қалалық аудандарды дамыту
2. "Екінші деңгейдегі" қалаларда (облыс орталықтары, Семей қаласы) орталықтары бар функционалдық қалалық аудандарды дамыту
3. Функционалдық қалалық аудандардың құрамына кірмейтін моно және шағын қалаларды дамыту
4. Функционалдық қалалық аудандардың құрамына кірмейтін ауылдық елді мекендерді (шекара маңындағы елді мекендерді қоса алғанда) дамыту
5. Халықты сапалы ауызсумен және су бұрудың көрсетілетін қызметтерімен ұтымды қамтамасыз ету
6. Тұрғын үй-коммуналдық шаруашылығын жаңғырту

Іске асыру мерзімдері

2015 – 2019 жылдар

Нысаналы
индикаторлар
 

Нысаналы индикаторлар

2015
жыл

2016
жыл

2017
жыл

2018 жыл

2019
жыл

1. Облыстар бөлінісінде урбандалу деңгейі*, %

Республика бойынша орташа

56,9

57,3

57,4

57,7

58,0

Ақмола облысы (Астана қ. ескере отырып)

75,6

76,6

77,9

78,9

79,8

Ақтөбе облысы

62,3

62,7

63,6

64,2

64,8

Алматы облысы (Алматы қ. ескере отырып)

59,3

59,6

59,3

59,7

60,0

Атырау облысы

47,4

47,9

47,8

47,9

48,0

Шығыс Қазақстан облысы

59,6

60,1

61,1

61,3

61,5

Жамбыл
облысы

40,4

40,3

39,7

39,8

39,9

Батыс Қазақстан облысы

49,7

50,2

51,5

52,2

53,0

Қарағанды облысы

79,1

79,3

79,6

79,8

80,1

Қостанай облысы

52,5

53,1

54,0

54,5

55,0

Қызылорда облысы

43,4

43,9

44,2

45,0

45,1

Маңғыстау облысы

43,7

42,9

40,8

41,0

41,3

Павлодар облысы

70,3

70,5

70,6

70,7

71,2

Солтүстік Қазақстан облысы

43,1

44,0

44,9

45,4

45,9

Оңтүстік Қазақстан облысы

44,9

45,1

45,8

-

-

Түркістан облысы (Шымкент қ. ескере отырып)

-

-

-

46,2

46,5

2. Өңірлер арасындағы халықтың жан басына шаққандағы ЖӨӨ бойынша даму айырмасы**, есе

республика бойынша

3,2

3,2

3,3

3,2

3,2

3. Халықтың мемлекеттік және әлеуметтік көрсетілетін қызметтер сапасына қанағаттануы %***, оның ішінде:

 "Азаматтарға арналған үкімет" мемлекеттік корпорациясына

қалаларда

58,7

-

59,9

60,9

61,9

ауылдарда

72,3

-

68,9

69,9

70,9

білім беру саласындағы көрсетілетін қызметтерге, оның ішінде:

мектепке дейінгі тәрбие мен оқытуға

қалаларда

40,0

-

40,0

41,0

42,3

ауылдарда

65,0

-

63,6

64,7

65,6

жалпы орта (орта)

қалаларда

45,1

-

42,2

43,3

44,5

ауылдарда

67,4

-

64,8

65,7

66,8

техникалық және кәсіптік

қалаларда

39,0

-

36,4

36,7

37,4

ауылдарда

59,1

-

54,4

55,5

56,7

денсаулық сақтау саласындағы көрсетілетін кызметтерге

қалаларда

29,0

-

25,9

27,0

28,0

ауылдарда

47,1

-

41,2

42,6

43,7

ауызсу сапасына

қалаларда

37,2

-

32,1

33,4

35,6

ауылдарда

66,6

-

58,7

59,6

61,0

ауаның тазалығына (онда шығарындылардың, түтіннің, шаңның және кірдің болмауы)

қалаларда

30,9

-

27,5

28,4

29,6

ауылдарда

70,3

-

60,6

61,7

62,6

Қаржыландыру көздері мен көлемдері

Мемлекеттік бағдарламаны қаржыландыру республикалық және жергілікті бюджет қаражаты, сондай-ақ Қазақстан Республикасының заңнамасында тыйым салынбаған өзге де көздер есебінен және шегінде жүзеге асырылатын болады.
Мемлекеттік бағдарламаны қаржыландыру көлемі:

млн. теңге


2015
жылы

2016
жылы

2017
жылы

2018
жылы

2019
жылы

РБ*

180 755

113 335

69 516

134 491

131903

ЖБ*

16 158

11 751

5 010

49 881

58 476

Бюджеттен тыс қаражат

212 968

523 712

107 750

9 900

13 200

Барлық
қаражат

409 881

648 798

182 276

194 272

203579

* Қаражат көлемі Қазақстан Республикасының заңнамасына сәйкес тиісті қаржы жылдарына арналған республикалық және жергілікті бюджеттердің бекітілуі мен нақтылануына қарай нақтыланады.


      2. Кіріспе

      Өңірлерді дамытудың 2020 жылға дейінгі мемлекеттік бағдарламасы (бұдан әрі – Мемлекеттік бағдарлама) Қазақстан Республикасының 2025 жылға дейінгі Стратегиялық даму жоспарын, Мемлекет басшысының 2018 жылғы 10 қаңтардағы "Төртінші өнеркәсіптік революция жағдайындағы дамудың жаңа мүмкіндіктері" атты Қазақстан халқына Жолдауын іске асыру шеңберінде әзірленді. Мемлекеттік бағдарлама Қазақстан Республикасы Президентінің 2011 жылғы 21 шілдедегі № 118 Жарлығымен бекітілген Елді аумақтық-кеңістікте дамытудың 2020 жылға дейінгі болжамды схемасын (бұдан әрі – Болжамды схема) іске асыру тетіктерінің бірі болып табылады. Болжамды схема өңірлік саясатты іске асырудың құралы болып табылады, оның мақсаты өңірлердің әлеуметтік-экономикалық әлеуетін тиімді пайдалану негізінде олардың орнықты дамуы үшін жағдай жасау болып табылады.

      Бұл ретте елдің өңірлік саясатының базалық идеологиясы экономикалық өсу орталықтарын (ірі қалаларды) басым түрде дамыту және елдің бүкіл аумағында халықтың өмір сүруіне қолайлы орта құру болып табылады.

      Мемлекеттiк бағдарлама шеңберiнде шешiлетiн мiндеттердi ескере отырып, мынадай терминдер қолданылады.

      1) хаб-қалалар – ұлттық және өңірлік өзара іс-қимыл орталықтары: сауда-логистика және көлік, қаржы және кадр орталықтары, ақпарат пен технологиялардың өнім берушілері;

      2) агломерация – бір (моноорталықты) немесе бірнеше (көпорталықты) өзек қалалардың айналасына жақын орналасқан, өзара тұрақты өндірістік, мәдени-тұрмыстық және өзге де байланыспен біріккен, сондай-ақ аумақтық бірігу үрдісі бар елді мекендердің урбанизациялық топталуы.

      Қазақстандағы агломерацияларды айқындаудың негізгі өлшемшарттары мыналар болып табылады:

      орталық қаланың (астана, республикалық маңызы бар қала, облыстық маңызы бар қала) әкімшілік мәртебесі;

      өңір халқының тығыз орналасуын, көші-қон ағынын, ресурстық базаны (жер, су, азық-түлік ресурстарын) қамтитын демографиялық сыйымдылық;

      ыңғайлы географиялық орналасуын, халықаралық көлік дәліздерінің өтуін, көлік торабы мен инфрақұрылымның болуын білдіретін логистикалық әлеует;

      экономикалық әлеует, яғни орталық қаланың дамуы (өнеркәсіптік, сервистік, еңбек, қаржы, ғылыми әлеует);

      3) функционалдық қалалық аудан (бұдан әрі – ФҚА) – бұл өңірлік деңгейдегі агломерациялық құрылымдардың аналогы. Бұл ретте ФҚА:

      а) кемінде 100 мың адам халқы бар және тығыздығы кемінде 1 ш.м. 1000 адам (бұл ретте басқа ФҚА бөлігі немесе моноқала болып табылмайтын)
өзек-қала;

      б) өзек-қалаға күнделікті маятниктік көші-қонға қатысатын халқының кемінде 15%-ы еңбекке жарамды айналадағы елді мекендер.

      4) моноқала – бұл өнеркәсіп өндірісінің және еңбекке жарамды халықтың басым бөлігі (20 % және одан астамы), әдетте, бір бейіндегі және шикізаттық бағыттағы (мономамандану) бір немесе бірнеше (көп емес) қала түзуші, бұл ретте қалада болып жатқан барлық экономикалық және әлеуметтік процестерді айқындайтын кәсіпорындарда шоғырланған қала.

      Моноқалалар санатына халқының саны 10 мыңнан 200 мың адамға дейінгі, мына өлшемшарттардың бірімен сипатталатын қалалар жатқызылған:

      қаланың қала түзуші кәсіпорындарының өнеркәсіптік өндірісінің, негізінен, өңдеу секторының көлемі жалпы қалалық өндіріс көлемінің 20 %-ынан астамын құрайды (мономамандану);

      жұмыспен қамтылған халықтың жалпы санының 20 %-ынан астамы қаланың қала түзуші кәсіпорындарында жұмыс істейді;

      қала түзуші кәсіпорындары қазіргі уақытта ішінара жұмыс істейтін немесе қызметін тоқтатып қойған қалалар. Бұл ретте, көбінесе, моноқалаларға қаламен экономикалық тығыз байланыстағы қала маңындағы кенттер мен ауылдық елді мекендер әкімшілік бағынысты болады;

      5) шағын қала – халқының саны 50 мың адамға дейінгі қала;

      6) тірек ауылдық елді мекен – сол жерде тұратын халықты және іргелес орналасқан аумақтардың тұрғындарын мемлекеттік және әлеуметтік көрсетілетін қызметтермен қамтамасыз ету үшін инфрақұрылымдар жасалатын абаттандырылған ауылдық елді мекен;

      7) шекара маңындағы аумақтар – Мемлекеттік шекарадан 50 километрге дейінгі арақашықтықта орналасқан әкімшілік-аумақтық құрылымдардың және елді мекендердің аумақтары;

      8) экономикалық өсу орталықтары – елдің немесе өңірдің экономикасында инновация мен прогресс көздерінің функциясын орындайтын, "ауқым әсерінің" арқасында өндіріс факторларының тартылыс полюстері (шоғырлануы) болып табылатын, сондай-ақ жаңа тауарлар шығаратын және қызметтер көрсететін қарқынды дамып келе жатқан салалардың кәсіпорындары орналасқан нақты елді мекендер.

      Осы Мемлекеттік бағдарламада экономикалық өсу орталықтарының қатарына:

      ел ауқымында – "бірінші деңгейдегі" қалаларда (Астана, Алматы, Шымкент және Ақтөбе қалаларында орталықтары бар агломерациялар) орталықтары бар функционалдық қалалық аудандар;

      өңірлер ауқымында – "екінші деңгейдегі" қалаларда (облыс орталықтары, Семей қаласы) орталықтары бар функционалдық қалалық аудандар;

      9) уәкілетті орган – өңірлік даму саласында басшылықты, сондай-ақ салааралық үйлестіруді жүзеге асыратын Қазақстан Республикасының орталық атқарушы органы;

      10) өңірлік саясат мәселелері жөніндегі ведомствоаралық комиссия – уәкілетті орган жанындағы консультативтік-кеңесші орган (бұдан әрі – ВАК);

      11) "зәкірлік" инвестициялық жоба – Қазақстан экономикасының шикізаттық емес салаларында іске асырылатын және моно немесе шағын қаланың экономикасын әртараптандыруға бағытталған, кемінде 50 тұрақты жұмыс орнын ашу жоспарланған орташа инвестициялық жоба;

      12) жаңғырту – техникалық жабдықты, өндірісті, процесті және т.б. жаңартуға бағытталған қазіргі заманғы талаптар мен нормаларға сәйкес конструкцияларды өзгерту.

      3. Ағымдағы ахуалды талдау

      Қазіргі кезеңде Қазақстанның өңірлік саясаты ұлттық экономиканың маңызды экономикалық өсу орталықтары болып табылатын урбандалу процестерін ынталандыруды және агломерацияларды реттеп дамытуды, экономикалық және демографиялық әлеуеті бар перспективалы елді мекендерді дамытуды және қолдауды қамтитын ұтымды аумақтық ұйымдастыруды қалыптастыруды қамтамасыз етуге арналған.

      Қазақстанда урбандалу деңгейі 2017 жылдың соңында 57,4 %-ды құрады (2016 жылы – 57,2 %, 2015 жылы – 56,8 % және 2014 жылы – 56,6 %), бұл Орталық Азия елдері үшін ең жоғары коэффициент болып табылады, бірақ дамыған елдерден артта. Өсіп келе жатқан қалалар, халықтың артып келе жатқан ұтқырлығы мен инновациялық даму және өндірісті цифрландыру дамудың ажырамас серіктері болып табылады. Қазіргі уақытта елдердің бәсекеге қабілеттілігі ірі қалалардың болуымен айқындалады. Қалалар экономикалық өсу мен өркендеу орталықтарына айналуда. Әлемдік ЖІӨ-нің 70 %-ынан астамы ірі қалаларда жасалады. Осыған байланысты қазіргі заманда жеделдетілген урбандалу процесі байқалуда. Адами даму индексі бойынша әлемнің отызға жуық еліндегі урбандалу деңгейі 80 % немесе одан жоғары. ЭЫДҰ елдерінде бұл көрсеткіш орта есеппен 77 %-ды құрайды.

      Қазақстандағы урбандалу қарқыны әртүрлі. Мысалы, 1990 жылдан бастап 2001 жылдар аралығында қала халқының үлесі 54,8 %-дан 50,3 %-ға дейін төмендеді және 2018 жылғы 1 қаңтардағы жағдай бойынша 57,4 % деңгейіне жетті. Бұл деректер 26 жыл бойы қала тұрғындарының нақты өсуі (қандай да бір себептермен) тек 2,6 %-ға жуық болғанын айғақтайды. Ал Оңтүстік Кореяда 7 жыл (1980 – 1987), Сауд Арабиясында 8 жыл (1974 – 1982), Малайзияда 12 жыл (1996 – 2008) ішінде урбандалу деңгейі 56 %-дан 70 %-ға дейін жеткен. Дегенмен, соңғы он жыл ішінде қала тұрғындарының озыңқы өсуі байқалады. 2008 жылдан бастап 2017 жыл аралығындағы кезеңде республика халқының жалпы саны 15,1 %-ға өсті, бұл ретте қала халқы – 24,1 %-ға және ауыл халқы – бар болғаны 4,9 %-ға өсті.

      Бүкіл әлемдегідей Қазақстандағы урбандалу процестері экономиканың инновациялық дамуына және тұрмыс сапасының жақсаруына ықпал етеді. Дүниежүзілік банктің деректері бойынша 2015 жылдың қорытындысы бойынша Астана және Алматы қалалары тұрғындарының 45 %-ы, басқа қалалар бойынша – 28 %, ал ауылдық жерлерде – 18 % орта класқа жатады. Басқа әлеуметтік көрсеткіштер бойынша да қалада да, ауылда да жағдай осындай.

      Болжамды схема шеңберінде өңірлер ұқсас экономикалық, табиғи және әлеуметтік-демографиялық сипаттамалары бойынша мынадай төрт макроөңірге топтастырылған болатын – Солтүстік (Ақмола, Қостанай, Солтүстік Қазақстан облыстары), Орталық-Шығыс (Шығыс Қазақстан, Қарағанды, Павлодар облыстары), Оңтүстік (Алматы, Жамбыл, Қызылорда, Түркістан облыстары) және Батыс (Ақтөбе, Атырау, Батыс Қазақстан, Маңғыстау облыстары). Әлеуметтік-экономикалық көрсеткіштері макроөңірлермен салыстырмалы болғандықтан және айрықша мәртебесіне қарай, Астана және Алматы хаб-қалалары да бөліп көрсетіледі. Экономикалық әлеует, экономиканың құрылымы, әлеуметтік-демографиялық аспектілер, көліктік байланыстылық, макроөңірлер мен олардың құрамына кіретін облыстардың басым даму бағыттары Болжамды схемада толық баяндалған. Жалпы, макроөңірлердің және олардың құрамына кіретін облыстардың біркелкі дамымауы мен қазіргі уақытта қалыптасқан экономикалық мамандануы экономиканың тарихи қалыптасқан нысаны – шикізатты өндіруге немесе оларды бастапқы өңдеуге, сондай-ақ ауыл шаруашылығы өнімдерін өндіруге байланысты.

      Бұл ретте "Нұрлы жол" инфрақұрылымды дамытудың 2015 – 2019 жылдарға арналған мемлекеттік бағдарламасы хаб және шұғыла қағидаттары негізіндегі макроөңірлік дамуға бағытталған.

      Аумақтарды (облыстарды, облыстық маңызы бар қалаларды, аудандарды) дамыту бағдарламалары өңірлер мен елді мекендердің экономикалық және әлеуметтік, инфрақұрылымдық, экологиялық салалардағы проблемаларын және макроөңірлердің ерекшеліктерін ескере отырып, басқа да мәселелерді шешуді көздейді.

      Сонымен бірге, қазіргі уақытта табысты дамып келе жатқан елдердің практикасы мемлекеттердің экономикалық өсуінің ұзақ мерзімді драйверлері жекелеген салалар немесе облыстар емес, тіпті облыстар тобы (макроөңір) да емес, керісінше жұмыс күшін шоғырландыру, бірінші кезекте ірі қалаларда өмір сүрудің тартымды жағдайларын жасай отырып, талантты жастар мен мамандарды шоғырландыру болып табылатынын айғақтайды.

      "Бірінші деңгейдегі" қалалар (агломерациялар) қалалық агломерациялар объективті түрде әлемнің көптеген елдерінде заманауи қоныстандырудың негізгі нысандарына айналуда.

      АҚШ-та барлық халықтың 76 %-дан астамы агломерацияларда тұрып жатыр, олардың ең ірісі Нью-Йорк (11,3 мың шаршы км, 23,3 млн. адам) және Лос-Анджелес (5,8 мың шаршы км, 18,6 млн. адам) агломерациялары.

      Лондон (11 мың шаршы км, 13,4 млн. адам) және Париж (12 мың шаршы км, 12 млн. адамнан астам) агломерациялары Еуропадағы әлемдік деңгейдегі агломерациялар болып табылады.

      Қытайда – Шанхай (7,1 мың шаршы км, 18,6 млн. адам), Бразилияда – Рио-де-Жанейро (4,6 мың шаршы км, 12,1 млн. адам), Аргентинада – Буэнос-Айрес (2,7 мың шаршы км, 14,6 млн. адам), Үндістанда – Колката (1,8 мың шаршы км, 15,6 млн. адам) және басқа да дамушы елдерде урбандалған аумақтар жылдам қарқынмен қалыптасуда.

      Дамушы елдерде агломерациялардың дамуы өзіндік ерекшелікке ие. Оларға халық пен экономиканың барлық салаларының кейбір жетекші және аса ірі орталықтарға үдемелі шоғырлану моделі тән. Халықтың ауылдық жерден ірі және аса ірі қала орталықтарына көшуі жоғары қарқынмен жалғасатын болады.

      Дүниежүзілік Банктің "Экономикалық географияға жаңа көзқарас" деген 2009 жылғы әлемдік даму туралы баяндамасында "Әлемдегі өндіріс көлемінің жартысы планета аумағының бір жарым пайызына шоғырланған. Мысыр аумағының бар-жоғы 0,5 пайызын иеленетін Үлкен Каир ел ЖІӨ-сінің жартысынан астамын өндіреді ... " деген тұжырым жасалады.

      ДЭФ 2016 – 2017 жылдарға арналған жаһандық бәсекеге қабілеттілік жөніндегі баяндамасында елдердің және олардың өңірлерінің бәсекеге қабілеттілігін арттыратын қалалардың бәсекеге қабілеттілігінің маңыздылығына назар аударылады.

      Бұл үрдістерді Қазақстан бойынша да бақылауға болады. Айталық, 2017 жылдың қорытындысы бойынша ел ЖІӨ-сіндегі Астана және Алматы қалалары бойынша жалпы өңірлік өнімнің үлесі тиісінше 11,1 %-ды және 21,8 %-ды (2016 жылы – 11,06 % және 20,2 %, 2015 жылы – 10,5 және 20,3 % және 2014 жылы – 9,5 және 18,6 %) немесе жиынында 32,9 %-ды құрады (халықтың жан басына 5,8-6,4 млн. теңге шегінде), бұл басқа өңірлерден айтарлықтай ерекшеленеді.

      Алайда, егер қалалық орталықтардың дамуы "өз бетіне" жіберілсе экономикалық әлеуеті төмен ауылдық жерлер мен шағын қалалардан халықтың бақыланбайтын көші-қон процестері тұрғын үй-коммуналдық инфрақұрылым қуатына шамадан тыс жүктеменің қалыптасуына, шеткері қала қоныстарында әлеуметтік-экономикалық маргиналдану аймақтарының туындауына әкеп соғуы мүмкін.

      Мұндай үрдістер Латын Америкасы, Азия мен Африка елдеріндегі жекелеген қалалық агломерацияларға тән, олар экономикалық артта қалу мен теңсіздікті консервациялауға ғана емес, сонымен қатар әлеуметтік тұрақсыздыққа да ықпал етеді.

      Қазіргі уақытта Қазақстанда Астана, Алматы, Шымкент және Ақтөбе қалаларында орталықтары бар агломерациялар "бірінші деңгейдегі" қалалар болып айқындалды. Қалыптасып келе жатқан қалалық агломерацияларда елдің бүкіл халқының үштен бір бөлігінен астамы шоғырланады.

      2017 жылы "бірінші деңгейдегі" қалалар (агломерациялар) тұрғындарының орташа жылдық саны 6 525,6 мың адамды құрады, бұл ел халқының жалпы санының 36,6 %-ын құрайды (2016 жылы – 6 605,9 мың адам, 2015 жылы – 6 088,3 мың адам және 2014 жылы – 5 790,1 мың адам). Бұл ретте, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының халық саны Қазақстан жағдайында агломерациялық әсерлер іске асырылатын деңгейден (500 мың адам) асып түсті.

      Агломерациялардың проблемаларын шешу үшін 2013 жылдан бастап Үкімет қаулыларымен бекітілген Астана және Алматы агломерацияларын дамыту жөніндегі (2013 жылғы 18 маусымдағы № 611 және 2013 жылғы 6 маусымдағы № 581) іс-шаралардың 2020 жылға дейінгі өңіраралық жоспарлары, 2014 жылдан бастап Астана қаласына iргелес елдi мекендердi әлеуметтiк-экономикалық дамытудың 2020 жылға дейінгі кешенді жоспары (2014 жылғы 19 маусымдағы № 681 Үкімет қаулысы) іске асырылуда.

      Алматы облысында 2008 жылдан бастап Алматы қаласының "G4 City" 4 серіктес қаласын дамыту бойынша жоба іске асырылуда.

      "Қазақстан Республикасындағы сәулет, қала құрылысы және құрылыс қызметі туралы" 2001 жылғы 16 шілдедегі № 242 Қазақстан Республикасының Заңына сәйкес және Қазақстан Республикасының аумағын ұйымдастырудың бас схемасының негізгі ережелерін орындау үшін экономикасы бәсекеге қабілетті және халықтың тұрмыс сапасы жоғары агломерацияларды қалыптастырудың ерекше өзектілігін ескере отырып, Алматы (Қазақстан Республикасы Үкіметінің 2016 жылғы 24 мамырдағы № 302 қаулысы), Астана (Қазақстан Республикасы Үкіметінің 2017 жылғы 8 қарашадағы № 726 қаулысы), Шымкент (Қазақстан Республикасы Үкіметінің 2018 жылғы 22 ақпандағы № 74 қаулысы) және Ақтөбе (Қазақстан Республикасы Үкіметінің 2018 жылғы 3 наурыздағы № 109 қаулысы) агломерацияларын аумақтық дамытудың өңіраралық схемалары қабылданды.

      Өңіраралық схемалар агломерациялар аумақтарын дамыту перспективаларын және олардың инфрақұрылымға деген ұзақ мерзімді қажеттілігін айқындайтын қала құрылысы стратегиясы болып табылады. Өңіраралық схемалардың ережелерін іске асырудың кезектілігі, қаржыландыру көздері және көлемі мемлекеттік бағдарламалар мен аумақтарды дамыту бағдарламалары деңгейінде айқындалады.

      Агломерацияларды ұзақ мерзімді дамыту 2018 жылғы 5 сәуірдегі Астана қаласын әлеуметтік-экономикалық дамыту мәселелері жөніндегі кеңестегі (2018 жылғы 4 мамырдағы №04-298//18-01-7.2 хаттама) Мемлекет басшысының тапсырмасы бойынша әзірленіп жатқан ірі қалаларды дамытудың 2050 жылға дейінгі стратегиясының шеңберінде де жүзеге асырылатын болады.

      Жалпы, қалалардың бәсекеге қабілеттілігі адами капитал деңгейіне, орнықты әлеуметтік-экономикалық даму ортасына, қалалардың жаһандық экономика үшін ашықтығына, агломерацияны дамытуды инклюзивтілік (ашықтық) қағидаттарында басқаруға байланысты екенін ескеру қажет. Сондай-ақ, агломерацияларды тиімді қалыптастыру үшін инженерлік және әлеуметтік инфрақұрылымды озыңқы дамыту, мегаполистердің шетіндегі тұрғын үйлерді жаңғырту бойынша шаралар қабылдау қажет. Сондай-ақ моно және шағын қалалармен және агломерацияның шеткері аймағында орналасқан басқа да елді мекендермен үйлестіре дамытудың агломерацияларды тиімді қалыптастырудағы маңызы жоғары. Мысалы, Астана қаласының ықпал ету аймағында шағын Ақкөл қаласы, Алматы қаласында – Есік, Қапшағай, Қаскелең, Талғар, Шымкент қаласында – Леңгір; Ақтөбе қаласында – Алға, Хромтау моноқалалары орналасқан. Бұл өзара тығыз байланыс, бірінші кезекте, ірі қалаларға үнемі (күнделікті) маятниктік көші-қон түрінде көрінеді.

      Агломерацияларды дамыту мәселелерін шешуді мемлекеттік бағдарламаларды, сол сияқты тиісті аумақтарды дамыту бағдарламаларын әзірлеу және іске асыру кезінде ескеру қажет. Осыған байланысты осы Мемлекеттік бағдарламаға агломерацияларды қалыптастыру мен дамыту жөніндегі нақты іс-шаралар енгізілген жоқ.

      Ірі қалаларда "Цифрлы Қазақстан" мемлекеттік бағдарламасы шеңберінде "Ақылды қала" тұжырымдамасын іске асыру жұмысы басталды. Ол халықтың тұрмыс сапасын жақсарту және оларға қызмет көрсету тиімділігін арттыру мақсатында қала мүлкін басқару үшін ақпараттық және коммуникациялық технологиялар (АКТ) мен Заттар интернетіне (IoT) интеграциялауды білдіреді. АКТ қалалар әкімдіктеріне қоғамдастықтармен және қалалық инфрақұрылыммен тікелей өзара іс-қимыл жасауға және қалада не болып жатқанын қадағалауға мүмкіндік береді. Жалпы, "Ақылды қала" жобасы, негізінен мынадай құрамдауыштардан тұрады: энергиямен жабдықтау және энергия үнемдеу саласындағы шешімдер; су ресурстарын басқару: су жүйелерін жаңғырту, тұтыну мониторингі, экологиялық қауіпсіздік жүйелері; барлық инженерлік және ақпараттық жүйелер бірыңғай басқару жүйесіне интеграцияланған ғимараттар; мемлекеттік қызметтерді көрсету кезінде ақпараттық технологияларды пайдалану.

      McKinsey халықаралық консалтингтік компаниясы 2020 жылға қарай-ақ 600 "ақылды" қала пайда болады деп болжайды. Болжам бойынша, олар әлемдік ЖІӨ-нің кемінде үштен екісін өндіреді. Осыған байланысты, бұл маңызды жұмысты агломерация орталықтарында да, сол сияқты басқа ірі және үлкен қалаларда да жалғастыру қажет.

      "Екінші деңгейдегі" қалалар

      Қазіргі уақытта Қазақстанда "екінші деңгейдегі" қалаларға облыстардың әкімшілік орталықтары болып табылатын облыстық маңызы бар 14 қала (Көкшетау, Талдықорған, Атырау, Орал, Тараз, Қарағанды, Қостанай, Қызылорда, Ақтау, Павлодар, Петропавл, Өскемен, Ақтөбе және Түркістан қалалары) жатады. Бұл ретте Ақтөбе облысының орталығы Ақтөбе қаласы Болжамды схема және осы Мемлекеттік бағдарлама шеңберінде агломерацияның өзек-қаласы ретінде идентификацияланған. Облыстық маңызы бар, облыс орталығы болып табылмайтын Семей де "екінші деңгейдегі" қалаға жатқызылған. Бұл экономика құрылымына және халық санына қарай Семей қаласының моно немесе шағын қала ретінде идентификацияланбайтынына байланысты. Бұл ретте әлеуметтік-экономикалық көрсеткіштердің соңғы жылдардағы серпіні Семей қаласын дамыту бойынша қосымша шаралар қабылдау қажеттігін айғақтайды. Ал облыс орталықтары болып табылатын "екінші деңгейдегі" қалалар қазіргі уақытта облыстардың басқа аумақтарымен (елді мекендерімен) салыстырғанда озыңқы қарқынмен дамуда.

      "Екінші деңгейдегі" қалалар (Ақтөбе қаласын қоспағанда) халқының саны 2017 жылғы деректер бойынша 3 920,5 мың адамды құрады, бұл республикадағы жалпы халық санының 21,7 %-ын немесе елдің қала халқы санының 38,0 %-ын құрайды (2016 жылы – 3 880,6 мың адам, 2015 жылы –3 824,2 мың адам және 2014 жылы – 3 604,1 мың адам). Қаралып отырған кезеңде "екінші деңгейдегі" барлық қалаларда халық санының өсуі байқалады, бұл халықтың табиғи өсуінің оң мәндеріне және халық көші-қонының қалыптасқан оң сальдосына байланысты.

      Осы қалалардың әлеуметтік-экономикалық дамуының негізгі көрсеткіштерін салыстырмалы талдау қалалардың көпшілігі өз өңірлерінде өндірістік, қаржылық және еңбек ресурстарының тартылыс және шоғырлану орталықтары болып табылатынын көрсетті.


      1-кесте. "Екінші деңгейдегі" қалалардың (Ақтөбе және Шымкент қалаларын қоспағанда) 2014 – 2017 жылдардағы негізгі әлеуметтік-экономикалық көрсеткіштері


Р/с

Қалалық
әкімшіліктің атауы

Халық саны, адам

2014

2015

2016

2017

1.

Көкшетау

144,1

155,7

159,4

159,9

2.

Талдықорған

136,7

162,4

165,3

169,0

3.

Атырау

213,8

296,6

308,2

314,2

4.

Өскемен

315,5

331,0

334,4

341,1

5.

Орал

276,2

286,1

292,1

299,8

6.

Тараз

354,1

359,9

362,4

358,8

7.

Қарағанды

488,3

495,2

499,3

501,0

8.

Қостанай

224,2

229,2

233,6

237,5

9.

Қызылорда

246,7

273,3

282,0

290,3

10.

Ақтау

182,0

185,5

185,9

186,1

11.

Павлодар

340,8

357,6

359,5

360,1

12.

Петропавл

208,5

213,4

216,5

218,0

13.

Семей

316,6

319,6

322,2

324,1

14.

Түркістан

156,6

158,7

159,8

160,6

      1-кестенің жалғасы

Р/с

Қалалық
әкімшіліктің атауы

Негізгі капиталға салынған инвестициялар көлемі

2014

2015

2016

2017

млн. тг.

облыстық деңгейден үлес, %

млн. тг.

облыстық деңгейден үлес, %

млн. тг.

облыстық деңгейден үлес, %

млн. тг.

облыстық деңгейден үлес, %

1.

Көкшетау

26483,0

14,6

28363,0

14,3

29368,0

13,2

32327,2

12,6

2.

Талдықорған

48768,0

10,8

51699,0

10,5

64043,0

12,1

57610,9

10,9

3.

Атырау

420745,0

37,2

633796,0

43,1

827626,0

40,6

871987,1

35,5

4.

Өскемен

94584,3

27,3

82 143,7

19,9

80409,6

18,4

115589,0

26,5

5.

Орал

57601,6

21,3

56292,4

15,4

51829,6

12,9

67200,6

16,2

6.

Тараз

48487,0

23,2

43704,0

22,5

56868,0

26,3

64104,0

27,3

7.

Қарағанды

84540,0

20,5

86391,0

25,2

95299,0

30,0

105639,6

29,4

8.

Қостанай

56633,0

29,5

38028,0

23,3

39531,0

22,2

50885,0

28,3

9.

Қызылорда

141668,0

54,0

135104,0

57,0

139761,0

64,7

105321,6

43,6

10.

Ақтау

96744,0

18,2

116222,0

25,3

104123,0

25,7

86722,2

20,0

11.

Павлодар

109527,0

31,0

137942,0

30,5

154498,0

35,1

215615,0

43,7

12.

Петропавл

33175,9

28,5

52 713,0

34,0

56 291,0

33,7

68427,9

36,2

13.

Семей

48860,5

14,1

47 264,1

11,5

46 861,5

10,7

62166,7

14,3

14.

Түркістан

20611,0

4,6

19258,0

4,6

20317,0

5,3

22116,3

4,6

      1-кестенің жалғасы

Р/с

Қалалық
әкімшіліктің атауы

Өнеркәсіп өнімінің көлемі

2014

2015

2016

2017

млн. тг.

облыстық деңгейден үлес, %

млн. тг.

облыстық деңгейден үлес, %

млн. тг.

облыстық деңгейден үлес, %

млн. тг.

облыстық деңгейден үлес, %

1.

Көкшетау

82158,1

26,3

83694,5

25,0

99581,4

21,9

101831,6

18,7

2.

Талдықорған

49819,4

8,9

39884,0

7,1

54 927,4

8,1

67325,6

9,0

3.

Атырау

149143,0

3,0

178236,0

5,2

239025,0

5,3

558014,0

9,8

4.

Өскемен

698887,7

62,6

634964,2

62,1

978798,0

65,1

977555,0

61,9

5.

Орал

112712,0

5,7

109328,0

7,8

128115,0

7,6

151764,0

7,8

6.

Тараз

184693,1

66,1

185766,6

65,4

207938,9

60,9

229702,0

62,4

7.

Қарағанды

293819,1

20,3

274108,7

19,3

338107,7

17,4

331399,6

14,7

8.

Қостанай

175022,0

32,3

165714,0

36,9

212092,0

35,4

241073,6

35,4

9.

Қызылорда

902266,0

90,6

480895,0

80,1

508938,0

76,1

619966,1

80,2

10.

Ақтау

137878,0

5,9

143037,0

9,1

184741,0

9,8

182852,0

7,9

11.

Павлодар

447600,0

40,3

441639,0

42,3

587011,0

42,8

671029,2

38,0

12.

Петропавл

103921,5

64,5

111 835,5

67,0

133 451,1

67,4

155172,7

69,4

13.

Семей

133432,0

12,0

127044,5

12,4

161136,2

10,7

167786,0

10,6

14.

Түркістан

12552,0

2,1

11 702,0

1,7

13634,0

1,7

14813,7

1,7

      1-кестенің жалғасы

Р/с

Қалалық
әкімшіліктің атауы

Бөлшек және көтерме тауар айналымының көлемі

2014

2015

2016

2017

млн. тг.

облыстық деңгейден үлес, %

млн. тг.

облыстық деңгейден үлес, %

млн. тг.

облыстық деңгейден үлес, %

млн. тг.

облыстық деңгейден үлес, %

1.

Көкшетау

268950,7

55,3

301402,9

60,1

367806,4

59,0

319862,9

57,5

2.

Талдықорған

85578,0

12,8

120059,3

18,4

181315,6

23,1

159161,2

18,8

3.

Атырау

400387,3

92,8

404332,5

90,4

564202,9

92,7

937343,0

95,3

4.

Өскемен

694805,6

60,4

690524,5

61,6

712800,7

58,9

840198,5

59,6

5.

Орал

367640,7

83,4

358507,5

83,9

454728,3

82,8

497922,5

82,9

6.

Тараз

284910,4

80,0

290969,3

80,1

358434,9

77,8

339168,4

79,4

7.

Қарағанды

1037581,8

78,5

1038412,4

76,7

1290083,4

78,8

1276964,0

78,4

8.

Қостанай

465213,9

72,6

486328,4

74,1

558061,8

72,0

588481,2

75,4

9.

Қызылорда

253932,8

81,9

253488,9

81,6

286010,7

81,5

338127,9

87,2

10.

Ақтау

247243,1

86,3

265314,5

88,1

354137,6

87,0

328553,1

89,3

11.

Павлодар

757519,4

86,2

644868,8

84,1

532684,5

73,9

563274,4

72,8

12.

Петропавл

338712,7

74,5

298818,2

74,6

340124,3

75,8

403203,8

78,4

13.

Семей

287682,1

25,0

260321,9

23,2

305219,9

25,2

372181,9

26,4

14.

Түркістан

28372,2

2,9

29968,5

3,5

34011,7

3,3

37242,6

3,5

      1-кестенің жалғасы

Р/с

Қалалық
әкімшіліктің атауы

Жұмыспен қамтылған барлық тұрғындардан өзін-өзі жұмыспен қамтыған тұрғындардың үлесі (2017 жыл), %

қала бойынша

облыс бойынша

1.

Көкшетау

22,0

34,2

2.

Талдықорған

21,4

27,0

3.

Атырау

9,2

10,1

4.

Өскемен

12,0

29,6

5.

Орал

16,6

36,9

6.

Тараз

24,3

38,5

7.

Қарағанды

10,7

8,6

8.

Қостанай

23,3

25,4

9.

Қызылорда

9,3

35,2

10.

Ақтау

5,0

5,6

11.

Павлодар

10,2

16,4

12.

Петропавл

21,2

35,6

13.

Семей

30,9

29,6

14.

Түркістан

47,8

42,5

      "Екінші деңгейдегі" қалаларда өнеркәсіптік өндірістің көлемі 2017 жылы 4,5 трлн. теңгені құрады ( 2016 жылы – 2,5 трлн. теңге, 2015 жылы – 2,9 трлн. теңге және 2014 жылы – 3,5 трлн. теңге), бұл өнеркәсіптік өндірістің жалпы республикалық көлемінің шамамен 19,7 %-ын құрайды.

      2013 – 2017 жылдары "екінші деңгейдегі" қалалардағы өнеркәсіптік өндірістің жалпы көлемі 21,3 %-ға ұлғайды. "Екінші деңгейдегі" қалаларда – облыс орталықтарында өңдеу өнеркәсібінің салалары дамыған. Айталық, осы қалалардың өнеркәсіптік өндірісінің құрылымын талдау өңдеу өнеркәсібінің жалпы өнеркәсіптік өндіріс көлеміндегі үлесі орта есеппен 58,9 %-ды құрайтынын көрсетті.

      Жалпы, Астана мен Алматы қалаларын қоспағанда, еліміздің басқа қалалық елді мекендерімен салыстырғанда облыс орталықтарының әлеуметтік-экономикалық даму қарқыны жоғары. Мұны негізгі капиталға, оның ішінде өңдеу өнеркәсібіне салынған инвестициялар көлемі, шағын және орта кәсіпкерлік субъектілерінің өнім шығару, жұмыстар мен көрсетілетін қызметтерінің көлемі, халықтың тұрмыс деңгейінің көрсеткіштері сияқты деректер де айғақтайды. Мысалы, республиканың облыстары бойынша негізгі капиталға инвестициялардың орта есеппен 25 %-ы "екінші деңгейдегі" қалаларға тиесілі. Өңдеу өнеркәсібіндегі негізгі капиталға инвестициялар көлемінің – 39,3 %, бөлшек және көтерме тауар айналымы көлемінің – 24,3 % үлестері осыған ұқсас. Бұл ретте облыс орталықтары бойынша орташа жалақы облыстармен салыстырғанда жоғары.

      Дегенмен, қалаларда шешілуі тиіс проблемалар бар. Бұл тиімсіз қоғамдық көлік, көлік кептелістері мен әуе кеңістігінің ластануы, инженерлік желілердің тозуының жоғары және көрсетілетін коммуналдық қызметтер сапасының төмен болуы, сонымен бірге мемлекеттік бюджеттен басқа инженерлік инфрақұрылымды жаңғыртуға арналған қаржы құралдарының болмауы, тұрғын үй құрылысының жеткіліксіздігі және заңды жалдауға арналған тұрғын үй нарығының болмауы. Айталық муниципалдық (коммуналдық) тұрғын үй қоры Қазақстан қалаларында орта есеппен шамамен 3 %-ды құрайды, ал 97 % жекеменшік тұрғын үйге тиесілі. Еуропаның дамыған елдерімен, әсіресе Скандинавиямен салыстырғанда, республикада жалдамалы тұрғын үй нарығы қалыптаспаған (қазіргі уақытта бағалары жоғары "көлеңкелі" экономиканың бір бөлігі). Бұл ретте, жеке құрылыс салудың, әсіресе қалалардың шеткері жағында басым болып, халқы аз (жинақы емес) тұрғын аудандардың қалыптасуы тұрғын үй құрылысына тән бір ерекшелік болып табылады. Бұдан басқа, көбінесе, бұл аудандар  коммуналдық инфрақұрылыммен, бірінші кезекте кәріз жүйесімен толық қамтамасыз етілмеген. Елді мекендерде өнеркәсіптік және тұрмыстық қалдықтарды кәдеге жарату жүйесі жолға қойылмаған. Мұның бәрі жұмыс күшінің еркін қозғалысын, демалыс үшін сапалы қалалық орта құруды және басқа да процестерді тежейді.

      Бұл ретте, Дүниежүзілік банк пен Азия банкінің деректері бойынша қазіргі уақытта республика қалаларының коммуналдық инфрақұрылымы объектілерінің орта есеппен 75 %-ға дейінгісі ауыстыруды немесе жаңғыртуды қажет етеді. Мысалы, аудандық жылу желілерінің 80 %-ға дейін ескіруі жылу энергиясының қомақты шығындарының себебі болып табылады. Алайда, облыс орталықтарындағы көрсетілген инженерлік инфрақұрылымның тозуы республиканың моно және шағын қалаларынан айтарлықтай төмен екенін атап өту қажет.

      Жалпы, ЭЫДҰ елдерінің практикасы ірі және үлкен қалалардың дамуы функционалдық қалалық аудандар (бұдан әрі – ФҚА)түрінде дамыған жағдайда тиімді екенін көрсетеді.

      "Үшінші деңгейдегі" қалалар (моно және шағын қалалар)

      Қазіргі уақытта Қазақстанда 41 шағын қала бар, 2017 жылдың қорытындысы бойынша олардағы халық санының орташа жылдық көрсеткіші 896,9 мың адамды құрады (2016 жылы – 918,1 мың адам, 2015 жылы – 927,7 мың адам, 2014 жылы – 917,1 мың адам). Бұл ретте 33 шағын қала тиісті ауылдық аудандардың әкімшілік орталықтары болып табылады, 8 шағын қала ауылдық аудандардың орталықтары болып табылмайды. Географиялық орналасуы бойынша қалалардың мынадай типтерін бөліп көрсетуге болады:

      1) функционалдық қалалық аудандардың ықпал ету аймағында – Ақкөл, Алға, Есік, Қапшағай, Қаскелең, Талғар, Щучинск, Сарыағаш, Леңгір;

      2) функционалдық қалалық аудандардан алшақ шағын қалалар – Атбасар, Державинск, Ерейментау, Есіл, Макинск, Степняк, Қандыағаш, Шалқар, Жем, Темір, Ембі, Жаркент, Сарқант, Үшарал, Үштөбе, Аягөз, Зайсан, Шар, Шемонаиха, Шу, Приозерск, Қарқаралы, Арал, Қазалы, Булаево, Мамлютка, Тайынша, Сергеевка, Арыс, Шардара, Жетісай, Форт-Шевченко;

      3) республикалық және халықаралық маңызы бар автомобиль және теміржол магистральдарының бойында – Ақкөл, Атбасар, Ерейментау, Есіл, Макинск, Щучинск, Алға, Қандыағаш, Шалқар, Жаркент, Қапшағай, Қаскелең, Сарқанд, Аягөз, Шу, Приозерск, Арал, Ембі, Үшарал, Үштөбе, Зайсан, Шар, Шемонаиха, Арыс, Сарыағаш, Булаево, Мамлютка, Тайынша;

      4) шекара маңындағы аумақтарда – Жаркент, Зайсан, Сарыағаш, Шардара, Шемонаиха, Мамлютка, Булаево, Жетісай.

      Моноқалалардың тізбесіне 27 қала кіреді, олардағы халық саны 2017 жылғы деректер бойынша 1 447,5 млн. адамды немесе елдегі қала халқының 8,0 %-ын құрады (2016 жылы – 1 592 мың адам, 2015 жылы – 1 590 мың адам, 2014 жылы – 1 571,6 мың адам), оның ішінде 16 моноқала тиісті аудандардың әкімшілік орталығы болып табылады. Моноқалаларда Қазақстанның өнеркәсіптік әлеуетінің басым бөлігі шоғырланған.

      Моноқалалар бірқатар белгілері бойынша да өзгешеленеді. Мысалы, орташа және үлкен қалалар – халық саны 50 мың адам және одан көп – Балқаш, Теміртау, Жезқазған, Сәтбаев, Екібастұз, Шахтинск, Риддер, Жаңаөзен, Степногорск, Құлсары сияқты моноқалалар бар.

      Бірқатар моноқалалар ірі және үлкен қалалармен тығыз экономикалық байланыста. Бұл ретте, осы байланыс, ең алдымен ФҚА орталықтары – Хромтау, Текелі, Саран, Теміртау, Абай, Рудный, Шахтинск, Ақсу, Кентау қалаларына үнемі (күнделікті) маятниктік еңбек көші-қонын қамтиды.

      Сонымен бірге, функционалдық қалалық аудандардан – ірі және үлкен қалалардың орталықтарынан алшақ орналасқан моноқалалар бар. Бұл – Балқаш, Шахтинск, Риддер, Степногорск, Құлсары, Ақсай, Сәтпаев, Жезқазған, Жаңаөзен, Екібастұз, Зырян, Курчатов, Серебрянск, Жаңатас, Қаратау, Ақсай, Қаражал, Арқалық, Жітіқара, Лисаков моноқалалары.

      Елдің 27 моноқаласының ішінен халықаралық маңызы бар автомобиль жолдарының бойында 5 қала (Балқаш, Теміртау, Жаңаөзен, Құлсары, Хромтау), республикалық маңызы бар 10 қала (Рудный, Ақсу, Арқалық, Абай, Жітіқара, Риддер, Курчатов, Кентау, Жезқазған, Қаражал) орналасқан.

      Жалпы, жоғарыда айтылғандай, көптеген моно және шағын қалалардың басым бөлігінде халық саны азайып келеді. Бұл ірі және үлкен қалалармен салыстырғанда, тұрмыс жағдайы мен сапасының анағұрлым төмен болуына байланысты. Айталық, 2017 жылдың қорытындысы бойынша моно және шағын қалалардағы орташа айлық жалақы 112549 теңгені құрады (2016 жылы – 106 182 теңге, 2015 жылы – 93 951 теңге және 2014 жылы – 89 973 теңге), оның ішінде шағын қалалар бойынша – 98 494 теңге (2016 жылы – 92 686 теңге, 2015 жылы – 81 307 теңге және 2014 жылы – 78 612 теңге), моноқалалар бойынша – 134 549 теңге (2016 жылы – 126 719 теңге, 2015 жылы – 113 741 теңге және 2014 жылы – 107 756 теңге), ал орташа республикалық көрсеткіш – 149 663 теңге.

      Елдің шағын және моноқалаларының көпшілігінде, негізінен бұрынғы қала түзуші кәсіпорындардың немесе үстем саланың жай-күйіне байланысты проблемалар кешені орын алды. Сонымен бірге республиканың қала түзуші кәсіпорындарының дамуы оларға көрсетілген мемлекеттік қолдаудың, атап айтқанда, өндірістерді дүркін-дүркін тікелей немесе жанама субсидиялау айтарлықтай экономикалық әсер бермейтінін көрсетеді. Бұл ретте, ЭЫДҰ жариялаған "Қазақстанның қалалық саясатына шолу" басылымында айтылғандай, моноқалалардағы кәсіпорындарға берілетін субсидиялар мен мемлекеттік қолдаудың кез келген басқа нысаны тек қана уақытша сипатта болуға және жаңа, өзін-өзі ақтайтын, пайдалы, экономикалық перспективасы жақсы моноқалаларды әртараптандыруға ықпал ететін өндірістерге бағдарлануға тиіс. Бұл бірінші кезекте "зәкірлі" инвестициялық жобаларды іске асыру кезінде ескерілуге тиіс. Негізгі күш-жігер кәсіпкерлікті ынталандыруға – қайта даярлау курстарына, бизнес-инкубаторларды ұйымдастыруға, сондай-ақ "Бизнестің жол картасы – 2020" бизнесті қолдау мен дамытудың мемлекеттік бағдарламасының қаржы құралдарына бағытталған қалаларда айтарлықтай прогресс байқалады.

      Жалпы, моноқалалардың экономикасын қайта құрылымдау кезінде қолда бар резервтер мен артықшылықтарды (туристік рекреациялық әлеует және басқалар) пайдалану қажет.

      Инженерлік және әлеуметтік инфрақұрылымның қанағаттанғысыз жағдайы моно және шағын қалалардың проблемаларының бірі болып табылады. Су құбыры, кәріз, жылу және электр желілерінің барынша тозуы қомақты қаржы салымын талап етеді. Айталық, 11 моноқалада электр және жылу желілерінің тозуы 70 %-80 %-ға жетеді.

      Өңірлік саясатты іске асыру шеңберінде осы қалалардың мамандануын, сондай-ақ халық санын көрсете отырып (осы Мемлекеттік бағдарламаға
2-қосымшаға сәйкес), шағын және моноқалаларды экономикалық әлеуеті жоғары, орташа және төмен қалаларға топтастыру жүргізіледі.

      Ауылдық аумақтар

      Әлеуметтік-экономикалық даму мониторингінің қорытындылары бойынша 2017 жылы 6 561 ауылдық елді мекен (бұдан әрі – АЕМ) (2016 жылы – 6 660, 2015 жылы – 6 672, 2014 жылы – 6 699) есептелді, оларда 7,7 млн. адам тұрады. АЕМ-нің жалпы санының 1 309-ының даму әлеуеті жоғары, 4 775 – орташа, ал 477 – төмен. 3509 АЕМ-де халық саны аз (500 адам және одан аз) және оларда ауыл халқының небәрі 8,9 %-ы тұрады. Бұл ретте әрқайсысында 5 мың және одан да көп адам тұратын 278 ауыл бар.

      123 АЕМ аудан орталығы болып табылады, 314 АЕМ тірек ауылдық мекен болып айқындалған.

      Қолданыстағы мемлекеттік нормативтерге сәйкес ауылдық елді мекендер білім беру және денсаулық сақтау объектілерімен жалпы қамтамасыз етілген. Айталық, 2016 жылдың қорытындысы бойынша ауылдардың 73 %-ында білім беру объектілері бар (2015 жылы – 74 %, 2014 жылы – 74 %) және ауылдардың 80 %-ы денсаулық сақтау объектілерімен қамтамасыз етілген (2015 жылы – 81 %, 2014 жылы – 81 %). Соңғы үш жылда (2014 жылдан бастап 2016 жылды қоса алғанда) ауылдық елді мекендердің электрмен және телефон байланысымен қамтамасыз етілуі 98 %-ды құрады. Орталықтандырылған газбен жабдықтаумен қамтамасыз етілген АЕМ саны ауылдардың жалпы санының 17 %-ын құрайды (2015 жылы – 16 %, 2014 жылы – 15 %).

      Орталықтандырылған сумен жабдықтауға ауыл халқының 80,7 %-ы (2015 жылы – 79 %, 2014 жылы – 78 %) қол жеткізген, ал жергілікті маңызы бар автомобиль жолдарының 25 %-ы күрделі жөндеуді талап етеді (2015 жылы –
27 %, 2014 жылы – 25 %).

      Ауылдық аумақтарды дамыту мәселелерін әртүрлі бағдарламалық құжаттар шеңберінде шешу көзделген, алайда елді дамытудың тиісті экономикалық моделіне сәйкес келмейтін ауыл халқының шамадан тыс артық саны межеленген нәтижелерге қол жеткізуге мүмкіндік бермейді.

      Тірек ауылдарды дамыту үшін Беларусь Республикасының ауылдық аумақтарын дамыту тәжірибесі зерделенді.

      Беларусь Республикасында Ауылды жаңарту мен дамытудың 2005 – 2010 жылдарға арналған мемлекеттік бағдарламасы іске асырылды, ол ауылды басым әлеуметтік-экономикалық дамыту және агроөнеркәсіптік кешен жұмысының тиімділігін арттыру үшін жағдай жасауға бағытталған.

      Бұл Мемлекеттік бағдарламаның негізгі мақсаттары мен міндеттері:

      1) Беларусь ауылдарының әлеуметтік және өндірістік салаларын жаңарту және дамыту, ауыл шаруашылығы өндірісін орнықты жүргізу үшін жағдайларды қамтамасыз ету;

      2) ауыл халқының кірісін арттыру, ауылдық жерлерде тұрудың қадірі мен ауылдағы демографиялық ахуалды жақсарту үшін негіздер құру;

      3) ауыл шаруашылығы өнімі мен азық-түлікті ішкі нарық пен экспорттық ресурстарды қалыптастыру үшін жеткілікті көлемде тиімді өндіруді қамтамасыз ету болды.

      Қазіргі уақытта ауылдық аумақтарды дамытудың ортақ проблемаларын шешумен қатар, Қазақстан Республикасының заңнамасында көзделген мемлекеттік және әлеуметтік көрсетілетін қызметтерді ұсыну орталықтары ретінде тірек АЕМ дамыту бойынша қосымша шаралар қабылдау қажет. Тірек АЕМ мен басқа ауылдарда "Бизнестің жол картасы – 2020" бизнесті қолдау мен дамытудың мемлекеттік бағдарламасы және Нәтижелі жұмыспен қамтуды және жаппай кәсіпкерлікті дамытудың 2017 – 2021 жылдарға арналған бағдарламасы шеңберінде ауыл шаруашылығына жатпайтын қызмет түрлерін (өңдеу өнеркәсібі, халық кәсіпшілігі, көрсетілетін қызметтер, оның ішінде туризм және басқалары) дамытуға жәрдемдесу қажет. Жалпы, Қазақстан Республикасында білім беруді және ғылымды дамытудың 2016 – 2019 жылдарға арналған, Қазақстан Республикасының денсаулық сақтау саласын дамытудың 2016 – 2019 жылдарға арналған "Денсаулық" мемлекеттік бағдарламалары шеңберінде ауылда жастардың адами капиталын дамыту бойынша шаралар қабылдау қажет.

      Ауылда тұрғындарды жасанды түрде ұстау нәтиже бермейді, өйткені қазіргі кезде халықтың жалпы санындағы ауыл халқының үлесі 43 %-ды құрайды, бұл ЭЫДҰ елдеріне қарағанда әлдеқайда жоғары.

      Ауылдық жерде кадрлық әлеуетті арттыру үшін 2009 жылдан бері "Дипломмен ауылға!" жобасы іске асырылуда. Осы Жоба шеңберінде 54 мыңнан астам маман 12,5 млрд. теңге сомасына көтерме жәрдемақы, ал шамамен 23,5 мың маман – тұрғын үй алуға немесе салуға 57,0 млрд. теңге сомасына бюджеттік кредит алды, бұл ретте оның шамамен 70 %-ы жас маман болып табылады. Осылайша, 2017 жылы 5 794 маманға әлеуметтік қолдау ұсынылды (2016 жылы – 5 655 маманға, 2015 жылы – 5 675 маманға, 2014 жылы – 6 495 маманға).

      Шекара маңындағы аумақтар

      Қазақстан Республикасының Мемлекеттік шекарасының құрлықтағы жалпы ұзындығы 13383 км құрайды. Республикада 12 шекара маңындағы облыс, 62 шекара маңындағы аудан және 2017 жылғы 1 қаңтардағы жағдай бойынша олардың аумақтарында халық саны 1,6 млн. адам 1284 елді мекен бар.

      Қазіргі уақытта Қазақстан Республикасының Мемлекеттік шекарасында 52 автомобиль, 27 теміржол, 1 өзен және 3 теңіз өткізу пункті, Ресей Федерациясымен шекарада 105 шекараны кесіп өту орны, Қазақстан Республикасының Мемлекеттік шекарасы арқылы адамдарды, көлік құралдары мен жүктерді өткізу жүзеге асырылатын өзге де орындар ашылған.

      Еліміздің оңтүстік өңірлерінде көршілес елдердің шекара маңы аумақтарының тығыз қоныстануына, сондай-ақ дамыған инфрақұрылымның, көліктік қолжетімділік пен шекара маңы саудасының болуына байланысты елді мекендердің әлеуметтік-экономикалық әлеуетінің серпінді өсуі үшін барлық алғышарттар бар.

      Қазақстан мен Ресей шекарасында экономика дамуында "әлеуеттің әртүрлілігі" жоқ, Қазақстанның аудандарындағы сияқты Ресейдің көршілес ауылдық аймақтарында дамудағы айқын артықшылық жоқ. Қазақстанның батыс облыстарында және Тюмень облысында жан басына шаққандағы жоғары ЖӨӨ статистикалық шама болып қалуда, мұнай-газ кірістерінің басым бөлігі орталық бюджетке кетеді, бұл жеделдетілген дамуға және өңірлердің өзінде жаңа жұмыс орындарын құруға кедергі жасайды. Орташа немесе нашар дамыған өңірлердің шекара маңындағы өзара іс-қимылы мардымсыз немесе алмасу номенклатурасы аз, көлеңкелі сауданың үлесі қомақты.

      Алайда Ресейдің шекара маңындағы аумақтарында Солтүстік Қазақстан облысынан ауыл жастарын тартатын бірқатар ірі қалалар (Омбы, Қорған, Екатеринбург, Саратов, Оренбург және басқалар) бар екенін ерекше атап өту қажет.

      Қытаймен серпінді дамып келе жатқан тауар айналымы, шекара маңындағы халықаралық сауда орталықтарының құрылуы, республиканың ішкі аумағына қарай басқа елдерге шығуға болатын көліктік қатынастарды дамыту бойынша қабылданған шаралар, туристік зор әлеует Алматы және Шығыс Қазақстан облыстарының шекара маңы аумақтарының экономикасын дамыту үшін алғышарттар жасайды.

      Қытаймен шекаралас Алматы облысы Панфилов ауданында жаңа Нұркент қаласын салу жобасын іске асыру басталды. Жоба аса ірі көліктік-өнеркәсіптік тораптың, жаңартылған Ұлы Жібек жолының даму шамасына қарай еліміздің басқа өңірлерінен еңбек көші-қонының ретке келтірілген процесін ұйымдастыру жағдайларын қамтамасыз етуге бағытталған. Еңбек ресурстарын тартудың жаңа орталығын қалыптастыру аса ірі трансұлттық жобалардың: "Батыс Еуропа – Батыс Қытай" көлік дәлізінің, "Қорғас – Шығыс қақпасы" арнайы экономикалық аймағының, "Қорғас" шекара маңы ынтымақтастығы халықаралық орталығының осы ауданда қиылысуына негізделген.

      Айталық, 2000 жылы Қытайда "Батысты кең ауқымды дамыту стратегиясы" бағдарламасы қабылданды. Қытайдың алдағы жылдарға арналған экономикалық дамуының ресми ұраны "Тұрақты Шығыс, дамып келе жатқан Батыс" деп жария етілді. 2000 – 2009 жылдары Батыс Қытайда ЖІӨ жыл сайын орта есеппен 11,9 %-ға өсті, бұл елдегі орташа деңгейден асып түсті. 2009 жылы ел әлемдік қаржы дағдарысы жағдайында қиын кезеңдерді бастан өткізіп жатқан кезде қарқынды даму үрдісі сақталды. Батыс Қытайда елдің шығыс бөлігіне қарағанда, ЖІӨ 2,8 %-ға жоғары болды. Батыс Қытайда халық санының өсуі байқалуда. Бұл ретте, Шығыс Қазақстан облысында халықтың депопуляциясы байқалады, егер 2005 жылы 1442 мың адамды құраған болса, 2016 жылдың басына қарай халық саны 1395 мыңға дейін төмендеді.

      Жалпы, қарапайым ауылдық аудандардағыдай шекара маңындағы аудандардан да халықтың кетуін тежеу орынсыз, себебі бұл процесс табиғи сипатқа ие. Бұл ауыл шаруашылығында еңбек өнімділігінің өсуіне байланысты. Осыған байланысты республиканың қарапайым ауылдарындағы сияқты шекара маңындағы аудандарда көрсетілетін қызметтерді жақсарту бойынша қолданыстағы бағдарламалық құжаттар шеңберінде мемлекеттік және әлеуметтік, ең алдымен жастардың білім деңгейін арттыруға бағытталған қосымша шараларды қабылдау қажет. Бұл шекара маңындағы аудандардағы жастардың ірі қалалардың еңбек нарығында бәсекеге қабілетті болуына мүмкіндік береді.

      Тұрғын үй-коммуналдық шаруашылықты дамыту

      Халықты сапалы ауызсумен және су бұру қызметтерімен қамтамасыз ету мақсатында елді мекендерде сумен жабдықтау және су бұру жүйелерін салу және реконструкциялау жұмыстары жүргізіліп жатыр.

      2014 – 2017 жылдар аралығындағы кезеңде Өңірлерді дамытудың 2020 жылға дейінгі бағдарламасы шеңберінде 682 сумен жабдықтау және су бұру жобаларын іске асыруға республикалық бюджеттен 245,28 млрд. теңге бөлінді, 9 743,8 км сумен жабдықтау және су бұру желілері салынды және реконструкцияланды.

      Сондай-ақ Инфрақұрылымды дамытудың "Нұрлы жол" мемлекеттік бағдарламасы шеңберінде 2015 жылдан бастап 2017 жылды қоса алғандағы аралықта Ұлттық қордан сумен жабдықтау және су бұру желілерін жаңғырту мен реконструкциялауға 335 жобаны іске асыруға 200,6 млрд. теңге бөлінді (2015 жылы – 92 жобаға 60 млрд. теңге, оның ішінде жылумен жабдықтауға –53,1 млрд. теңге 79 жобаға, сумен жабдықтау және су бұру үшін – 6,9 млрд. теңге 13 жобаға, 2016 жылы – 89,5 млрд. теңге 131 жобаға, оның ішінде жылумен жабдықтауға – 45,2 млрд. теңге 39 жобаға, сумен жабдықтау және су бұру үшін – 44,3 млрд. теңге 92 жобаға; 2017 жылы – 112 жобаға
51,1 млрд. теңге, оның ішінде жылумен жабдықтауға – 23,4 млрд. теңге
32 жобаға, сумен жабдықтау және су бұру үшін – 27,7 млрд. теңге 80 жобаға).

      Қорытындысы бойынша 2 786,2 км. жылу, сумен жабдықтау және су бұру желілері салынып, реконструкцияланды (2015 жылы – 250,1 км, оның ішінде 180,6 км жылумен жабдықтау, 69,5 км – сумен жабдықтау және су бұру желілері, 2016 жылы – 1671,4 км, оның ішінде 76,3 км жылумен жабдықтау желілері, 1595,1 км сумен жабдықтау және су бұру желілері, 2017 жылы – 864,7 км, оның ішінде 69,7 км жылумен жабдықтау желілері, 795,0 км сумен жабдықтау және су бұру желілері).

      Жалпы, 2014 – 2017 жылдар кезеңінде 11,7 мың километрден астам сумен жабдықтау және су бұру желілері салынып, реконструкцияланды.

      2018 жылы республикалық бюджеттен 338 жобаны іске асыруға 93,3 млрд. теңге, оның ішінде қалаларда 53 жобаға 24,8 млрд. теңге, ауылдарда 285 жобаға 68,5 млрд. теңге бөлінді.

      Инфрақұрылымды дамытудың "Нұрлы жол" мемлекеттік бағдарламасы шеңберінде жылумен, сумен жабдықтау және су бұру жүйелерін жаңғыртуға секторды коммерцияландыру мақсатында бюджеттік кредиттеу, бюджеттік субсидиялау және Халықаралық қаржы ұйымдарының (бұдан әрі – ХҚҰ) қарыздары бойынша іске асырылатын жобаларды қоса қаржыландыру сияқты қайтарымды қаржыландыру тетігін енгізу көзделген.

      2018 жылға 37,4 млрд. теңге, оның ішінде 36,7 млрд. теңге – бюджеттік кредиттеуге, 0,7 млрд. теңге – бюджеттік субсидиялауға көзделген.

      Жобаларды кредиттеу "Тұрғын үй-коммуналдық шаруашылығын жаңғырту мен дамытудың қазақстандық орталығы" АҚ (бұдан әрі – "ТКШ ҚазОрталық" АҚ) қатысуымен бюджеттік кредит беру арқылы жүзеге асырылады.

      2017 жылдың қорытындысы бойынша қалалық жерлерде орталықтандырылған сумен жабдықтаумен 9,7 млн. адам (10,3 млн. адамның ішінен) немесе қала халқының 93,8 %-ы (2016 жылы – 88 %, 2015 жылы – 87 %, 2014 жылы – 86 %) қамтамасыз етілді. Ауылдық сумен жабдықтау бойынша 6564 ауылдың ішінен 3770 ауыл немесе ауыл халқының 57,4 %-ы (2016 жылы – 52,3 %, 2015 жылы – 51,5 %, 2014 жылы – 50,3 %) қамтамасыз етілген. Осылайша, 2017 жылдың қорытындысы бойынша қалалар мен ауылдарда орталықтандырылған сумен жабдықтауға қол жеткізу 2014 жылмен салыстырғанда тиісінше 7,8 % және 7,1 %-ға артты.

      Өңірлерді дамытудың 2020 жылға дейінгі бағдарламасында ауылдардағы орталықтандырылған сумен жабдықтауға қолжетімділіктің көрсеткіші ауылдық елді мекендер саны бойынша ескерілді. Алайда, орталықтандырылған сумен қамтамасыз етілмеген нақты ауыл халқы 2017 жылдың қорытындысы бойынша 80,7 %-ды немесе 7,7 млн. адамның ішінен 6,2 млн. адамды құрайды.

      Осылайша, ел бойынша жалпы халықтың 88,2 %-ы немесе 15,9 млн. адам орталықтандырылған сумен жабдықтауға қол жеткізген.

      Қазақстан Республикасының Ұлттық экономика министрлігі Статистика комитетінің деректері бойынша 2016 жылы республика бойынша жылумен жабдықтау көздерінің (100 Гкал/сағатқа дейінгі жылу шығаратын қондырғылар) жалпы саны 2207 бірлікті (2015 жылы − 2527 бірлік, 2014 жылы – 2423 бірлік) оларға орнатылған қазандықтар (электр қондырғылары) – 5477 бірлікті (2015 жылы − 5992 бірлік, 2014 жылы – 5997 бірлік) құрайды.

      Екі құбырлық есептеуде жылу желілерінің жалпы ұзындығы 2016 жылы 11 386,7 км (2015 жылы – 11 888,4 км, 2014 жылы – 11 976,8 км) құрады, оның ішінде жылумен жабдықтау желілерінің 32,6 %-ы немесе 3712 км − коммуналдық меншікте, 67,4 %-ы немесе 7675 км − жеке меншікте.

      2016 жылы жылумен жабдықтау желілеріндегі шығындардың саны 2015 жылмен салыстырғанда 8 746,4-ден 8 075,2 мың Гкалға дейін төмендеді. Орташа статистикалық деректер бойынша 2016 жылы желілердегі жылу энергиясының ысырабы босатылған энергияның жалпы көлемінің 12,6 %-ын құрады.

      2016 жылдың қорытындысы бойынша ел бойынша жылу желілерінің орташа тозуы 60 %-ды құрады. Бұл ретте, шамамен 40 % немесе 9,6 мың км 100 % тозған.

      Республикада жылумен жабдықтау желілері жоғары авариялылығымен (орта есеппен 100 км-ге 200 технологиялық бұзылу) сипатталады және жылу шығындары жоғары (шамамен 40 %).

      Жылумен, сумен жабдықтау және су бұру жүйелерінің тозуын төмендету жөніндегі проблемаларды шешу, жылу шығаратын қуаттарды жөндеу мен ауыстыру үшін тұрғын үй-коммуналдық секторды реконструкциялау және салу бойынша инновациялық шаралар кешенін қабылдау қажет.

      2017 жылы республика бойынша электр энергиясын өндіру 102,383,6 млн. кВт.сағатты құрады және 2016 жылмен салыстырғанда 8307,1 млн. КВт.сағат немесе 8,8 %-ға артты, бұл экономиканың және халықтың қажеттіліктерін толықтай қамтамасыз етті.

      Елдің оңтүстік өңірлерінде электрмен жабдықтау сенімділігін арттыру мақсатында Инфрақұрылымды дамытудың "Нұрлы жол" мемлекеттік бағдарламасы шеңберінде "Солтүстік-Шығыс-Оңтүстік жоғары вольтты электр жеткізу желісінің құрылысы" инвестициялық жобасы іске асырылуда.

      Жобаны іске асыру барысында жоғары вольтты электр жеткізу желілерін салу, сондай-ақ қолданыстағыларды жаңғырту және жаңа қосалқы станциялар салу жоспарлануда. Жобаны іске асыру Шығыс Қазақстан және Алматы облыстарында электрмен жабдықтаудың сенімділігін қамтамасыз ету және электр қуатының тапшылығын жабуға, сондай-ақ шекаралық аумақтарды дамыту үшін жағдай жасауға мүмкіндік береді.

      Бұдан басқа, энергия өндіруші объектілерді жаңғырту, реконструкциялау және кеңейту жөніндегі іс-шараларды іске асыру жалғасуда.

      Қазіргі уақытта еліміздегі елді мекендерді газдандыру жөніндегі іс-шараларды іске асыруға баса назар аударылуда.

      Газ тұтынудың өсу үрдістері байқалуда. 2017 жылдың қорытындысы бойынша ішкі газ тұтыну көлемі 13,8 млрд. текше метрді құрады, бұл 2000 жылы 5,4 миллиард текше метрді құраған деңгейден 2,5 есе артық.

      Елді газдандыру бойынша жұмыс бюджет қаражаты есебінен, сондай-ақ газ және газбен жабдықтау саласындағы ұлттық оператор – "ҚазТрансГаз" акционерлік қоғамы мен мемлекеттік-жекешелік әріптестік (бұдан әрі – МЖӘ) есебінен қамтамасыз етіледі.

      2006 жылдан бастап қазіргі уақытқа дейін бюджет қаражаты есебінен өңірлерді газдандыру бойынша жалпы сомасы 100 млрд. теңгеге 130-дан астам жоба іске асырылды, нәтижесінде соңғы 12 жылда газдандырылған елді мекендердің саны 730-дан 1320-ға дейін өсті.

      Өз кезегінде, Ұлттық оператор 2006 жылдан бері газдандыру жобаларын іске асыруға 100 млрд. астам теңге салды.

      Қазіргі уақытта Қазақстанның батыс және оңтүстік өңірлері, Қостанай облысы мен Алматы қаласы, яғни елдің 16 өңірінің 10-ы табиғи газбен қамтамасыз етілген.

      Бұл ретте газдандыру дәрежесі Алматы облысында 30 %-дан Маңғыстау облысында 100 %-ға дейін ерекшеленеді (Алматы қ. – 97 %, Алматы облысы – 36 %, Ақтөбе облысы – 88 %, Атырау облысы – 95%, Жамбыл облысы – 65 %, Батыс Қазақстан облысы – 94 %, Қостанай облысы – 55 %, Қызылорда облысы – 64 %, Маңғыстау облысы – 99,9 %, Түркістан облысы – 63 %, Шығыс Қазақстан облысы – 0,23 %). Тауарлық газды тұтыну болжамы бойынша 2030 жылға қарай ең жоғары үлес салмағы өнеркәсіп және отын-энергетикалық кешен кәсіпорындарына тиесілі (тиісінше 31 % және 40 %) болмақ.

      Газ саласын дамыту салалық құжаттар шеңберінде іске асырылады.
2014 жылы Қазақстан Республикасын газдандырудың 2015 – 2030 жылдарға арналған бас схемасы және Қазақстан Республикасының газ секторын дамытудың 2030 жылға дейінгі тұжырымдамасы әзірленді және бекітілді, оларда отандық газ саласын дамытудың ұзақ мерзімді перспективалары айқындалды.

      Бұл құжаттарда елдің тұтынушыларын тұрақты газбен жабдықтауды қамтамасыз ету жөніндегі, сондай-ақ газ құбырларының желісін кеңейту арқылы елдің аумағын газбен қамтуды қамтамасыз ету бойынша газ саласындағы мемлекеттік саясаттың негізгі бағыттары бекітілген.

Мемлекеттік бағдарлама шеңберінде өңірлік дамуды SWOT-талдау

Күшті жақтары

Әлсіз жақтары

Урбандалудың салыстырмалы жоғары деңгейі (Орталық Азияның басқа елдерімен салыстырғанда);
Елдің ЖІӨ-де ірі қалалар Алматы мен Астананың үлесінің жоғарылығы;
Астана және Алматы ірі қалаларында (білім беру, денсаулық сақтау, мәдениет және бос уақыт) көрсетілетін қызметтер саласының даму деңгейінің жоғарылығы;
Функционалдық қалалық аудандарда шағын және орта бизнесті дамыту үшін қолайлы жағдайлар;
"Цифрлы Қазақстан" мемлекеттік бағдарламасы шеңберінде "Ақылды қала" тұжырымдамасын іске асыру;
Кадрлар әлеуетінің болуы;
Халықтың табиғи көбеюінің жоғары көрсеткіштері;
Еліміздің өңірлерімен астананың көлік қатынасы

Өңірлер бойынша экономикалық дамудағы айтарлықтай айырмашылықтар;
Урбандалу деңгейі бойынша дамыған елдерден артта қалу;
Халық тығыздығының төмендігі;
2 млн. адам астам халқы бар өзек- қалалардың болмауы;
Функционалдық қалалық аудандарда өзек-қалалармен және оларға іргелес елді мекендердің арасында көлік қатынасының жеткіліксіздігі;
Елдiң iрi және үлкен қалаларындағы тиімсіз көлiк инфрақұрылымы (көлік кептелістері);
Ірі және үлкен қалаларда экологиялық жағдайдың қолайсыздығы;
Қалаларда рекреациялық, саябақ және жасыл аймақтардың жеткіліксіз дамуы;
Жаһандық және өңірлік нарықтарда еліміздің ірі қалаларының бәсекеге қабілеттілігінің төмендігі;
Тұрғын үй құнының жоғары болуы, заңды жалдамалы тұрғын үй нарығының болмауы және
тұрғын үй құрылысы көлемінің жеткіліксіздігі;
Өнеркәсіптік және тұрмыстық қалдықтарды өңдеу мен кәдеге жарату жүйесі дамымаған;
Моно және шағын қалалардың, АЕМ экономикасын әртараптандырудың төмен деңгейі;
Моно және шағын қалаларды дамыту бойынша қабылданып жатқан шаралардың тиімсіздігі;
Моно және шағын қалаларда экономикалық белсенді халықтың төмен үлесі;
Моно және шағын қалаларда, АЕМ-де жұмыс орындарының болмауы;
Моно және шағын қалалардан, ауылдардан халықтың ретсіз кетуі;
Моно және шағын қалаларда халықтың өмір сүру деңгейінің төмен көрсеткіштері;
Инженерлік және әлеуметтік инфрақұрылымның, су құбырларының, кәріз, жылу және электр желілерінің жоғары тозуы, моно және шағын қалаларда ішкі қалалық жолдардың қанағаттанғысыз жағдайы;
Қалаларда инженерлік инфрақұрылымды жаңғырту үшін қаржы құралдарының болмауы (мемлекеттік бюджеттен басқа)
ТжКБ жүйесінің тартымдылығын және кадрлар даярлау сапасын қамтамасыз етпейтін колледждердің ескірген материалдық-техникалық базасы;
Жұмыс күшіне деген ұсыныс пен сұраныс арасындағы сәйкессіздік (ауылдық көшіп-қонушылардың білімі мен біліктілігі);
Шекара маңы ынтымақтастығы инфрақұрылымының дамымауы

Мүмкіндіктер

Қауіп-қатерлер

Урбандалу деңгейінің өсуіне байланысты еңбек өнімділігінің артуы;
Агломерациялар экономикасын толық қайта құрылымдау (постиндустриялық даму);
Ірі қалаларда әртараптандырылған еңбек нарықтарын қалыптастыру;
Агломерацияларда, ірі қалаларда ірі өткізу нарығын қалыптастыру
"Инфрақұрылым әсерін" құру (қуатты көлік кешені, мультимодальды тораптар, ақпараттық коммуникациялар);
Ірі орталықпен көрші болу әсерін іске асыру, яғни орталық қаланың игіліктерін функционалдық қалалық аудандардың тұрғындарына ұсыну;
Функционалдық қалалық аудандардың құрамына кіретін моно және шағын қалалардың экономикасын толық қайта құрылымдау;
Функционалдық қалалық аудандардың құрамындағы моно және шағын қалаларда, АЕМ-де халықтың тұрмыс деңгейін жоғарылату;
МЖӘ тетіктерін дамыту;
Ірі инфрақұрылымдық жобаларды іске асыруға байланысты елдің шекара маңы аймақтарын дамыту ("Батыс Еуропа – Батыс Қытай" көлік дәлізі, "Қорғас – Шығыс қақпасы" АЭА, "Қорғас" шекара маңы ынтымақтастығы халықаралық орталығы және т.б.)

Ірі қалаларда біліктілігі төмен жұмыс күшінің бақыланбайтын жаппай келуіне байланысты "жалған урбандалу";
Ірі және үлкен қалаларда тұрғын үйдің тапшылығы;
Ауыл тұрғындарының ірі және үлкен қалаларға жаппай келуінің салдарынан болатын жұмыссыздықтың жоғары деңгейі;
Қалалық әлеуметтік және инженерлік инфрақұрылымға шамадан тыс жүктеме;
Ірі және үлкен қалалардың шетіне ретсіз құрылыс салу;
Ірі және үлкен қалаларға келген тұрғындардың маргиналдануы және бейәлеуметтенуі (қылмыстың ұлғаюы);
Ауыл шаруашылығындағы еңбек өнімділігінің өсуі салдарынан моно және шағын қалаларда, ауылдық мекендерде қала түзуші кәсіпорындардың тоқтатылуына байланысты жаппай жұмыссыздық;
Моно және шағын қалалардың инвестициялық тартымдылығының одан әрі төмендеуі;
Солтүстік шекара маңы өңірлерінің ауылдық жерлерінен шыққан жастардың көршілес елдерге жаппай кету тәуекелдері
 
 


      4. Мемлекеттік бағдарламаны іске асырудың мақсаты, міндеттері, нысаналы индикаторлары және нәтижелер көрсеткіштері

      Мемлекеттік бағдарламаның мақсаты басқарылатын урбандалу арқылы өңірлердің бәсекеге қабілеттілігін арттыру және халықтың өмір сүру сапасын жақсарту болып табылады.

      Осы мақсатқа қол жеткізу мынадай нысаналы индикаторлармен өлшенетін болады:

Нысаналы индикаторлар

2015 жыл

2016 жыл
 

2017 жыл
 

2018 жыл

2019 жыл

Ақпарат көзі

Қол жеткізуге жауаптылар

1. Облыстар бөлінісіндегі урбандалу деңгейі*, %

Республика бойынша орташа

56,9

57,3

57,4

57,7

58,0

ҰЭМ деректері

ҰЭМ, облыстардың ЖАО

Ақмола облысы (Астана қ. ескере отырып)

75,6

76,6

77,9

78,9

79,8

Ақтөбе облысы

62,3

62,7

63,6

64,2

64,8

Алматы облысы (Алматы қ. ескере отырып)

59,3

59,6

59,3

59,7

60,0

Атырау облысы

47,4

47,9

47,8

47,9

48,0

Шығыс Қазақстан облысы

59,6

60,1

61,1

61,3

61,5

Жамбыл облысы

40,4

40,3

39,7

39,8

39,9

Батыс Қазақстан облысы

49,7

50,2

51,5

52,2

53,0

Қарағанды облысы

79,1

79,3

79,6

79,8

80,1

Қостанай облысы

52,5

53,1

54,0

54,5

55,0

Қызылорда облысы

43,4

43,9

44,2

45,0

45,1

Маңғыстау облысы

43,7

42,9

40,8

41,0

41,3

Павлодар облысы

70,3

70,5

70,6

70,7

71,2

Солтүстік Қазақстан облысы

43,1

44,0

44,9

45,4

45,9

Оңтүстік Қазақстан облысы

44,9

45,1

45,8

-

-

Түркістан облысы (Шымкент қ. ескере отырып)

-

-

-

46,2

46,5

2. Өңірлер арасында халықтың жан басына шаққандағы ЖӨӨ бойынша даму айырмасы**, есе

республика бойынша

3,2

3,2

3,3

3,2

3,2

ҰЭМ
деректері

ҰЭМ
 

3. Халықтың мемлекеттік және әлеуметтік көрсетілетін қызметтер сапасына қанағаттануы % ***, оның ішінде:

 "Азаматтарға арналған үкімет" мемлекеттік корпорациясына

ҰЭМ
деректері

облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының
ЖАО

қалаларда

58,7

-

59,9

60,9

61,9

ауылдарда

72,3

-

68,9

69,9

70,9

білім беру саласында көрсетілетін қызметтерге, оның ішінде:

мектепке дейінгі тәрбие мен оқытуға

қалаларда

40,0

-

40,0

41,0

42,3

ауылдарда

65,0

-

63,6

64,7

65,6

жалпы орта (орта) білімге

қалаларда

45,1

-

42,2

43,3

44,5

ауылдарда

67,4

-

64,8

65,7

66,8

техникалық және кәсіптік білімге

қалаларда

39,0

-

36,4

36,7

37,4

ауылдарда

59,1

-

54,4

55,5

56,7

денсаулық сақтау саласындағы көрсетілетін қызметтерге

қалаларда

29,0

-

25,9

27,0

28,0

ауылдарда

47,1

-

41,2

42,6

43,7

ауызсу сапасына

қалаларда

37,2

-

32,1

33,4

35,6

ауылдарда

66,6

-

58,7

59,6

61,0

ауаның тазалығына (онда шығарындылардың, түтіннің, шаңның және кірдің болмауы)

қалаларда

30,9

-

27,5

28,4

29,6

ауылдарда

70,3

-

60,6

61,7

62,6


      *Урбандалу деңгейінің нақты мәні ел/облыс халқының жалпы санындағы қала халқының үлесі ретінде жылдың соңына есептелген. 2018 – 2019 жылдарға арналған болжамдық мәндер 2000 – 2017 жылдардағы өсу/төмендеу қарқыны негізінде есептелген.

      ** Өңірлер арасында жан басына шаққандағы ЖӨӨ бойынша айырманың нақты мәндері көшбасшы 8 өңір бойынша жан басына шаққандағы ЖӨӨ-нің артта қалған 8 өңірдің жан басына шаққандағы ЖӨӨ-ге қатынасы ретінде есептелді. 2018 – 2019 жылдарға арналған болжамды мәндер елдің 17 өңірі бойынша ЖӨӨ өсу/төмендеу қарқынын талдау негізінде немесе жан басына шаққандағы ЖӨӨ неғұрлым дамыған 8 өңірдің жан басына шаққандағы ЖӨӨ-нің аз дамыған 9 өңірдің жан басына шаққандағы ЖӨӨ қатынасы негізінде есептелген.

      *** "Өмір сүру сапасы" ҚР ҰЭМ Статистика комитеті бюллетенінің деректері.

      Кесте бойынша ескертпе

      2015 – 2017 жылдар .үшін нысаналы индикаторлардың нақты мәндері көрсетілген.

      Алға қойылған мақсатты шешу үшін мынадай міндеттерді шешу көзделеді:

      1. "Бірінші деңгейдегі" қалаларда (Астана, Алматы, Шымкент және Ақтөбе агломерациялары) орталықтары бар функционалдық қалалық аудандарды дамыту;

      2. "Екінші деңгейдегі" қалаларда (облыс орталықтары, Семей қаласы) орталықтары бар функционалдық қалалық аудандарды дамыту;

      3. Функционалдық қалалық аудандар құрамына кірмейтін моно және шағын қалаларды дамыту;

      4. Функционалдық қалалық аудандар құрамына кірмейтін ауылдық елді мекендерді (шекара маңындағыларды қоса алғанда) дамыту;

      5. Халықты сапалы ауызсумен және су бұру қызметтерімен ұтымды қамтамасыз ету;

      6. Тұрғын үй-коммуналдық шаруашылығын жаңғырту.

      1-міндет. "Бірінші деңгейдегі" қалаларда (Астана, Алматы, Шымкент және Ақтөбе агломерациялары) орталықтары бар функционалдық қалалық аудандарды дамыту.

      Бұл міндетке қол жеткізу мынадай нәтижелер көрсеткіштерімен өлшенетін болады:

Нәтижелер көрсеткіштері

2015 жыл

2016 жыл
 

2017 жыл
 

2018 жыл

2019 жыл

Ақпарат көзі

Қол жеткізуге жауаптылар

1. Агломерациялардағы халық саны, мың адам

Агломерациялар
бойынша барлығы

6049,6

6117,2

6221,9

6663,7

6783,4

ҰЭМ
деректері

ҰЭМ,
Ақтөбе облысының,
Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО

Астана

1025,4

1021,9

1052,1

1108,0

1128,7

оның ішінде Астана қаласы

872,6

969,3

1014,5

1038,0

1058,7

Алматы

2815,9

2879,3

2939,2

2998,1

3035,3

оның ішінде Алматы қаласы

1703,5

1725,7

1776,5

1829,0

1881,3

Шымкент

1594,2

1599,4

1607,9

1901,0

1948,2

оның ішінде Шымкент қаласы

885,8

912,3

951,6

1010,3

1030,7

Ақтөбе

614,1

616,6

622,7

656,6

671,2

оның ішінде Ақтөбе қаласы

397,4

410,7

417,2

488,3

499,2


      2-міндет. "Екінші деңгейдегі" қалаларда (облыс орталықтары, Семей қаласы) орталықтары бар функционалдық қалалық аудандарды дамыту.

      Бұл міндетке қол жеткізу мынадай нәтижелер көрсеткіштерімен өлшенетін болады:

Нәтижелер көрсеткіштері

2015 жыл

2016 жыл
 

2017 жыл
 

2018 жыл

2019 жыл

Ақпарат көзі

Қол жеткізуге жауаптылар

1. Облыс орталықтары бөлінісіндегі халық санының өсуі, мың адам*

Облыс орталықтары
бойынша барлығы (қалалық әкімшілік)

4 681,7

4 772,7

4 864,4

4145,0*

4225,8*

ҰЭМ деректері

ҰЭМ, облыстардың ЖАО

Көкшетау қаласы

155,7

159,4

159,9

161,6

163,3

Ақтөбе қаласы

450,0

461,8

477,0

488,3

499,2

Талдықорған қаласы

162,4

165,3

169,0

172,1

175,2

Атырау қаласы

296,6

308,2

314,2

324,1

334,3

Өскемен қаласы

331,0

334,4

341,1

344,4

347,9

Тараз қаласы

359,9

362,4

358,8

362,1

365,3

Орал қаласы

286,1

292,1

299,8

306,7

313,7

Қарағанды қаласы

495,2

499,3

501,0

506,0

511,0

Қостанай қаласы

229,2

233,6

237,5

240,4

243,8

Қызылорда қаласы

273,3

282,0

290,3

302,0

314,8

Ақтау қаласы

185,5

185,9

186,1

188,1

189,7

Павлодар қаласы

357,6

359,5

360,1

361,0

362,5

Петропавл қаласы

213,4

216,5

218,0

220,0

222,0

Шымкент қаласы

885,8

912,3

951,6

-

-

Түркістан қаласы

-

-

-

168,2

183,1

2. Негізгі капиталға инвестицияларды (бюджет қаражатын қоспағанда) тарту көлемінің ұлғаюы, млн. теңге, облыс орталықтары, Астана, Алматы және Шымкент қалалары бөлінісінде, млн. теңге

Республика бойынша барлығы

2342984,8

2674921,8

2931920,7

3051675,6

3146647,4

ҰЭМ деректері

ҰЭМ, облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО

Ақмола облысы

23365,0

22912,0

22682,9

25661,6

27330,8

Ақтөбе облысы

99332,0

131924,0

102662,2

108171,3

113579,9

Алматы облысы

20924,5

34299,4

30595,9

35208,6

38082,3

Атырау облысы

619948,0

802520,0

783670,7

791507,4

841667,4

Шығыс Қазақстан облысы

71183,7

60692,8

35187,2

35539,1

35894,4

Жамбыл облысы

26734,4

38293,2

38056,2

39703,4

40439,8

Батыс Қазақстан облысы

35819,1

38364,1

47255,3

49180,3

55731,8

Қарағанды облысы

79032,1

84701,0

80196,5

91151,5

98744,4

Қостанай облысы

26110,0

25197,0

33899,5

34238,5

34580,9

Қызылорда облысы

108343,9

100065,7

89390,7

90284,6

91187,4

Маңғыстау облысы

102482,0

93896,0

79670,0

80466,7

81271,4

Павлодар облысы

98 122,0

134 345,0

200420,0

77250,0

88500,0

Солтүстік Қазақстан облысы

38392,5

37508,5

5697,0

5753,9

5811,5

Оңтүстік Қазақстан облысы

159159,6

112155,1

152426,6

-

-

Түркістан облысы

-

-

-

22338,0

24517,9

Астана қаласы

472426,0

498948,0

743728,0

748805,2

801023,6

Алматы қаласы

361610,0

459100,0

486382,0

537711,1

587769,9

Шымкент қаласы

-

-

-

278 704,4

180 514,0


      *2018 жылдан бастап Шымкент қ. республикалық маңызы бар қала мәртебесі берілді.

      Кесте бойынша ескертпе

      2015 – 2017 жылдар үшін нәтижелер көрсеткіштерінің нақты мәндері көрсетілген.


      3-міндет. Функционалдық қалалық аудандар құрамына кірмейтін моно және шағын қалаларды дамыту

      Бұл міндетке қол жеткізу мынадай нәтижелер көрсеткіштерімен өлшенетін болады:

Нәтижелер көрсеткіштері

2015 жыл

2016 жыл

2017 жыл

2018 жыл

2019 жыл

Ақпарат көзі

Қол жеткізуге жауаптылар

1. Моно және шағын қалалардағы көлік инфрақұрылымының жағдайы және
инженерлік инфрақұрылымның тозу дәрежесі *, %

қанағаттанарлық жағдайдағы автомобиль жолдарының үлесі

ЖАО
деректері

облыстардың
ЖАО

Республика бойынша орташа

36,9

37,9

38,0

38,6

39,4

Ақмола облысы

49,7

51,9

50,4

50,3

49,5

Ақтөбе облысы

45,9

45,9

46,5

49,5

53,0

Алматы облысы

36,3

29,8

23,6

22,4

27,3

Атырау облысы

24,8

24,8

19,7

19,7

19,7

Шығыс
Қазақстан облысы

62,8

63,1

66,4

66,2

66,0

Жамбыл облысы

25,3

30,9

33,2

35,4

42,3

Батыс Қазақстан облысы

50,9

50,9

52,4

61,1

66,9

Қарағанды облысы

28,8

29,4

30,4

30,6

30,9

Қостанай облысы

40,9

40,8

41,6

37,0

-

Қызылорда облысы

26,4

26,7

27,0

27,0

27,3

Маңғыстау облысы

55,8

67,5

76,1

76,0

75,8

Павлодар облысы

15,5

14,2

12,8

12,2

11,4

Солтүстік
Қазақстан облысы

41,7

42,9

43,9

45,1

45,8

Оңтүстік Қазақстан облысы

30,4

31,0

31,7

-

-

Түркістан облысы

-

-

-

33,8

34,8

кәріз желілерінің тозуы

Республика бойынша орташа

52,5

51,6

52,2

52,1

52,3

Ақмола облысы

55,6

59,6

60,6

52,0

54,9

Ақтөбе облысы

50,0

45,8

44,7

44,1

44,1

Алматы облысы

61,7

59,7

61,0

62,3

63,0

Атырау облысы

10,0

12,0

15,0

18,0

20,0

Шығыс
Қазақстан облысы

63,1

58,6

58,6

57,6

56,4

Жамбыл облысы

54,7

42,5

39,0

35,5

30,0

Батыс Қазақстан облысы

81,0

81,0

81,0

81,0

81,0

Қарағанды облысы

79,7

79,0

78,0

77,8

75,8

Қостанай облысы

74,2

74,0

75,6

75,6

75,6

Қызылорда облысы

-

-

-

-

-

Маңғыстау облысы

65,0

61,0

58,0

57,0

56,0

Павлодар облысы

59,4

58,2

58,1

58

57,5

Солтүстік
Қазақстан облысы

76,5

77,5

79,5

79,1

78,3

Оңтүстік Қазақстан облысы

23,0

24,7

26,7

-

-

Түркістан облысы

-

-

-

28,3

32,0

жылу желілерінің тозуы

Республика бойынша орташа

42,4

38,7

38,4

37,3

38,3

Ақмола облысы

52,9

55,7

58,9

58,1

56,1

Ақтөбе облысы

50,0

50,0

48,9

47,0

46,8

Алматы облысы

42,0

42,0

46,0

48,0

52,0

Атырау облысы

18,0

7,0

7,0

10,0

18,0

Шығыс
Қазақстан облысы

59,2

57,2

55,2

53,2

53,1

Жамбыл облысы

18,2

16,2

20,0

23,8

27,8

Батыс Қазақстан облысы

47,0

47,0

47,0

20,0

20,0

Қарағанды облысы

57,5

55,8

55,1

54,1

53,2

Қостанай облысы

66,6

64,2

60,9

56,7

56,7

Қызылорда облысы

-

-

-

-

-

Маңғыстау облысы

37,0

33,0

14,0

13,8

13,6

Павлодар облысы

79,0

75,0

71,0

70,0

69,5

Солтүстік
Қазақстан облысы

45,0

47,0

49,0

51,0

53,0

Оңтүстік Қазақстан облысы

27,0

29,0

31,0

-

-

Түркістан облысы

-

-

-

33,0

35,0

су құбыры желілерінің тозуы

Қазақстан Республикасы

42,3

39,5

38,9

38,8

37,0

Ақмола облысы

48,2

49,9

51,6

53,7

56,7

Ақтөбе облысы

53,3

46,1

45,9

45,6

45,5

Алматы облысы

69,5

69

69,3

71,8

67,5

Атырау облысы

0

3,0

8,0

10,0

12,0

Шығыс
Қазақстан облысы

73,4

68,9

65,0

59,4

58,4

Жамбыл облысы

53,3

40,0

29,0

27,5

25,0

Батыс Қазақстан облысы

65,0

42,4

42,4

42,4

38,0

Қарағанды облысы

63,3

63,4

69,9

67,3

65,3

Қостанай облысы

55,3

45,9

51,1

51,6

51,6

Қызылорда облысы

16,0

16,0

16,0

8,0

8,0

Маңғыстау облысы

17,5

16,5

12,5

12,1

11,7

Павлодар

67,8

66,8

66,2

65,7

65,2

Солтүстік
Қазақстан облысы

23,0

22,3

23,8

23,5

23,1

Оңтүстік Қазақстан облысы

35,7

41,0

43,3

-

-

Түркістан облысы

-

-

-

47,0

37,7

      Кесте бойынша ескертпе

      2015 – 2017 жылдар үшін нәтижелер көрсеткіштерінің нақты мәндері көрсетілген.

      4-міндет. Функционалдық қалалық аудандар құрамына кірмейтін ауылдық елді мекендерді (шекара маңындағыларды қоса алғанда) дамыту

      Бұл міндетке қол жеткізу мынадай нәтижелер көрсеткіштерімен өлшенетін болады:

Нәтижелер көрсеткіштері

2015 жыл

2016 жыл
 

2017 жыл
 

2018 жыл

2019 жыл

Ақпарат көзі

Қол жеткізуге жауаптылар

1. Тірек АЕМ-нің жалпы санындағы халықты толық көлемде мемлекеттік ("Азаматтарға арналған үкімет" мемлекеттік корпорациясының филиалдары, учаскелік полиция пункттері) және әлеуметтік (жалпы орта білім беру мекемелері, медициналық мекемелер (фельдшерлік-акушерлік пункт/дәрігерлік амбулатория/алғашқы медициналық-санитариялық көмек орталығы (немесе орталық аудандық аурухананың филиалы), көрсетілетін қызметтермен, сондай-ақ кеңжолақты интернетпен қамтамасыз ететін тірек АЕМ-нің үлесі, %

Республика бойынша орташа

51,8

51,8

51,8

55,0

58,5

ЖАО
деректері

облыстардың
ЖАО

Ақмола облысы

47,1

47,1

47,1

52,9

58,8

Ақтөбе облысы

42,3

42,3

42,3

46,2

50,0

Алматы облысы

100

100

100

100

100

Атырау облысы

100

100

100

100

100

Шығыс Қазақстан облысы

22,6

48,4

51,6

58,1

70,9

Жамбыл облысы

86,7

86,7

86,7

93,3

100

Батыс Қазақстан облысы

45,0

45,0

45,0

50,0

55,0

Қарағанды облысы

9,5

9,5

9,5

14,3

19,0

Қостанай облысы

44,7

44,7

44,7

47,4

50,0

Қызылорда облысы

84,6

84,6

84,6

92,3

100

Маңғыстау облысы

100

100

100

100

100

Павлодар облысы

57,1

57,1

67,8

67,8

67,8

Солтүстік Қазақстан облысы

48,6

48,6

48,6

51,4

54,3

Оңтүстік Қазақстан облысы

100

100

100

-

-

Түркістан облысы

-

-

-

100

100


      Кесте бойынша ескертпе

      2015 – 2017 жылдар үшін нәтижелер көрсеткіштерінің нақты мәндері көрсетілген.


      5-міндет. Халықты сапалы ауызсумен және су бұру қызметтерімен ұтымды қамтамасыз ету.

      Бұл міндетке қол жеткізу мынадай нәтижелер көрсеткіштерімен өлшенетін болады:

Нәтижелер көрсеткіштері

2015 жыл
 

2016 жыл
 

2017 жыл
 

2018 жыл

2019 жыл

Ақпарат көзі

Қол жеткізуге жауаптылар

1. Орталықтандырылған сумен жабдықтаумен қамтамасыз етілуі, %

қалаларда

87

88

90

94,5

97

ИДМ деректері

ИДМ, облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО

АЕМ-де

51,5

52,3

55

58,6

62

2. Халықты сарқынды суды тазартумен қамту, %

қалаларда

-

-

-

68,7

70,5

ИДМ деректері

ИДМ, облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО

АЕМ

-

-

-

8,6

8,8

      6-міндет. Тұрғын үй-коммуналдық шаруашылығын жаңғырту

      Бұл міндетке қол жеткізу мынадай нәтижелер көрсеткіштерімен өлшенетін болады:

Нәтижелер көрсеткіштері

2015 жыл

2016 жыл
 

2017 жыл
 

2018 жыл

2019 жыл

Ақпарат көзі

Қол жеткізуге жауаптылар

1. Жалпы республика бойынша жаңғыртылған/салынған желілердің ұзындығы, км

1) жылумен жабдықтау

399,6

417,5

290,5

195,3

158,1

ИДМ
деректері

ИДМ,
облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО

2) электрмен жабдықтау

4803,5

1641,5

1948,0

1685,1

1660,0

Облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО
деректері

Облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО
 

3) газбен жабдықтау

1769,0

318,5

374,2

388,5

329,4

Облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО
деректері

Облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО
 

4) сумен жабдықтау

2392,8

349,3

999,1

4574,3

3903,1

ИДМ
деректері

ИДМ, облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО

5) су бұру

91,7

88,8

184,1

415,5

521,1

ИДМ деректері

ИДМ, облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО
 
 

өңірлер бөлінісінде:

1) жылумен жабдықтау

Ақмола облысы

34,7

53,7

5,9

11,3

11,3

ИДМ деректері

ИДМ,
облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО

Ақтөбе облысы

87,1

6,7

11,2

7,7

7,7

Алматы облысы

25,3

95,9

12,8

11,2

11,2

Атырау облысы

103,7

0,6

25,5

4,2

4,2

Шығыс Қазақстан облысы

16,1

22,5

10,3

20,6

23,6

Жамбыл облысы

24,6

117,7

26,8

4,2

4,2

Батыс Қазақстан облысы

3,4

1,3

10,6

4,5

4,1

Қарағанды облысы

12,1

4,2

32,8

4,1

7,7

Қостанай облысы

1,2

2,2

10,2

1,6

10,5

Қызылорда облысы

12,1

19,3

19,1

24,4

8,9

Маңғыстау облысы

8,8

6,8

3,5

4,0

4,0

Павлодар облысы

10,4

17,3

10,2

27,8

9,1

Солтүстік Қазақстан облысы

6,0

3,2

40,5

5,8

8,7

Оңтүстік Қазақстан облысы

16,9

29,5

29,5

-

-

Түркістан облысы

-

-

-

13,0

7,0

Астана қаласы

1,2

7,8

26,5

2,3

2,3

Алматы қаласы

36

28,8

15,1

14,3

14,3

Шымкент қаласы

-

-

-

34,3

19,3



2) электрмен жабдықтау

Ақмола облысы

366,1

15,5

40,2

92,8

92,8

Облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО деректері
 

Облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО

Ақтөбе облысы

12,6

52,1

125,4

113,2

113,2

Алматы облысы

1489,8

76,2

42,7

119,5

119,5

Атырау облысы

89,6

83,7

96,8

100,9

100,9

Шығыс Қазақстан облысы

160,0

96,6

100,9

116,3

116,3

Жамбыл облысы

0

168

95,9

93,4

93,4

Батыс Қазақстан облысы

356,0

115,6

124,6

91,8

91,8

Қарағанды облысы

0

138,5

318,5

115,9

115,9

Қостанай облысы

0

68,5

53,7

53,5

53,5

Қызылорда облысы

131,6

128,6

217,8

254,0

254,0

Маңғыстау облысы

575,1

184,5

169,7

97,8

97,8

Павлодар облысы

7,9

132,6

184,3

70,0

70,0

Солтүстік Қазақстан облысы

3,8

69,6

36,6

49,5

50,0

Оңтүстік
Қазақстан облысы

404,0

293,5

298,4

-

-

Түркістан облысы

-

-

-

100,0

100,0

Астана қаласы

6,0

5,4

18,8

39,9

39,9

Алматы қаласы

1201,0

12,6

23,7

53,5

53,5

Шымкент қаласы

-

-

-

123,1

97,5



3) газбен жабдықтау

Ақмола облысы

0

0

0

0

0

Облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО деректері

Облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО

Ақтөбе облысы

386,4

50,5

51,4

55,8

55,8

Алматы облысы

106,0

28,1

26,5

27,6

27,6

Атырау облысы

10,3

10,6

13,6

31,2

31,2

Шығыс Қазақстан облысы

25,0

0

0

0

0

Жамбыл облысы

145,0

44,4

120,6

40,4

40,4

Батыс Қазақстан облысы

229,6

29,1

12,3

35,4

35,4

Қарағанды облысы

0

0

0

0

0

Қостанай облысы

19,3

7,7

6,6

22,5

22,5

Қызылорда облысы

71,3

15,4

9,3

18,3

18,3

Маңғыстау облысы

0

5,2

6,8

11,0

11,0

Павлодар облысы

0

0

0

0

0

Солтүстік Қазақстан облысы

0,2

0

0

0

0

Оңтүстік
Қазақстан облысы

701,9

93,5

95,0

-

-

Түркістан облысы

-

-

-

50,0

50,0

Астана қаласы

0

0

0

0

0

Алматы қаласы

74,0

34,0

32,1

37,2

37,2

Шымкент қаласы

-

-

-

59,1

0



4) сумен жабдықтау

Ақмола облысы

77,7

9,1

55,0

375,9

280,5

ИДМ деректері

ИДМ,
облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО

Ақтөбе облысы

3,0

47,4

101,4

294,2

42,6

Алматы облысы

70,7

44,7

81,5

660,5

350,0

Атырау облысы

7,6

0

27,9

17,7

51,0

Шығыс Қазақстан облысы

140,0

32,7

37,2

505,7

516,2

Жамбыл облысы

419,0

34,0

51,1

367,4

123,8

Батыс Қазақстан облысы

160,5

0

58,3

634,1

754,0

Қарағанды облысы

46,0

25,1

95,3

164,0

178,6

Қостанай облысы

170,6

51,6

63,4

320,5

176,4

Қызылорда облысы

539,5

0

0

133,7

104,0

Маңғыстау облысы

480,6

50,3

16,0

324,0

376,7

Павлодар облысы

18,2

0

192,3

431,9

393,3

Солтүстік Қазақстан облысы

182,7

13,1

56,2

26,7

55,7

Оңтүстік
Қазақстан облысы

4,0

0

38,5

-

-

Түркістан облысы

-

-

-

214,1

318,3

Астана қаласы

0

0

0

5,0

6,0

Алматы қаласы

72,7

41,3

125,0

91,0

150,0

Шымкент қаласы

-

-

-

7,9

26,0



5) су бұру

Ақмола облысы

11,6

0

0

89,4

105,5

ИДМ деректері

ИДМ,
облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО

Ақтөбе облысы

2,2

12,3

21,2

0

0

Алматы облысы

9,3

4,2

0

75,6

45,0

Атырау облысы

0

0

0

0,4

0,4

Шығыс Қазақстан облысы

0

28,7

15,7

36,5

56,7

Жамбыл облысы

21,3

0

0

15,1

5,9

Батыс Қазақстан облысы

0

0

12,2

0,5

4,8

Қарағанды облысы

15,0

26,2

0

30,0

53,1

Қостанай облысы

3,0

2,4

10,9

5,7

4,7

Қызылорда облысы

0

0

0

7,4

4,5

Маңғыстау облысы

9,4

0

0

18,4

69,4

Павлодар облысы

10,4

0

16,6

4,6

3,6

Солтүстік Қазақстан облысы

1,2

0

27,5

4,0

10,0

Оңтүстік
Қазақстан облысы

0

0

0

-

-

Түркістан облысы

-

-

-

0

0

Астана қаласы

3,3

15,0

80,0

5,0

6,0

Алматы қаласы

5,0

0

0

119,0

150,0

Шымкент қаласы

-

-

-

3,9

1,5



2. Желілердің жалпы ұзындығына қатысты жаңғыртылған/салынған желілер үлесінің өсуі, %

1) жылумен жабдықтау

-

-

-

101,7

101,4

Облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО
деректері

 
ИДМ, облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО
 

2) сумен жабдықтау

-

-

-

106,2

105,3

3) су бұру

-

-

-

102,6

103,3

өңірлер бөлінісінде:

1) жылумен жабдықтау

Ақмола облысы

-

-

-

101,3

101,3

Облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО
деректері

 
ИДМ, облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО
 

Ақтөбе облысы

-

-

-

101,5

101,5

Алматы облысы

-

-

-

101,8

101,8

Атырау облысы

-

-

-

101,4

101,4

Шығыс Қазақстан облысы

-

-

-

102,0

102,2

Жамбыл облысы

-

-

-

100,7

100,7

Батыс Қазақстан облысы

-

-

-

101,2

101,1

Қарағанды облысы

-

-

-

100,3

100,5

Қостанай облысы

-

-

-

100,2

101,3

Қызылорда облысы

-

-

-

109,9

103,6

Маңғыстау облысы

-

-

-

100,7

100,7



Павлодар облысы

-

-

-

102,6

100,8

Солтүстік Қазақстан облысы

-

-

-

101,6

102,4

Түркістан облысы

-

-

-

107,3

103,9

Астана қаласы

-

-

-

100,3

100,3

Алматы қаласы

-

-

-

101,1

101,1

Шымкент қаласы

-

-

-

118,1

110,2

2) сумен жабдықтау

Ақмола облысы

-

-

-

106,6

104,9

Облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО
деректері

 
ИДМ, облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО
 

Ақтөбе облысы

-

-

-

106,5

100,9

Алматы облысы

-

-

-

110,5

105,6

Атырау облысы

-

-

-

100,7

102,1

Шығыс Қазақстан облысы

-

-

-

110,7

110,9

Жамбыл облысы

-

-

-

114,9

105

Батыс Қазақстан облысы

-

-

-

120,4

124,2

Қарағанды облысы

-

-

-

102,2

102,4

Қостанай облысы

-

-

-

108,1

104,5

Қызылорда облысы

-

-

-

102,7

102,1

Маңғыстау облысы

-

-

-

112,9

115,0

Павлодар облысы

-

-

-

117,0

115,5

Солтүстік Қазақстан облысы

-

-

-

100,5

101,1

Түркістан облысы

-

-

-

102,2

103,3

Астана қаласы

-

-

-

100,4

100,5

Алматы қаласы

-

-

-

102,7

104,5

Шымкент қаласы

-

-

-

100,2

100,7

3) су бұру

Ақмола облысы

-

-

-

108,5

110,1

Облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО
деректері

 
ИДМ, облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО
 

Ақтөбе облысы

-

-

-

100,0

100,0

Алматы облысы

-

-

-

105,7

103,4

Атырау облысы

-

-

-

100,1

100,1

Шығыс Қазақстан облысы

-

-

-

102,4

103,7

Жамбыл облысы

-

-

-

103,1

101,2

Батыс Қазақстан облысы

-

-

-

100,1

101,1

Қарағанды облысы

-

-

-

101,2

102,1

Қостанай облысы

-

-

-

100,5

100,4

Қызылорда облысы

-

-

-

101,7

101,1

Маңғыстау облысы

-

-

-

103,4

112,9

Павлодар облысы

-

-

-

100,4

100,3

Солтүстік Қазақстан облысы

-

-

-

100,8

102,1

Түркістан облысы

-

-

-

100,0

100,0

Астана қаласы

-

-

-

100,7

100,8

Алматы қаласы

-

-

-

107,3

109,2

Шымкент қаласы

-

-

-

100,5

100,2

3. Күрделі жөндеуді талап ететін кондоминиум объектілерінің үлесін
азайту, %

Республика бойынша
орташа

27

27

25

23

21

Облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО деректері

ИДМ,
облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО

Ақмола облысы

5,4

5,4

5,3

5,2

5,1



Ақтөбе облысы

33,4

33,4

31,4

27,4

24,4

Алматы облысы

58,0

57,6

57,4

57,2

56,9

Атырау облысы

24,3

23,8

21,4

19,1

16,8

Шығыс Қазақстан облысы

19,9

19,9

17,9

13,9

10,9

Жамбыл облысы

26,0

26,0

24,0

20,0

17,0

Батыс Қазақстан облысы

85,4

85,4

83,4

79,4

76,4

Қарағанды облысы

28,6

28,6

26,6

22,6

19,6

Қостанай облысы

55,9

55,9

53,9

49,9

46,9

Қызылорда облысы

59,5

59,5

57,5

53,5

50,5

Маңғыстау облысы

20,4

20,4

18,4

14,4

11,4

Павлодар облысы

33,5

33,5

31,5

27,5

24,5

Солтүстік Қазақстан облысы

18,6

18,6

16,6

12,6

9,6

Оңтүстік
Қазақстан облысы

44,5

44,5

42,5

-

-

Түркістан облысы

-

-

-

34,7

34,7

Астана қаласы

14,6

14,3

13,8

13,3

12,9



Алматы қаласы

54,4

54,4

53,9

53,4

52,9



Шымкент қаласы

-

-

-

38,2

35,6




      5. Мемлекеттік бағдарламаның мақсаты мен міндеттеріне қол жеткізудің негізгі бағыттары, жолдары, тиісті шаралар

      Қазіргі уақытта Қазақстан Республикасы Президентінің 2011 жылғы 21 шілдедегі № 118 Жарлығымен бекітілген Елді аумақтық-кеңістікте дамытудың 2020 жылға дейінгі болжамды схемасында Қазақстан Республикасының 2025 жылға дейінгі Стратегиялық даму жоспарының ережелерін (міндеттері, бастамалар) көрсетілмеген. Осыған байланысты Мемлекеттік бағдарламада Қазақстан Республикасының 2025 жылға дейінгі Стратегиялық даму жоспарының ережелерін Мемлекеттік жоспарлау жүйесінің екінші деңгейдегі (мемлекеттік бағдарламалар) және үшінші деңгейдегі құжаттарында (аумақтарды дамыту бағдарламалары) орындау қажеттігі көзделеді.

      Мақсатқа, нысаналы индикаторларға және нәтижелердің көрсеткіштеріне қол жеткізу, сондай-ақ Мемлекеттік бағдарламаның міндеттерін шешу Өңірлерді дамытудың 2020 жылға дейінгі мемлекеттік бағдарламасын іске асыру жөніндегі іс-шаралар жоспарына сәйкес (осы Мемлекеттік бағдарламаға 1-қосымшаға сәйкес) жүзеге асырылады.

      Мемлекеттік бағдарлама мынадай бағыттар шеңберінде іске асырылатын болады:

      1) функционалдық қалалық аудандарды – ірі және үлкен қалаларды олардың әсер ету аймақтарымен дамыту, атап айтқанда:

      – инженерлік инфрақұрылымды дамыту (электрмен-, жылумен-, газбен-, сумен жабдықтау және су бұру), ҚТҚ заманауи технологиялармен кәдеге жарату және басқа да шаралар;

      – моно және шағын қалаларда, сондай-ақ аудан орталықтарында кәсіпкерлік инфрақұрылымын дамыту ("бір терезе" режимінде кәсіпкерлікті қолдау орталықтарын құру).

      Өңірлік саясатты іске асыру шеңберінде ФҚА құрамына кіретін шағын және моноқалаларды, ауылдық елді мекендерді топтастыру жүргізілді (осы Мемлекеттік бағдарламаға 3-қосымшаға сәйкес);

      2) мына:

      – Қазақстан Республикасының заңнамасында көзделген базалық мемлекеттік және әлеуметтік көрсетілетін қызметтермен қамтамасыз ету;

      – моно және шағын қалаларда, сондай-ақ аудан орталықтарында кәсіпкерлік инфрақұрылымын дамыту ("бір терезе" режимінде кәсіпкерлікті қолдау орталықтарын құру);

      – тірек ауылдық елді мекендерді мемлекеттік, әлеуметтік және коммерциялық қызметтер көрсету орталықтары ретінде дамыту ("Азаматтарға арналған үкімет" мемлекеттік корпорациясының филиалдары, кеңжолақты интернет, учаскелік полиция пункті, жалпы орта білім беру мекемелері, медициналық мекемелер (фельдшерлік-акушерлік пункт/дәрігерлік амбулатория/алғашқы медициналық-санитариялық көмек орталығы (немесе орталық аудандық аурухананың филиалы);

      – шекара маңындағы аумақтарды дамыту бөлігінде функционалдық қалалық аудандардың құрамына кірмейтін моноқалаларды, шағын қалаларды және ауылдық елді мекендерді (шекара маңындағы елді мекендерді қоса алғанда) дамыту;

      3)  тұрғын үй-коммуналдық шаруашылық инфрақұрылымын дамыту.

      5.1. Бірінші бағыт: Инженерлік инфрақұрылымды дамыту арқылы функционалдық қалалық аудандарды – ірі және үлкен қалаларды олардың әсер ету аймақтарымен дамыту

      Бұл бағыт шеңберінде мына міндеттер шешілетін болады:

      1) "бірінші деңгейдегі" қалаларда орталықтары бар функционалдық қалалық аудандарды дамыту (Астана, Алматы, Шымкент және Ақтөбе қалаларында орталықтары бар агломерациялар);

      2) "екінші деңгейдегі" қалаларда орталықтары бар функционалдық қалалық аудандарды дамыту (облыс орталықтары, Семей қаласы).

      5.1.1. "Бірінші деңгейдегі" қалаларда орталықтары бар функционалдық қалалық аудандарды дамыту (Астана, Алматы, Шымкент және Ақтөбе қалаларында орталықтары бар агломерациялар);

      Қалалық агломерацияларды дамыту жөніндегі міндеттер тиісті қалалар мен іргелес облыстардың даму бағдарламалары, Қазақстан Республикасы Үкіметінің қаулыларымен бекітілген 4 агломерацияны аумақтық дамытудың өңіраралық схемалары, Мемлекет басшысының тиісті тапсырмалары шеңберінде әзірленетін елдің 2050 жылға дейінгі ірі қалаларын дамыту стратегиялары, Астана және Алматы қалаларын дамытудың мастер-жоспарлары шеңберінде жүзеге асырылатын болады.

      Қалалар мен оларға іргелес облыстардың даму бағдарламаларында агломерация орталықтарын ғана емес, сондай-ақ агломерация аймағына кіретін барлық елді мекендерді (моно- және шағын қалалар, ауылдар) қалыптастыру көзделеді. Бұл, әсіресе, агломерация орталықтарына түсетін жүктемені жеңілдету үшін өзекті, мысалы, Алматы қаласы үшін – индустриялық аймағы мен өзек-қаланың көлік жүйесіндегі жүктемені азайту үшін көлік тарату орталығы бар GateCity серіктес қала құрылысы. Агломерация орталықтары тікелей әсер ететін аймаққа Хромтау моноқаласы, Ақкөл, Алға, Есік, Қапшағай, Қаскелең, Талғар, Щучинск, Сарыағаш, Леңгір шағын қалалары кіреді.

      Агломерацияларды біртұтас етіп қалыптастыру (орталық- қалалар және оларға іргелес елді мекендер) инженерлік, әлеуметтік және көліктік инфрақұрылымды, тұрғын үй салу/жаңғырту, экологиялық шараларды енгізу, заманауи экономиканы орталық және шеткері деп бөлмей, үндестіре дамыту қалалар мен іргелес аумақтарды дамыту бағдарламаларында көзделетін болады.

      Қалаларды – агломерациялар орталықтарын және оларға іргелес облыстарды дамыту бағдарламаларында әсер ету аймағындағы елді мекендерден халықтың агломерация орталығына еңбек ұтқырлығын арттыру (көліктік байланысты жақсарту) үшін мультимодальды көлік инфрақұрылымын қалыптастыру, экспорттық бағдары бар бәсекеге қабілетті экономика мен өнімділік күштерін дамыту, заманауи өндірістер мен көрсетілетін қызметтер саласын дамыту арқылы экономикалық тығыздықты арттыру бойынша қосымша шаралар көзделеді. Агломерациялар үшін туристік-рекреациялық инфрақұрылымды, әлеуметтік және инженерлік инфрақұрылымды дамытуды, экологиялық проблемаларды шешуді, ішкі көші-қон ағындарын тиімді реттеуді көздеу қажет. "Цифрлы Қазақстан" мемлекеттік бағдарламасы шеңберінде "Smartcity" жобасын іске асыру бойынша шаралар қабылданатын болады. Бұдан басқа, халықтың табиғи және техногендік жағымсыз факторлардан қауіпсіздігін қамтамасыз ету бойынша шаралар қабылданады. Қалалар мен оларға іргелес облыстардың әкімдіктері агломерацияларды дамытуды және агломерация аймағына кіретін әкімшілік-аумақтық бірліктердің үйлесімді өзара іс-қимылын бірлесіп және тиімді басқару, өндірістік қуаттарды және көлік инфрақұрылымын орналастыру, оларды ұтымды пайдалану және басқалар бойынша шараларды әзірлеп, қабылдайтын болады.

      Жалпы агломерацияларды қалыптастыру кезінде тұрмыс сапасының адами капиталдың дамуын айқындайтыны, ал адами капиталдың деңгейі әлемдік экономикада қалалардың бәсекеге қабілеттілігін айқындайтыны ескерілетін болады.

      Агломерацияларды қалыптастыру кезінде мемлекеттік бағдарламаларда (Инфрақұрылымды дамытудың 2015 − 2019 жылдарға арналған "Нұрлы жол", "Нұрлы жер" мемлекеттік тұрғын үй құрылысы, "Цифрлы Қазақстан", "Бизнестің жол картасы − 2020" бизнесті қолдау мен дамытудың, Қазақстан Республикасын индустриялық-инновациялық дамыту 2015 − 2019 жылдарға арналған, Қазақстан Республикасында білім беруді және ғылымды дамытудың 2016 − 2019 жылдарға арналған, Қазақстан Республикасының денсаулық сақтау саласын дамытудың 2016 − 2019 жылдарға арналған "Денсаулық" мемлекеттік бағдарламалары және т.б. ) көзделген құралдар да қолданылады.

      5.1.2.  "Екінші деңгейдегі" қалаларда орталықтары бар функционалдық қалалық аудандарды дамыту (облыс орталықтары, Семей қаласы).

      Екінші деңгейдегі қалалар өңірлік даму орталықтары болып табылады және олардың өзінің ғана емес, салалас өңірлердің экономикалық белсенділігін шоғырландыру мүмкіндігі бар. Бұл ретте, өзек қаладан 30 км аспайтын қашықтықта орналасқан "екінші деңгейдегі" қалаға іргелес елді мекендер (моно және шағын қалалар, ауылдар) ФҚА орталығымен үндестіріле дамытылады. Текелі, Саран, Теміртау, Абай, Рудный, Шахтинск, Ақсу, Кентау қалалары, сондай-ақ Щучинск шағын қаласы облыс орталықтарының тікелей әлеуметтік-экономикалық әсер ету аймағына кіретін моноқалалар болып табылады. "Екінші деңгейдегі" қалаларды (облыс орталықтары, Семей қаласы) олардың әсер ету аймағындағы елді мекендермен бірге дамыту жөніндегі міндеттерді іске асыру оларды дамыту бағдарламалары шеңберінде мынадай бағыттар бойынша жүзеге асырылады:

      - ЕАЭО, Қытай Халық Республикасы мен Орталық Азия нарықтарында экономикалық позициялау;

      -  инженерлік инфрақұрылымды дамыту;

      -  аумақтардың тиімді қала құрылысын жоспарлау.

      - экологиялық тұрақтылық пен қауіпсіздікті қамтамасыз ету.

      "Екінші деңгейдегі" қалаларды (облыс орталықтарын, Семей қаласын) ЕАЭО, Қытай Халық Республикасы мен Орталық Азия нарықтарында экономикалық позициялау.

      Озық елдердің тәжірибесі бойынша жеделдетілген урбандалу шараларын қабылдау тұтастай республиканың экономикасын әртараптандыруға мүмкіндік береді. Ірі қалалар мен ФҚА қалыптастыру өндіруші өнеркәсіп пен өнімділігі төмен ауыл шаруашылығы секторынан өңдеуші өнеркәсіпке және экономиканың жоғары сапалы сервистік секторларына инвестициялық және еңбек ресурстарының ағыны үшін жағдайлар жасауға мүмкіндік береді, бұл елдегі халықтың жан басына шаққандағы кірістерін арттырады.

      Бұл өте маңызды, өйткені қазiргi кезде өндіруші өнеркәсіп және аграрлық сектор заманауи технологиялардың дамуына, бизнес-процестердiң автоматтандырылуына және өндiрiстiң ақпараттандырылуына байланысты жеткiлiктi жұмыс орындарын құра алмайды, тіпті оларды қысқарту болжануда.

      Қазіргі кезеңде жеткілікті мөлшердегі жұмыс орындарын көрсетілетін қызметтер секторы ұсына алады. Урбандалған аумақтарда экономиканың сервистік секторлары дамып келеді. Осылайша, өңірлік саясат тұрғысынан бұл жеделдетіп басқарылатын урбандалу саясатын білдіреді, бұл елдің шикізаттық емес ЖІӨ-сін арттырады.

      Осыған байланысты жергілікті атқарушы органдар облыстардың ғылыми қоғамдастығымен бірлесіп, "екінші деңгейдегі" қалаларды брендингтеу бойынша маркетингтік зерттеулерді аяқтайды, оның шеңберінде перспективалы экономикалық мамандандыруды анықтау қажет.

      "Екінші деңгейдегі" қалаларда жоғары ұйымдастырылған урбанистік өмір сүру ортасын құру үшін мыналарды көздеу қажет:

      1) "екінші деңгейдегі" қалаларда және оларға жақын орналасқан аумақтарда:

      өңіраралық дистрибуцияның (сауда және көрсетілетін қызметтер);

      өңіраралық сауда-логистикалық орталықтарды қалыптастыра отырып, көлік-логистикалық және процессингтік көрсетілетін қызметтердің;

      туристік, рекреациялық және спорттық көрсетілетін қызметтер, ойын сауық және бос уақытта қызмет көрсету орталықтарының ("екінші деңгейдегі" қалалардың брендингі бойынша маркетингтік зерттеулер нәтижелері және жергілікті жағдайларға байланысты)

      азық-түліктік маманданудың (азық-түлік белдеуі) көп функциялы аймақтарын құру.

      Инженерлік инфрақұрылымды дамыту.

      "Екінші деңгейдегі" қалалардың инфрақұрылымын кешенді дамыту мыналарды:

      1) ФҚА өзек-қаласының іргелес елді мекендермен тиімді көлік байланысын;

      2) озық инновациялық және технологиялық шешімдерді (озық үрдістерді ескере отырып) қолдана отырып, энергетикалық, инженерлік-коммуникациялық, су шаруашылығы және әлеуметтік инфрақұрылымдарды дамытуды;

      3) қала шаруашылығын және қаланы басқаруда смарт-технологияларды енгізуді көздеуге тиіс.

      Аумақтардың тиімді қала құрылысын жоспарлау.

      "Екінші деңгейдегі" қалаларды әлеуметтік-экономикалық дамыту және оларға іргелес елді мекендерді дамыту Мемлекеттік бағдарламаның іс-шаралар жоспарында көзделген тиімді қала құрылысын жоспарлаумен үйлестірілетін болады.

      Су тасқынына, селге, көшкінге, қар көшкініне, жер сілкінісіне қарсы іс-қимыл, сондай-ақ елді мекендердің өртке қарсы қорғау инфрақұрылымын дамыту.

      Бұл бағыттағы шаралар өңірлердің әуе кеңістігін тазарту, көліктік қозғалысты ұйымдастыру және жылумен жабдықтау көздерін қазіргі заманғы отынның түрлеріне (газ, күн энергиясы және басқалар) ауыстыруды көздейді. Техногендік және табиғи сипаттағы апаттардың алдын алу үшін шаралар қабылданатын болады. Бұл шаралардың бәрі облыстар мен қалалардың – облыс орталықтарының және Семей қаласының даму бағдарламаларында көзделетін болады.

      "Екінші деңгейдегі" қалаларды дамыту бойынша облыстарды дамыту бағдарламаларының шеңберінде іске асырылатын барлық шаралар ФҚА құрамына кіретін басқа елді мекендерге қолданылады (082-бағдарламаның 102-кіші бағдарламасы).

      ФҚА құрамына кіретін моно және шағын қалалар мен ауылдық елді мекендердің әлеуметтік және инженерлік инфрақұрылымын дамыту инфрақұрылымдық жобаларды іске асыру арқылы осы елді мекендерде тұратын халықтың тұрмыс сапасын жақсарту үшін жүзеге асырылатын болады.

      Инфрақұрылымдық жобалар мыналарды қамтиды:

      тұрғын үй-коммуналдық шаруашылық объектілерін салу, күрделі, орташа және ағымдағы жөндеу (сумен жабдықтау, кәріз объектілері, газ, жылу, электрмен жабдықтау жүйелері); инженерлік және көлік инфрақұрылымын салу, күрделі, орташа және ағымдағы жөндеу (кент ішіндегі және ауыл ішіндегі жолдар, кірме жолдар, бөгеттер, дамбалар мен көпірлер);

      тұрғын үйлерді салу және күрделі жөндеу, авариялық үйлерді бұзу;

      елді мекендерді абаттандыру (көшелерді, парктерді, гүлзарларды жарықтандыру және көгалдандыру, иесіз объектілерді бұзу, қатты тұрмыстық қалдықтар полигондарын, шағын сәулет нысандарын, қоршауларды, балалардың ойын алаңдары мен спорт алаңдарын жайластыру). ФҚА құрамына кіретін ауылдардан орталық қалаға дейін жергілікті жолдарды салу мен жөндеуге ерекше назар аударылатын болады.

      Кәсіпкерлікті дамыту бағдарламалары шеңберінде ФҚА аймағына кіретін моно және шағын қалаларда экономиканы әртараптандыру әрі шағын және орта бизнесті дамыту жүзеге асырылатын болады.

      Осы бағыт шеңберінде ФҚА аймағына кіретін моно және шағын қалалардың экономикасын ұзақ мерзімді әртараптандыру үшін "зәкірлік" инвестициялық жобалар (индустрияландыру бағдарламаларының құралдарын қоса алғанда) іске асырылатын болады.

      Жергілікті атқарушы органдар мүдделі салалық орталық мемлекеттік органдармен бірлесіп, моно және шағын қалаларда іске асыру үшін 1-3 немесе одан да көп "зәкірлік" инвестициялық жобаларды іріктейді.

      ФҚА аймағына кіретін моно және шағын қалалардың экономикалық әлеуетін дамыту мынадай бағыттар бойынша жүзеге асырылады:

      1) моноқалаларда олардың ерекшеліктерін ескере отырып, ұлттық холдингтер мен компаниялардың қосалқы және қызмет көрсететін өндірістерін, тапсырыстарын орналастыруы.

      "Самұрық-Қазына" ҰӘҚ" АҚ және "ҚазАгро" ҰБХ" АҚ жобаның қаржылық-экономикалық және өндірістің орындылығын, компанияның ерекшеліктерін ескере отырып, моноқалаларда инвестициялық жобаларды ықтимал іске асыру бойынша шаралар қабылдайды;

      2) қала түзуші кәсіпорындардың ықтимал инвесторлармен импорт алмастыратын өнімдер (жұмыстар мен көрсетілетін қызметтер) бойынша ұзақ мерзімді келісімшарттар жасау мүмкіндігін қарастыруы (сапалық сипаттамалары мен бәсекеге қабілетті бағаларын ескере отырып).

      Жергілікті атқарушы органдар өңірлік кәсіпкерлер палаталарымен бірлесіп оның мамандануына және қала түзуші кәсіпорындардың (импортты алмастыру және оқшаулау) қажеттілігіне сәйкес әрбір моно және шағын қаладағы кемінде бір инвестициялық жобаны іске асыруға дайын әлеуетті инвесторларды іздестіру бойынша шаралар қабылдайтын болады;

      3) қолданыстағы мамандануды жаңғырту не жаңа мамандануды құру үшін стратегиялық инвесторды тарту арқылы моно және шағын қалаларда бұрынғы мамандануды қалпына келтіру.

      Сондай-ақ, жер қойнауын пайдалану саласындағы уәкілетті органмен тікелей келіссөздер негізінде пайдалы қазбалардың игерілетін кен орнын пайдалану мерзімі шектеулі кәсіпорындарға жер қойнауын пайдалану құқығын беру мүмкіндігі қарастырылатын болады.

      Толық барлау бойынша шараларды айқындай отырып, моно және шағын қалаларға жақын орналасқан пайдалы қазбалардың перспективалы кен орындарын анықтау мемлекеттік тапсырма шарттары шеңберінде немесе кәсіпорынның шикізат базасын кеңейтуге мүдделі жеке инвесторлардың есебінен жүзеге асырылады.

      Жинақталған геологиялық ақпаратқа ауқымды талдау жүргізіліп, инвестициялық бағдарлама әзірленетін болады және облыс әкімдіктерімен бірлесіп, өңірлердің ресурстық базасын дамыту бойынша кешенді жоспарлар жасалады.

      Жалпы, ұзақ мерзімді перспективада аумақтық/өңірлік даму жөніндегі бағдарламалық құжаттарды іске асыру шеңберінде ел халқының 80-90 %-ын ФҚА шоғырландыру мақсаты тұр және мемлекеттік бағдарламада баяндалған шаралар тек бастапқы сипатқа ие.

      Осыған байланысты "екінші деңгейдегі" қалаларда орталықтары бар ФҚА дамыту үшін мемлекеттік бағдарламаларда, сондай-ақ аумақтарды дамыту бағдарламаларында (Инфрақұрылымды дамытудың 2015 – 2019 жылдарға арналған "Нұрлы жол", "Нұрлы жер" мемлекеттік тұрғын үй құрылысы, "Цифрлы Қазақстан", "Бизнестің жол картасы-2020" бизнесті қолдау мен дамыту, Қазақстан Республикасын индустриялық-инновациялық дамытудың 2015 – 2019 жылдарға арналған, Қазақстан Республикасында білім беруді және ғылымды дамытудың 2016 – 2019 жылдарға арналған, Қазақстан Республикасының денсаулық сақтау саласын дамытудың 2016 – 2019 жылдарға арналған "Денсаулық" мемлекеттік бағдарламалары және т.б.) көзделген құралдар қолданыла береді.

      5.2. Екінші бағыт: Функционалдық қалалық аудандардың құрамына кірмейтін моноқалаларды, шағын қалаларды және ауылдық елді мекендерді (шекара маңындағы аумақтарды қоса алғанда) дамыту

      Бұл бағыт бойынша мынадай міндеттер шешілетін болады:

      1) функционалдық қалалық аудандар құрамына кірмейтін моно және шағын қалаларды дамыту;

      2) функционалдық қалалық аудандар құрамына кірмейтін ауылдық елді мекендерді дамыту.

      5.2.1. Функционалдық қалалық аудандар құрамына кірмейтін моно және шағын қалаларды дамыту

      Осы міндетті шешу үшін мыналар көзделеді:

      1) "Бизнестің жол картасы − 2020" бизнесті қолдау мен дамытудың мемлекеттік бағдарламасы, Нәтижелі жұмыспен қамтуды және жаппай кәсіпкерлікті дамытудың 2017 − 2021 жылдарға арналған бағдарламасы шеңберінде моно және шағын қаларда шағын және орта бизнесті дамыту;

      2) Қазақстан Республикасының заңнамасында көзделген базалық мемлекеттік және әлеуметтік көрсетілетін қызметтермен қамтамасыз ету.

      Өңірлік саясатты іске асыру шеңберінде моно және шағын қалаларды ФҚА құрамына кіретін және ФҚА құрамына кірмейтін қалаларға топтастыру жүргізілді (осы Мемлекеттік бағдарламаға 2-қосымшаға сәйкес).

      ФҚА құрамына кірмейтін қалаларға Қазақстан Республикасында білім беруді және ғылымды дамытудың 2016 − 2019 жылдарға арналған, Қазақстан Республикасының денсаулық сақтау саласын дамытудың 2016 − 2019 жылдарға арналған "Денсаулық" және басқа салаларды дамытудың мемлекеттік бағдарламалары шеңберінде осы елді мекендердегі жастардың адами капиталын арттыру бойынша шаралар іске асырылады. Бұл моно және шағын қалалардағы жастарға ірі қалалардың еңбек нарығында бәсекеге қабілетті болуына мүмкіндік береді.

      Осы қалалардағы халықты ағымдағы жұмыспен қамту Нәтижелі жұмыспен қамтуды және жаппай кәсіпкерлікті дамытудың 2017 − 2021 жылдарға арналған бағдарламасы, "Бизнестің жол картасы − 2020" бизнесті қолдау мен дамытудың мемлекеттік бағдарламасы шеңберінде қолдау табады.

      Жалпы, шалғай, ФҚА-мен байланысты емес моно- және шағын қалалардағы мемлекеттік саясат ірі және үлкен қалаларға қоныс аударуға жәрдемдесуге бағытталатын болады (облыстардың ірі және үлкен қалаларында жалға берілетін және коммуналдық тұрғын үй құрылысын жаппай салу, жастардың интеллектуалдық әлеуетін арттыру және Қазақстан Республикасында білім беруді және ғылымды дамытудың
2016 − 2019 жылдарға арналған, "Нұрлы жер" мемлекеттік тұрғын үй құрылысы мемлекеттік бағдарламалары және аумақтық даму бағдарламалары шеңберіндегі басқа да шаралар).

      "Зәкірлік" инвестициялық жобаларды іске асыру, ұлттық холдингтер мен компаниялардың, қала түзуші кәсіпорындардың қосалқы және қызмет көрсету өндірісін орналастыру арқылы экономиканы әртараптандыру айрықша жағдайларда мемлекеттік қолдау шараларына ие болады. Атап айтқанда, егер өңдеуші өнеркәсіптің жаңа өндірілген өнімі ұзақ мерзімді перспективада экономикалық дәлелденген экспорттық әлеуетке ие болса.

      Бұл ретте шекара маңы аумағында орналасқан шағын қалалар (Жаркент, Зайсан, Сарыағаш, Шардара, Шемонаиха, Мамлютка, Булаево, Жетісай) Қазақстан Республикасының Үкіметі мен облыстардың жергілікті атқарушы органдары қабылдаған тиісті облыстардың даму бағдарламалары шекара маңы аумақтарын дамытудың кешенді жоспарлары мен шеңберінде мемлекеттік қолдаудың қосымша шараларын қабылдайтын болады. Бұл осы қалалардың шекаралық және кедендік бақылаудың форпосттары болып табылуына байланысты.

      5.2.2. Функционалдық қалалық аудандардың құрамына кіретін ауылдық елді мекендерді (шекара маңы аумақтарын қоса алғанда) дамыту.

      Жоғарыдағы "екінші деңгейдегі" қалаларды дамыту жөніндегі кіші бөлімде айтылғандай, ФҚА құрамына кіретін ауылдық елді мекендер өздерінің орталық қалаларымен үндестіріле дамытатын болады (инженерлік инфрақұрылымды салу/жаңғырту және басқалар).

      Аудан орталықтары мәртебесіндегі ауылдарда және тірек АЕМ-де сапалы мемлекеттік және әлеуметтік қызметтерді көрсету инфрақұрылымын жақсарту шаралары күшейтілетін болады ("Азаматтарға арналған үкімет" мемлекеттік корпорациясының филиалдары, кеңжолақты интернет, учаскелік полиция пункті, жалпы орта білім беру мекемелері, медициналық мекемелер (фельдшерлік-акушерлік пункт/дәрігерлік амбулатория/алғашқы медициналық-санитариялық көмек орталығы (немесе орталық аудандық аурухананың филиалы).

      Бұл шаралар Қазақстан Республикасында білім беруді және ғылымды дамытудың 2016 − 2019 жылдарға арналған, Қазақстан Республикасының денсаулық сақтау саласын дамытудың 2016 − 2019 жылдарға арналған "Денсаулық", Қазақстан Республикасында тілдерді дамыту мен қолданудың 2011 − 2019 жылдарға арналған, "Цифрлы Қазақстан" мемлекеттік бағдарламалары, облыстардың даму бағдарламалары шеңберінде іске асырылатын болады.

      Ауылдық елді мекеннің орналасқан жеріне қарамастан (ФҚА құрамында /одан тыс), оларға мынадай шаралар ұсынылады:

      1) тыныс-тіршілікті қамтамасыз ету инфрақұрылымын дамыту (су, электр энергиясы, білім беру объектілері және басқалары);

      2) ауылдық жердің кадрлық әлеуетін арттыру;

      3) жергілікті өзін-өзі басқаруды қаржылай қолдау (осы Мемлекеттік бағдарламаға 6-қосымшаға сәйкес).

      Өңірлік даму саласындағы уәкілетті орган әзірлеген және бекіткен ауылдық елді мекендерді айқындауға арналған өлшемшарттарға сәйкес ауылдық аумақтардың ағымдағы жағдайын бағалау үшін жергілікті атқарушы органдар АЕМ-нің өндірістік, әлеуметтік және инженерлік инфрақұрылымына мониторингті жалғастырады және соның негізінде олардың жағдайының әлеуеті айқындалады.

      Тірек АЕМ тізбесін өңірлік даму саласындағы орталық уәкілетті орган бекіткен тірек ауылдық елді мекендерді айқындау әдістемесіне сәйкес жергілікті атқарушы органдар айқындайды және бекітеді. Осы тізбе және тірек АЕМ мониторингі мемлекеттік басқарудың орталық және жергілікті деңгейлерінде қазіргі уақытқа және перспективаға қатысты басқару шешімдерін қабылдау үшін қажет.

      Аудан орталықтары болып табылатын тірек АЕМ-де және ауылдық елді мекендерде ауыл шаруашылығы емес қызмет түрлерін (ауыл шаруашылығы өнімдерін өңдеу, халық қолөнері, қызмет көрсету салалары және басқалар) дамытуға баса назар аударылатын болады. Сондай-ақ тұрақты ауыл шаруашылығы өндірісін жүргізуге, ауыл тұрғындарының кірістерін арттыруға жағдайды қамтамасыз ету жалғасады. Ауылдық жерлерде тұратын халықтың өмір сүру сапасын жақсарту үшін сапалы ауыз сумен, электр және газ, сондай-ақ әлеуметтік инфрақұрылымды ағымдағы, орташа және күрделі жөндеумен қамтамасыз ету бойынша жұмыстар жалғасын табады. Осы шаралардың барлығы аумақтарды дамыту бағдарламаларында көзделетін болады.

      Тірек АЕМ-дерде мемлекеттік және коммерциялық көрсетілетін қызметтер орталықтарын құру және дамыту бойынша қосымша шаралар қабылданатын болады. Шекара қызметінің бөлімшелеріндегі шекара маңындағы аймақтардың тірек АЕМ-де бірыңғай даму жүйесінде оларда тұратын әскери қызметшілер мен олардың отбасы мүшелеріне әлеуметтік және тұрмыстық жағдайлар жасалатын болады.

      Қазіргі уақытта мемлекеттік және коммерциялық қызметтер көрсету орталықтары негізінен аудан орталықтары мен қалаларда орналасқан, бұл ауыл халқына, әсіресе шалғай аумақтарда қажетті көрсетілетін қызметтерге қолжетімділікті қиындатады.

      Аталған бағытты іске асыру тірек АЕМ-де кепілдендірілген мемлекеттік, әлеуметтік және коммерциялық көрсетілетін қызметтерге қолжетімділік проблемаларын шешуге мүмкіндік береді, олар өз кезегінде республикалық және жергілікті бюджеттерде көзделген қаражат шегінде, сондай-ақ басқа да қаржы көздерінің есебінен ауылдық елді мекендердің белгілі бір тобына қызмет көрсететін болады.

      Бұл бағытты іске асыру:

      1) екінші деңгейдегі банктердің, микрокредиттік ұйымдардың, ауылдық кредиттік серіктестіктердің, сақтандыру компанияларының, нотариустардың, сервистік-дайындау орталықтарының, техникалық қызмет көрсету станцияларының бөлімшелерін және қаржыландырылуы жеке инвесторлар мен басқа да көздердің есебінен жүзеге асырылатын басқа бөлімшелерді ашуға жәрдемдесу есебінен коммерциялық қызметтерді дамыту;

      2) жергілікті билік органдарын тірек АЕМ-дерді дамытудың бірыңғай жүйесіне тарта отырып, Шекара қызметінің әскери қалашықтарының инфрақұрылымын жетілдіру арқылы жүзеге асырылатын болады.

      Ауылдық жерлерде кадрлық әлеуетті арттыру ауылдық жерлерге жұмыс істеуге және тұруға келген әлеуметтік сала мен агроөнеркәсіптік кешен мамандарына көтерме жәрдемақы төлеуге және тұрғын үй сатып алуға немесе салуға бюджеттік кредит беру түрінде мемлекеттік қолдауды көздейді.

      Бұл бағытты мемлекеттік қолдау қазіргі "Дипломмен ауылға" жобасының және облыстардың даму бағдарламаларының шеңберінде жалғасады.

      Ауылдық жерлердегі кадрлық әлеуетті дамыту жөніндегі іс-шараларды қаржыландыру Ауылдық елді мекендерде жұмыс істеу және тұру үшін келген денсаулық сақтау, білім беру, әлеуметтік қамсыздандыру, мәдениет, спорт және агроөнеркәсіптік кешен мамандарына әлеуметтік қолдау шараларын ұсыну қағидаларына сәйкес жүзеге асырылады.

      Мемлекеттік бюджеттің 4-ші деңгейінің енгізілуіне байланысты ауылдық деңгейдегі мемлекеттік қызметшілерді қосу ықтималдығымен "Дипломмен ауылға" жобасы қатысушыларының контингентін белгіленген тәртіппен кеңейту мәселесі пысықталатын болады.

      Жергілікті өзін-өзі басқаруды қаржылай қолдау АЕМ-ді дамыту және ауыл халқының тіршілігін жақсарту жөніндегі іс-шараларды айқындау бойынша ұсыныстар әзірлеуге халықты тартуға бағытталған.

      Іс-шараларды іске асыру жергілікті өзін-өзі басқаруды қаржылай қолдау шеңберінде әлеуметтік-экономикалық даму әлеуеті жоғары және орташа АЕМ-де ғана жүзеге асырылады.

      Ауылдың, кенттің, ауылдық округтің әкімдері жергілікті қоғамдастықтың жиналыстарын ұйымдастыруды қамтамасыз етеді, онда бірінші кезектілігі мен өзектілігі негізге алына отырып (іс-шараларды "төменнен жоғарыға қарай" іріктеу қағидаты), іс-шараларды іріктеу бойынша ұсыныстар талқыланады және шешімдер қабылданады.

      Жергілікті өзін-өзі басқаруды қаржылай қолдау облыстарды және аудандарды дамыту бағдарламалары шеңберінде мынадай бағыттар бойынша жүзеге асырылатын болады:

      1) білім беру, денсаулық сақтау, мәдениет, спорт, сумен жабдықтау, газбен жабдықтау объектілерін күрделі және ағымдағы жөндеу;

      2) коммуналдық шаруашылық: көшелерді жарықтандыру және көгалдандыру, иесіз қалған объектілерді бұзу, қолданыстағы қатты тұрмыстық қалдықтар мен мал қорықтары полигондарын жайластыру, жылыту жүйелерін жөндеу, балалардың аула ойын алаңдарын орнату;

      3) көлік коммуникациялары: кентішілік жолдарды және көпірлерді күрделі, орташа және ағымдағы жөндеу, бағдаршамдар орнату;

      4) ауыл шаруашылығы: су қоймаларын тазарту, иесіз қалған гидротехникалық құрылыстарды қалпына келтіру;

      5) елді мекендерді абаттандыру жөніндегі іс-шаралар.

      ФҚА құрамына кірмейтін шекара маңындағы ауылдық елді мекендерді дамыту.

      Шекара маңындағы елді мекендерді дамыту, оның ішінде олардың әкімшілік-аумақтық маңыздылығын арттыру, шекара маңы ынтымақтастығы пункттерінің инфрақұрылымын, көлік-логистикалық инфрақұрылымды дамыту және жайластыру, экономикалық әлеуетті арттыру арқылы жалғасатын болады.

      Шекара маңындағы аудандардың әкімшілік-аумақтық маңыздылығын арттыру Мемлекеттік шекарадан 50 км дейінгі қашықтықта орналасқан шекара маңындағы аудан орталықтары мен тірек АЕМ-дерді басым дамыту, көлік-логистикалық инфрақұрылымды дамыту, қолда бар көліктік және транзиттік дәліздер арқылы жүк ағынын ұлғайту, туристік және рекреациялық объектілерді, туристік инфрақұрылымды құру, пайдаланылмайтын ауыл шаруашылығы мақсатындағы жерлерді (егістік жерлер, жайылымдар, шабындықтар, көпжылдық көшеттер, кен орындары) экономикалық айналымға тарту арқылы, сондай-ақ шекара маңындағы аумақтардың шаруашылық жүргізуші субъектілері мен көрші мемлекеттер арасында өңіраралық өзара тиімді байланыс орнату арқылы жүзеге асырылады. Бұл шаралар шекаралас өңірлер мен аудандардың аумақтарын дамыту бағдарламалары шеңберінде жүзеге асырылатын болады.

      Қазақстан Республикасында білім беруді және ғылымды дамытудың 2016 − 2019 жылдарға арналған, Қазақстан Республикасының денсаулық сақтау саласын дамытудың 2016 − 2019 жылдарға арналған "Денсаулық", Қазақстан Республикасында тілдерді дамыту мен қолданудың 2011 − 2019 жылдарға арналған, "Цифрлы Қазақстан" мемлекеттік бағдарламалары, облыстардың даму бағдарламалары шеңберінде халықтың, әсіресе шекара маңындағы аумақ жастарының адами капиталын арттыру жөніндегі шаралар іске асырылатын болады. Бұл шекара маңындағы аумақтардағы ауылдардың жастарына ірі қалалардың еңбек нарығында бәсекеге қабілетті болуына мүмкіндік береді. Шекара маңындағы аумақтардан кетуді тежеу және олардың халық санын ұлғайту бойынша арнайы шаралар қабылданбайды. Бұл ретте, ағымдағы жұмыспен қамту жөніндегі шаралар қолданыстағы кәсіпкерлік және жұмыспен қамту бағдарламалары шеңберінде шешілетін болады.

      Жалпы ел бойынша жаңадан ашылатын және қолданыстағы өткізу пункттерінің, шекараны кесіп өту орындарының және сервистік инфрақұрылымдарды, шекараны, оның ішінде теміржол арқылы кесіп өту кезінде шекаралық бақылауды жетілдіру (реконструкциялау) бойынша шаралар қабылданатын болады.

      Сондай-ақ Мемлекеттік шекарадағы барлық бақылау пункттерін жаңғырту және реконструкциялау жөніндегі іс-шаралар жоспарын әзірлеп, қаржыландырудың көздері мен көлемін айқындау жөніндегі мәселе пысықталады.

      Жұмыс істеп тұрған өткізу пункттерінің инфрақұрылымын құруға және жаңаларын ашуға қатысты әрбір шекара маңындағы облыс үшін Жол карталарын әзірлеу жолымен объектілердің нақты тізбесі, қажетті жұмыстар көлемі және іс-шараларды іске асыру мерзімдері айқындалатын болады. Бұл ретте шекараны кесіп өтудің оңайлатылған орындарында инфрақұрылымдар салу қажеттігі, сондай-ақ жаңа өткізу пункттерінде инфрақұрылымдар салуды аяқтау ескерілетін болады.

      Өткізу пункттерінің инфрақұрылымын және шекараны кесіп өту орындарын дамыту және тиісті жағдайда ұстау халықты жұмыспен қамту үшін қосымша мүмкіндіктерді ұйымдастыруға (құрылыс, халыққа қызмет көрсету, туризмді ұйымдастыру, сондай-ақ елдің транзиттік-көліктік әлеуетін арттыру және инвестицияларды тарту, оның ішінде МЖӘ қағидаттары бойынша жағдайларды қамтамасыз етуге) мүмкіндік береді.

      5.3. Үшінші бағыт: Тұрғын үй-коммуналдық шаруашылық инфрақұрылымын дамыту

      Бұл бағыт шеңберінде мынадай міндеттер шешілетін болады:

      1) халықты сапалы ауызсумен және су бұру қызметтерімен ұтымды қамтамасыз ету;

      2) тұрғын үй-коммуналдық шаруашылығын жаңғырту.

      Мемлекеттiк бағдарламада көзделген ТКШ саласындағы мiндеттердi шешуге бағытталған жобаларды iске асыру үшiн:

      - секторда қайтарымды қаржыландыру тетіктерін кеңейту, оның ішінде жаңа қаржы институттарын, атап айтқанда ХҚҰ-ны тарту бойынша шараларды қабылдау;

      - ХҚҰ қарыздары есебінен іске асырылатын инвестициялық жобаларды республикалық бюджеттен қоса қаржыландырудың оң тәжірибесін пайдалану, бюджеттен тыс инвестицияларды тартудың негізгі тетігін, оның ішінде МЖӘ тетігін айқындау;

      - ТКШ секторының инвестициялық тартымдылығын арттыру мақсатында саладағы бірыңғай стратегиялық әріптесті – "ТКШ ҚазОрталық" АҚ түрінде қаржы агентін айқындау қажет.

      5.3.1. Халықты сапалы ауыз сумен және су бұру қызметтерімен ұтымды қамтамасыз ету.

      Мемлекеттік бағдарлама шеңберінде елдегі елді мекендерді сумен жабдықтауды және су бұруды дамыту бойынша шаралар жалғасады.

      Мемлекет басшысының тапсырмасын орындау үшін ауылды сумен жабдықтауды дамытуға 2018 жылы республикалық және жергілікті бюджеттерде шамамен 100 млрд. теңге көзделген.

      Одан әрі қаржыландырудың мынадай тетігі іске асырылады.

      Орталықтандырылған сумен жабдықтауға тең қолжетімділікті қамтамасыз ету мақсатында республикалық бюджеттің қаражаты, негізінен, төмен қолжетімділік көрсеткіштері бар өңірлерге бөлінетін болады.

      Әкімдіктерді ынталандыру үшін республикалық бюджет қаражаты жергілікті бюджеттен қоса қаржыландыру көлемін есепке ала отырып бөлінеді (жергілікті бюджеттерден бірге қаржыландыру неғұрлым көп болса, республикалық бюджеттен қаржыландыру соғұрлым көп болады).

      Ауыл тұрғындарын ауызсумен қамтамасыз ету қарқынын жеделдету үшін қолданыстағы қаржыландыру жүйесіне қосымша МЖӘ тетіктерін енгізу мәселесі қарастырылатын болады. Сумен жабдықтау және су бұру жүйелерін салу мен реконструкциялауды жеке инвестициялар есебінен жүргізіп, инвестициялық шығындарды (бұдан әрі – ИШӨ) кейіннен келісілген кесте бойынша өтеу жоспарлануда.

      Халықты тиісті сапасы бар және толық көлемде ауызсумен қамтамасыз ету үшін, сондай-ақ сарқынды суларды тазартудың қажетті деңгейін қамтамасыз ету үшін сумен жабдықтаудың және су бұрудың жаңа объектілерін салу әрі қолданыстағы объектілерді реконструкциялау жалғасатын болады. Бюджет қаражатын осы мақсаттарға бөлу ұлғаяды. Нәтижесінде 2025 жылға қарай барлық қалалар орталықтандырылған сумен жабдықтаумен қамтамасыз етіледі, ал ауылдарда орталықтандырылған сумен жабдықтаумен қамтамасыз ету деңгейі 80 %-ды құрайды.

      Секторды одан әрі дамытудың жаңа бағыттарына қатысты. Су арналарының өндірістік процестерін кешенді технологиялық жаңғырту жүргізілетін болады.

      Біріншіден, инвестициялық бағдарламалар қаражаты шеңберінде тарифтер есебінен су арналарының процестерін толық аспаптандыру және автоматтандыру бойынша шаралар қабылданады, ол өндіріс шығындарын 15 %-ға, ысырапты 2 %-ға дейін төмендетуге мүмкіндік береді, соның арқасында жылына үнемдеу 35,7 млрд. теңгені құрайды.

      Екіншіден, бюджет шығындарын азайту мақсатында қолданыстағы желілерге қазіргі заманғы технологияларды пайдалана отырып (мысалы, коррозиядан сақтайтын жабдық) реконструкциялау және жаңғырту жүргізілетін болады.

      Сондай-ақ, жаңа технологияларды, оның ішінде энергия мен ресурс үнемдейтін технологияларды қолдануды және шетелдік тәжірибені ескере отырып, сумен жабдықтау және су бұру саласындағы нормативтік-техникалық құжаттамаларға саладағы қолданыстағы нормаларды одан әрі жеңілдетуді, атап айтқанда тазартылған шаруашылық-тұрмыстық сарқынды су төгінділерін нормалауды көздейтін өзгерістер енгізіледі.

      5.3.2. Тұрғын үй-коммуналдық шаруашылығын жаңғырту

      Жылумен, электрмен, газбен жабдықтау

      Жылумен жабдықтау жүйелерінің тозуын төмендету жөніндегі шаралар шеңберінде коммуналдық секторды жаңғырту және реконструкциялау жалғасады.

      Шығындар мен авариялылығы ең көп 1 мың км жуық жылумен жабдықтау желілері жаңғыртылатын болады.

      Жылумен жабдықтау желілерінің жобаларын қаржыландыру инфрақұрылымдық гранттар түрінде бюджеттік кредиттер мен субсидиялар беру арқылы республикалық бюджет қаражаты, сондай-ақ ХҚҰ-дан және басқа да көздерден қарыз алу есебінен жүзеге асырылады.

      Жылумен жабдықтау желілерін дамытуға инвестициялар салудың орындылығы туралы әзірленген техникалық зерттеулер мен негіздемелер негізінде жобаларды іріктеу өлшемшарттары мен жобаларды өңірлерде іске асырудың басымдығы айқындалатын болады.

      Жылумен жабдықтау желілерін жаңғырту және реконструкциялау жобаларын тиімді іске асыру мақсатында мынадай іс-шаралар жүзеге асырылады:

      1) елді мекеннің дамуын ескере отырып, жылумен жабдықтау жүйелерінің схемасын әзірлеу және ұсыну;

      2) бірыңғай техникалық саясат шеңберінде жылумен жабдықтау жүйелерін жаңғырту және реконструкциялау, оның ішінде жаңа және инновациялық материалдарды, жабдықтар мен технологияларды пайдалану бойынша;

      3) жаңа технологияларды қолдана отырып және есепке алу аспаптарын міндетті түрде пайдаланып, жылумен жабдықтаудың инженерлік инфрақұрылымын дамыту;

      4) жылумен жабдықтау саласындағы мемлекеттiк меншiктегi табиғи монополия субъектілерінің басшыларына қызметтің түйінді көрсеткіштерін және біліктілік талаптарын бекіту.

      Қолданыстағы қаржыландыру жүйесіне қосымша МЖӘ тетіктері енгізілетін болады. Жылумен жабдықтау жүйелерін салу және реконструкциялау келісілген кесте бойынша ИШӨ жеке инвестициялар есебінен жүргізілетін болады.

      Осы тетікті іске асыру үшін Қазақстан Республикасының қолданыстағы заңнамасына тиісті өзгерістер енгізу мәселесі пысықталады.

      Қазақстан Республикасын газдандырудың 2015 − 2030 жылдарға арналған бас схемасын іске асыру газдандыру деңгейін ағымдағы 7-ден 12 млн. адамға дейін жеткізуге мүмкіндік береді. 2030 жылға қарай газ 13 облыста халықтың 56 %-да болады (қазіргі 47 %-дың орнына). Жаңа газ құбырларының жалпы ұзындығы 29 мың км құрайды. 2030 жылға дейін қажетті инвестициялар көлемі 656 миллиард теңгені құрайды.

      Газдандырудың дәйектілігін айқындау үшін математикалық модельге негізделген рейтингтік бағалау құралы пайдаланылатын болады. Есептеулердің нәтижелері бойынша облыстар шегінде газдандыруға жататын белгілі бір аудандар мен елді мекендер басымдығының дәрежелері немесе деңгейлері қалыптастырылады.

      Қазақстан Республикасын газдандырудың 2015 − 2030 жылдарға арналған бас схемасы мен Қазақстан Республикасының газ секторын дамытудың 2030 жылға дейінгі тұжырымдамасын іске асыру Қазақстан Республикасының газ секторын кешенді дамытуды, саланың дамыған инфрақұрылымын құруға, еліміздің энергетикалық қауіпсіздігін қамтамасыз етуге үлес қосуды қамтамасыз етеді.

      Жыл сайын жылу энергиясы жүйесін дамыту үшін нысаналы трансферттер шеңберінде электрмен жабдықтау жүйесінің объектілерін салуға, реконструкциялауға, жаңғыртуға (желілер мен қосалқы станциялар) республикалық бюджеттен қаражат бөлінеді.

      Электрмен, газбен, сумен жабдықтау және су бұру жүйелерін дамыту тетіктері осы Мемлекеттік бағдарламаға 4-қосымшада көрсетілген.

      Тұрғын үй қорын дамыту

      Азаматтардың қауіпсіз өмір сүру жағдайларын қамтамасыз ету үшін бұзуға немесе күрделі жөндеуге жататын авариялы үйлерді анықтау мақсатында тұрғын үй қорының техникалық жай-күйін бағалау (паспорттандыру) қажет.

      Күрделі жөндеу жүргізу процесіне пәтерлердің меншік иелерін тарту мақсатында мүліктің меншік иелері бірлестігі немесе жай серіктестік екінші деңгейдегі банктердің бірінде жинақтаушы шотта көппәтерлі тұрғын үйдің ортақ мүлкін күрделі жөндеуге пәтерлердің меншік иелерінің төлемдерін жинақтайтын болады.

      Көппәтерлі тұрғын үйді күрделі жөндеу жөніндегі жобаларды іске асыру азаматтардың тұрғын үй-тұрмыстық жағдайларын жақсартуға, қаражатты жинақтау жүйесінің оңтайлы жұмыс істеуіне және дамуына алып келеді.

      Жалпы тұрғын үй қорын жаңғырту тетігі осы Мемлекеттік бағдарламаға 5-қосымшаға сәйкес жүзеге асырылатын болады.

      6. Қажетті ресурстар

      Мемлекеттік бағдарламаны қаржыландыру республикалық және жергілікті бюджет қаражаты, сондай-ақ Қазақстан Республикасының заңнамасында тыйым салынбаған өзге де көздер есебінен және олардың шегінде жүзеге асырылатын болады.

      млн. теңге



2015 жыл

2016 жыл

2017 жыл

2018 жыл

2019 жыл

РБ*

180 755

113 335

69 516

134 491

131903

МБ*

16 158

11 751

5 010

49 881

58 476

Бюджеттен тыс қаражат

212 968

523 712

107 750

9 900

13 200

Барлық қаражат

409 881

648 798

182 276

194 272

203579

      *Қаражат көлемі Қазақстан Республикасының заңнамасына сәйкес тиісті қаржы жылдарына арналған республикалық және жергілікті бюджеттердің бекітілуі мен нақтылануына қарай нақтыланатын болады.

  Өңірлерді дамытудың
2020 жылға дейінгі мемлекеттік
бағдарламасына
1-қосымша

Өңірлерді дамытудың 2020 жылға дейінгі мемлекеттік бағдарламасын іске асыру жөніндегі іс-шаралар жоспары


Р/с№

Атауы

Өлшем бірлігі

Аяқтау нысаны
 

Орындау мерзімі

Орындауға жауаптылар

Оның ішінде жылдар бойынша

Қаржыландыру көздері

Бюджеттік бағдарламаның коды

2015 жыл

2016 жыл

2017 жыл

2018 жыл

2019 жыл

Барлығы

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14


Мақсат: Басқарылатын урбандалу және халықтың өмір сүру сапасын жақсарту арқылы өңірлердің бәсекеге қабілеттігін арттыру


1

1-нысаналы индикатор:
Облыстар бөлінісінде урбандалу деңгейі

%



ҰЭМ, облыстардың ЖАО










Республика бойынша орта есеппен





56,9

57,3

57,4

57,7

58,0





Ақмола облысы
(Астана қ. ескере отырып)





75,6

76,6

77,9

78,9

79,8





Ақтөбе облысы





62,3

62,7

63,6

64,2

64,8





Алматы облысы (Алматы қ. ескере отырып)





59,3

59,6

59,3

59,7

60,0





Атырау
облысы





47,4

47,9

47,8

47,9

48,0





Шығыс Қазақстан
облысы





59,6

60,1

61,1

61,3

61,5





Жамбыл
облысы





40,4

40,3

39,7

39,8

39,9





Батыс
Қазақстан
облысы





49,7

50,2

51,5

52,2

53,0





Қарағанды
облысы





79,1

79,3

79,6

79,8

80,1





Қостанай облысы





52,5

53,1

54,0

54,5

55,0





Қызылорда облысы





43,4

43,9

44,2

45,0

45,1





Маңғыстау
облысы





43,7

42,9

40,8

41,0

41,3





Павлодар
облысы





70,3

70,5

70,6

70,7

71,2





Солтүстік
Қазақстан облысы





43,1

44,0

44,9

45,4

45,9





Оңтүстік
Қазақстан
облысы





44,9

45,1

45,8

-

-





Түркістан облысы (Шымкент қ. ескере отырып)





-

-

-

46,2

46,5




2

2-нысаналы индикатор:
Өңірлер арасындағы халықтың жан басына шаққандағы ЖӨӨ бойынша даму айырмасы

есе



ҰЭМ

3,2

3,2

3,3

3,2

3,2




3

3-нысаналы индикатор:  Халықтың мемлекеттік және әлеуметтік көрсетілетін қызметтер сапасына қанағаттануы, оның ішінде

%


2015-2019 жылдар

ҰЭМ, облыстардың, Астана, Алматы және Шымкент
қалаларының ЖАО










"Азаматтарға арналған үкімет"
мемлекеттік корпорациясы 














қалаларда





58,7

-

59,9

60,9

61,9





ауылдарда





72,3

-

68,9

69,9

70,9





білім беру саласында көрсетілетін қызметтерге, оның ішінде:














мектепке дейінгі тәрбие мен оқыту














қалаларда





40,0

-

40,0

41,0

42,3





ауылдарда





65,0

-

63,6

64,7

65,6





жалпы орта (орта)














қалаларда





45,1

-

42,2

43,3

44,5





ауылдарда





67,4

-

64,8

65,7

66,8





техникалық және кәсіптік














қалаларда





39,0

-

36,4

36,7

37,4





ауылдарда





59,1

-

54,4

55,5

56,7





денсаулық сақтау саласында көрсетілетін кызметтерге














қалаларда





29,0

-

25,9

27,0

28,0





ауылдарда





47,1

-

41,2

42,6

43,7





ауыз су сапасымен














қалаларда





37,2

-

32,1

33,4

35,6





ауылдарда





66,6

-

58,7

59,6

61,0





ауаның тазалығына (онда шығарындылардың, түтіннің, шаңның және кірдің болмауы)














қалаларда





30,9

-

27,5

28,4

29,6





ауылдарда





70,3

-

60,6

61,7

62,6




1-міндет: "Бірінші деңгейдегі" қалаларда (Астана, Алматы, Шымкент және Ақтөбе агломерациялары) орталықтары бар функционалдық қалалық аудандарды дамыту


1-нәтижелер көрсеткіші: Агломерациялардағы
халықтың саны

мың адам



ҰЭМ, Ақтөбе облысының, Астана, Алматы және Шымкент
қалаларының ЖАО










Агломерациялар бойынша барлығы





6049,6

6117,2

6221,9

6663,7

6783,4





Астана





1025,4

1021,9

1052,1

1108,0

1128,7





оның ішінде Астана қаласы





872,6

969,3

1014,5

1038,0

1058,7





Алматы





2815,9

2879,3

2939,2

2998,1

3035,3





оның ішінде Алматы қаласы





1703,5

1725,7

1776,5

1829,0

1881,3





Шымкент





1594,2

1599,4

1607,9

1901,0

1948,2





оның ішінде
Шымкент қаласы





885,8

912,3

951,6

1010,3

1030,7





Ақтөбе





614,1

616,6

622,7

656,6

671,2





оның ішінде Ақтөбе
қаласы





397,4

410,7

417,2

488,3

499,2




Іс-шаралар

1

2025 жылға дейінгі жоспарлардың ауқымын кеңейтуді
көздей отырып, Шымкент және Ақтөбе агломерацияларын дамыту бойынша іс-шаралар жоспарына өзгерістер мен толықтырулар енгізу

-

облыстық мәслихаттар сессияларының шешімдері
 

2018 жылғы
4-тоқсан

Түркістан, Ақтөбе облыстарының және Шымкент қаласының ЖАО

-

-

-

-

-

-

талап етілмейді


2

2050 жылға дейін елдегі ірі қалаларды дамыту стратегиясын әзірлеу әдістемесі бойынша ұсыныстар енгізу

-

ПӘ-ге ақпарат
 

2018 жылғы қараша

ҰЭМ, Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО

-

-

-

-

-

-

талап етілмейді


3

2050 жылға дейін елдегі ірі қалаларды дамыту стратегиясын әзірлеу бойынша
ұсыныстар енгізу

-

ҰЭМ-ге ақпарат
 

2019 жыл

Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО

-

-

-

-

-

-

талап етілмейді


4

Бір ғимараттың ішінде даму институттарының, мемлекеттік органдардың,
кәсіпкерлердің
өңірлік палаталарының, сервистік компаниялардың өкілдерін орналастыру жолымен "бір терезе" режимінде көрсетілетін қызметтер кешенін ұсына отырып, операциялық зал, оқыту сыныптарын, өзіне өзі қызмет көрсету аймақтарын, коворкинг орталықтарын құра отырып, орталықтары "бірінші деңгейдегі" қалаларда орналасқан ФҚА құрамына кіретін шағын және моноқалаларда
кәсіпкерлікті қолдау орталықтарын құру
(жалпы алаңы 200-300 шаршы метр) бойынша шаралар қабылдау

-

ҰЭМ-ге ақпарат
 

2018-2019 жылдар

облыстардың ЖАО

-

-

-

-

-

-

ЖБ


5

Бір ғимараттың ішінде даму институттарының, мемлекеттік органдардың,
кәсіпкерлердің
өңірлік палаталарының, сервистік компаниялардың өкілдерін орналастыру жолымен "бір терезе" режимінде көрсетілетін қызметтер кешенін ұсына отырып, операциялық зал, оқыту сыныптарын, өзіне өзі қызмет көрсету аймақтарын, коворкинг орталықтарын құра отырып, орталықтары "бірінші деңгейдегі" қалаларда орналасқан ФҚА құрамына кіретін аудан орталықтарында
кәсіпкерлікті қолдау орталықтарын құру
(жалпы алаңы 200-300 шаршы метр) бойынша шаралар қабылдау

-

ҰЭМ-ге ақпарат

2018-2019 жылдар
 

облыстардың ЖАО

-

-

-

-

-

-

ЖБ


2-міндет: "Екінші деңгейдегі" қалаларда (облыс орталықтары, Семей қаласы) орталықтары бар функционалдық қалалық аудандарды дамыту


1-нәтижелер көрсеткіші:
Облыс орталықтарында халық санының өсуі

мың адам.



ҰЭМ, облыстардың ЖАО










Облыс орталықтары бойынша барлығы
(қалалық әкімшілік)





4 681,7

4 772,7

4 864,4

4145,0

4225,8





Көкшетау қаласы





155,7

159,4

159,9

161,6

163,3





Ақтөбе қаласы





450,0

461,8

477,0

488,3

499,2





Талдықорған қаласы





162,4

165,3

169,0

172,1

175,2





Атырау қаласы





296,6

308,2

314,2

324,1

334,3





Өскемен қаласы





331,0

334,4

341,1

344,4

347,9





Тараз қаласы





359,9

362,4

358,8

362,1

365,3





Орал қаласы





286,1

292,1

299,8

306,7

313,7





Қарағанды қаласы





495,2

499,3

501,0

506,0

511,0





Қостанай
қаласы





229,2

233,6

237,5

240,4

243,8





Қызылорда қаласы





273,3

282,0

290,3

302,0

314,8





Ақтау қаласы





185,5

185,9

186,1

188,1

189,7





Павлодар
қаласы





357,6

359,5

360,1

361,0

362,5





Петропавл қаласы





213,4

216,5

218,0

220,0

222,0





Шымкент қаласы





885,8

912,3

951,6

-

-





Түркістан қаласы





-

-

-

168,2

183,1





2-нәтижелер көрсеткіші: Облыс орталықтары, Астана, Алматы және Шымкент қалалары бөлігінде негізгі капиталға инвестицияларды (бюджет қаражатын қоспағанда) тарту көлемін ұлғайту

млн. теңге



ҰЭМ,
облыстардың,Астана, Алматы және Шымкент қалаларының ЖАО
 










Республика бойынша
барлығы





2342984,8

2674921,8

2931920,7

3051675,6

3146647,4





Ақмола
облысы





23365,0

22912,0

22682,9

25661,6

27330,8





Ақтөбе
облысы





99332,0

131924,0

102662,2

108171,3

113579,9





Алматы
облысы





20924,5

34299,4

30595,9

35208,6

38082,3





Атырау
облысы





619948,0

802520,0

783670,7

791507,4

841667,4





Шығыс Қазақстан
облысы





71183,7

60692,8

35187,2

35539,1

35894,4





Жамбыл
облысы





26734,4

38293,2

38056,2

39703,4

40439,8





Батыс Қазақстан
облысы





35819,1

38364,1

47255,3

49180,3

55731,8





Қарағанды облысы





79032,1

84701,0

80196,5

91151,5

98744,4





Қостанай
облысы





26110,0

25197,0

33899,5

34238,5

34580,9





Қызылорда облысы





108343,9

100065,7

89390,7

90284,6

91187,4





Маңғыстау
облысы





102482,0

93896,0

79670,0

80466,7

81271,4





Павлодар
облысы





98 122,0

134 345,0

200420,0

77250,0

88500,0





Солтүстік Қазақстан облысы





38392,5

37508,5

5697,0

5753,9

5811,5





Оңтүстік
Қазақстан облысы





159159,6

112155,1

152426,6

-

-




Түркістан облысы





-

-

-

22338,0

24517,9





Астана қ.





472426,0

498948,0

743728,0

748805,2

801023,6





Алматы қ.





361610,0

459100,0

486382,0

537711,1

587769,9





Шымкент қ.
 





-

-

-

278 704,4

180 514,0




Іс-шаралар

1

Ірі инфрақұрылымдық жобаларды іске асыру
 

млн.
теңге

пайдалануға беру актісі
 

2015 – 2019 жылдар
 

ҰЭМ, облыстардың ЖАО

11762,3

8430,8

5000,0

467,9*

*

25661,0

РБ

082
(102-кб.)

1176,2

843,1

500,0

500,0*
 

1 500,0*
 

4519,3

ЖБ


2

Алматы қаласының серіктес
қалаларының (G4 City) инженерлік-коммуникациялық инфрақұрылымын салу жөніндегі жобаларды іске асыру

млн.
теңге

пайдалануға беру актісі
 

 
2015 – 2019 жылдар

Алматы облысының ЖАО

3080,2

-

-

*

*

3080,2

РБ


-

-

-

352,0*

*

352,0

ЖБ


3

Қалалар мен елді мекендерді абаттандыру жөніндегі
жобаларды іске асыру

млн.
теңге

пайдалануға беру актісі
 

2015 – 2019 жылдар
 

ИДМ,
Астана қаласының ЖАО

3300,9

3389,8

-

4703,9*

5338,9*

16733,5

РБ

229
(107-кб.)

4

Моноқалаларда инженерлік инфрақұрылымды дамыту жөніндегі жобаларды іске асыру

млн.
теңге

пайдалануға беру актісі
 

 
2015 – 2019 жылдар

ҰЭМ, облыстардың ЖАО

7424,3

3739,7

5000,0

2661,0*

*

18825,0

РБ

082
(100-кб.)

742,4

374,0

500,0

500,0
 

1 258,3
 

3374,7
 

ЖБ


5

Моноқалаларды жайластыру
жөніндегі іс-шараларды іске асыру

млн.
теңге

пайдалануға беру актісі
 

 
2015 – 2019 жылдар
 
 

ҰЭМ, облыстардың ЖАО

4 841,9

-

-

*

*

4 841,9

РБ

053

484,2

-

-

*

700,0*

1184,2

ЖБ


6

ФҚА құрамына кіретін шағын қалаларда инженерлік инфрақұрылымды дамыту жөніндегі жобаларды іске асыру

млн.
теңге

пайдалануға беру актісі
 
 

2015 – 2019 жылдар
 

ҰЭМ, облыстардың ЖАО1

-

-

-

*

*

-

РБ


7

Шекара маңындағы
аумақтарында орналасқан шағын қалаларда инженерлік инфрақұрылымды дамыту жөніндегі жобаларды іске асыру

млн.
теңге

пайдалануға беру актісі
 

 
2015 – 2019 жылдар

ҰЭМ, облыстардың ЖАО1

-

-

-

*

*

-

РБ


8

Шекаралас аумақтарда орналасқан шағын қалаларды жайластыру жөніндегі іс-шараларды іске асыру

млн.
теңге

пайдалануға беру актісі
 

2015 – 2019 жылдар
 

ҰЭМ, облыстардың ЖАО1

-

-

-

*

*

-

РБ


9

Қала түзуші кәсіпорындардың қосалқы және қызмет көрсету өндірістерінің ерекшеліктерін ескере отырып, ФҚА құрамына кіретін моно және шағын қалалардағы тапсырыстарды орналастыруы
(кемінде 1 жоба)

бірл.

ҰЭМ-ге ақпарат
 

2015 – 2019 жылдар
 

облыстардың ЖАО

30
 

35
 

40
 

45
 

50
 


талап етілмейді


10

ФҚА құрамына кіретін моно және шағын
қалалардың экономикаларын ұзақ мерзімді әртараптандыру үшін "зәкірлік" инвестициялық жобаларды (шикізаттық емес секторларда) іске асыру

бірл.

 
ҰЭМ-ге ақпарат
 

2015 – 2019 жылдар

облыстардың ЖАО, АШМ, ЭМ, "Самұрық-Қазына" ҰӘҚ" АҚ (келісім бойынша), "ҚазАгро" ҰБХ" АҚ (келісім бойынша)

21
 

25
 

30
 

37
 

45
 


талап етілмейді


11

ФҚА құрамына кіретін моно және шағын қалаларда ұлттық холдингтер мен компаниялар орналастырған кәсіпорындар саны
 

бірл.

ҰЭМ-ге ақпарат
 

2015 – 2019 жылдар

облыстардың ЖАО, "Самұрық-Қазына" ҰӘҚ" АҚ (келісім бойынша),
ұлттық компаниялар (келісім бойынша)

25
 

29
 

33
 

37
 

41
 


талап етілмейді


12

"Қазгеология" ҰК" АҚ-ның немесе кәсіпорындардың шикізат базасын кеңейтуге қызығушылық білдіретін жеке инвесторлардың қатысуымен қосымша барлау шараларын анықтай отырып, ФҚА құрамына кіретін моно және шағын
қалалардағы перспективалы пайдалы қазбалар кен орындарын анықтау

-

ҰЭМ-ге ақпарат
 

2016 – 2019 жылдар қантар, шілде
 

ИДМ, "Қазгеология" ҰК" АҚ (келісім бойынша), "Самұрық-Қазына" ҰӘҚ" АҚ (келісім бойынша)

-

-

-

-

-


талап етілмейді


13

Мемлекеттік келісілген тапсырыс шеңберінде ФҚА құрамына кіретін моноқалардың минералдық-шикізат базасын толтыру бойынша геологиялық барлау жұмыстарын жүргізу

млн.теңге

ҰЭМ-ге ақпарат

2018-2019 жылдар

ИДМ, "Қазгеология" ҰК" АҚ
(келісім бойынша)

-

-

-

1 000,0*

*

1 000,0

РБ

089
(102-кб.)

14

Бір ғимараттың ішінде даму институттарының, мемлекеттік органдардың,
кәсіпкерлердің
өңірлік палаталарының, сервистік компаниялардың өкілдерін орналастыру жолымен "бір терезе" режимінде көрсетілетін қызметтер кешенін ұсына отырып, операциялық зал, оқыту сыныптарын, өзіне өзі қызмет көрсету аймақтарын, коворкинг орталықтарын құра отырып, орталықтары "екінші деңгейдегі" қалаларда орналасқан ФҚА құрамына кіретін моно және шағын
қалаларда
кәсіпкерлікті қолдау орталықтарын құру
(жалпы алаңы 200-300 шаршы метр) бойынша шаралар қабылдау

-

ҰЭМ-ге ақпарат

2018-2019 жылдар

облыстардың ЖАО

-

-

-

-

-

-

ЖБ


15

Бір ғимараттың ішінде даму институттарының, мемлекеттік органдардың,
кәсіпкерлердің
өңірлік палаталарының, сервистік компаниялардың өкілдерін орналастыру жолымен "бір терезе" режимінде көрсетілетін қызметтер кешенін ұсына отырып, операциялық зал, оқыту сыныптарын, өзіне өзі қызмет көрсету аймақтарын, коворкинг орталықтарын құра отырып, орталықтары "екінші деңгейдегі" қалаларда орналасқан ФҚА құрамына кіретін
аудан орталықтарында
кәсіпкерлікті қолдау орталықтарын құру
(жалпы алаңы 200-300 шаршы метр) бойынша шаралар қабылдау

-

ҰЭМ-ге ақпарат
 

2018-2019 жылдар

облыстардың ЖАО

-

-

-

-

-

-

ЖБ


3-міндет: Функционалдық қалалық аудандар құрамына кірмейтін моно және шағын қалаларды дамыту


1-нәтижелер көрсеткіші:
Моно және шағын қалалардағы көлік инфрақұрылымының жағдайы және
инженерлік инфрақұрылымның тозу дәрежесі

%



облыстардың ЖАО










қанағаттанарлық жағдайдағы автомобиль жолдарының үлесі














республика бойынша орта есеппен





36,9

37,9

38,0

38,6

39,4




Ақмола
облысы





49,7

51,9

50,4

50,3

49,5





Ақтөбе
облысы





45,9

45,9

46,5

49,5

53,0





Алматы
облысы





36,3

29,8

23,6

22,4

27,3





Атырау
облысы





24,8

24,8

19,7

19,7

19,7





Шығыс Қазақстан
облысы





62,8

63,1

66,4

66,2

66,0





Жамбыл
облысы





25,3

30,9

33,2

35,4

42,3





Батыс Қазақстан
облысы





50,9

50,9

52,4

61,1

66,9





Қарағанды облысы





28,8

29,4

30,4

30,6

30,9





Қостанай облысы





40,9

40,8

41,6

37,0

-





Қызылорда облысы





26,4

26,7

27,0

27,0

27,3





Маңғыстау
облысы





55,8

67,5

76,1

76,0

75,8





Павлодар облысы





15,5